Επειδή βλέπουμε τις τελευταίες μέρες τη… μύγα που τσίμπησε τη δικαιοσύνη προκειμένου να ασχοληθεί με υποθέσεις που έπρεπε να έχουν τελειώσει εδώ και χρόνια, επειδή αισθανόμαστε την
προσπάθεια της κυβέρνησης να αποδείξει ότι «κάτι κάνει άρα υπάρχει», ας μην μας ξεφύγει η πραγματικότητα…
Ποια είναι η πραγματικότητα εκτός από αυτή που βιώνουν εκατομμύρια άνεργοι, υπο αμειβόμενοι, απλήρωτοι εργαζόμενοι και πένητες συνταξιούχοι;. είναι η πραγματικότητα που περιέγραψε επισήμανε σε συνέντευξή του προς την Rheinische Post ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε: οι Έλληνες είπε ο Γερμανός υπουργός «πρέπει να συνεχίσουν τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και να τηρήσουν τα συμφωνηθέντα».
Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει την υλοποίηση των δεσμεύσεων (σε βάρος των εργαζομένων και του ελληνικού λαού) που έχει αναλάβει η συγκυβέρνηση έναντι των δανειστών. Δηλαδή:
· Ακόμη μεγαλύτερη ένταση της περιοριστικής πολιτικής (μείωση δημόσιων δαπανών στην υγεία, παιδεία κλπ)
· νέα μέτρα για την κάλυψη των χρηματοδοτικών κενών
· ακόμη πιο έντονη …κινητικότητα και ακόμη περισσότερες απολύσεις
Κάπως έτσι οι αριθμοί (ειδικά αυτοί που περιγράφουν τα ποσά που θα καταλήξουν στα σεντούκια των τοκογλύφων) θα ευημερήσουν. Κάπως έτσι θα συνεχιστεί ο αργός θάνατος της ελληνικής κοινωνίας.
Με αυτές τις σκέψεις πάνω κάτω επανέρχονται σήμερα αύριο τα «τεχνικά κλιμάκια» της τρόικας για να προσδιορίσουν τα επόμενα βήματα της οικονομικής πολιτικής της χώρας. Βήματα που αναντίρρητα , ίσως και με προθυμία, βαδίζουν οι συγκυβερνήτες Σαμαράς και Βενιζέλος, έστω κι αν αυτά τους οδηγούν στο χείλος του πολιτικού τους Ζαλόγγου.
Κατά τα λοιπά, όση κινητοποίηση κι αν επιδείξει η ελληνική δικαιοσύνη, όσοι κλέφτες κι αν οδηγηθούν πίσω από τα κάγκελα, όσοι απατεώνες κι αν σταλούν παρέα στον Τσοχατζόπουλο, κανείς δεν εντυπωσιάζεται πλέον με τα αυτονόητα. Άργησαν και το πουλάκι (της στοιχειώδους εμπιστοσύνης των πολιτών προς την πολιτική εξουσία και τους θεσμούς) πέταξε…
