Οἱ διεθνολόγοι τῶν τηλεοράσεων ἀρχίζουν νά <στογγυλεύουν τίς φοβερές συνέπειες ἑνός πιθανοῦ θερμοπυρηνικοῦ πολέμου. Λένε ὃτι οἱ συνέπειες αὐτές δέν θά εἶναι αὐτές πού φαντάζεται ἡ ἀνθρωπότητα, ἂν καί παραδέχονται ὃτι οἱ ἀπώλειες σέ ἀνθρώπινες ζωές θά εἶναι τεράστιες. Καί ἐπικαλοῦνται διάφορες φυσικές καταστροφές, ὃπως οἱ μεγάλες ἐκρήξεις κοσμικῶν διαστάσεων τῶν ἡφαιστείων, οἱ ὁποῖες προκάλεσαν μίνι πυρηνικούς χειμῶνες μέ τήν ἐκτόξευση στήν ἀτμόσφαιρα ἑκατοντάδων χιλιάδων τετραγωνικῶν χιλιομέτρων ἀερίων καί ὑλικῶν. Ἐπίσης θεωροῦν ὃτι ἡ ἀντίληψη περί <τυχερῶν> ὃσων πεθάνουν ἀπό τήν ἀρχή πυρηνικοῦ πολέμου, σέ σύγκριση μέ ἐκείνους πού θά ἐπιζήσουν καί θά βασανίζονται, δέν πρέπει νά εὐσταθεῖ ἀπολύτως, διότι τά πάντα ἐξαρτῶνται ἀπό τήν δυνατότητα διασπορᾶς τῶν πληθυσμῶν σέ συνάρτηση πρός τήν γεωγραφική ἒκταση τῶν χωρῶν τους.
Θά θέλαμε νά ἐπικαλεσθοῦμε τίς ἀπόψεις ἑνός μεγάλου Βρεταννοῦ φιλοσόφου, τοῦ Μπέρτραντ Ράσσελ, ὁ ὁποῖος στήν δεκαετία τοῦ ᾽60 εἶχε διατυπώσει τούς ἰσχυρούς φόβους του γιά τίς φρικτές συνέπειες ἑνός θερμοπυρηνικοῦ πολέμου, μιλῶντας στήν βουλή τῶν λόρδων καί διατυπώνοντας στήν συνέχεια τίς θέσεις του γιά τίς συνέπειες ἑνός τέτοιου πολέμου, μέσα σέ ἓνα μικρό βιβλίο πού εἶχε τόν τίτλο: <Ἒχει μέλλον ὁ ἂνθρωπος;> (Ἐκδ. Ζαχαρόπουλος @ ΣΙΑ). Σταχυολογοῦμε λοιπόν μερικές ἀπό τίς ἀπόψεις του, πού ἀρχίζουν μέ τήν διαπίστωση ὃτι ἡ ὑδρογονοβόμβα εἶναι γενικά χίλιες φορές ἰσχυρότερη ἀπό τήν ἀτομοβόμβα, πού εἶχε προκαλέσει τήν φρίκη στήν Χιροσίμα καί τό Ναγκασάκι.
· Ὁ ὐπουργός Ἀμύνης τῶν ΗΠΑ τό 1958 σέ ἒκθεσή του πρός τό Πεντάγωνο, ὑπολόγισε ὃτι σ᾽ ἓνα πυρηνικό πόλεμο μεταξύ ΝΑΤΟ καί Σοβ. Ἑνώσεως θά πέθαιναν 160 ἑκατομμύρια Ἀμερικανοί, 200 ἑκατομμύρια Ρῶσσοι καί ὃλοι οἱ κάτοικοι τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης καί τῆς Βρεταννίας.
· Νεώτερες ἐκτιμήσεις ἀνεβάζουν σέ πολλές ἑκατοντάδες ἑκατομμύρια τούς θανάτους πού θά συνέβαιναν πρός ὁποιαδήποτε διεὐθυνση κι ἂν φυσοῦσαν οἱ ἂνεμοι πού θά μετέφεραν τό ραδιενερό νέφος.
· Ὁ καθένας πρέπει νά λάβει ὑπ᾽ὂψη του ὂχι μόνο τήν σωματική ὑγεία τῶν πιθανῶν ἐπιζώντων μετά ἀπό ἓνα πυρηνικό πόλεμο, ἀλλά ἐπίσης καί τόν βαθμό ψυχικῆς ὑγείας πού θά μποροῦσε νά ἀναμένεται ἀπό ἓνα συγκινησιακό κλονισμό, τόν μεγαλύτερο πού ὑπέστη ποτέ τό ἀνθρώπινο πλάσμα. Πρέπει νά ἀναμένεται ὃτι πολλοί, ἂν ὂχι οἱ περισσότεροι τῶν ἐπιζώνταν, θά ἒχουν γίνει τρελλοί ἢ ἒστω καταστροφικοί.
· Τά παράγωγα τῆς θερμοπυρηνικῆς ἐκρήξεως εἶναι κυρίως τό στρόντιο 90 καί ὁ ἂνθρακας 14. Αὐτά, ἂν ὑπάρχουν σέ ραδιενεργό σκόνη στό νέφος πού κατεβαίνει στήν Γῆ ἀπό τά ὓψη τῆς ἀτμόσφαιρας μέ βροχή ἢ ἂνεμο, ἢ ἁπλῶς μέ τήν ἀργή ἐνέργεια τῆς βαρύτητας, προκαλοῦν ποικίλες βαρύτατες ἀσθἐνειες, ὃπως καρκίνο τῶν ὀστῶν, λευχαμία, βλάβη σπερματικῶν κυτάρων κ.ἂ.
· Ἡ γενετική βλάβη ἒχει τήν φρικτή ἰδιότητα νά εἶναι κληρονομική. Τό ἂτομο πού ὑπέστη τέτοια βλάβη μπορεῖ κατά τύχη νά ἀποκτήσει ὑγιῆ παιδιά, ἀλλά αὐτά θά φέρουν τήν μόλυνση πού μπορεῖ νά ἐκδηλωθεῖ στά παιδιά τους. Τό ὃραμα ἑνός ἀραιά κατοικημένου κόσμου, πού ἀποτελεῖται ἀπό ἂτομα ἱκανά νά γεννοῦν μόνο ἠλιθίους ἢ τέρατα πρέπει νά τίθεται ὑπ´ὂψη ἐκείνων τῶν ἐναπομεινάντων ἀνθρώπων, πού ἀτενίζουν ἣρεμα τήν δυνατότητα πυρηνικῶν ἐκρήξεων.
· Ὃσο καιρό θά ἰσχύει τό δόγμα τῆς ἂμεσης ἀνταπόδοσης ἀντιποίνων μέ ὑδρογονοβόμβες, μόνο κατά τύχη ἐπιζοῦμε κατά τό ἐφετεινό ἢ τό ἑπόμενο ἒτος.
· Συζητήθηκε ἡ καλούμενη <Μηχανή Συντέλειας τοῦ Κόσμου>. Θά ἦταν μία μηχανή πού θά μποροῦσε, σέ μία στιγμή, νά καταστρέψει ὁλόκληρο τόν πληθυσμό τῆς Γῆς. (Ἀλήθεια, μήπως σήμερα οἱ μεγάλες πυρηνικές δυνάμεις ἒχουν φθάσει σέ τέτοιο ἐπίπεδο;)
· Καί ὁ Μπέρτραντ Ράσσελ ἐπιλέγει: <Τελικά δέν θά προτιμοῦσαν οἱ ἂνθρωποι τόν ξαφνικό ὂλεθρο ἀπό μία ζωή τρόμου κάθε μέρα, κάθε ὣρα; Δέν ξέρω ποιές φρίκες μᾶς ἐπιφυλάσσονται, ἀλλά κανείς δέν μπορεῖ ν᾽ ἀμφιβάλλει ὃτι ἂν δέν γίνει κάτι πολύ ριζοσπαστικό, ὁ ἐπιστημονικός ἂνθρωπος εἶναι ἓνα καταδικασμένο εἶδος. Στόν κόσμο μας ὑπάρχει μία ἐνεργός καί κυρίαρχη διάθεση πρός τόν θάνατο πού ἒχει, μέχρι τώρα, ἀνασταλεῖ ἀπό τήν ἐχεφροσύνη.>
Αὐτά λέγονταν πρίν ἀπό 60 καί πλέον χρόνια. Σήμερα ἡ τεχνολογία στήν παραγωγή φονικωτάτων πυρηνικῶν ὃπλων ἒχουν φθάσει στό κατακόρυφο. Ἡ ἰσορροπία τοῦ τρόμου εἶναι δεδομένη. Ὃλες οἱ χῶρες πού ἒχουν πυρηνική ἰσχύ, τείνουν νά ἐμπλακοῦν σέ ἓνα εὐρύτερο περιφερειακό πόλεμο, μέ ὑποφώσκουσα τήν ἀπειλή χρήσεως πυρηνικῶν ὃπλων (ὑπό προϋποθέσεις). Ὃλοι γνωρίζουν τίς φοβερές συνέπειες πού θά μποροῦσε νά ὑποστεῖ γιά πρώτη φορά τό ἀνθρώπινο γένος. Οἱ ἡγεμόνες τοῦ πλανήτη ἀς σκεφθοῦν σοβαρά καί ὑπεύθυνα. Καί ὂχι σάν τήν πρώην πρωθυπουργό τῆς Βρεταννίας Τερέζα Μαίη, πού τόλμησε νά δηλώσει δημόσια ὃτι <τά πυρηνικά ὃπλα ἒγιναν γιά νά χρησιμοποιηθοῦν.>
