Ελευθέριος Ανδρώνης
Εμφύλιο ορθοπολιτικό «πόλεμο» προκάλεσε η συμμετοχή του Δημήτρη Παπανώτα στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ και η διαγραφή του από τον Στέφανο Κασσελάκη μετά τον σάλο που προκάλεσαν οι δηλώσεις του δημοσιογράφου/ πανελίστα.
Οι θιασώτες της woke κουλτούρας βλέπουν να πέφτουν στον λάκκο που οι ίδιοι σκάβουν για την κοινωνία εδώ και χρόνια. Ο Δημήτρης Παπανώτας κατηγορήθηκε ως «σεξιστής» και «μισογύνης», μόνο και μόνο επειδή είπε μια αυτονόητη αλήθεια για τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία, έστω με κάπως άκομψο και απόλυτο τρόπο που δεν άφηνε περιθώρια για υποπεριπτώσεις.
Η δήλωση Παπανώτα ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων ήταν η εξής:
«Εγώ δεν βλέπω να έχει πρόβλημα η γυναίκα στην Ελλάδα και γενικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κανένα. Εκτός αν θέλει να έχει. Δηλαδή αν πάρει έναν σατράπη, ο οποίος την κακοποιεί και δεν μιλάει και κάθεται και το ανέχεται, είναι πρόβλημά της. Στις δουλειές τις μεταχειρίζονται καλά, έχουν τους μισθούς τους. Βλέπεις στην τηλεόραση να πληρώνονται λιγότερο οι γυναίκες; Όχι, περισσότερο μάλλον»
Αυτό που εννοούσε στην ουσία ο Παπανώτας ο οποίος καταδικάστηκε από τη woke ιερά εξέταση, ήταν ότι οι γυναίκες στην Ελλάδα βρίσκονται σε πολύ καλύτερη μοίρα από αυτό που περιγράφει το ορθοπολιτικό αφήγημα, και ότι η κάθε γυναίκα οφείλει να αναλάβει δράση για να γλυτώσει από μια κακοποιητική σχέση.
Με λίγα λόγια, αν ο σύντροφός σου εκδηλώσει κακοποιητικές τάσεις, φύγε και μίλα. Αν μπορείς να μιλήσεις και δεν το κάνεις, φέρεις ευθύνη. Που είναι το λάθος σε αυτό; Δεν κρίνω συνολικά τον Παπανώτα ως προσωπικότητα, αλλά αποκλειστικά αυτό που είπε τη δεδομένη στιγμή. Σίγουρα υπάρχουν περιπτώσεις που γυναίκες φοβούνται, εκβιάζονται, παραλύουν από ανασφάλειες ή δεν βρίσκουν χέρι βοηθείας. Αλλά 90 φορές στις 100, υπάρχουν τρόποι για να σπάσει τα δεσμά η καταπιεσμένη γυναίκα.
Αυτό σημαίνει πως είναι πιο δυνατή απ’ ότι νομίζει. Πως δεν πρέπει να παραδοθεί μοιρολατρικά στις όποιες αδυναμίες της. Η woke προπαγάνδα όμως, περνάει ένα άλλο, νοσηρό μήνυμα στις γυναίκες, που κυριολεκτικά τις καταστρέφει. Ότι ποτέ δεν φέρουν ευθύνη για τις πράξεις τους και θα πρέπει να περιμένουν να αλλάξει η «κακή πατριαρχική κοινωνία», για να αντικατασταθεί από ένα σύστημα που θα τις «θεοποιήσει».
Και κάπως έτσι διαλύονται οι κοινωνικές άμυνες της γυναίκας. Όσο οι άντρες (και ό,τι χαρακτηριστικό συμπεριλαμβάνει η – λοιδορούμενη σήμερα – αρρενωπότητα) παρουσιάζονται συνολικά ως a priori εχθροί, τόσο πιο πολύ απομονώνεται κοινωνικά η γυναίκα και τόσο πιο ευάλωτη γίνεται προς εκείνους του άνδρες που όντως αποτελούν δημόσιο κίνδυνο.
Φυσικά και υπάρχει έξαρση της βίας κατά των γυναικών, όμως δεν πρόκειται για μεμονωμένο «έμφυλο» φαινόμενο, αλλά παρακλάδι της συνολικής έξαρσης βίας. Ο κόσμος έχει αφηνιάσει γενικώς όσο απομακρύνεται από την πίστη, και δεν την «πληρώνει» μόνο η γυναίκα. Την πληρώνουν και (κυρίως) οι άνδρες, τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι. Όσο φθηναίνουν οι αξίες, φθηναίνει και η ανθρώπινη ζωή.
Όμως από κοινωνικής απόψεως δεν έχει γίνει δυσχερέστερη η θέση της γυναίκας στην Ελλάδα, αλλά ίσα – ίσα που έχει αποκατασταθεί σε τεράστιο βαθμό, σε σχέση με τις περασμένες δεκαετίες.
Στην τελική αν ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ δεν χώνευε τις θέσεις του Παπανώτα, πολύ απλά ας μην τον ψήφιζε. Όχι να στηθεί ολόκληρο λαϊκό δικαστήριο. Όχι να παίρνονται κεφάλια για μια άποψη. Αλλά αυτό βολεύει το σύστημα και αυτό κάνουν. Να έχουμε μια δικαιωματιστική αρένα όπου όλοι μαλλιοτραβιούνται μεταξύ τους και «κερδίζει» όποιος είναι ευθυγραμμισμένος πιο «ορθά» στην ορθοπολιτική παράνοια.
Και αν ο Παπανώτας έθιξε τη γυναίκα, τότε οι οπαδοί της «κορεκτίλας» γιατί δεν στηλιτεύουν και την Ελεονώρα Μελέτη (υποψήφια με το ευρωψηφοδέλτιο της ΝΔ) που έκανε «πειραματική» σκηνοθεσία σε ταινία πορνό; Εκεί δεν υφίσταται εξευτελισμός της γυναίκας, που παρουσιάζεται σαν ένα κομμάτι «κρέας»; Εκεί δεν έχουμε σεξισμό; Εκεί δεν εκμεταλλεύονται τις γυναίκες οι βιομηχανίες σάρκας; Εκεί δεν μηδενίζεται η προσωπικότητα του ανθρώπου; Μήπως είναι τυχαίο που οι αυτοκτονίες γυναικών «πορνοστάρ», γνωρίζουν τρομακτική αύξηση;
«Δικαστήριο» αν μιλήσεις για τις γυναίκες, ενώ τους Αγίους τους κάνουν «μπρελόκ»
Την ίδια στιγμή που ο Παπανώτας καταδικάστηκε ως «αιρετικός» που πρόσβαλε το ορθοπολιτικό δόγμα, ο Κασσελάκης (ο οποίος διέγραψε τον δημοσιογράφο δείχνοντας πόσο «δημοκράτης» είναι) μπόρεσε με κάθε άνεση να κάνει διαφήμιση (;) στην αφεντιά του, μαγαρίζοντας το όνομα του Άγιου Ιάκωβου Τσαλίκη. Γιατί για να μιλήσεις για τη γυναίκα σήμερα πρέπει να πλύνεις το στόμα με 3 σαπούνια και να συμβουλευτείς 7 εγχειρίδια woke δογματικής, αλλά τον μεγάλο Άγιο της Ορθοδοξίας μπορείς να τον κάνεις προεκλογικό πασατέμπο όποτε θέλεις. Εκεί έχουμε καταντήσει.
Αναφέροντας ένα υποτιθέμενο «θαύμα» και μια υποτιθέμενη «προφητεία» που μάλλον γεννήθηκαν στην υπερφίαλη φαντασία του Κασσελάκη, είπε στους Έλληνες ότι είναι ο «εκλεκτός». Ο Καρατζαφέρης είχε αυτοχριστεί με το περιστέρι που κάθισε πάνω στο κεφάλι του και ο Στέφανος με τον σταυρό από λάδι που σχηματίστηκε στο νερό της κολυμβήθρας, που έτσι κι αλλιώς τον σχηματίζει ο ιερέας ρίχνοντας σταυροειδώς το λάδι.
Αντί να πει ότι είχε την ευλογία να τον βαφτίσει ένας χαριτωμένος άνθρωπος του Θεού, τον παρουσίασε μόνο και μόνο ως πνευματικό «ατζέντη» του, που εγγυήθηκε τη «σπουδαιότητα» του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ. Και αντί να νοιώσει ντροπή και συστολή για όσα θα του έλεγε ο Άγιος Ιάκωβος αν τον συναντούσε σήμερα, τον παρουσίασε ως χειροκροτητή του.
Ο Άγιος Ιάκωβος όλους τους δεχόταν και όλους τους συγχωρούσε, αλλά μόνο αν έμπαιναν κάτω από το πετραχήλι. Μόνο με τη μετάνοια. Και ο Κασσελάκης δεν έδειξε καμία μετάνοια. Ίσα ίσα που καταχράστηκε ένα σεβάσμιο πρόσωπο της Ορθοδοξίας, για να δώσει νομιμοποίηση στα πάθη του. Αυτό και αν είναι διεστραμμένο.
Ο Άγιος Ιάκωβος σε καμία περίπτωση δεν ενέκρινε αυτούς που κάνουν απαίτηση και δικαίωμα και νόμο την αμαρτία, όπως ο κ. Κασσελάκης. Πόσο μάλλον δεν θα ενέκρινε αυτούς που ασέλγησαν στους νόμους του Θεού και της φύσης, αυτούς που με την ψήφο τους καταδίκασαν παιδιά να γίνουν όμηροι σε εκμαυλιστικές «γονεϊκότητες».
Να πούμε λοιπόν τι θα έλεγε σήμερα ο Άγιος Ιάκωβος. Όταν μια κοπέλα που ήταν λεσβία, πήγε να εξομολογηθεί στον Άγιο, εκείνος από την αγνότητα και τη διακριτικότητα του, προσποιήθηκε ότι δεν κατάλαβε καν το πάθος της. Έκανε ότι κατάλαβε πως η κοπέλα είναι από τη… Λέσβο! Και προσπάθησε να τη ρίξει κατευθείαν στο φιλότιμο και να της κεντρίσει τη συνείδηση με έναν ευφυέστατο τρόπο:
-Αχ! Πόσο χαίρομαι, παιδί μου που είσαι από την Λέσβο, που έχει βγάλει αγίους, τον άγιο Ραφαήλ, τον άγιο Νικόλαο και την αγία Ειρήνη, χαίρομαι.
Η κοπέλα τα έχασε και ο Άγιος συνέχισε:
-Πάμε μέσα στον Άγιο Χαράλαμπο να εξομολογηθείς, να μου πεις για την πατρίδα σου την ωραία Λέσβο και ό,τι άλλο έχεις που σε στενοχωρεί. Η κοπέλα βγήκε άλλος άνθρωπος έξω. Και ο Γέροντας της είπε: «Δεν μισώ εσένα, παιδί μου, αλλά την αμαρτία».
Αυτός ήταν ο Άγιος Ιάκωβος.
Άνοιξε και κάνα χριστιανικό βιβλίο κυρ Στέφανε, γιατί ο κόσμος σε πήρε χαμπάρι…
