«…Πάλιν Ἡρωδιάς μαίνεται, πάλιν ταράσσεται…» καί μέ βουλιμία, ζητᾶ μιά χώρα στό πιᾶτο. Τήν θέλει ὁλάκερη, μέ τόν πολιτισμό της, τήν Ἱστορία της, τίς ἐκκλησίες της, τά Μοναστήρια της, τά Σχολεῖα καί τά Νοσοκομεῖα της, τίς πόλεις καί τά χωριά της, τούς ἀνθρώπους της. Τό θηρίο οὐρλιάζει: «αἷμα, δῶστε μου αἷμα… όχι ὅμως ὁποιοδήποτε αἷμα. Τό αἷμα τῶν Χριστιανῶν θέλω. Ρανίδα νά μή μείνει…». Καί κάπως ἔτσι τό μακελειό συνεχίζεται… Καί ἡ μαρτυρική Συρία κατασπαράζεται καί κατακρεουργεῖται… Τό κεκαθαρμένο καί καθαγιασμένο αἷμα τῶν Χριστιανῶν, τό ἐμβαπτισμένο στό πάντιμο καί πανίερο μῦρο τῆς ἀθανασίας, ρέει ἀκατάπαυστα ἐδῶ καί μέρες, μῆνες, χρόνια, αἰῶνες, ποτίζοντας τά ἅγια χώματα τῆς Συρίας…«Λάβετε, φάγετε, τοῦτο ἐστι τό αἷμα μου…».
Τό Τουρκοκίνητο θηρίο λύσσαξε καί μέ πρωτόγνωρη ἀγριότητα συνθλίβει τά πάντα. Στό πέρασμά του δέν ἀφήνει λίθον ἐπί λίθου. Ἡ συμμαχία τοῦ θανάτου -Τουρκία, Ἰσραήλ, Η.Π.Α. – ἔσπευσε νά ὁπλίσει τούς πλοκάμους τοῦ αἱμοσταγοῦς θηρίου μέ ὅπλα σύγχρονα, γιά νά καταφέρνει καίρια καί χωρίς ἀπόκλιση κτυπήματα σέ ὅποιον δέν ὑποτάσσεται στήν τρομοκρατία του. Ἀκόμα καί ἡ Οὐκρανία ἔδωσε πάμπολλα ντρόουνς στούς τρομοκράτες.
Ἄστραψαν στόν ἀέρα τά μαχαίρια καί στριφογύρισαν οἱ λαβίδές τους μέ ἀβυσσαλέο μένος ἀναζητῶντας κορασίδες, παιδιά, γέρους καί γυναῖκες, γιά νά ἀφήσουν στά ταπεινά τους σώματα τή σφραγῖδα τοῦ μαρτυρίου… Αὐτό ἄλλωστε καταμαρτυροῦν μαρτύρων οἱ χορεῖες. Ποτάμια καί ὠκεανοί αἱμάτων χύθηκαν χωρίς νά καταφέρουν νά κορέσουν την αἱμοδιψία του ἤ νά κατευνάσουν τήν ὀργή του. Καί οἱ φρικαλεότητες συνεχίζονται χωρίς σταματημό καί χωρίς ἔλεος.
Ἡ κοιτίδα καί γενέτειρα πολλῶν φωτεινῶν μορφῶν καί ἁγίων, οἱ ὁποῖοι ἐκλέϊσαν τήν Ὀρθοδοξία μας σέ χρόνια δύσκολα, πάλιν καί πολλάκις δοκιμάζεται. «…Καὶ ὄνομα αὐτῷ Θάνατος, καὶ ὁ ᾅδης ἠκολούθει μετ’ αὐτοῦ·» (Ἀποκάλυψη 6:8) .
Ἡ πολύπαθη Συρία, τό λίκνο τοῦ πολιτισμοῦ τῆς Ἀνατολῆς, καλεῖται ἐκ νέου νά δώσει τήν μαρτυρία τοῦ Ἀρνίου. Τούς νέους μάρτυρες συντροφεύει ἕνα νέφος πατρώων Ἁγίων, Ἀσκητῶν καί Μαρτύρων: Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος, Ὅσιος Ἐφραίμ ὁ Σῦρος, Ὅσιος Ἰσαάκ ὁ Σῦρος, Ἀφραάτης ὁ Σοφός, Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, Ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος, Ἅγιος Ρωμανός ὁ Μελωδός, οἱ Ἅγιοι Σέργιος καί Βάκχος, ἀλλά καί οἱ σύγχρονοι μάρτυρες καί ὁμολογητές της Μααλούλα καί τῆς Ράκα, καθώς καί οἱ μητροπολῖτες Παῦλος καί Ἰωάννης καί τόσοι ἄλλοι ἀφανεῖς καί ἄγνωστοι σέ μᾶς, ἀλλά γνώριμοι, φίλοι καί οἰκεῖοι τοῦ Θεοῦ. Ἡ γενέθλια λοιπόν γῆ ἑκατομμυρίων μαρτύρων ὀρθώνει καί πάλιν τό ἀνάστημά της μπροστά στούς ἀγγέλους τῆς ἀβύσσου καί μέ τήν ἴδια πάντα γενναιότητα καί ὁμολογία πίστεως διατρανώνει: «Christianus sum», ἐνῶ τήν ἴδια στιγμή ἀντιλαλοῦν τά σύμπαντα τήν φωνή τοῦ Κυρίου: «Δεῦτε, οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου» (Ματθ. 25:34).
Τό Χαλέπι ἁλώθηκε. Τό ἱστορικό κέντρο τοῦ ἑλληνισμοῦ καί τῆς Ὀρθοδοξίας ἔπεσε σέ λιγότερες ἀπό τέσσερις μέρες. Χιλιάδες μέλη τῆς Διεθνοῦς Τζιχαντιστικῆς: Οὐζμπέκοι, Τσετσένοι, Οὐιγοῦροι καί ἄλλοι τρομοκράτες διέπραξαν ὀργανωμένη ἐπίθεση καί ἔδωσαν ρεσιτάλ βαρβαρότητας. Ἡ μιά πόλη πέφτει μετά τήν ἄλλη: Χάμα, Νταράα, Σελευκόβουλος, Χόμς καί σέ λίγο ἡ καρδιά τοῦ καταπληγιασμένου σώματος, ἡ Δαμασκός. Λίγα χιλιόμετρα τήν χωρίζουν ἀπό τό φονικό μαχαίρι τοῦ ἐχθροῦ. «Ἰδοὺ, ἡ Δαμασκὸς ἀρθήσεται ἀπὸ πόλεως, καὶ ἔσται σωρὸς πιπτόντων λίθων…». (Ἠσαΐας 17:1)
Ἴσως μέχρι νά τυπωθεῖ τό περιοδικό μας ἡ Δαμασκός νά ἔχει ἤδη πέσει. Αὐτο θά ὁδηγήσει τήν Συρία σέ μιά σκοτεινή ἐποχή, μέ ἀπρόβλεπτες συνέπειες γιά τούς ἀδελφούς μας Χριστιανούς.
Στό νοῦ μας, νοσταλγικά, φέρνουμε εἰκόνες τῆς Χόμς καί τῆς Χάμα, πού τίς γνωρίσαμε ὡς τίς πόλεις τῶν «διά Χριστόν σαλῶν», τότε πού ἡ Συρία ὄμορφη, πολυπολιτισμική καί εἰρηνεμένη ἔσφυζε ἀπό ζωή καί ἁρμονικά συμβίωναν Χριστιανοί καί Μουσουλμάνοι. Μιά φορά ἦταν ἀρκετή νά ἐπισκεφθεῖς τήν Συρία καί γινόσουν αἰώνιος θαυμαστής της.
Τότε, γιατί σήμερα ἡ ἰσλαμική τζιχαντιστική λαίλαπα δέν ἀστιεύεται. Εἶναι ἀδίστακτη καί ἀποφασισμένη νά ἐξαλείψει κάθε τι τό χριστιανικό. Οἱ σφαγές καί οἱ ὠμότητες χαρακτηρίζονται ὡς πρωτοφανεῖς καί γιά τούς Χριστιανούς γενοκτονικές. Ἡ ταχύτητα τῆς προέλασης τούς ἐγκλώβισε μέ κίνδυνο τόν ἀφανισμό τους. Οἱ τρομοκράτες σάν μηχανές θανάτου καταστρέφουν, ποδοπατοῦν καί βεβηλώνουν ὅ,τι τό χριστιανικό. Ἀκόμα καί τά χριστουγεννιάτικα δέντρα καταστρέφουν στό πέρασμά τους οἱ δῆθεν «μετριοπαθεῖς», ὅπως ἡ Δύση ἀρέσκεται νά τούς χαρακτηρίζει σέ μιά προσπάθεια νά ἐλαφρύνη τό φορτίο τῆς συνείδησης της.
Ἡ Hay’at Tahrir al-Sham (HTS), μιά ἰδιαίτερη παραφυάδα τοῦ τζιχαντιστικοῦ κινήματος ἀποτελεῖ τήν σοβαρότερη ἀπειλή γιά τίς μειονοτικές κοινότητες, ἀφοῦ στόχος της εἶναι ἕνα ἰσχυρό σκληροπυρηνικό κράτος.
Μιά χώρα πού τό 2011, εἶχε πέραν τῶν 2,5 ἑκατομμυρίων Ὀρθοδόξων ἀφέθηκε νά ρημαχθεῖ ἀπό τούς φανατικούς καννίβαλους τοῦ Ἰσλαμικοῦ κράτους…
«Ἡ Χάμα πάντα ἦταν καί θά εἶναι ὁ τόπος πού θά συγκρούεται το φῶς μέ τό σκοτάδι, ἡ πρόοδος μέ τόν ἐξτρεμισμό, ὁ πατριωτισμός μέ τήν προδοσία, ἡ ἀδερφοσύνη μέ τόν διχασμό, ἡ ἐθνική ἑνότητα μέ τόν σεκταρισμό, ἡ ἀλήθεια μέ τό ψέμα. Ἡ Χάμα πάντα ἦταν καί θά εἶναι τό σκληρό ἀνάχωμα τῆς ἀντίστασης πρίν τήν Τουρκική κατοχή. Ἡ Χάμα δέν εἶναι ὄμορφος τόπος ἀλλά ἔχει ὄμορφες ψυχές… Ζήσαμε τόσες μάχες στή Χάμα , ἡ κάθε πέτρα , ἡ κάθε γωνιά, τό κάθε δέντρο καί ὁ κάθε ἀγρός ἐλευθερώθηκε μέ αἷμα, θάρρος καί ὑψηλό φρόνημα. Καί τώρα πάλι θά νικήσουμε…η δύναμη τῆς ψυχῆς κερδίζει καί τήν πιό μεγάλη ὑπεροπλία, ἡ ἐθνική ταυτοτική συνείδηση νικᾶ τήν παγκόσμια συνομωσία..» (Πηνελόπη Σταφυλᾶ, dimpenews.com)
«Οἱ Ἑλληνορθόδοξοι τῆς Συρίας ἀπευθύνουν ἀπεγνωσμένες ἐκκλήσεις μέσῳ τῶν μέσων κοινωνικῆς δικτύωσης, στόν Ἕλληνα πρωθυπουργό, τόν Ὑπουργό Ἐξωτερικῶν, τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο. Ζητοῦν μία δημόσια παρέμβαση, μία ἀνακοίνωση, μία ἔμπρακτη ἐκδήλωση ἐνδιαφέροντος τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους ἤ τῆς ἐκκλησίας. Μιά παρηγοριά δηλαδή ἀπό τή μάνα-πατρίδα καί τούς πνευματικούς τους πατέρες. Μιά ἔνδειξη ἔστω ὅτι ὑπάρχει κάποιος ἀπ’ ἔξω πού παρακολουθεῖ τό δρᾶμα τους.
Μόνο πού τό Πατριαρχεῖο εἶναι καταδικασμένο σέ διαρκῆ ὁμηρεία καί εὐλογεῖ τίς ἐπιχειρήσεις τοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ ἐνῶ ἡ ἑλληνική κυβέρνηση τελεῖ ἐπίσης σέ ἕνα εἶδος ἡμιληθαργικής σχέσης ἐξάρτησης μέ τήν Τουρκία πού δέν τῆς ἐπιτρέπει «γρήγορα ἀνακλαστικά» γιά ἑλληνικές κοινότητες τοῦ ἐξωτερικοῦ» (Γιῶργος Βαρβαλιᾶς, Ἀθήνα, 3.12.2024).
Σέ μιά ἄλλη δημοσίευση διαβάζουμε: «Δραματικές ὧρες βιώνουν καί οἱ Χριστιανοί κάτοικοι τοῦ Χαλεπίου καί τῶν γύρω πόλεων- ὅπως ἡ Σελευκόβουλος καί ἡ Χάμα- …Μιά μικρή ὁμάδα μελῶν της Ἔλλληνο-Λεβαντίνικής κοινότητα, μαζί μέ τίς ρωσσικές δυνάμεις, ἀγωνίζεται γιά τήν ἀπώθηση τῶν τζιχαντιστῶν ἀπό τίς Χριστιανικές περιοχές στή βόρεια Χάμα. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ βασιλιᾶς», διαβάζουμε σέ ἕνα μήνυμα στό Χ.
Στή Σελευκόβουλο ἔχει συγκροτηθεῖ ἐδῶ καί χρόνια μιά ἰσχυρή Χριστιανική πολιτοφυλακή, πού ἀντιστάθηκε στούς τζιχαντιστές, σέ ὅλες τις προηγούμενες προσπάθειές τους νά καταλάβουν τήν περιοχή.
Στό Χαλέπι ζοῦν ἀρκετοί Ὀρθόδοξοι Ἄραβες πού λένε μάλιστα μέ ὑπερηφάνεια πῶς ἀνήκουν στήν Ἑλληνο-Λεβαντίνικη κοινότητα».
Σέ ἄλλη μία ἀνάρτηση στό Χ διατυπώνεται ἔκκληση γιά βοήθεια ἀπό τήν Ἑλλάδα: «Τό Χαλέπι ὑπῆρξε ἱστορικά ἡ μεγαλύτερη ἑλληνική πόλη στή Μέση Ἀνατολή, καί τώρα ἄλλες πόλεις, ὅπως ἡ Σουκαϊλμπία, βρίσκονται ἀντιμέτωπες μέ τήν ἀπειλή ἐπιθέσεων ἀπό ἀντάρτες πού ὑποστηρίζονται ἀπό τήν Τουρκία. Καλοῦμε τήν Ἑλλάδα νά ἀξιοποιήσει τή διπλωματική της ἐπιρροή καί τή θέση της στήν Ε.Ε. γιά νά διασφαλίσει τήν οὐδετερότητα στήν περιοχή μας» (Μιχάλης Ψύλος, Ναυτεμπορική, 2.12.2024).
Σέ μιά ἄκρως προκλητική δήλωση προέβη καί ὁ Τοῦρκος Ντελβέτ Μπαχτσελί ὁ ὁποῖος χαρακτήρισε τήν δεύτερη μεγαλύτερη πόλη τῆς Συρίας, τό Χαλέπι, «ἕως τό κόκκαλο τουρκική καί μουσουλμανική». (CNN. GR, 2.12.2024).
Στό κατεχόμενο πλέον Χαλέπι, παρέμεινε καί ὁ Ἐπίσκοπός του Ἐφραίμ, διάδοχος τοῦ Μάρτυρα Μητροπολίτη Παύλου Γιαζίζι. Παρά τίς ἀπειλές των Τουρκοσιωνιστῶν πού ἀπείλησαν ὅτι θά τόν βροῦν καί θά τοῦ κόψουν τό κεφάλι, ἀφοῦ πρῶτα τοῦ κάψουν τά γένεια καί ρίξουν τά αὐτιά του στά σκουπίδια.
Ὁ Ἐπίσκοπος ὅμως, ὄχι μόνον δέν κρύφτηκε, ἀλλά μετά τό πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας στόν κατάμεστο μητροπολιτικό ναό τοῦ Προφήτη Ἠλία στό Χαλέπι, ἀπήυθυνε διάγγελμα στό ποίμνιο του: «Ἡ εἰρήνη τοῦ Κυρίου νά εἶναι μαζί σας… Εὐχαριστοῦμε κάθε ἀδελφό πού μᾶς προσέγγισε γιά νά μᾶς ρωτήσει γιά τό πῶς εἴμαστε ἐμεῖς οἱ ἐναπομείναντες στό Χαλέπι. Σᾶς διαβεβαιώνουμε ὅλους, ὅτι εἴμαστε καλά, δόξα τῷ Θεῷ.
Σέ αὐτές τίς συνθῆκες, εἶναι σοφό γιά ὅσους παραμένουν στό Χαλέπι νά ἀποφεύγουν τήν περιπλάνηση, νά εἶναι ἤρεμοι καί ὑπομονετικοί καί νά δεσμεύονται νά προσευχηθοῦν στόν Κύριο Θεό νά ἐλεήσει τόν κόσμο του καί νά τοῦ φέρει εἰρήνη.
Ὅσο γιά ὅσους μᾶς ἐγκατέλειψαν, προσευχόμαστε στόν Κύριο νά καθοδηγήσει τά βήματά τους καί νά τούς δώσει τή δυνατότητα νά φτάσουν στόν προορισμό τους μέ ἀσφάλεια.
Σᾶς διαβεβαιώνουμε, ἀγαπημένα μας τέκνα, ὅτι θά παραμείνουμε στό Χαλέπι δίπλα στό ποίμνιό μας καί σέ ὅλες τίς συνθῆκες, ἀπό τίς πιό σκληρές ἕως τίς πιό γλυκές. Αὐτή εἶναι ἄλλωστε ἡ ποιμαντική μας ἀποστολή καί θά παραμείνουμε ἀκλόνητοι σέ αὐτήν. Θά εἴμαστε ἡ ὑποστήριξή σας ὅταν χρειαστεῖ, ἑπομένως μή διστάσετε νά ἐπικοινωνήσετε ἀπ᾽ εὐθείας μαζί μας.
Σᾶς διαβεβαιώνουμε ὅτι οἱ προσευχές θά συνεχιστοῦν στίς ἐκκλησίες μας, σύμφωνα μέ τίς συνθῆκες καί τά διαθέσιμα στοιχεῖα. Στήν προσευχή, ἀγαπημένοι, ρίχνουμε τό βάρος μας καί στόν Θεό ἑδραιώνουμε τήν ἐλπίδα μας σέ Αὐτόν. Γι’ αὐτό σας λέω, προσεύχεστε ἀδιάκοπα.
Ἄς κάνουμε ὑπομονή, μοιραζόμενοι τό μονοπάτι τοῦ Σταυροῦ μέ τόν Χριστό μέχρι νά σηκωθοῦμε μαζί Του στήν Ἀνάστασή Του.
Ἡ μεσιτεία τοῦ Ἁγίου Σίμωνα τοῦ Στυλίτη, προστάτη τῆς Μητρόπολης Χαλεπίου, νά εἶναι πάντα μαζί σας.»
«Τό μήνυμα εἶναι σαφές εἴμαστε ἐδῶ ποιμένας καί λογικά πρόβατα περιτρυγισμένοι ἀπό λύκους ἀπό Γκρίζους λύκους ἐδῶ στίς ἀδούλωτες γκρίζες ζῶνες πού δέν ποδοφίλησαν σιωνιστική μπότα καί ἄρβυλο Τούρκου κατακτητῆ.. Ὄρθιοι “σοφία Ὀρθή” ὡς τήν Ἀνάσταση…» (dimpenews 2.12.2024)
Ἀλήθεια ποιός μπορεῖ νά μείνει ἀσυγκίνητος μπροστά σέ ὅ,τι συμβαίνει στήν γειτονική μας Συρία, ἡ ὁποία κυριολεκτικά φλέγεται, καταστρέφεται καί ἰσλαμοποιεῖται;
Καί πόσο ἀκόμα νά κλάψω γιά σένα κατακαημένη ἀρχόντισσα; Πῶς θά μπορέσει ἡ καρδιά μου νά ἀκούσει τό δικό σου «τετέλεσται»; Συγχώρεσέ με, μά δέν ἔχω ἄλλα δάκρυα γιά σέ καί τούς νεκρούς σου. Δέν ἔχω ἄλλα δάκρυα γιά τά παιδιά σου, πού τρέχουν κυνηγημένα ψάχνοντας νά γλιτώσουν ἀπό τόν θάνατο καί τή φωτιά, τούς ἀποκεφαλισμούς καί τούς βιασμούς, τούς ἀκρωτηριασμούς καί τά μαρτύρια.
Δέν χωρεῖ ἄλλο θρῆνο ἡ καρδιά μου, γιά τό χτές, τό σήμερα καί κυρίως γιά τό αὔριο σου.
Ἤδη προετοιμάζονται οἱ μνηστῆρες γιά το διαμελισμό σου, «Διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς, καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον…».
Τό θηρίο πιθανόν νά νικήσει ἄχρι καιροῦ, ὁ τελικός νικητής ὅμως θά εἶναι ὁ Χριστός!
