Του Παναγιώτη Αποστόλου
Πολιτικού αναλυτή – αρθρογράφου
Έρχονται εκλογές και φρονώ πως αξίζει τον κόπο να διαβάσετε τα παρακάτω με ιδιαίτερη ευαισθησία και προσοχή!
Φίλες και φίλοι, αγαπητοί συνέλληνες, τα “χθεσινά” κόμματα Εξουσίας (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ), αλλά και τα “σημερινά” (ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ) της Μεταπολίτευσης, μετέτρεψαν το πολίτευμα της χώρας μας, από Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, σε πλήρη ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΙΑ.
Αυτά τα κόμματα αντί να είναι όργανα προάσπισης των συμφερόντων του ελληνικού λαού και του δημοκρατικού πολιτεύματος, μετετράπησαν σε σπόνσορες των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου και των διαφόρων συντεχνιών και έγιναν παράγοντες εκμαυλισμού, διαφθοράς και διαπλοκής.
Μέσω των αναθεωρήσεων του Συντάγματος προάσπισαν τα συμφέροντα των οικονομικών ισχυρών παραγόντων και εμμέσως και των δικών τους, από την στιγμή που οι ίδιοι παραδέχονται, πως κόμματα και πολιτικά πρόσωπα έχουν χορηγούς το μεγάλο ανεξέλεγκτο κεφάλαιο.
Τα αναθεωρημένα Συντάγματα, τους δίνουν το δικαίωμα της πλήρους ασυλίας και ατιμωρησίας στα όποια ανομήματά τους (ασυλία βουλευτών και νόμος περί ευθύνης υπουργών κ.α.)!
Σαράντα οκτώ ολόκληρα χρόνια δεν έλυσαν κανένα κοινωνικό πρόβλημα παρά τις συνεχείς προεκλογικές τους εξαγγελίες. Ξεχαρβαλωμένη η υγεία, η παιδεία, η δικαιοσύνη, το ασφαλιστικό, η προάσπιση του συμφέροντος του λαού και της εθνικής ανεξαρτησίας!
Τα πολιτικά εγκλήματα αυτών των κομμάτων Εξουσίας είναι εξόφθαλμα και αποδεδειγμένα. Κατασπατάλησαν ασύστολα το απίστευτο χρήμα που εισέρρευσε στην χώρα μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και απέβλεπε στην ανάπτυξη και την υποδομή της, ώστε να επιτευχθεί η σύγκλιση της ελληνικής οικονομίας με τις οικονομίες των χωρών της Ευρωζώνης. Δημιούργησαν παρανοϊκό και ακατάσχετο δανεισμό βουλιάζοντας κάθε μέρα που περνούσε την χώρα στην άβυσσο, φέρνοντας τις Δανειακές Συμβάσεις (Μνημόνια) που οδήγησαν την χώρα και τον λαό της στην εξαθλίωση!
Μοίραζαν πρόσκαιρες φρούδες ελπίδες, με τα ρουσφέτια και τους διορισμούς στο Δημόσιο. Ανάγκασαν τον πολίτη να ψηφίζει, με μοναδικό κριτήριο το ατομικό του και μόνο συμφέρον. Υφάρπαζαν επί της ουσίας βίαια την ψήφο του άμοιρου ψηφοφόρου, το τελευταίο απομεινάρι διαφοράς από το σκλάβο, το ραγιά.
Μας κυβερνούν άεργοι πολιτικάντηδες…
Αυτά τα κόμματα εξουσίας δεν είναι πολιτικοί σχηματισμοί είναι καρκινώματα στο κοινωνικό ιστό της χώρας, είναι εστίες μόλυνσης ανίατων ασθενειών. Μετάλλαξαν τους Έλληνες πολίτες σε μάζες ευνουχισμένες.
Ευνουχισμός που συντελέστηκε με τέχνη και μεθοδικότητα. Δεν νομίζω πως σήμερα υπάρχει έστω ένας Έλληνας, που να μην έχει πεισθεί για την προκλητική ιδιοτέλεια, την ανικανότητα, την φαυλότητα και την πολιτική εξωτερική εξάρτηση αυτών των πολιτικών κομμάτων.
Αποτέλεσμα αυτής της φαύλης πολιτικής είναι το σημερινό κατάντημα της χώρας, όπου κατακρεουργήθηκαν οι μισθοί των εργαζομένων και οι συντάξεις των απόμαχων της εργασίας, όπου μικρομεσαίες επιχειρήσεις έκλεισαν με πρωτόγνωρους ρυθμούς, όπου οι έμμεσοι φόροι είναι χαράτσι απάνθρωπης αδικίας, όπου η ανεργία, ειδικά στους νέους καλπάζει και δεν δίνει στην νεολαία μας καμία ελπίδα και καμία προοπτική.
Ειδικότερα στα χρόνια της υγειονομικής κρίσης, αυτά τα άχρηστα κόμματα Εξουσίας έδιωξαν τους νέους μας στο εξωτερικό και όσοι απέμειναν στην Πατρίδα αντιμετωπίστηκαν ως ψεκασμένοι, διαλύοντας τους θεσμούς και επιβάλλοντας μια καθεστωτική αντίληψη, που δεν συνάδει με τη Δημοκρατία, που καταπάτησε το Σύνταγμα και κατάργησε την κοινωνικότητα του λαού μας!
Με λίγα λόγια έχουμε μια κοινωνία σε πλήρη απόγνωση και ταυτόχρονα έχουμε πολιτικούς που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η επανεκλογή τους στα έδρανα της Βουλής, από την στιγμή που οι περισσότεροι των σημερινών βουλευτών είναι κατ’ ουσία ανεπάγγελτοι, χωρίς να έχουν κωλύσει ούτε ένα ένσημο στη ζωή τους.
Σύνταγμα κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της κομματοκρατίας…
Κόμματα εξουσίας λοιπόν, που δεν ήθελαν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που τα ίδια εκλέγουν, με τις λίγες αρμοδιότητες που είχε και φρόντισαν στην συνέχεια, μέσω των αναθεωρήσεων του Συντάγματος να τον αποδυναμώσουν περισσότερο από κάθε θεσμική εξουσία. Τον έκαναν διακοσμητικό στοιχείο της κομματικής τους αυθαιρεσίας, ενώ θα έπρεπε να είναι ο πραγματικός ρυθμιστής του πολιτεύματος και ο φρουρός του Συντάγματος.
Κόμματα Εξουσίας που διορίζουν τους προέδρους των Ανωτάτων Δικαστηρίων, τους αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων για να επιβάλουν τις δικές τους θέσεις και ορέξεις δια μέσω της δαμόκλειας σπάθης των κρίσεων.
Κόμματα Εξουσίας, που ποδηγετούν την Τοπική Αυτοδιοίκηση, την Πανεπιστημιακή Κοινότητα, τα Συνδικαλιστικά Σωματεία και τις Ομοσπονδίες τους.
Όλες μα όλες οι μορφές συλλογικότητας συγκροτούνται από κομματικούς μηχανισμούς, που μέσω των εκπροσώπων τους αποβλέπουν κατά προτεραιότητα στην προώθηση των κομματικών συμφερόντων και στην προώθηση επιταγών εξωθεσμικών κέντρων αποφάσεως.
Αλήθεια, ο κάθε πολίτης διερωτάται, πως κατάφεραν τα κόμματα να επιβάλλουν την δική τους λάγνα και φαύλα πολιτική εξουσίας;
Απλούστατα συνέταξαν ένα ελλιπέστατο Σύνταγμα στην προάσπιση των θεσμών και της υγιούς Δημοκρατίας και το προσάρμοζαν ενίοτε στο συμφέρον ύπαρξης των κομμάτων τους!
Αφού το Σύνταγμα του 1974, αλλά και όλα τα άλλα τα αναθεωρημένα δεν συντάχθηκαν από συντακτική Εθνοσυνέλευση.
Αλλά και σε αυτό το Σύνταγμα, η αυτοπροστασία του, η επαγρύπνηση και ο έλεγχος για την συνετή τήρηση των διατάξεων (άρθρα) εναποθέτεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων.
Δεν την εμπιστεύεται στον “πατριωτισμό” των κομμάτων αφού τα κόμματα εκφράζουν συμφέρουσες ταξικές, συντεχνιακές και επαγγελματικές επιδιώξεις εξουσίας.
Υποχρέωση το Συνταγματικό Δικαστήριο…
Αλλά πώς να αντιδράσει ο Έλληνας πολίτης; Το υπάρχον Σύνταγμα δεν το προβλέπει συγκεκριμένα και αυτό αποτελεί τεράστιο συνταγματικό έλλειμμα. Στις κοινοβουλευτικές Δημοκρατίες προβλέπεται Συνταγματικό Δικαστήριο που θα συσταθεί από την Συνταγματική Εθνοσυνέλευση, μαζί με το Σύνταγμα, στο οποίο μπορεί να προσφύγει ο κάθε Έλληνας πολίτης καταγγέλλοντας παραβιάσεις του Συντάγματος από κάποιο κόμμα.
Το Συνταγματικό Δικαστήριο προστατεύει το Σύνταγμα από τις αυθαιρεσίες και την ιδιοτέλεια των κομμάτων, είτε μετά από καταγγελία αλλά και αυτεπάγγελτα.
Στην Ελλάδα αυτόν το ρόλο του Συνταγματικού Δικαστηρίου τον αναλαμβάνουν τα κόμματα ή η διορισμένη από την κομματική κυβέρνηση, Δικαιοσύνη. Δηλαδή όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός μας:
“Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει”!
Όμως όλα τα κυβερνητικά κόμματα ανεξαιρέτως, κυβέρνησαν τον τόπο, από όλες τις βαθμίδες εξουσίας, με την στρατηγική μέθοδο της πλήρους ατιμωρησίας γιατί “κόρακας, κορακιού μάτι δεν βγάζει”.
Τρανταχτά και αδιαμφισβήτητα παραδείγματα το πολιτικοοικονομικό σκάνδαλο της Siemens και της Novartis, το Βατοπέδι, το χρηματιστήριο, τα ομόλογα κλπ.
Σκάνδαλα, που ειδικότερα με την κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη “ανδρώθηκαν” και ταυτόχρονα “ενταφιάστηκαν”!
Έτσι βλέπουμε, όλα αυτά τα χρόνια, με αηδία, αγανάκτηση και οργή να μην υπάρχουν ένοχοι για όλα τα παραπάνω εγκλήματα που διέπραξαν οι πολιτικοί κρατούντες κατά του λαού και της χώρας, με τους δεκάδες νεκρούς στο Μάτι και την Μάνδρα, αλλά με το εγκληματικό συμβάν στα Τέμπη!
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο, ότι καμία κυβέρνηση από την επομένη της πτώσης της Δικτατορίας, δεν έβαλαν ούτε ένα λιθαράκι για να φτιάξουν αυτό το κράτος. Θέλησαν και το κατόρθωσαν να κάμουν αυτό το κράτος ερειπωμένο σπίτι και το οδήγησαν στο χείλος του γκρεμού. Αυτοί λοιπόν, οι ίδιοι θέλουν να αναστηλώσουν το ερειπωμένο σπίτι;
Είναι ποτέ δυνατόν;
Συντακτική Βουλή και νέο Σύνταγμα…
Σήμερα, η μόνη σωτηρία της χώρας, είναι στις εκλογές που προκηρύχθηκαν, από τη Βουλή που θα προκύψει, να ορισθεί αυτή ως Συντακτική Βουλή, για να συντάξει νέο Σύνταγμα, που θα εξασφαλίζει τα δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών, τη διαφάνεια αναθέσεως έργων, την καταπολέμηση της διαφθοράς και της διαπλοκής, την προσαγωγή και τιμωρία πολιτικών προσώπων που εμπλέκονται σε σκάνδαλα, την διαμόρφωση υγιούς πλαισίου για την υγεία και την παιδεία, την ανάπτυξη της χώρας μέσω της αξιοποίησης του ορυκτού μας πλούτου, του πολιτισμού μας και της τύχης να ζούμε σε μία χώρα που έχει πεντακάθαρα νερά και γαλανό ουρανό.
Ένα Σύνταγμα που θα αφαλοκόψει το πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα και δεν θα κάνει ο εκάστοτε πρωθυπουργός ότι θέλει. Σήμερα ο κάθε πρωθυπουργός έχει απώλεια του μέτρου, λόγω της παντοδυναμίας που του δίνει το ίδιο το Σύνταγμα. Υποτάσσει στις ορέξεις του, ακόμη και την συντριπτική πλειοψηφία των βουλευτών του παρά τις όποιες αντιρρήσεις των. Το νέο Σύνταγμα να ορίζει σαφώς τη λειτουργία των κομμάτων και να οριοθετήσει τις εξουσίες των αρχηγών τους, που σήμερα είναι παντοδύναμοι και δεν ελέγχονται από πουθενά για τις γενναιόδωρες χρηματοδοτήσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό που λαμβάνουν και όχι μόνο .
Ένα νέο Σύνταγμα που θα ορίζει την σωστή λειτουργία της Δημοκρατίας προς όφελος του Ελληνικού λαού και την Πατρίδας και όχι υπέρ της κομματοκρατίας, που οδήγησε την χώρα στην οικονομική, πολιτισμική και ηθική εξαθλίωση!
Ναι, Συντακτική Βουλή που θα ψηφίσει από το μηδέν νέο Σύνταγμα, κι ΟΧΙ αναθεωρητική, απλώς και μόνο για να μεταβάλλει το υπάρχον ελλειμματικό Σύνταγμα!
Καταψηφίζοντας ο λαός μας τα κόμματα Εξουσίας, θα σηματοδοτήσει την εξέλιξη της Πατρίδας προς τα εμπρός!
Μπορούμε! Ας το τολμήσουμε!!
