Σε παλαιότερη μου ανάρτηση, γράφω χωρίς πολλές λεπτομέρειες το πως η Αγία Ευφημία παρουσιάστηκε μπρόστα μου, όταν σχεδόν ετοιμοθάνατος εκείνη τη μέρα μπήκα στο νοσοκομείο(διάγνωση καρκίνος).
Αυτό το δώρο της ασθένειας ήταν μόνο η αρχή, διότι αφότου θεραπεύτηκα ξεκίνησα να επισκέπτομαι το Άγιο Όρος.
Πέρασαν τα χρόνια, παντρεύτηκα, αλλά λόγω της θεραπείας που έλαβα τότε(χημειοθεραπείες/ακτινοβολήσεις/άπειρα φάρμακα) δε μπορώ να κάνω παιδιά. Προσπαθήσαμε για περίπου 2 χρόνια εώς τα μέσα του 2022 ανεπιτυχώς και έφτασα στα όρια της κατάθλιψης.
Το Νοέμβριο του 2022 αποφάσισα να επισκεφθώ ξανά το Άγιο Όρος. Ήταν να πάω με 2 ακόμα άτομα, τα οποία τελευταία στιγμή με κρέμασαν και δεν ήρθαν, ενώ στη λίστα για τα διαμονητήρια το όνομα μου επίσης δεν υπήρχε(για εκείνους που ξέρουν, εάν το όνομα δε βρίσκεται στη λίστα στην Ουρανούπολη, απλά δε σου βγάζουν διαμονητήριο και δε σε δέχονται να ταξιδέψεις με το καραβάκι).
Η μεγάλη στενοχώρια που πήρα εκείνη τη στιγμή, δεν ήταν για τα 650χλμ που ταξίδεψα άδικα, όσο το γεγονός ότι ήθελα πολύ να μπώ, παρά τον κακό μου λογισμό ως εκείνη την ώρα πως δε θα συναντήσω το γέροντα που μου αποκάλυπτε αρκετά πράγματα (κοιμήθηκε μόλις 4 ημέρες πριν ταξιδέψω), αλλά αντί αυτού θα επισκεφθώ άλλο γέροντα-πολύ φωτισμένη μορφή του Αγίου Όρους-ο οποίος όσα χρόνια πηγαίνω, απλώς μου δίνει ευλογίες(και τίποτε παραπάνω σύμφωνα με το λιγοστό μου μυαλό). Το παιδί στα διαμονητήρια δε με έδιωξε, μου είπε να κάνω μια βόλτα και να πάω πάλι σε μισή ώρα.
Στα 25 λεπτά ξαναπήγα και μου λέει ατάραχος τα εξής ‘βλέπω ότι επισκέπτεστε συχνά το Άγιο Όρος, γι αυτό θα σας κάνω μια εξυπηρέτηση για να μη ταλαιπωρηθείτε άδικα’ και ώστε να τελειώσει την πρόταση, έχει εκδώσει διαμονητήριο κι εγώ έχω μείνει άλαλος.
Σε 40 λεπτά ακριβώς αποβιβάστηκα στη Δάφνη(κεντρικός λιμένας Αγ.Όρους)και σε ακριβώς 1 ώρα έχω φτάσει στις Καρυές (‘πρωτεύουσα’ Αγ.Όρους). Οπότε φτάνοντας νωρίς, επισκέφθηκα το γέροντα, ο οποίος αρχικά πήγε να με διώξει και μόλις του είπα ότι θέλω να πάρουμε τη γυναίκα μου τηλέφωνο να της μιλήσει λίγο, με άφησε να μπώ μέσα στο καλύβι του.
Κι εκεί συνέβη το εξής. Ο γέροντας μου λέει ‘πάρε τη γυναίκα σου τηλέφωνο. Πως τη λένε;’ και απαντώ ‘Σοφία’. Το σηκώνει αμέσως και της λέω να μιλήσει στο γέροντα χωρίς να έχω αλλάξει μαζί του άλλη κουβέντα. Ο γέροντας χείμαρρος ‘να μην ανησυχείς κορίτσι μου, να πας στη Χίο, στο Μοναστήρι της Παναγίας Βοήθειας και ν ακούσεις τη Θεία Λειτουργία όλη. Και θα προσευχηθώ για εσάς στην Παναγία και τον Άγιο Παίσιο, το παιδί που θα έρθει θα το βγάλετε ΑΝΘΙΜΟ’.
Αφού έκλεισε το τηλέφωνο και αφού μέσα σε λιγότερο απο 2 ώρες έμεινα για δεύτερη φορά άλαλος, τον ευχαρίστησα και τον χαιρέτησα.
Δυο εβδομάδες αργότερα επισκευτήκαμε την Ι.Μονή που υπέδειξε ο γέροντας όπου μάθαμε πως ηγούμενος αυτής ήταν ο Άγιος Άνθιμος εν Χίω, ο λύων τα δεσμά της ατεκνίας και κάναμε ότι μας είπε.
Προβληματισμένοι για μήνες, ξεκινήσαμε την προσπάθεια μας γύρω στο Πάσχα 2023. Να μη τα πολυλογώ άλλο, η γυναίκα μου σήμερα είναι στα μισά της κύησης και έχει αγόρι, το οποίο ο γέροντας μου αποκάλυψε 8 μήνες πριν συμβεί(11 Ιουλίου παραμονή του Αγίου Παισίου έγινε η εμβρυομεταφορά), με τις πιθανότητες ιατρικά για εμάς να μην είναι πάνω απο το μηδέν. Ακόμα και ο γιατρός μας, είπε μετά τα χιλιάδες περιστατικά της καριέρας του, οτι ‘πρέπει να σας αγαπά πολύ ο Θεός’.
Θα κλείσω εδώ λέγοντας τα εξής. Να μη χάσετε την πίστη σας στον Κύριο. Εκείνος οικονομεί τα πάντα, Εκείνος ορίζει τι σταυρό θα σηκώσει ο καθένας, Εκείνος γνωρίζει καλύτερα. Να κάνετε εσείς εκείνα που μπορείτε κι εκείνα που δε μπορείτε να τα μεταθέτετε σε Εκείνον. Να λέτε ακατάπαυστα την ευχή του Χριστού -Κύριε Ιησού Χριστέ, Ελέησον με- και θα φανερώσει ο Κύριος όσα ζητά ευγενικά η καρδιά σας.
Γεώργιος Φ
