Απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Χάρβαρντ, ο Δρ. Alfred de Zayas υπηρέτησε ως ο πρώτος Ανεξάρτητος Εμπειρογνώμονας του ΟΗΕ για την Προώθηση μιας Δημοκρατικής και Δίκαιης Διεθνούς Τάξης. Διορίστηκε από το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών (2012-18). Εργάστηκε με τα Ηνωμένα Έθνη από το 1981 έως το 2003 στο Γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τον Γραμματέα της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ.
Σε συνέντευξη του στο defenddemocracy.press μιλά για τα όσα προηγήθηκαν του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας. Μιλά για όλα αυτά για τα οποία η Δύση αρνείται να ενημερώσει τους πολίτες, παρέχοντας τους πρόσβαση μόνο στη μία πλευρά και όχι στην άλλη.
Τι λέει με ευθύτητα ο Alfred de Zayas;
•«Ο ρωσικός πληθυσμός στο Donbass είχε σίγουρα λόγους να αισθάνεται ότι απειλείται υπό το πρίσμα της επιθετικότητας της αντιρωσικής ρητορικής από τους ηγέτες του πραξικοπήματος του Μαϊντάν και της αντιρωσικής νομοθεσίας που υιοθέτησε το πραξικόπημα-Κοινοβούλιο.
Ο λόγος που εξέφρασαν οι πολιτικοί και τα μέσα ενημέρωσης σίγουρα αποτελούσε «ρητορική μίσους» και παραβίαζε το άρθρο 20 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR), το οποίο απαγορεύει τόσο την προπαγάνδα για πόλεμο όσο και την υποκίνηση μίσους και διακρίσεων».
•«Επιπλέον, η Ουκρανία παραβιάζει το κοινό άρθρο 1 του ICCPR και του ICESCR, το οποίο ορίζει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης ΟΛΩΝ των λαών, συμπεριλαμβανομένων των ρωσικών πληθυσμών της Κριμαίας και του Ντονμπάς».
•«Η Ρωσική Ομοσπονδία πέρασε τρεις δεκαετίες διατυπώνοντας την πολιτική της βούληση να επιδιώξει τη διεθνή συνεργασία και τις φιλικές σχέσεις με όλες τις χώρες, όπως προβλέπεται στο ψήφισμα 2625 της Γενικής Συνέλευσης. Έκανε συγκεκριμένες προτάσεις για συνεργασία και την οικοδόμηση ενός κοινού ευρωπαϊκού σπιτιού με βάση κυριαρχική ισότητα και συνολική εθνική ασφάλεια. Είναι μεγάλη απώλεια για όλη την ανθρωπότητα το γεγονός ότι οι ειρηνευτικές πρωτοβουλίες του Γκορμπατσόφ δεν υιοθετήθηκαν από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ και ότι οι υποσχέσεις που δόθηκαν το 1989-91 από τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζέιμς Μπέικερ και άλλους δεν τηρήθηκαν. Η ευκαιρία να συμφωνήσουμε για τον πυρηνικό αφοπλισμό όπως προβλέπεται στο άρθρο 6 της Συνθήκης για τη Μη Διάδοση,η ευκαιρία να εφαρμοστεί ο συμβατικός αφοπλισμός και να επαναπροσανατολιστεί ο κόσμος προς την ανάπτυξη και την ειρήνη, δεν αξιοποιήθηκε από τον Πρόεδρο Μπιλ Κλίντον όταν ενέκρινε την ανατολική επέκταση του ΝΑΤΟ , μια σοβαρή παραβίαση εμπιστοσύνης, μια περιττή πρόκληση και μια παραβίαση του άρθρου 2 παράγραφος 4 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο απαγορεύει όχι μόνο τη χρήση βίας, αλλά και την απειλή χρήσης βίας.
Μετά το πραξικόπημα του Μαϊντάν και τον ουκρανικό βομβαρδισμό του Ντονμπάς, η Ρωσική Ομοσπονδία πέρασε 8 χρόνια προσπαθώντας να επιλύσει τη διαφορά με ειρηνικά μέσα, όπως απαιτείται από το άρθρο. 2 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Οι συμφωνίες του Μινσκ ήταν έγκυρες και μετριοπαθείς και θα είχαν οδηγήσει σε διαρκή ειρήνη, εάν τις είχε εφαρμόσει η Ουκρανία. Ο συνεχιζόμενος βομβαρδισμός του Ντονμπάς από την Ουκρανία, όπως τεκμηριώνεται από τον ΟΑΣΕ, αποτελούσε επανειλημμένη παραβίαση του άρθ. 2 του Χάρτη. Είναι η ύστατη αδικία να διεξάγουμε πόλεμο σε έναν άτυχο άμαχο πληθυσμό για να εμποδίσουμε την άσκηση του δικαιώματος αυτοδιάθεσής του…Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2021 η Ρωσία έθεσε στο τραπέζι τα σχέδια δύο συνθηκών που θα αποτελούσαν τη βάση ενός γόνιμου διαλόγου σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Και πάλι οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ απέρριψαν αυτές τις πρωτοβουλίες».
Όλη η συνέντευξη ΕΔΩ
