Και ο υπουργός Εργασίας Άδωνις Γεωργιάδης επιδίδεται σε ένα ρεσιτάλ αλαζονείας και αυταρχισμού…
Οι δικαστές δικάζουν τις υποθέσεις που τους αφορούν, δικαιώνουν τους εαυτούς τους και η κυβέρνηση αποφασίζει να μην εφαρμόσει τις δικαστικές αποφάσεις που δεν της αρέσουν. Δυστυχώς αφορά την Ελλάδα αυτή η κωμικοτραγική περιγραφή μιας δυσλειτουργικής μπανανίας, με θεσμούς της πλάκας και δραματικές συνέπειες για τον λαό.
Ο λόγος γίνεται για την απόφαση 1330/2023 της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η οποία ζητά την άρση των μνημονιακών περικοπών στις συντάξεις των ανώτατων δικαστικών ώστε να επανέλθουν στα επίπεδα προ του 2012. Ηταν αναμενόμενο οι δικαστές να αποφανθούν ότι έχουν… δίκιο και ήταν επίσης αναμενόμενο η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, που θεωρεί εαυτόν υπεράνω γραπτών και άγραφων νόμων και δικαστικών αποφάσεων, να δηλώσει ρητά ότι δεν πρόκειται να εφαρμόσει τη σχετική δικαστική απόφαση.
Μάλιστα, σ’ ένα ρεσιτάλ αλαζονείας και αυταρχισμού, ο υπουργός Εργασίας Αδωνις Γεωργιάδης δήλωσε το ακόλουθο εξωφρενικό: «Αναδρομικά, εγώ προσωπικά ως υπουργός δεν δίνω σε κανέναν, δεν υπάρχει περίπτωση». Το «εγώ προσωπικά» (που παραπέμπει στο Λουδοβίκειο «το κράτος είμαι εγώ») του κ. Γεωργιάδη είναι ο μόνος νόμος που γίνεται σεβαστός από την πλειοψηφία των υπηρετούντων στην νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική εξουσία. Λες και ο κ. Γεωργιάδης θα δώσει τα χρήματα από την τσέπη του.
Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση επικαλείται δημοσιονομικούς λόγους για την εφαρμογή της δικαστικής απόφασης μόνο σε όσους δικαστικούς έχουν κάνει προσφυγή και την περιφρόνηση της ισονομίας όσον αφορά τους υπολοίπους. Αυτό το σκεπτικό, αν μη το άλλο, αποτελεί τρανή απόδειξη ότι δεν υπάρχει ισονομία στην Ελλάδα.
Επιπλέον, η επίκληση του κινδύνου της κατάρρευσης των ταμείων, αν γίνει καθολικά σεβαστή αυτή η απόφαση, δεν ηχεί πειστική από τους ανθρώπους που αδιαφόρησαν για τα εισοδήματα των πολιτών όταν πετσόκοψαν μισθούς και συντάξεις λόγω των μνημονιακών δεσμεύσεων της χώρας.
Οταν άφηναν άνεργους και πένητες τους Ελληνες για να κάνουν τα χατίρια των Γερμανών και των λοιπών πιστωτών δεν είχαν ενδοιασμούς οι πολιτικοί που οδήγησαν σε χρεοκοπία τη χώρα. Ούτε οι δικαστές βρήκαν παράνομη τη διάλυση του κοινωνικού και οικονομικού ιστού της πατρίδας. Αντισυνταγματικές βρήκαν μόνο τις περικοπές που έγιναν στους ίδιους. Η Δικαιοσύνη αγνοείται…
