Τελικά αυτή η ηθική του «επαναστατικού αντάρτικου» ποια είναι: Του Κουφοντίνα ή του Ξηρού, η οικειοθελής παράδοση στις διωκτικές αρχές ή η απόδραση από αυτές;
Όλη η κωμωδία αυτής της κατασκευασμένης «επαναστατικής» οργάνωσης («17Ν») από τις μυστικές
υπηρεσίες (CIA-Μοσάντ) αποτυπώνεται στις δύο αυτές διαμετρικά αντίθετες σκηνοθετημένες πρακτικές.
Ο Κουφοντίνας, ο σκληρός «αντάρτη πόλης», πήγε μόνος του στην Ασφάλεια να παραδοθεί γιατί αυτό «πρόσταζε» η «επαναστατική ηθική»: Η «ηθική» των χορηγών, σπονσόρων και κατασκευαστών της «17Ν», διότι δεν υπάρχει κανένα παράδειγμα Επαναστάτη που να πηγαίνει μόνος του να παραδοθεί.
Αυτό αποτέλεσε ιστορική «πρωτοτυπία» του Κουφοντίνα…
Ο Ξηρός πάλι, στο όνομα της ίδιας «επαναστατικής ηθικής» εξαφανίστηκε, «έσπασε» τα δεσμά των φυλακών για να …συνεχίσει τον αγώνα.
Ο πρώτος εγκαταλείπει τον αγώνα για να παραδοθεί(!!!), ο άλλος «δραπετεύει» για να συνεχίσει τον αγώνα!!!
Ιλαροτραγική σχιζοφρένεια; ΟΧΙ. Απλώς παίζεται μια κωμωδία των μυστικών υπηρεσιών (των αφεντικών της «17Ν»), μια κωμωδία που δεν θέλουν (καμώνονται ότι δεν θέλουν) να δουν τα καθεστωτικά μέσα προπαγάνδας, η «αριστερά», καθώς και κάποιοι αλλοτριωμένοι «αριστεριστές» οι οποίοι εξακολουθούν να πιστεύουν το μύθο του επαναστατικού χαρακτήρα της «17Ν»…
Φυσικά υπάρχουν και τα «βαποράκια» της Αντιτρομοκρατικής, τα οποία με υπερεπαναστατική φλυαρία υιοθετούν όλο το σκεπτικό της Αντιτρομοκρατικής και υμνούν την «επαναστατική» συμπεριφορά του Κουφοντίνα και του Ξηρού…
Οι σκηνοθέτες, λοιπόν, αυτής της κωμωδία (μυστικές υπηρεσίες) ήθελαν ΤΟΤΕ τον Κουφοντίνα να παραδοθεί, διότι χωρίς Κουφοντίνα η Δίκη φιάσκο που είχαν οργανώσει θα τιναζόταν κυριολεκτικά στον αέρα.
Δίκη μιας μυθοποιημένης «17Ν» με τους γραφικούς (αναλώσιμα υλικά) που εμφάνισαν και χωρίς έναν «ηγέτη» δεν μπορούσε να γίνει, θα γέλαγε και το παρδαλό κατσίκι…
Ο Γιωτόπουλος (άλλη φράξια μυστικών υπηρεσιών) δεν αποδέχτηκε να παίξει το ρόλο του αποδιοπομπαίου ηγέτη, επειδή του την «έφεραν».
Από εδώ ξεκινάει και η σκληρή σύγκρουση Κουφοντινα-Γιωτόπουλου, συνακόλουθα και η σύγκρουση της «Ελευθεροτυπίας» με τον Κουφοντίνα και το Χρυσοχοΐδη.
Η «Ε» είχε υπό την προστασία της το Γιωτόπουλο…
Στη δίκη της «17Ν», γινόταν άμεσα ορατή η σκηνοθεσία και το φιάσκο των μυστικών υπηρεσιών, καθώς και καθαρά τα «καρφώματα» του Κουφοντίνα προς το Γιωτόπουλο…
Τότε, συνεπώς, η «επαναστατική ευθύνη» του Κουφοντίνα (της οικειοθελούς παράδοσης) απέρρεε από την άμεση ανάγκη των σκηνοθετών να «δέσουν» την υπόθεση με ένα ηγέτη!!!
ΣΗΜΕΡΑ οι ανάγκες των υπηρεσιών της τρομοκρατικής προβοκάτσιας είναι άλλες.
ΣΗΜΕΡΑ ετοιμάζουν ένα μεγάλο τρομοκρατικό κτύπημα (το καθεστώς καταρρέει και χρειάζεται κτύπημα που θα φέρει τα πάνω κάτω), ΚΑΙ οι μυστικές υπηρεσίες χρειάζονται ένα, σχετικά αξιόπιστο άλλοθι «επαναστατικής τρομοκρατίας»: Μια νέα «17Ν», ακόμα πιο δολοφονική.
Ο Ξηρός «κολλάει» σ’ αυτούς τους σχεδιασμούς, από κοινού με τους Μαζιώτη και CIA…
Σήμερα, λοιπόν, αντιστρέφεται η «επαναστατική ηθική» (άλλες οι ανάγκες των μυστικών υπηρεσιών): Δεν παραδίδεσαι, αλλά …δραπετεύεις!!!
Βλέπετε ότι η «ηθική» των «ανταρτών πόλης» είναι η ίδια με την αστική ηθική, ελαστικές τιράντες: Εξαρτάται, άμεσα από τις ανάγκες των αφεντικών τους…
Τέτοια είναι αυτή η κακότεχνη κωμωδία γύρω από την «τρομοκρατία»…
