Γουστάρεις προεδρία, λοιπόν, μ@λ@κ@ μου… Ναι, το ξέρω ότι γουστάρεις πολύ, γιατί από μηδενικό γίνεσαι νούμερο! Νούμερο όλων εκείνων που τόσον καιρό σε ξεζουμίζουν, σε εξαθλιώνουν, σε ελέγχουν, σε ενοχοποιούν – για τα περασμένα μεγαλεία σου, άσχετα αν είχες
ξεπατωθεί μια ζωή γι’ αυτό το γ@μημένο το αύριο.
Τώρα είσαι στο επίκεντρο της Ευρώπης, τι πειράζει κι αν έχεις πουντιάσει χωρίς πετρέλαιο! Σε “ζεσταίνει” η λάμψη των Ευρωπαίων ηγετών, σε θαμπώνει η γυαλάδα των πανάκριβων αυτοκινήτων που είναι παραταγμένα στη σειρά, έτσι, για να σου θυμίζουν ότι ΕΣΥ πληρώνεις και κάποιος ΑΛΛΟΣ χαίρεται…
Γουστάρεις, γιατί ως γνωστόν η λέξη πρόεδρος-προεδρία στον τόπο τούτο έχει εξέχουσα θέση. Σου δίνει την ψευδαίσθηση της εξουσίας, του ελέγχου. Κουκουλώνει τα κόμπλεξ σου, τους φόβους σου, τις αδυναμίες σου!
Έτσι και τώρα κουκουλώνεται όλη η θλίψη, η ανέχεια, ο φόβος ενός ολόκληρου λαού, και “ντύνεται” με τα ωραία της ρούχα και με την ψεύτικη λάμψη της για να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη! Αλλά εσύ γουστάρεις και νιώθεις και υπερήφανος (;) για τη χώρα σου.
Και γι’ αυτή την παρωδία κλείνονται δρόμοι, απαγορεύονται συγκεντρώσεις, τοποθετούνται κάγκελα, αλλά εσύ κι εγώ γουστάρουμε προεδρία, γ@μώτο μου!
Δες όμως λίγο έξω απ’ τα σίδερα, δες, άνοιξε τα μάτια σου και δες. Τότε ίσως να καταλάβεις ότι αυτοί που είναι μέσα από τα καγκελα, αυτοί που βγαίνουν από τις λίμο δεν έχουν ούτε θα έχουν ποτέ τους καμία σχέση με ΣΕΝΑ φίλε μου. Ούτε εσύ θα γίνεις ποτέ σου σαν κι αυτούς, όσες προεδρίες και αν πάρουν, όσα κόκκινα χαλιά κι αν στρώσουν,όσες ομιλίες θριαμβευτικές κι αν δώσουν!
Γιατί ΕΣΥ θα είσαι πάντα ΕΣΥ κι ΑΥΤΟΙ θα είναι πάντα ΑΥΤΟΙ!
Δες λίγο αυτό που σου λέω πιο καθαρά και μην σε ξαναφήσεις να γίνεις μ@λ@κ@ς!
