[Τονίζω ότι όσα αναφέρω αφορούν μόνον εσάς και ουδαμώς τους λοιπούς αποτειχισμένους, που όπως ανέφερα έχω μεγάλη εκτίμηση και σεβασμό (με όσους συνδιαλέγομαι αλλά και επώνυμους όπως π.Θεόδωρος Ζήσης, γ.Σάββας Αγιορείτης κα) και που ποτέ δεν μου συμπεριφέρθηκαν με μίσος αλλά εκτιμούν όπως κι εγώ το μέγιστο κίνδυνον της Ορθοδοξίας από την αλλοίωσιν του δόγματος και τον παλεύουμε, με μόνη διαφορά στον αγωνιστικόν τρόπον.]
Διαβάζοντας χθες την ανάρτησή σας www.triklopodia.gr/ἡ-ἀγάπη-πρός-τους-ἐχθρούς-σημαίνει-κ/ , θεώρησα ότι κατά το ήμισυ αφορά εμένα και τις αναρτήσεις μου www.triklopodia.gr/απάντηση-στην-κ-μαρία-λιάρου-για-κριτι/ και www.triklopodia.gr/άρης-στεφανίδης-ανταπάντηση-προς-μαρ/ (απαντήσεις προς αντίστοιχα άρθρα της κυρίας Μαρίας Λιάρου, σε σχετική αντίθεση με την κ.Μαρία Π.), δεδομένης της αρχικής αναφοράς της ανάρτησής σας περί αγάπης προς πιστούς και αιρετικούς, θέμα που είχε θίξει και η κ.Λιάρου προς εμένα.
Από ένα σημείο της ζωής μου και πέρα, πάντοτε λαμβάνω υπ’ όψη τα λεγόμενα των Αγίων μας και προσπαθώ να προσαρμόζομαι προς αυτά κι όχι να προσαρμόζω αυτά προς την πίστη μου, όπως σαφώς εντέλλουν οι άγιοι, ομιλούντες εν Αγίω Πνεύματι. Όταν δε διαβάζω Αποστολικά λεγόμενα, ένας λόγος παραπάνω!
Στο πρώτο λοιπόν απόσπασμα λεγομένων αγίων, γράφετε :
Οἱ Ἃγιοι Ἀπόστολοι τῆς Ἐκκλησίας στόν 45ον Κανόνα τους (βλέπε Ἱερό Πηδάλιο), προστάζουν: «Διότι πρέπει τούς αἱρετικούς νά μισοῦμε καί νά ἀποστρεφόμαστε…..».
Ώπα, λέω στον εαυτό μου, κοίτα τι λένε οι Άγιοι Απόστολοι … να μισούμε τους αιρετικούς, που σεις λίγο πριν έχετε περιγράψει ως εχθρούς του Χριστού, λέγοντας ότι ο Χριστός είπε να αγαπάμε τους εχθρούς ΜΑΣ κι όχι τους εχθρούς ΤΟΥ. Ομολογώ ότι θεώρησα αυτόν τον συλλογισμό σας με κατάληξη στο να μισούμε τους εχθρούς ΤΟΥ, πολύ ακροβατικόν, αλλά συγχωρήστε μου τον “παλαιόν άνθρωπον”, που αντέδρασε έτσι από την έκπληξη των αποστολικών λεγομένων.
Είπα λοιπόν και πριν ότι πάντα προσπαθώ να προσαρμοστώ στα λεγόμενα αγίων αλλά μεγάλο το σοκ, όμως το παλεύω. Άλλωστε ο Χριστός δίνει χρόνον πάλης με τον “παληάνθρωπό” μας. Όμως αναρωτιέμαι, μίσος διδάσκουν οι Απόστολοι; Μα ο Χριστός στέλνοντάς τους να μαθητεύσουν πάντα τα έθνη, τα ειδωλολατρικά, τα υποταγμένα στον σατανά, αφού «πάντες οι θεοί των εθνών δαιμόνια» (Ψαλμ.95,5) και κατά τον συλλογισμό σας στον πρόλογο “εχθροί του Χριστού”; (γράφετε : Ἀλλά δεν μποροῦμε να ἀγαπᾶμε τους ἐχθρούς Του, ἂν θέλουμε να ἀγαπᾶμε τον Χριστό ὃπως εἶναι ἡ ἐντολή. Δεν μποροῦμε να ἒχουμε φιλίες με αὐτούς, δεν μποροῦμε να συναναστρεφόμαστε μαζί τους, οὒτε να συντρώγουμε στο ἲδιο τραπέζι (κατά τους Ἁγίους Πατέρες), δεν μποροῦμε να δουλεύουμε σε δύο Κυρίους και στον Χριστό και στους ἐχθρούς του.) ΑΡΑ ΤΟΥΣ ΜΙΣΟΥΜΕ! Σεις το λέτε συμπερασματικά και το δηλώνει προκλητικά η κ.Λιάρου!
Και λέει τώρα ο “παληάνθρωπός” μου “μα καλά ο Χριστός τους έστειλε σε αυτούς που πρέπει να μισούμε;”
Παλεύοντάς το, λέω “αφού το είπε ο Χριστός, έτσι είναι”, με βάσει τα γραφόμενά σας.
Από την άλλη ο “παηάνθρωπός” μου ασταμάτητα με πειράζει :
“Μα το μίσος δεν είναι του Χριστού, το μίσος είναι ψυχικός μολυσμός, είναι δαιμόνιο!“.
Εδώ κόλλησα κι άρχισα να αναρωτιέμαι αν ήταν ο “παληάνθρωπός” μου ή κάτι άλλο…
Εκεί λοιπόν που με τριβέλιζαν αυτές οι σκέψεις, λέω δεν ψάχνω να βρω πώς το είπαν οι Απόστολοι, μπορεί να το είπαν με άλλο νόημα ή τέλος πάντων να ερμηνεύτηκε λάθος. Ανοίγω λοιπόν το Ιερό Πηδάλιον, στον 45ο (ΜΕ’) Κανόνα των Αγίων Αποστόλων και παραθέτω ΑΥΤΟΥΣΙΑ τον κανόνα τους :
«Επίσκοπος, ή Πρεσβύτερος, ή Διάκονος, αιρετικοίς συνευξάμενος, μόνον, αφοριζέσθω, ή δε επέτρεψεν αυτοίς ως Κληρικοίς ενεργήσαι τι, καθαιρείσθω»
Χρειάστηκα 3 ηρεμιστικά με το που το διάβασα. ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΤΕ, ΠΟΥΘΕΝΑ ΓΙΑ ΜΙΣΟΣ και αναφέρεται μόνον σε ιερωμένους και όχι για λαϊκούς.
Αν ενεργούσα σαν την κ.Λιάρου, με την οποίαν προφανώς έχετε πνευματικήν σχέσιν, αφού μας δίνει “κοπυπαστά” τα δικά σας γραπτά θα σας έλεγα “βρίσκεσαι σε Θεολογική ἂγνοια και σκοτασμό. Και θεωρεῖς τή σκέψη σου … ὡς αὐθεντικές, … χωρίς να ἒχεις μελετήσει …ἲσως να μην ἒγραφες αὐτές τις κακοδοξίες που δυστυχῶς με ἀθεοφοβία, ἡμιμάθεια και διαστρέβλωση της αληθείας ἒγραψες“, κάποια από τα γραφόμενα της κ.Λιάρου προς την κ.Μαρία Π., προφανώς διαπνεόμενα με πολύ μίσος, όπως το μεταφέρατε πλαστά σαν λόγια των Αγίων Αποστόλων. Αλλά δεν τα λέω…
ΜΑ ΜΙΣΟΣ ΠΡΟΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΘΕΟΥ, ΜΙΣΟΣ ΠΡΟΣ ΠΝΟΕΣ ΘΕΟΥ; ΜΙΣΟΣ ΠΡΟΣ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΘΕΟΥ;
Το μίσος είναι διαβολικό και εκτός Χριστού. Ο Χριστός ζήτησε από τον Πατέρα Θεό, συγχώσεση αμαρτιών των εχθρών Του, που Τον σταύρωσαν. Γιατί; Δεν τους μισούσε κατά τα λεγόμενά σας; Ο Θείος Παύλος εχθρός Χριστού ήταν (άρα μισητέος κατά το σκεπτικό σας) και ο Χριστός τον “περπάτησε” στον 3ον Ουρανό! Θα ήταν δυνατόν ο μέγιστος εχθρός του Χριστού, ο φαρισαίος Σαύλος, ο ευεργετημένος τόσον από την αγάπη του Παντοκράτορα, να συνυπογράφει Αποστολικούς Κανόνες υπαγορεύοντες μίσος;;; Ο Πρωτομάρτυς Στέφανος γιατί ζήτησε να μη στήσει τους εχθρούς Του, αφού κατά τα δικά σας έπρεπε να τους μισεί;
Αλλά και οι μαθητές του Χριστού, που ζήτησαν από Εκείνον να εξοντώσει αυτούς που τον απέπεμψαν από την πόλη, κατά όπως είχε κάνει ο προφήτης Ηλίας, πήραν απάντηση του Χριστού, που είχε πλήρη αντίθεση με μίσος. Γράφω αυτό γιατί όπως τόνισα και στην κ.Μαρία Λιάρου, αυτά που υποδεικνύετε προσομοιάζουν στο ύφος της Παλαιάς Διαθήκης, της τυπικής τήρησης του γράμματος του Νόμου, που τον απέκαμαν οι φαρισαίοι. Ο Θεάνθρωπος ήρθε στην Καινή Διαθήκη να διδάξει το Πνεύμα του Νόμου και την συγχώρηση εν τη Αγάπη Του. Μήπως χάσατε το Πνεύμα του Νόμου; Μήπως οδηγείστε σε ζηλωτικές πρακτικές;
ΤΟ ΜΟΝΟ ΜΙΣΟΣ ΠΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΣΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΛΑΙΟΝ ΜΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΝ.
Μισούμε την αμαρτία κι όχι τον αμαρτωλόν! Μισούμε την αίρεση κι όχι τον αιρετικόν!
Άλλωστε και ο Ιερός Χρυσόστομος (νομίζω) αναφέρει ότι τα συναισθήματα ο Χριστός μας τα έδωσε αλλά τα χρησιμοποιούμε με λανθασμένον τρόπον. Μήπως πρέπει να αναρωτηθείτε αν προωθείτε τον λανθασμένον τρόπον;
Βρίσκοντας εξ αρχής αυτά τα αχαρακτήριστα, δεν θέλησα να προχωρήσω σε περαιτέρω έρευνα των γραφομένων σας, θέλοντας να προστατευθώ από περαιτέρω σκανδαλισμόν. Κρίμα, μιας και η όλη σας εργασία έδειχνε αξιοσέβαστη, να κρίνεται εξ αρχής εν αμφιβόλω…
Ακούστε μοναχούλη μου Νεκτάριε, δεν θα σας πω τι θα κάνετε (όπως σεις μας καταδείχνετε) αλλά εκπλήσσομαι πως κάποιος περιβεβλημένος το αγγελικό σχήμα διαστρέφει προκλητικά τα λεγόμενα των Αγίων Αποστόλων και από την άλλη μας κατακρίνει ότι δεν τηρούμε τα λεγόμενα των πνευματοφόρων Αγίων, ενσταλάζοντας μίσος σε όσους τον ακολουθούν.
ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΠΟΙΟΣ ΣΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΚΑΤΑΚΡΙΝΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΚΟΥΝΑΤΕ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ, ΟΠΩΣ ΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ;
ΟΠΟΙΟΣ ΔΙΑΣΤΡΕΦΕΙ ΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ (όπως απέδειξα) ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΙΣ ΔΑΙΜΟΝΙΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ, ΠΟΥ Ο ΙΔΙΟΣ ΚΑΤΑΚΡΙΝΕΙ.
ΕΝΟΧΟΣ, ΕΝΟΧΟΝ, ΟΥ ΠΟΙΕΙ!!!
Αδελφέ μοναχέ Νεκτάριε,
με πραγματική εν Χριστώ αγάπη και δέος σας οικτίρω για τις πρακτικές σας.
Να είστε σίγουρος ότι θα έχετε την προσευχή μου, ως αδελφός
