Παραμονή των Εισοδίων εμφάνιση της μικρούλας Παναγίας ως ”Χαίρε Κλίμαξ επουράνιε”!… (επί του πνευματικού πιεστηρίου)
Παραμονή των Εισοδίων… Βλέπει μια γηραιά γυναίκα έντονα σκουρόχρωμη και πολύ μελαχρινή να κρατά στην αγκαλιά της ένα βρέφος.. (η Αγία Άννα) Είναι σκεπασμένο με κουβερτούλες και διακρίνει το προσωπάκι του. Το λαχταρά τόσο πολύ χάρηκε τόσο πολύ που το είδε.. Στη συνέχεια ακούει ότι το μωρό έγινε 6,5 μηνών και ότι περπάτησε σε αυτή την ηλικία.. Το βλέπει τώρα αναπτυγμένο είναι κοριτσάκι πολύ χαριτωμένο όσο και αγέρωχο περπατά ανέλπιστα με χάρη και παράστημα. Αυτή η γρήγορη εναλλαγή ηλικιών όσο και το ότι ορθοπάτησε σε βρεφική ήδη ηλικία καταδεικνύει την πρόωρη πνευματική του ανάπτυξη αφού ήταν προορισμένο να αναλάβει από πολύ νωρίς την μεγάλη Αποστολή. Η Παναγία ορθοπάτησε βρέφος δηλωτικό της πρόωρης πνευματικής της ανάπτυξης! Έχοντας κατά νου ότι είναι τόσο μικρό αγωνιά μην πέσει..Το κοριτσάκι σαν να αναπτύχθηκε πολύ γρήγορα είναι τώρα πιο μεγάλο και κατεβαίνει κάποια σκάλα μόνο του, πρόλαβε να δει ότι κατήλθε 3 βαθμίδες. Είναι σίγουρος πως αυτό το κοριτσάκι που κατέρχεται την κλίμακα και που αρχικά το είδε ως βρέφος είναι η Παναγία.. Κατεβαίνει τη σκάλα την κλίμακα..αφού είναι η ουράνια κλίμακα σκάλα από όπου κατήλθε ο Χριστός. ”Χαίρε Κλίμαξ επουράνιε δι ης κατέβη ο Θεός”..όταν είδε την εικόνα των Εισοδίων όπου σημειώνεται η κλίμακα ως αντίστοιχος συμβολισμός ήταν πλέον πεπεισμένος ότι ήταν Αυτή καθώς συμπίπτει και με το χρονικό φάσμα της γιορτής
ήταν η ”Χαίρε, κλίμαξ επουράνιε, δι‘ ής κατέβη ο Θεός!”
Χαίρε, κλίμαξ επουράνιε, δι‘ ής κατέβη ο Θεός! Χαίρε, γέφυρα, μετάγουσα τους εκ γής προς ουρανόν!
ΥΓ ο καλός φίλος, μας έστειλε στο ”επί του πνευματικού πιεστηρίου” την εμπειρία του σε μια ιδιαίτερα ταραγμένη ανθρωπότητα και εποχή..
Σε έναν καιρό που το παιδί είναι ο απόλυτος στόχος η εορτή των Εισοδίων της Βηματίζουσας μικρής Θεοτόκου αποκτά σήμερα περισσότερο από ποτέ επίκαιρο νόημα. Αποτελεί μήνυμα ελπίδας ότι σε αυτή τη στείρα κι άγονη εποχή μπορεί να γεννηθεί ξανά η ελπίδα ( η στείρα τίκτει) μήνυμα αισιοδοξίας ότι όσο κι αν φαίνεται πρόωρο και πρώιμο η παραπαίουσα ανθρωπότητα μπορεί να ξαναβρεί το βηματισμό της, την περπατησιά της!
