Συγκεντρώνονται στις Βρυξέλλες υπουργοί εξωτερικών και διπλωμάτες και αντί να προτείνουν ειρήνη – απαγορευμένη λέξη – εισηγούνται συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία…
Στην πραγματικότητα, με όλη την πολεμική ταραχή που βρίσκεται σε εξέλιξη, θα νομίζατε ότι πρόκειται για μια σύγκληση στρατιωτικών διοικητών, όχι διπλωματών.
Το μήνυμα της εξωτερικής πολιτικής του ΝΑΤΟ είναι απλό: «Πρώτα ο πόλεμος… τα υπόλοιπα τα λέμε αργότερα»
Τα γεγονότα επί τόπου δεν έχουν σημασία.
Τα δημοσιονομικά ελλείμματα δεν έχουν σημασία.
Η μείωση της δημόσιας υποστήριξης για την Ουκρανία δεν έχει σημασία.
Το μόνο που έχει σημασία είναι τι θέλουν αυτοί οι άνθρωποι.
Και θέλουν πόλεμο.
Αλλά την ίδια στιγμή, δεν θα παραδεχτούν.
Το πρόβλημα για εκείνους που διοικούν πραγματικά το ΝΑΤΟ, δεν μπορούν να συμφωνήσουν με ποιον να αντικαταστήσουν τον απερχόμενο Γενικό Γραμματέα με… έναν Βρετανό Νεοσυντηρητικό ή με έναν Ολλανδό Νεοφιλελεύθερο;
Εγκαταλείποντας την διπλωματική προσποίηση
Ο Γάλλος και ο Ρώσος Υπουργός Άμυνας είχαν μια ειλικρινή συνομιλία για την Ουκρανία.
Η Ρωσία ήταν ξεκάθαρη τα γαλλικά στρατεύματα που θα σταλούν στις μάχες θα καταστραφούν, θα είναι στόχος προτεραιότητας.
Ο Βρετανός ειδικός Alex Mercouris…συνοψίζει:
«Οι Ρώσοι δεν δέχονται καμία πίεση να διαπραγματευτούν.
Κερδίζουν τον πόλεμο και ξέρουν ότι κερδίζουν τον πόλεμο.
Η Δύση, εάν θέλει να αποφύγει μια θεαματική γεωπολιτική καταστροφή – που θα ήταν μια ήττα στην Ουκρανία – για τα δικά της συμφέροντα πρέπει να μιλήσει με τους Ρώσους.
Όμως, η υποβολή ήδη γνωστών προτάσεων, όπως η επιστροφή στην Κωνσταντινούπολη ή πάγωμα της σύγκρουσης, δεν πρόκειται να οδηγήσει πουθενά.
Απλώς θα ενοχλήσει ακόμη περισσότερο τους Ρώσους.
Το λογικό και σωστό είναι να ρωτήσουμε τους Ρώσους τι ακριβώς θέλουν να επιτύχουν στην Ουκρανία και να δούμε αν είναι δυνατόν η Δύση να τους συναντήσει στα μισά του δρόμου» λέει ο Βρετανός ειδικός.
Τι είναι λάθος στο ΝΑΤΟ;
Σήμερα μπορούμε να δούμε τι είναι θεμελιωδώς λάθος με το ΝΑΤΟ.
Το ΝΑΤΟ είναι η πολεμοχαρής συμμαχία για την οποία μας προειδοποίησαν οι ιδρυτές ήδη… από τον 18ο αιώνα αιώνες πριν δημιουργηθεί.
Και είναι καιρός να δημιουργήσουμε μια διέξοδο από την παγίδα που αντιπροσωπεύει η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ.
Ως αποτρεπτικός παράγοντας κατά μιας μελλοντικής επίθεσης, το ΝΑΤΟ μπορεί να θεωρηθεί απαραίτητο.
Όμως, όπως όλοι οι οργανισμοί που αντιμετώπιζαν το τέλος της διάρκειας ζωής του, έπρεπε να βρει νέους τρόπους για να διατηρήσει την ύπαρξη του, μετά την εξόντωση της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών.
Αυτός είναι επίσης ο λόγος που ο Ψυχρός Πόλεμος δεν τελείωσε ποτέ πραγματικά.
Η Ουκρανία έγινε το νέο πεδίο μάχης.
Η ΕΕ, οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο, μέσω της επιρροής τους στην Πολωνία και τη Βαλτική, χρησιμοποιήθηκαν για να υποδαυλίσουν αυτόν τον πόλεμο.
Ποιος ήταν ο στόχος;
Ο αρχικός στόχος ήταν να νικήσει η Ουκρανία και να ηττηθεί η Ρωσία και τελικά να ταπεινωθεί, αρχίζοντας την πολυπόθητη διάλυση της χερσαίας αυτοκρατορίας της Ρωσίας.
Η Ευρώπη θα πετύχαινε την Μεγάλη Επαναφορά της.
Το Ηνωμένο Βασίλειο θα μπορούσε να διατηρήσει τον έλεγχο της θαλάσσιας αυτοκρατορίας, θα έλεγχε την Μαύρη Θάλασσα και θα ανάγκαζε τους Άραβες παραγωγούς πετρελαίου να επιστρέψουν στην δυτική γραμμή.
Οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν μια ξεπεσμένη Ρωσία για να αποδυναμώσουν την Κίνα διαλύοντας τους BRICS.
Εν ολίγοις, ο κόσμος θα επέστρεφε στη δεκαετία του 1990…
Το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να επιβιώσει
Το ΝΑΤΟ δεν μπορεί και δεν πρέπει να επιβιώσει από αυτές τις πιέσεις εάν τα επιδιωκόμενα θύματά του, Ρωσία/Κίνα/Ιράν, αντέξουν όπως συμβαίνει στην πραγματικότητα.
Όλοι καταλαβαίνουν ότι πρόκειται για έναν αγώνα δρόμου ενάντια σε ένα πολιτικό και οικονομικό ρολόι στη Δύση που μετράει γρήγορα αντίστροφα προς το μηδέν.
Το μόνο που πρέπει να κάνει η Ρωσία είναι να συνεχίσει να κατακτά εδάφη στην Ουκρανία, το Ιράν να μην αντιδρά υπερβολικά στις προκλήσεις του Ισραήλ και η Κίνα να αγνοήσει το χάλι για τους δασμούς και την Ταϊβάν.
Και το μόνο που έχουν να κάνουν οι Αμερικανοί που έχουν βαρεθεί με αυτό είναι να κρατούν κλειστά τα χρήματα για το ΝΑΤΟ και την Ουκρανία όσο είναι πολιτικά δυνατό.
Οι ΗΠΑ αναζητούν ξεκάθαρα έναν τρόπο να ξεφύγουν από αυτό το χάος, ακόμα κι αν το μόνο που θέλουν να κάνουν είναι να στραφούν προς την Κίνα.
Η ανάλυση κόστους – οφέλους για τις ΗΠΑ, ειδικά σε ένα έτος εκλογών, απλώς δεν αθροίζεται.
Και υπάρχει μηδενική πραγματική μόχλευση που μπορεί να εφαρμόσει η Ευρώπη στις ΗΠΑ.
Οι ΗΠΑ, θα προσπαθήσουν για τελευταία φορά αυτό το φθινόπωρο να ψηφίσουν για να φύγουν από την Ευρώπη πριν γίνουν άσχημα τα πράγματα.
www.bankingnews.gr
