«Είχαμε πάει μια μικρή παρέα φίλων προσκυνητών στο Άγιο Όρος περί τα μέσα του 1980. Σε ένα από τα άγια προσκυνήματα, φτάσαμε σε ένα Ιερό Κελλίο όπου μας καλοδέχθηκε ένας καλοϊσκιοτος και ευλαβέστατος ασκητής μοναχός.
Πλησίαζε τότε θυμάμαι η Εθνική Εορτή της 28ης Οκτωβρίου και η συζήτηση με αυτόν τον άνθρωπο του Θεού έφτασε και στην μεγάλη βοήθεια που μας χάρισε η Κυρία Θεοτόκος στον Ελληνο-Ιταλικό πόλεμο.
Τότε, ο εν λόγω ασκητής μας είπε ότι ο και ίδιος πολέμησε το 1940 στα ελληνικά βουνά. Και μάλιστα μας αφηγήθηκε ότι σε μια πολύ δύσκολη συγκυρία, το τάγμα στο οποίο υπηρετούσε έλαβε διαταγή να αλλάξει θέση άμυνας και να μεταβεί σε ένα άλλο ύψωμα.
Όταν οι στρατιώτες άλλαξαν πολεμική θέση-ύψωμα, ένας υπαξιωματικός των διαβιβάσεων είπε ταραγμένος στο διοικητή τους ότι, πάνω στην πολεμική αναμπουμπούλα της βιασύνης και στους ήχους από τις οβίδες που εκρήγνυνταν παραδίπλα τους, ξέχασε να πάρει μαζί του τον φωριαμό με τα σχέδια των θέσεων άμυνας του Ελληνικού Στρατού.
Ο διοικητής αναζητάει άμεσα το ποιος θα πήγαινε στο σημείο από όπου είχαν αρχικά μετακινηθεί για να πάρει οπωσδήποτε και πάση θυσία το μεταλλικό ντουλάπι με τα σχέδια του Ελληνικού Στρατού: Διότι με αυτά τα σχέδια στα χέρια των Ιταλών θα μπορούσαν οι εχθροί να κάνουν βολές ακριβείας πάνω στα σημεία άμυνας και διασποράς.
Ο στρατιώτης είπε στο διοικητή του ότι αυτός θα πάει με πολύ χαρά για την Ελλάδα και τους είπε όλοι να κάνουν μια προσευχή για αυτόν!
Ξεκίνησε ο στρατιώτης να κατεβαίνει μια πλαγιά και προς το σημείο όπου ήταν ο φωριαμός και τα όπλα των εχθρών άρχισαν να κροταλίζουν! Ο στρατιώτης καταλαβαίνει ότι δέχθηκε σφαίρες στο σώμα του και είδε τις τρύπες από τις σφαίρες πάνω στην στρατιωτική του φόρμα!
Αλλά, ο στρατιώτης παραταύτα δεν είχε πάθει το παραμικρό! Ούτε πληγές ούτε αίμα, ούτε..
Μετά από αυτό, ο στρατιώτης της ειδικής αποστολής «πήρε θάρρος», όπως είπε γελώντας, από το θαυμαστό αυτό συμβάν που ο ίδιος βίωνε, δεν φοβόταν πια τις σφαίρες και τον θάνατο και έτρεξε ο ίδιος ακόμη πιο γρήγορα για να ολοκληρώσει την αποστολή του. Μετά από λίγη ώρα ο ίδιος επέστρεψε στην μονάδα του, έχοντας μαζί του το φωριαμό!
Ο στρατιώτης εξιστόρησε σε όλο το τάγμα το τι έγινε, το ασύλληπτα θαυμαστό γεγονός που είχε λάβει χώρα και μάλιστα ο ίδιος έδειξε σε όλους τους συμπολεμιστές του τις τρύπες από τις σφαίρες πάνω στη στρατιωτική του φόρμα, χωρίς ο ίδιος να έχει ούτε πληγή και ούτε και ίχνος από αίμα!
Τότε όλοι μαζί δόξασαν τον Τριαδικό Θεό και κατάλαβαν ότι έχουν την Άνωθεν προστασία και δύναμη για να νικήσουν τους εχθρούς και εισβολείς.
Στο τέλος της αφήγησης, ο μοναχός ασκητής τους είπε ότι ήταν αυτός ο στρατιώτης που πήγε και πήρε τον φωριαμό. Και έδειξε στη συνέχεια στους άφωνους προσκυνητές και τις τρύπες πάνω στην στρατιωτική του φόρμα, που την είχε στο κελί του κυρίως ως πνευματικό του κειμήλιο!
Και όπως τους είπε, τελειώνοντας την αφήγησή του, αυτό το υπερκόσμιο και θαυμαστό γεγονός ήταν η αιτία να γίνει ο ίδιος μοναχός στο Άγιο Όρος μόλις τελείωσε ο Ελληνο-ιταλικός πόλεμος»!
https://www.facebook.com/profile.php?id=100000270536476
ΗΛΙΑΣ Δ. ΚΑΛΛΙΩΡΑΣ, PhD
Διεθνολόγος Καθηγητής, Συγγραφέας
Πρώην Βουλευτής Φθιώτιδας
