Με τα πρώτα 10 F-16 να φτάνουν στην Ουκρανία, η Ρωσία επιχειρεί να στείλει ένα σαφές μήνυμα σε ΗΠΑ και ΝΑΤΟ: πρόσφατα το ρωσικό υπουργείο Άμυνας έδωσε στη δημοσιότητα πλάνα, στα οποία τα ρωσικά μαχητικά MiG-31 εξοπλίζονται με πυραύλους αέρος – αέρος με πυρηνική κεφαλή.
Δεδομένου ότι έως τώρα η Ρωσία δεν έχει αναγνωρίσει την ύπαρξη πυραύλων αέρος – αέρος με πυρηνικές κεφαλές, αναλυτές διερωτώνται αν πρόκειται για μια σαφή προειδοποίηση ή για μπλόφα της Ρωσίας, καθώς η Μόσχα εξακολουθεί να υποστηρίζει πως δεν γνωρίζει ακόμα με τι είδους όπλα θα είναι εξοπλισμένα τα F-16.
H άσκηση – προειδοποίηση
Τα πλάνα που έδωσε στη δημοσιότητα το ρωσικό υπουργείο Άμυνας προέρχονταν από την τρίτη φάση της στρατιωτικής άσκησης με χρησιμοποίηση μη στρατηγικών πυρηνικών όπλων.
Το βίντεο δείχνει τα MiG-31 BM να «φορτώνονται» με πυραύλους αέρος – αέρος μεγάλου βεληνεκούς, οι οποίοι υποδηλώνεται ότι είναι εξοπλισμένοι με πυρηνικές κεφαλές.
Ο πύραυλος που φορτώθηκε αναγνωρίστηκε ως R-33 (ταξινόμηση ΝΑΤΟ: AA-9 Amos), ο οποίος είναι ικανός να αναχαιτίσει διάφορους εναέριους στόχους, συμπεριλαμβανομένων πυραύλων cruise χαμηλής πτήσης, με ταχύτητες έως και 3.000 χλμ/ώρα.
Ο πύραυλος R-33
Όταν αναπτύχθηκε αρχικά το 1981, ο πύραυλος R-33 διέθετε ένα σύστημα αδράνειας και καθοδήγησης SARH (Semi-Active Radar Homing) και είχε επιχειρησιακό βεληνεκές 120 χιλιομέτρων.
Η Σοβιετική Ένωση ανέπτυξε τον πύραυλο αυτόν κυρίως για να μπορεί να καταρρίπτει μεγάλους στόχους υψηλής ταχύτητας όπως το SR-71 Blackbird, το βομβαρδιστικό B-1 Lancer και το B-52 Stratofortress.
Χρησιμοποιώντας το R-33, το MiG-31 μπορούσε να στοχεύει εχθρικά αεροσκάφη όπως το F-15 Eagle πολύ πέρα από το βεληνεκές ανταπόδοσης τους, το οποίο στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ήταν κάτω από 30 χλμ.
Ο πύραυλος διέθετε μια συμβατική κατακερματισμένη κεφαλή 55 κιλών.
Μια βελτιωμένη έκδοση του πυραύλου, που ονομάστηκε R-33S, διέθετε μια ενεργή κεφαλή.
Το Ραντάρ Zalson
Ο πύραυλος R-33 σχεδιάστηκε για να αξιοποιήσει την εξαιρετική απόδοση του ραντάρ συστοιχίας φάσης Zalson.
Το ραντάρ ήταν ορόσημο στην αεροπορία επειδή αντιπροσώπευε την πρώτη ανάπτυξη κεραίας PESA (Passive Electronically Scanned Array) σε μαχητικό αεροσκάφος.
Έως τότε, τα ραντάρ PESA είχαν αναπτυχθεί μόνο στο έδαφος ή σε στρατηγικά βομβαρδιστικά όπως το B-1.
Ένας πύραυλος μεγάλου βεληνεκούς χρειαζόταν ραντάρ με ικανότητα ανίχνευσης μεγάλης εμβέλειας.
Όταν αναπτύχθηκε αρχικά, το Zalson μπορούσε να εντοπίσει στόχο 16 τετραγωνικών μέτρων σε εμβέλεια 200 χιλιομέτρων.
Εκτός από την ανίχνευση μεγάλης εμβέλειας, το ραντάρ μπορεί να … κοιτάξει και προς τα κάτω και να «κλειδώσει» στόχο, δίνοντας στο MiG-31 μια πολύ αξιόπιστη ικανότητα έναντι πυραύλων cruise που «αγκαλιάζουν» το έδαφος.
Ταυτόχρονη καθοδήγηση 6 πυραύλων
Το ισχυρό ραντάρ επιτρέπει την ταυτόχρονη καθοδήγηση έξι πυραύλων σε ξεχωριστούς στόχους.
Το R-33 έχει αναβαθμιστεί σημαντικά από την πρώτη κυκλοφορία του.
Η παραλλαγή που αναπτύσσεται σε μαχητικά MiG-31 από το 2012 έχει βεληνεκές άνω των 300 χιλιομέτρων.
Τα συστήματα στόχευσης του πυραύλου έχουν επίσης βελτιωθεί, επιτρέποντάς του να χτυπά με μεγαλύτερη ακρίβεια.
Ταχύτητα 6 Mach
Ο πύραυλος κινείται με ταχύτητα έως και 6 Mach, γεγονός που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την αποφυγή του ακόμη και για αεροσκάφη σε ακραία βεληνεκές.
Το μόνο σημαντικό μειονέκτημα του πυραύλου είναι το μέγεθός του και το βάρος των 500 κιλών, γεγονός που αποκλείει την ανάπτυξη του σε μεσαία ή ελαφριά μαχητικά.
Πάντως, ο πύραυλος συνεχίζει να παραμένει επίκαιρος.
Μαχητικά όπως το Su-35 και το F-22 Raptor έχουν βεληνεκές δέσμευσης πυραύλων 130 km και 105 km, αντίστοιχα, εναντίον αερομεταφερόμενων στόχων, δίνοντας στο εξοπλισμένο με R-33 ρωσικό μαχητικό σημαντικό πλεονέκτημα στη μάχη BVR (Beyond Visual Range).
Ο διάδοχος R-37
Η Ρωσία έχει αναπτύξει έναν διάδοχο του R-33 που ονομάζεται R-37.
Η παραλλαγή του R-37 ονομάζεται RVV-BD.
Το R-37 χρησιμοποιεί έναν κινητήρα πυραύλων διπλού παλμού, που το καθιστά πολύ ενεργητικό και ευέλικτο στην εμπλοκή στόχων στο τέλος του παιχνιδιού.
Το R-37 δεν είναι μόνο αποτελεσματικό ενάντια σε μεγάλους στόχους με χαμηλή ικανότητα ελιγμών όπως βομβαρδιστικά, AWACS και εναέρια δεξαμενόπλοια, αλλά μπορεί επίσης να πλήξει αποτελεσματικά ένα μαχητικό αεροσκάφος σκληρών ελιγμών.
Αναφορές υποστηρίζουν ότι το R-37 είναι ικανό να εμπλέξει εχθρικούς στόχους σε εμβέλεια 400 χιλιομέτρων.
Πυρηνική κεφαλή;
Μερικοί πύραυλοι αέρος-αέρος της σοβιετικής εποχής ήταν γνωστό ότι διαθέτουν διπλή ικανότητα συμβατικής και πυρηνικής κεφαλής, σε ευθυγράμμιση με το δόγμα της εποχής του Ψυχρού Πολέμου.
Ωστόσο, μέχρι στιγμής, η Ρωσία δεν έχει ποτέ επισήμως αναγνωρίσει την ύπαρξη πυρηνικών κεφαλών για πυραύλους αέρος-αέρος.
Η χρήση πυρηνικών κεφαλών σε μάχες αέρος-αέρος είναι εξαιρετικά απίθανη στον σύγχρονο πόλεμο.
Ωστόσο, μια πυρηνική κεφαλή μπορεί να είναι η μόνη επιλογή εάν ο αντίπαλος με ηλεκτρονικό πόλεμο καταστήσει αναποτελεσματικούς τους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς όπως οι R-33 και R-37.
Οι ΗΠΑ και άλλοι σύμμαχοι έχουν ένα συντριπτικό πλεονέκτημα έναντι της Ρωσίας ως προς τον αριθμό των πολλαπλασιαστών δυνάμεων – AWACS, ISR και αεροσκάφη ανεφοδιασμού – που μπορούν να αναπτύξουν.
Οι ρωσικές δυνάμεις δεν θα ήταν σε θέση να αντισταθούν στις δυτικές δυνάμεις, εκτός και εάν εξουδετέρωναν το συντριπτικό τους πλεονέκτημα.
Εάν ο δυτικός ηλεκτρονικός πόλεμος είναι σε θέση να καταστήσει αναποτελεσματικούς τους ρωσικούς πυραύλους, η μόνη επιλογή της Ρωσίας θα ήταν να εκτοξεύσει πυραύλους αέρος-αέρος προς τις τελευταίες γνωστές συντεταγμένες των στόχων, βασιζόμενη αποκλειστικά στην αδρανειακή πλοήγηση για να φέρει τους πυραύλους στο σημείο – στόχο και τότε να πυροδοτήσει πυρηνικές κεφαλές.
Η χρήση πυραύλων αέρος-αέρος με πυρηνικές κεφαλές θα αντιπροσώπευε ένα εξαιρετικά απελπισμένο και κλιμακωτό μέτρο, αλλά θα ήταν αποτελεσματικό.
Εναπόκειται στον αναγνώστη να αποφασίσει εάν το υλικό που κυκλοφόρησε το ρωσικό υπουργείο Άμυνας είναι μπλόφα ή προειδοποίηση.
www.bankingnews.gr
