Αντί επιλόγου για την χρονιά που τελειώνει, γράφω τα λόγια από το κλείσιμο μιας ταινίας και μιας ζωής:
Θεέ μου,
σ’ ευχαριστώ που μου έδωσες την δύναμη και την πίστη
για να εκπληρώσω το καθήκον που μου εμπιστεύτηκες.
Σ’ ευχαριστώ που με οδήγησες ίσια και αληθινά
ανάμεσα στα πολλά εμπόδια που βρέθηκαν στο μονοπάτι μου
και που με κράτησες αποφασισμένο
ακόμα κι όταν όλα γύρω μου έμοιαζαν χαμένα.
Σ’ ευχαριστώ για την προστασία σου και
για τα πολλά σημάδια σου κατά την διάρκεια της διαδρομής.
Σ’ ευχαριστώ για όποιο καλό ίσως να έχω κάνει.
Λυπάμαι πολύ για ό,τι άσχημο έκανα.
Σ’ ευχαριστώ για την φίλη που έκανα.
Σε παρακαλώ προστάτευέ την όπως προστάτευες κι εμένα.
Σ’ ευχαριστώ που μου επιτρέπεις τελικά να ξεκουραστώ.
Είμαι πάρα πολύ κουρασμένος
αλλά πορεύομαι πλέον ειρηνικά προς την ξεκούραση,
γνωρίζοντας ότι έκανα το σωστό με τον χρόνο που μου δόθηκε πάνω σ’ αυτήν την γη.
Αγωνίστηκα τον ωραίο αγώνα, έτρεξα τον δρόμο ως το τέλος, φύλαξα την πίστη.
Εξόριστος Έλλην
Σημείωση 1: Τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα (Β΄ Προς Τιμόθεον 4:7-8).
Σημείωση 2: Οδηγίες προστασίας από σεισμό.
