Στην Ευρώπη κάτι αλλάζει σε σχέση με τον πόλεμο Ρωσίας-Δύσης ,όχι σε επίπεδο ηγεσιών αλλά στους πολίτες. Μεγάλες διαδηλώσεις κατά της αποστολής όπλων στην Ουκρανία και υπέρ της λήξης του πολέμου έγιναν στη Γερμανία! Δεν έτυχαν καμίας προβολής. «Ζούμε σε ένα πληροφοριακό περιβάλλον το οποίο είναι βαριά άρρωστο», επισημαίνει ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος δημοσιογράφος και συγγραφέας. «Το ζούμε και στο εσωτερικό της χώρας με τελευταίο παράδειγμα την υπόθεση Πολάκη» λέει ο κ.Κωνσταντακόπουλος θέλοντας να επισημάνει τον «ολοκληρωτισμό» που υπάρχει στην ενημέρωση σε όλα τα επίπεδα και σε όλα σχεδόν τα θέματα. «Κάποιος έχει απαγάγει ένα πολύ σημαντικό αγαθό την ενημέρωση», λέει ο κ.Κωνσταντακόπουλος.
Ο κ.Κωνσταντακόπουλος μιλά για το σφαγείο της Ουκρανίας: «Ο μέσος όρος ζωής των Ουκρανών στρατιωτών στην πρώτη γραμμή της μάχης είναι 4 ώρες, το λένε έρευνες που έχουν γίνει». Κι όμως παρόλα αυτά η λύση της διπλωματίας ακόμη δεν υπάρχει ούτε ως ενδεχόμενο.
Οι ΗΠΑ προσπαθούν να επιβάλουν ένα άνευ προηγουμένου τυχοδιωκτικό σχέδιο επέκτασης, ανάλογο με αυτό που έκαναν στο Ιράκ ,το Αφγανιστάν και στη Γιουγκοσλαβία, λέει ο κ.Κωνσταντακόπουλος . «Τώρα όμως πρόκειται για την Ρωσία. Κατέστρεψαν μια σειρά χωρών χωρίς να αφήσουν τίποτα όρθιο», λέει. «Στο παρελθόν ο καπιταλισμός παρήγαγε και πρόοδο. Μοιάζει να έχουμε περάσει στην εποχή που παράγει μόνο καταστροφή», προσθέτει.
Ο κ.Κωνσταντακόπουλος αναφέρεται στις ευθύνες της Δύσης για τον πόλεμο που ξεκίνησε μεταξύ Ρωσίας-Ουκρανίας και εξελίσσεται σε πόλεμο Ρωσίας-Δύσης.
Οι εξελίξεις στο πολεμικό μέτωπο επηρεάζουν την Ελλάδα άμεσα. Οι ΗΠΑ φαίνεται να βιάζονται να επιβάλουν έναν επώδυνο για την Ελλάδα συμβιβασμό με την Τουρκία. Μπορεί να περάσει μια «λύση» που θα είναι πλήγμα για τα ελληνικά συμφέροντα; Ο κ.Κωνσταντακόπουλος δεν πιστεύει ότι μπορεί να υπάρξει ελληνική κυβέρνηση που θα συμμετάσχει σε ένα τέτοιο σενάριο.
O Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας.
Σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές (D.E.A.) στην Επεξεργασία Πληροφορίας, στο Πανεπιστήμιο της Rennes στη Γαλλία. Έχει γράψει τέσσερα βιβλία και εκατοντάδες άρθρα σε διάφορες γλώσσες. Μιλάει Αγγλικά, Γαλλικά και Ρωσικά.
Εργάσθηκε σε ερευνητικά ιδρύματα της Γαλλίας και της Ελλάδας, ως σύμβουλος του Υπουργού Άμυνας σε θέματα «ελληνοποίησης» των προμηθειών των ενόπλων δυνάμεων και ως ειδικός συνεργάτης στο Γραφείο του Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου για θέματα σχέσεων Ανατολής – Δύσης και ελέγχου των εξοπλισμών.
Διετέλεσε Διευθυντής του Γραφείου του ΑΠΕ στη Μόσχα επί μία δεκαετία, την περίοδο της σοβιετικής κατάρρευσης και του Γέλτσιν. Εργάσθηκε επίσης ως ανταποκριτής για τη Deutsche Welle, τα Νέα, την Ελευθεροτυπία, το Ποντίκι την ΕΤ2, την ΕΡΑ κ.ά.. Ταξίδεψε εκτεταμένα σε όλη την ΕΣΣΔ και την Αν. Ευρώπη καλύπτοντας τις εξελίξεις αυτές. Έγραψε τα πρώτα ρεπορτάζ από την Γεωργία, την Κεντρική Ασία και την Κριμαία για τον «ξεχασμένο» ποντιακό Ελληνισμό της Σοβιετικής Ένωσης.
Το 1993 συνδιοργάνωσε με τον Μιχάλη Ράπτη (Pablo) μεγάλο διεθνές συνέδριο στην Αθήνα εναντίον των κυρώσεων στη Σερβία, το Ιράκ και τη Λιβύη και κατά της νέας παγκόσμιας τάξης. Συνεργάστηκε με τον Ράπτη στην έκδοση της διεθνούς επιθεώρησης για την Αυτοδιαχείριση Utopie Critique («Κριτική Ουτοπία»).
Μετά την επιστροφή του από τη Μόσχα στην Αθήνα, εργάστηκε και εργάζεται ως πολιτικο-διπλωματικός συντάκτης και αναλυτής, ενώ διηύθυνε και το περιοδικό Διπλωματία.
Υπήρξε από τους βασικούς επικριτές του σχεδίου Ανάν για την Κύπρο, καταγγέλλοντας τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας που προέβλεπε και τη μετατροπή της σε μεταμοντέρνο προτεκτοράτο. Τον ρόλο του στην ενημέρωση της ελληνικής κοινής γνώμης αναγνώρισαν δημόσια ο τότε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος και ο Μίκης Θεοδωράκης. Για το βιβλίο του Η Αρπαγή της Κύπρου, αφιερωμένο στην ανάλυση του σχεδίου Ανάν, ο Μίκης έγραψε ότι πρέπει «να το διαβάσουν όλοι οι ‘Ελληνες».
Ο Δ. Κωνσταντακόπουλος ήταν από τους πρώτους που επέκριναν με δριμύτητα τα Μνημόνια και τις Δανειακές και εργάσθηκε για τη διεθνοποίηση του ελληνικού προβλήματος. Κατήγγειλε αυτές τις συμφωνίες με άρθρο του στην μεγαλύτερη γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt, μίλησε σε πολλές ευρωπαϊκές εφημερίδες για το ελληνικό πρόβλημα και συνέταξε την έκκληση για τη σωτηρία των λαών της Ελλάδας και της Ευρώπης του Οκτωβρίου 2011, που υπέγραψε μια σειρά από κορυφαίους Ευρωπαίους διανοούμενους, μαζί με τους Θεοδωράκη, Γλέζο και Τσίπρα. Επί δύο χρόνια η έκκληση αυτή απετέλεσε το κύριο ντοκουμέντο της ευρωπαϊκής Αριστεράς για το ελληνικό θέμα, προτού εγκαταλειφθεί από έναν ΣΥΡΙΖΑ που προσανατολιζόταν, όλο και σαφέστερα, στην ανάληψη πάση θυσία και χωρίς καμία σοβαρή προετοιμασία της κυβερνητικής εξουσίας.
