Κάποτε υπήρχε η Χιονάτη και η Σταχτοπούτα. Κι άλλα παραμύθια που είχαν κατά κανόνα πρωταγωνίστρια μια κοπέλα, που έψαχνε την “αληθινή αγάπη” (εκ μέρους ενός Καλού Πρίγκιπα), ώστε να ξεφύγει από την κακούργα μητριά ή και τις άθλιες αδελφές της.
Του Θανάση Κ.
Το απόλυτο “Καλό” (το κορίτσι – ηρωϊδα) και το απόλυτο “Κακό” (η μητριά και οι αδελφές της) ήταν αμφότερα γένους θηλυκού στα παραμύθια αυτά.
Που μας έφτασαν μέσω των αδελφών Γκρίμ, στις αρχές του 19ου Αιώνα (αν και για τη Σταχτοπούτα έχει προηγηθεί ή εκδοχή του Σαρλ Περώ ένα αιώνα νωρίτερα). Όμως στην πραγματικότητα είναι μύθοι που συναντώνται στην αρχαία Ελλάδα, στη Ρώμη, ακόμα και στην αρχαία Κίνα.
Τα παγκοσμίως δημοφιλή αυτά παραμύθια, που γαλούχησαν γενιές επί γενεών σε ολόκληρο τον κόσμο κι ενέπνευσαν καλλιτέχνες ανά τους αιώνες (και προσφάτως ανασκευάζονται μανιωδώς από τους οπαδούς του woke culture), τελικά μπήκαν και στην Πολιτική!
Και μας τα σερβίρουν σήμερα ως “επικοινωνιακό περιτύλιγμα”, για ένα “πτωχό πλην τίμιο” παλικάρι, που πήγε στο εξωτερικό, διέπρεψε και τώρα άρχεται να σώσει την Αριστερά από τους “κακούς δεξιούς” – και τη χώρα από τα προβλήματά της.
Αυτός ο… “σύγχρονος Σταχτοπούτος” της Αριστεράς, δεν ήταν ακριβώς
“πτωχός” – στο Κολλέγιο πήγαινε και στην Εκάλη έμενε – αλλά ο πατέρας του έχασε την περιουσία του από το “παραδικαστικό κύκλωμα”, λέει…
Διαβάστε τη συνέχεια στο https://romioitispolis.gr/enas-sygchronos-stachtopoytos-o-ti-kalytero-echei-graftei-gia-to-agori-poy-mas-efere-i-ameriki/
