Χαίρεται
Η ΑΓΑΠΗ είναι διακριτική και δίκαιη …
Ο Ειρηναίος όσον αφορά τον άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο ,τον Ευαγγελιστή της Αγάπης και Ηγαπημένο Μαθητή μας διασώζει μια ιστορία που δείχνει πόσο πολύ αποστρεφόταν τους αιρετικούς ,αλλά και τι σημαίνει ΔΙΑΚΡΙΣΗ όσον αφορά την αγάπη .
Σύμφωνα με αυτή την ιστορία ,όταν έμαθε κάποτε ότι ο αιρετικός γνωστικός Κήρινθος είχε μπει στα λουτρά, προέτρεψε τους μαθητές του να φύγουν αμέσως από εκεί για να μην πέσει η στέγη πάνω τους.
Δεν ήξερε ο άγιος Ιωάννης από ΑΓΑΠΗ και ξέρει καλύτερα το παγκόσμιο συμβούλιο εκκλησιών…
Θανατηφόρα επικίνδυνοι .
Οι αιρετικοί είναι στο σκοτάδι ,στην πλάνη ,στον θανατηφόρο άδη ,δεν θέλουν να βγουν ,αρνούνται την μοναδική δυνατή βοήθεια που μπορεί να τους βγάλει από εκεί .
Είναι η δαιμονική έπαρση ,εμμονή και αλαζονεία ,είναι τα κρυφά ,τα ακάθαρτα ,πονηρά πνεύματα που τους κατέχουν και τους καθοδηγούν ,μέσα από τα πάθη τους.
Αρνούνται την βοήθεια ,το απλωμένο χέρι του Θεανθρώπου Χριστού ,αντίθετα απλώνουν τα χέρια και καίνε, σαγηνεύουν ,τραβούν όποιον απρόσεκτα τους δώσει το χέρι του και κάνει οποιαδήποτε κοινωνία μαζί τους, είναι Θανατηφόρα επικίνδυνοι .
Μπορεί το εξωτερικό σχήμα ενός αιρετικού να μοιάζει ζωντανό ,αγαπησιάρικο ,αλλά το πνευματικό ,η ψυχή είναι ένα καμένο ,νεκρό ,πτώμα ,που ότι αγγίξει και κοινωνήσει με αυτό το καίει πνευματικά .
Ο θρόνος του άδη..
Ο άδης είναι τόσο τόσο ζοφερός και δυσβάσταχτος για την ανθρώπινη ψυχή ,που η γήινη φυλακή και το γήινο τρελοκομείο μοιάζουν παιδική χαρά μπροστά του .
Και όμως η ανθρώπινη εμπάθεια ,αλαζονεία ,έπαρση, τυφλώνει ,νεκρώνει ,τα αισθητήρια μου και δεν τον καταλαβαίνω γύρω μου .
Ευτυχώς που δεν είναι τελική κατάσταση και υπάρχει διέξοδος από εκεί ,μόνο αν κάποιος στείλει για μένα τον Χριστό να με βγάλει.
Δυστυχώς πολλοί παίρνουμε αυτήν την απαίσια πρόγευση της αγάπης του άδη, που πήρε και ο Λάζαρος εδώ στην γή ,αλλά δεν τον αρνούμαστε
Σαγηνευμένοι πλέον από την αγάπη του αγαπούλα ,την αγάπη και την έλξη του άδη, του Θανάτου ,του σατανά .
Εκτός από την απαίσια γεύση που έχει για την ψυχή , ασκεί και πολύ μεγάλη βαρύτητα και έλξη όσο βαθαίνει .όπως η γήινη βαρύτητα που ξεκινά από το κέντρο της γῆς τον θρόνο του άδη .
Κάτι που κάνει ανθρωπίνως αδύνατη την διαφυγή ,χωρίς την βοήθεια του μοναδικού που πάνω του δεν έχει καμία δύναμη ,καμία εξουσία ,του ΚΥΡΙΟΥ των πάντων .
Ο Κύριος και του άδη …
Ο μόνος που μπορεί να μπει και να βγεί από τον άδη χωρίς κανένα φόβο και κίνδυνο είναι ο Χριστός .
Είναι ο μόνος που μπορεί να πάρει από εκεί μέσα όποιον θέλει και όποτε Θέλει ,αρκεί να το θελήσει και ο ίδιος και να τον ακολουθήσει .
Η κάτι σαν φωτιά του άδη , η ζοφερή ,καταθλιπτική , απίστευτα ψυχικά και πνευματικά πνιγηρή κατάσταση ,η σαγήνη ,τα δίχτυα του δεν τον αγγίζουν ,ενώ εμας όλους μας διαλύει ,μας σαγηνεύει ,μας δένει και μας κατακαίει ατελεύτητα .
Οι διαλυμένες πύλες του άδη ,ο κομματιασμένος , διαλυμένος Θρόνος του και ο αιχμάλωτος βασιλιάς του ..
Ο Κύριος δεν συνέτριψε μόνο τις πύλες του άδη ,αλλά έφτασε μέχρι τον θρόνο του στο κέντρο της γης ,έδεσε τον άδη ,γκρέμισε και συνέτριψε τον θρόνο του και μπαινοβγαίνει πλέον οπότε θέλει .
.
Έτσι ο άδης έφυγε ανέβηκε στην γή ,θυμωμένος και έφτιαξε τον θρόνο του στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών στην γή
Η εικόνα αυτή είναι από τον γήινο άδη….
Είναι η ταπετσαρία της αίθουσας του παγκοσμίου συμβουλίου των εκκλησιών, με έναν άλλον Χριστό στο κέντρο .
Εκεί που οι αγαπούλες όλου του κόσμου ,οι αλαζόνες κάτοικοι του επίγειου άδη ,συγκεντρώνονται και λατρεύουν κάποιον άλλον Χριστό ,στον επίγειο άδη με ψηλότερα από όλους τον άξιο εκπρόσωπο του άδη ,τον πάπα..
Monastirion S.A ….
Όπου εισχωρήσει η ΑΙΡΕΣΗ κουβαλάει και τον άδη μαζί της , την πλάνη ,το σκοτάδι ,τον αγιάτρευτο πόνο ,την διαστροφή ,τον ΠΟΛΕΜΟ και όλα αυτά λόγω της κρυφής έπαρσης ,της αλαζονείας ,της αυτοδικαίωσης ,λαού και κλήρου .
Η Ουκρανία υποφέρει λόγω των σχισματικών ,της αίρεσης ,που εισχώρησε μέσα στον κλήρο της και έγινε δεκτή από έναν λαό .
Λαό που χρηματίστηκε από την πόρνη Βαβυλώνα ,για το χαρτί όλα ,τις ηδονές ,τον κόσμο και τα κάλλη του.
Αυτοί οι ίδιοι αποδεκτοί ,συλλειτούργησαν και στην Ελλάδα ,σε διάφορα μέρη ,καταραμένα πλέον μολυσμένα από τους αιρετικούς ,τους ουνίτες .τους καθολικούς ,τους αχειροτόνητους ,τους επίτιμους κατοίκους του άδη..
Ενώ φαίνονται εξωτερικά να είναι ευλογημένοι, έκαναν τα μοναστήρια εταιρίες S.A και οι ηγούμενοι έγιναν μικροί αλάθητοι πάπες ,ceo…που δεν σηκώνουν κουβέντα…
οι καρποί ,οι πράξεις τους ,η συμπεριφορά τους μυρίζει θάνατος ,άδης ,έγιναν απρόσεκτοι αγαπούλες ..
Όσοι τους δέχτηκαν ,συλλειτούργησαν μαζί τους , όπου και όποιοι και αν είναι , μπορεί να μην είναι εμφανές δια γυμνού οφθαλμού πρός το παρόν ,αλλά είναι ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ η κάθε κοινωνία μαζί τους .
Αποκ. 2,7 Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις
Ανάσταση είναι να ακολουθείς τον αναστάντα Χριστό ,τις εντολές του ,όσο σκληρές και αν φαίνονται και έτσι μόνο μπορώ να βγω από τον άδη και το σκοτάδι που βρίσκομαι και πρέπει να περάσω .
Ο Χριστός και οι Αγιοι του ,δεν αγαπολογούν ,δεν είναι αγαπούλες ,είναι ΔΙΚΑΙΟΙ
Ανάσταση είναι να μπορώ να ακούω και να υπακούω προσεκτικά και να πιάνω τί τὸ Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις.
Ο αγαπούλας….
Παίρνω δικές μου πρωτοβουλίες αδιάκριτης ΑΓΑΠΗΣ παριστάνοντας τον αγαπούλα…
Δίνω το χέρι μου αδιάκριτα στον αιρετικό ,αυτό παίρνει φωτιά καίγεται και μαζί όλο μου το σώμα σταδιακά
Λίγο λίγο και μεταφέρω την φωτιά τον άδη σε όποιον εγώ πλέον αγγίξω .
Η ΑΓΑΠΗ είναι η αρετή των τελειών , δεν μπορώ να την αποκτήσω έτσι απλά και εύκολα , αν δεν κατέβω πρώτα στον άδη ,δεν καώ ,τότε ίσως να θελήσω να επιστρέψω πίσω και να πιάσω το μόνο χέρι που δεν καίγεται στον άδη ,αυτό με τις πληγές ,αυτό του Κυρίου .
Άλλο αγαπούλας και άλλο αγαπούλας ...
Ο δρόμος του κάθε σκέτου αγαπούλα ,αιρετικού , είναι η κάθοδος στον άδη , εκεί θα μου δοθεί το χέρι του αναστημένου Χριστού ,της μόνης ΑΓΑΠΗΣ ως μόνη επιλογή εξόδου και δικής μου ανάστασης .
Αν το πιάσω και τον ακολουθήσω θα αναστηθώ και εγώ μαζί του ,διαφορετικά θα μείνω άλλος ένας αγαπούλας μέσα στον άδη ..
Ο άδης είναι γεμάτος αγαπούλες που πίστεψαν ότι τους αγαπούν όλους και δεν έχουν ανάγκη τον Χριστό,αντί αυτού έφτιαξαν ένα δικό τους Χριστό ,στα μέτρα τους .
Ο παράδεισος είναι γεμάτος αγαπούλες που αγάπησαν πρώτα τον Χριστό ,τον γνώρισαν ,τον προσκύνησαν ,τον πίστεψαν ,τον ακολούθησαν εως θανάτου και μετά ….τους αγάπησαν όλους …
Του Κυρίου…
Η εμπειρία του άδη ,η εμπειρία του πνευματικού Θανάτου ,για κάποιους από εμάς είναι αναγκαία ,για να γνωρίσουμε την δική μας πλήρη αδυναμία εξόδου από εκεί .
Για να γνωρίσουμε από την άλλη την παντοδυναμία του Χριστού ,την ΑΓΑΠΗ του και να αντιληφθούμε τι σημαίνει ΚΥΡΙΟΣ και ποια είναι η δύναμη του ΚΥΡΙΟΥ απέναντι στην δική μας αδυναμία .
Αναλαμπή και ΦΩΣ για τριανταριά χρόνια…
Σε αναμονή της εισόδου του Κυρίου στον επίγειο άδη και της επακόλουθης συντριβής των θυρών του και του θρόνου του .
Σε αναμονή της αναλαμπής που θα προκαλέσει την ολοκληρωτική καταστροφή και του επίγειου άδη αυτό που λέγεται Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών…
Εκεί που ο άδης εδώ στην γή έχει τον θρόνο του ,εκεί που αν δεν συντριβεί και αυτός ο άδης ,ΦΩΣ ΑΛΗΘΙΝΟ ο κόσμος δεν θα δεί .
Όπως έκανε κομμάτια τον έναν άδη ,θα κάνει και τον άλλον ,για το καλό μας ,για την σωτηρία μας ,για τα πλάσματα του που στενάζουν ,όλα στην ώρα τους …
Ού το πτύον εν τη χειρί αυτού και διακαθαριεί τήν άλωνα αυτού, και συνάξει τον σίτον αυτού εις την αποθήκην, το δε άχυρον κατακαύσει πυρί …..
Καλή φώτιση και αρχή Μετανοίας
Γ.Μ
