Στις 6 Σεπτεμβρίου 2024, οι ΗΠΑ φιλοξένησαν την 24η συνάντηση της λεγόμενης Ομάδας Επαφής για την Άμυνα της Ουκρανίας (UDCG) στην αεροπορική βάση Ramstein στη Γερμανία.
Προήδρευσε ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Lloyd Austin και ήταν η πρώτη συνεδρίαση της UDCG εδώ και σχεδόν τρεις μήνες (η τελευταία πραγματοποιήθηκε στο Αρχηγείο του ΝΑΤΟ στις 13 Ιουνίου).
Κατά τη διάρκεια της συνόδου, ο Austin δήλωσε ότι «η σύνοδος θα ασχοληθεί με τις πιο επείγουσες ανάγκες της Ουκρανίας», δηλαδή τις φθίνουσες δυνατότητες αεράμυνας του Κιέβου και τα όπλα μεγάλης εμβέλειας.
Εκτός από τον Austin και τον Ουκρανό πρόεδρο Volodymyr Zelensky, στη συνάντηση συμμετείχαν ο υπουργός Άμυνάς του, Rustem Umerov καθώς και ο Πρόεδρος του Μικτού Επιτελείου των ΗΠΑ, Στρατηγός των USAF Charles Brown.
Πάγωσε ο Zelensky με το τελευταίο πακέτο βοήθειας των ΗΠΑ
Η 24η συνεδρίαση της UDCG επισφραγίστηκε με την επίσημη έγκριση του τελευταίου πακέτου όπλων 250 εκατομμυρίων δολαρίων που υποσχέθηκε η κυβέρνηση Biden στους Ουκρανούς.
Ωστόσο το τελευταίο πακέτο βοήθειας δεν περιελάμβανε τους πυραύλους μεγαλύτερου βεληνεκούς που ο Zelensky ζητούσε έντονα το τελευταίο διάστημα.
Περιλάμβανε τα «τυποποιημένα» πυρομαχικά HIMARS (αν και δεν είναι απολύτως σαφές τι συνεπάγεται αυτό), συστήματα αεράμυνας και SAM, βλήματα πυροβολικού, καθώς και φορητά συστήματα όπως το «Stinger».
Το πακέτο προωθήθηκε από τη λεγόμενη «Presidential Drawdown Authority» (PDA), η οποία επιτρέπει στην κυβέρνηση Biden να αντλεί όπλα από τα αμερικανικά στρατιωτικά αποθέματα.
Αυτό είναι μέρος της εξαιρετικά αμφιλεγόμενης συμφωνίας «στρατιωτικής βοήθειας» 95 δισεκατομμυρίων δολαρίων που τέθηκε σε ισχύ τον Απρίλιο.
Σχεδόν το 65% αυτού (ή 61 δισεκατομμύρια δολάρια) πήγε στο καθεστώς του Κιέβου, με το υπόλοιπο να κατευθύνεται στο Ισραήλ και την Ταϊβάν, υπενθυμίζει ο γεωπολιτικός αναλυτής Drago Bosnic.
O Αμερικανός υπουργός Άμυνας δεν άναψε το πράσινο φως
Παραδόξως, ο Austin έδειξε κάποια αυτοσυγκράτηση για χτυπήματα με αμερικανικά όπλα εναντίον στόχων βαθύτερα εντός της Ρωσίας.
Συγκεκριμένα, όταν ρωτήθηκε εάν οι ΗΠΑ θα το υποστήριζαν αυτό, ο Austin απάντησε ότι «καμία δυνατότητα δεν θα μπορούσε να αλλάξει το παιχνίδι» στον πόλεμο της Ουκρανίας.
«Δεν πιστεύω ότι μια συγκεκριμένη δυνατότητα (σ.σ. χτυπήματα με όπλα ΗΠΑ στη Ρωσία) θα είναι καθοριστική…
Νομίζω ότι η Ουκρανία έχει μια πολύ σημαντική ικανότητα από μόνη της να πλήττει στόχους που είναι πολύ πέρα από το εύρος των ATACMS ή ακόμα και του Storm Shadow.
Υπάρχουν πολλοί στόχοι στη Ρωσία, είναι μια μεγάλη χώρα, προφανώς.
Και υπάρχει μεγάλη ικανότητα εκείνη που έχει η Ουκρανία όσον αφορά τα UAV και άλλα όπλα για να πλήξει αυτούς τους στόχους», δήλωσε ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας.
Σύμφωνα με τον Austin η Ρωσία μετέφερε μεγάλο μέρος των στρατιωτικών της περιουσιακών στοιχείων εκτός εμβέλειας των ATACMS που παρέδωσε η Ουάσινγκτον στα τέλη του 2023.
Η δήλωση αυτή δείχνει προφανώς ότι η Ουκρανία έχει σίγουρα όπλα με μεγάλο βεληνεκές για να χτυπήσει στόχους σε βάθος εκατοντάδων χιλιομέτρων στη Ρωσία, αλλά αυτό που πραγματικά χρειάζεται είναι η υποστήριξη ISR των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ (πληροφορίες, επιτήρηση, αναγνώριση) για ακριβέστερα πλήγματα μεγάλης εμβέλειας που θα μπορούσαν να καταστρέψουν στόχους υψηλής προτεραιότητας.
Ωστόσο, μετά την ανεπιτυχή απόπειρα δολοφονίας κατά του Ρώσου προέδρου Vladimir Putin και του υπουργού Άμυνας Andrei Belousov στα τέλη Ιουλίου, η Ουάσιγκτον είναι απρόθυμη να παράσχει τέτοια υποστήριξη, καθώς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι το καθεστώς του Κιέβου δεν θα χρησιμοποιήσει όπλα μεγάλου βεληνεκούς που προέρχονται από το ΝΑΤO προκειμένου να χτυπήσει μεγάλες ρωσικές πόλεις, συμπεριλαμβανομένης της Μόσχας.
Η μυστική επικοινωνία Ρωσίας – ΗΠΑ απέτρεψε τις δραματικές αποφάσεις στο Ramstein
Το Κρεμλίνο επικοινώνησε με το Πεντάγωνο και περιέγραψε με τρομακτική ακρίβεια, τι θα συμβεί στο ΝΑΤΟ εάν γίνει άλλη μια επίθεση σε υψηλόβαθμο Ρώσο αξιωματούχο.
Μόλις «διάβασαν» οι ΗΠΑ το ρωσικό τελεσίγραφο η συλλογική Δύση απέρριψε ακαριαία το αίτημα του Κιέβου.
«Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι διαθέτουν ακόμη κάποια μορφή μηχανισμού επιβίωσης στο μυαλό τους σε λειτουργία», παρατηρεί χαρακτηριστικά ο Bosnic.
Ωστόσο, φαίνεται ότι ο Zelensky δεν έχει τέτοιες σκέψεις και θέλει απλώς μια κλιμάκωση.
«Πρέπει να έχουμε αυτή τη δυνατότητα χρήσης των όπλων μεγάλης εμβέλειας, όχι μόνο στο διαιρεμένο έδαφος της Ουκρανίας, αλλά και στη Ρωσία, έτσι ώστε η Μόσχα να έχει κίνητρα να επιδιώξει την ειρήνη», είπε o Zelensky, προσθέτοντας: «Πρέπει να πλήξουμε ρωσικές πόλεις έτσι ώστε οι Ρώσοι στρατιώτες να σκεφτούν τι χρειάζονται: ειρήνη ή Putin».
Προφανώς, μια τέτοια απειλή δεν μπορεί να αγνοηθεί και η Μόσχα έστειλε μήνυμα στις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ πως θα αισθανθούν και οι ίδιες τις συνέπειες τέτοιων επιθέσεων.
Τρόμος στο Πεντάγωνο με τις πτήσεις των MiG – 31 στη Μαύρη Θάλασσα
Οι ρωσικές δυνάμεις έστειλαν και άλλο ένα μήνυμα στη Δύση. Έστειλαν τα MiG-31BM για να διακόψουν τις επιχειρήσεις ISR του ΝΑΤΟ πάνω από τη Μαύρη Θάλασσα, ώστε να σταματήσουν τα ουκρανικά χτυπήματα στην Κριμαία.
Γεγονός είναι ότι τα χτυπήματα μεγάλης εμβέλειας στις ρωσικές πόλεις δεν επιτυγχάνουν τίποτα, καθώς σπάνια πλήττουν στρατιωτικούς στόχους.
Τα θύματα είναι σχεδόν αποκλειστικά πολίτες που δεν έχουν καμία σχέση με στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Ωστόσο, όπως είπε ο Zelensky αυτός είναι ακριβώς ο στόχος, που είχε ήδη ανακοινωθεί από την ουκρανική ηγεσία και τον μηχανισμό πληροφοριών του Ηνωμένου Βασιλείου.
Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που η Μόσχα είναι πιθανό να απαντήσει αρκετά σθεναρά εάν συνεχιστεί αυτό.
Μπορεί επίσης να υποστηριχθεί ότι η ουκρανική στρατηγική για αέναη κλιμάκωση δεν προσφέρει κανένα αποτέλεσμα, καθώς οι δυνάμεις του Κιέβου στο Donbass συντρίβονται.
Οι προσπάθειες να επιτευχθούν «νίκες» δημοσίων σχέσεων και να αποσπαστεί η προσοχή από το σερί των χαμένων μαχών της Ουκρανίας απλώς επιδεινώνουν τις προοπτικές για την παγκόσμια ασφάλεια, καθώς τα όπλα που προέρχονται από το ΝΑΤΟ και χρησιμοποιούνται στην εισβολή στην περιφέρεια του Kursk μπορούν μόνο να ενισχύσουν την ετοιμότητα της Ρωσίας να απαντήσει άμεσα στη Βορειοατλαντική Συμμαχία, επισημαίνει ο Bosnic.
Ο κόσμος θέλει ειρήνη, αλλά το ΝΑΤΟ είναι αποφασισμένο να διασφαλίσει ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί.
Πάντως και η συλλογική Δύση σταματά, όταν συνειδητοποιεί ότι το παρακάνει αν και είναι σίγουρο πως θα προσπαθήσει ξανά, εάν πιστέψει πως η ρωσική απάντηση δεν θα είναι σθεναρή, καταλήγει ο Bosnic.
