Ηλίας Καλλιώρας – Γέροντας Μόδεστος ο αγιορείτης… Σέργιος: Ο πορνοβοσκός από την Αλεξάνδρεια

Διαβάστε ένα απόσπασμα από το ένθετο

του ΣΤΥΛΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΜΑΡΤΙΟΥ 2025

Γέροντας Μόδεστος ο αγιορείτης
Ένας σύγχρονος ιεραπόστολος μέσα στον κόσμο

Σέργιος: Ο πορνοβοσκός από την Αλεξάνδρεια

Ένας ερημίτης – αναχωρητής, παιδιά μου, ασκήτευε σαράντα και πλέον χρόνια στην έρημο του Σινά. Για τον εν λόγω αναχωρητή ο πατέρας Μόδεστος δεν ανέφερε ποτέ το όνομά του, παρότι αυτή τη διήγηση την άκουσα αρκετές φορές από το στόμα του. Έλεγε όμως ότι έζησε την ζωή του σε πλήρη ταπείνωση και μετάνοια. Ζούσε με πολλή προσευχή και έλεγε συχνά προς τον Κύριο την προσευχή των ταπεινών ψυχών: Κύριε αξίωσόν με δουλεύσαί σοι, ως εδούλευσα τον Σατανάν και αξίωσόν με αγαπήσαί σε, ως ηγάπησα την αμαρτίαν.

Καθώς είχε πλησιάσει η ώρα να πάρει ο Θεός τον εν λόγω αναχωρητή από την μάταιη αυτή ζωή, του φανερώθηκε Άγγελος φωτός ο οποίος του ανήγγειλε ότι ο χρόνος του σε αυτή την πρόσκαιρη βιωτή τελειώνει και ότι έχει δυο μήνες ακόμα χρόνο να ετοιμάσει την έξοδό του για την Άνω Ιερουσαλήμ.

Κατόπιν αυτής της Άνωθεν αναγγελίας, ο αναχωρητής εζήτησε ταπεινά από τον Άγγελο μια πληροφορία: “Άγιε Άγγελε του Θεού, σε παρακαλώ απάντησέ μου εις την ερώτηση που θα σου κάμνω. Εάν είναι θέλημα Κυρίου να υπάγω εις τόπον χλοερόν και τόπον αναπαύσεως μετά του Κυρίου, εκεί επάνω εις τας ουρανίους μονάς, θα κατοικώ μόνος μου εις το κελλίον μου ή θα να έχω και παρέα κάποιον ίσως συγκάτοικο”;

Ο Άγγελος του απάντησε: “Ο Κύριος μου λέγει ότι εις την άνω ζωή θα έχεις συγκάτοικο τον Σέργιο τον πορνοβοσκό από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ετοίμασε όσα σου είπα”. Έτσι είπε ο Άγγελος και έφυγε. Αμέσως ο ερημίτης πολεμήθηκε από ερωτήματα και λογισμούς ευσεβισμού και υπερηφάνειας.

Βλέπετε υπάρχουν τουλάχιστον δύο είδη υπερηφάνειας στο μοναχισμό. Το ένα είδος χτυπά τους προχωρημένους πνευματικά μοναχούς και το άλλο επιτίθεται εναντίον των αρχαρίων και των φιλόυλων μοναχών. Αν και στις δύο περιπτώσεις η ψυχή επαναστατεί εναντίον του Θεού και εναντίον των ανθρώπων με επικίνδυνη έξαρση και παραφορά, εντούτοις, το πρώτο είδος υπηρηφάνειας στρέφεται περισσότερο εναντίον του Θεού, ενώ το δεύτερο περισσότερο εναντίον των ανθρώπων.

Οι λογισμοί του ερημίτη ανθρωπίνως ήσαν δικαιολογημένοι, ωστόσο στο πνευματικό πεδίο ήσαν σκέψεις κρυφής υπερηφάνειας και υποστρωματικού εγωισμού: Πως γίνεται να ζω σαράντα χρόνια στην έρημο, να ποθώ από μικρό παιδί την ερημική ζωή και γι’ αυτό να περιπλανιέμαι από τόπο σε τόπο χωρίς να βρίσκω την ησυχία που επιθυμώ. Ο διάβολος να με πολεμά τόσα χρόνια με λύσσα, βάζοντάς μου σκέψεις να εγκαταλείψω την μοναχική ζωή και την έρημο για να γυρίσω ξανά στον κόσμο.

Επίσης, να ζω καθημερινά τόσες στερήσεις, πείνα, κρύο, σκληρές νηστείες και προσευχές, και κακουχίες των ερημιών και των κακοτράχαλων τόπων. Και εφ όσον διέρχομαι μέσα από όλα αυτά, τις παγίδες του διαβόλου κάθε ώρα και στιγμή, τώρα να ακούω από τον άγιο Άγγελο ότι θα ζήσω αιώνια στη Βασιλεία των Ουρανών στο ίδιο κελί και μάλιστα με έναν πορνοβοσκό;

Όμως, ο καλός μας ερημίτης παιδιά μου, συνέχισε ο πατέρας Μόδεστος, έζησε στην ερημιά περισσότερα από σαράντα χρόνια ανακαινίζοντας, καθαρίζοντας και αγιάζοντας τον εαυτό του με τον συνεχή πνευματικό του αγώνα. Είχε αντιμετωπίσει λυσσαλέες επιθέσεις των δαιμόνων και τις πιο πολλές φορές με επιτυχία, όταν τα δαιμόνια τον τρομοκρατούσαν για να φύγει από τον τόπο της μετανοίας του και να γυρίσει μέσα στον κόσμο. Είχε καθαρθεί από τη Χάρη του Θεού και είχε γίνει ο ίδιος κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος.

Έτσι, ο άγιος ερημίτης έμεινε αμετακίνητος απέναντι στους υποστρωματικούς λογισμούς και στις σκέψεις κρυφής υπερηφάνειας και όλα τα αντιμετώπισε με έναν ταπεινό και καλό λογισμό ως εξής: Εσύ Κύριε που γνωρίζεις νεφρούς και καρδίες και διάλεξες τον δούλο σου Σέργιο για συγκάτοικό μου στην Ουράνια Βασιλεία, βοήθησέ με να τον γνωρίσω από αυτήν την ζωή, να διδαχθώ από αυτόν και να του δώσω χαρά κομίζοντάς του αυτή την είδηση σωτηρίας.

Έτσι που λέτε παιδιά μου, συνέχισε ο πατέρας Μόδεστος και φανερά συγκινημένος, ο άγιος ερημίτης εξευτέλισε τον αμαρτωλό εαυτό του για να δει μέσα του την δόξα του Τριαδικού Θεού. Γιατί, όπου βλαστάνει η ταπείνωση, εκεί αφθονεί η δόξα του Θεού. Εάν αγωνισθείς να εξευτελιστείς φανερά από ανθρώπους, για να εξαλείψεις την υπερηφάνειά σου και τον εγωισμό σου, ο Θεός θα σε κάνει να δοξαστείς.

Ο Πατέρας Μόδεστος, αφού πρώτα σκούπισε τα δάκρυά του και φύσηξε τη μύτη του στο καλογερικό του μαντήλι, συνέχισε: Άρεσε στον Κύριο η απόφαση του αγίου ερημίτη και έδωσε εντολή εις τους αγγέλους να τον βοηθήσουν στο ταξίδι του προς την Αλεξάνδρεια. Όπερ και εγένετο. Ταξίδεψε ο άγιος ερημίτης μέσα από δύσβατες ερήμους και άγρια μέρη, ώσπου ο Θεός επέτρεψε ένα απόγευμα να φτάσει στην πόλη της Αλεξάνδρειας.

Ζήτησε να μάθει που βρίσκεται το πορνείο του Σέργιου του πορνοβοσκού και όπως ήταν φυσικό λοιδορήθηκε και κατηγορήθηκε από πολύ κόσμο μέχρι να φτάσει στο κατώφλι του καταγώγιου και να εξηγήσει το λόγο του γιατί αναζητά τον Σέργιο. Του έβαλαν να φάει και να πιεί παρά τη νηστεία του και ο ίδιος αναγκάστηκε να βάλει στο στόμα του κρέας και κρασί, πράγμα που δεν το είχε κάνει για πάνω από σαράντα χρόνια. Και όλα αυτά τα έκανε για να φτάσει να ανταμώσει με τον μελλοντικό συγκάτοικό του στον Ουρανό.

Επιτέλους, κάποια στιγμή άνοιξε μια πόρτα και κάποιος οδήγησε των ερημίτη στον Σέργιο και βλέποντάς τον ακούσθηκε μια τραχιά φωνή να τον ρωτάει: Μα ποιος είσαι επιτέλους εσύ που με αναζητάς; Ποιός είσαι εσύ που ταξίδεψες ημέρες να με βρεις και κινδύνεψες την ζωή σου μόνο και μόνο για να με δεις; Μήπως μου έλαχε καμιά κληρονομιά από μακρινό συγγενή; Μήπως ζητάς και του λόγου σου ωραία κορίτσια να διασκεδάσεις; Ή μήπως έχεις ίσως να μου πεις κάποιο μεγάλο μυστικό;

Ο άγιος ερημίτης κλαίγοντας και αναστενάζοντας ταυτόχρονα εξήγησε στον Σέργιο όλη την ζωή του. Τις στερήσεις, τις νηστείες, τις προσευχές και τα χρόνια που είχαν περάσει, ώσπου έφτασε και στην επίσκεψη του Αγγέλου, την αναγγελία του θανάτου του, αλλά και την ερώτηση που υπέβαλε στον Άγγελο, καθώς και την απάντηση που πήρε από αυτόν. Τα κατσαρά και ασταμάτητα γέλια του Σέργιου που ακούστηκαν αντήχησαν δυνατά στο δώμα και έφερναν ταυτόχρονα λύπη στην καρδιά του επισκέπτη ερημίτη.

Ώστε λοιπόν εγώ θα είμαι ο μελλοντικός σου συγκάτοικος στην Ουράνια Βασιλεία; Δεν βλέπεις που βρίσκεσαι αυτήν την ώρα; Τι χώρος είναι αυτός βλέπεις; Τι είδε σε μένα ο καλός Θεός σου και αποφάσισε να κάνει και εμένα μέλος του Βασιλείου του; Και μάλιστα δε να έχω συγκάτοικο έναν ερημίτη που αφιέρωσε την ζωή του στην δοξολογία και στην προσευχή; Δεν μπορεί. Σίγουρα επισκέπτη κάνεις λάθος. Άλλος είναι σίγουρα ο τυχερός αυτός στον οποίο αναφέρεσαι και όχι εγώ.

Η κομπιαστή φωνή του αγίου ερημίτη ακούσθηκε στη συνέχεια μετά από έναν βαθύ αναστεναγμό: Αλίμονο, αλίμονο αδελφέ μου σε εμένα τον αμαρτωλό. Οι άγγελοι με οδήγησαν σε όλο μου αυτό το ταξίδι και είμαι σίγουρος ότι εσύ θα είσαι ο μελλοντικός συγκάτοικός μου όπου θα ζήσουμε μαζί στην άλλη ζωή και αιώνια ζωή. Μόνο αν θέλει η αγάπη σου πες μου τι καλά έχεις κάνει στην ζωή σου;

Ο Σέργιος αποφάσισε να του διηγηθεί την ζωή του, γιατί είχε ήδη αρχίσει να λυπάται αυτό το δυστυχισμένο, σκελετωμένο και καλό ανθρωπάκι που έβλεπε μπροστά του. Διηγιόταν ακατάπαυστα ασωτίες, πορνείες, ληστείες, ώσπου σε κάποιο κρίσιμο σημείο της διήγησής του εξομολογήθηκε πως, αρκετά χρόνια πριν, είχε λάβει μήνυμα από ένα πειρατή να του βρει ένα γυναικείο μοναστήρι με παρθένες κοπέλες για να το μολύνει το ασκέρι του πειρατικού πλοίου μόλις αυτό θα κατέφθανε στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας.

Μόνο που ο Σέργιος, αφού πρώτα συζήτησε με την ηγουμένη της γυναικείας μονής τα δυσάρεστα νέα σε σχέση με τις προθέσεις των πειρατών, στη συνέχεια της πρότεινε να πάνε οι καλόγριες στο βουνό για να κρυφτούν και να ντυθούν οι πόρνες τα ράσα των καλογριών ούτως ώστε οι ναύτες να μην τις μολύνουν. Όπερ και εγένετο.

Για μια ολόκληρη εβδομάδα έμειναν οι πειρατές στο μοναστήρι και μετά αυτοί έφυγαν. Συνέβη όμως ένα παράδοξο γεγονός στη συνέχεια. Οι πόρνες που είχαν ντυθεί μοναχές αρνήθηκαν να βγάλουν τα ράσα και είπαν στον Σέργιο ότι θα μείνουν στο μοναστήρι. Έτσι ο Σέργιος είχε βγει ζημιωμένος επαγγελματικά, αλλά οι πόρνες ωφελημένες πνευματικά.

Σε αυτό το σημείο και φανερά συγκινημένο, το μικρό ακροατήριο του πατρός Μόδεστου ρώτησε τον γέροντα την πνευματική διάσταση αυτού του θαυμαστού γεγονότος. Ο Γέροντας, με δακρυσμένα μάτια και με ένα ευλογημένο χαμόγελο στα ξεραμένα του χείλη του, έλεγε και ξανάλεγε: Οι καλόγριες στο βουνό γονάτισαν και έκλαψαν παιδιά μου για τις ψυχές αυτών των αμαρτωλών κοριτσιών που τους έσωσαν από την μόλυνση. Ο καλός Θεός είχε βρει τον τρόπο να αποδώσει την Αγία δικαιοσύνη.

Όταν άκουσε ο άγιος ερημίτης το τέλος αυτής της άκρως συγκλονιστικής και διδακτικής ιστορίας είπε στον Σέργιο. Αδελφέ μου, εσύ με μια σου κίνηση έσωσες τόσες ψυχές. Άραγε εγώ με τόσα χρόνια προσευχή θα έχω σώσει έστω και μια; Φεύγω λοιπόν και συγχώρεσε με. Πάω να πονέσω και να κλάψω για λίγο ακόμα τις αμαρτίες μου.

Είχαν περάσει πάνω από δυο ημέρες που ο άγιος ερημίτης περπατούσε μόνος μέσα στην έρημο, όταν αυτός άκουσε ένα γρήγορο ποδοβολητό αλόγου και μια φωνή γνωστή να του φωνάζει. Άγιε ερημίτη σταμάτα. Άγιε γέροντα σταμάτα. Ήταν ο Σέργιος ο πορνοβοσκός!

Άγιε άνθρωπε του Θεού, δυο βράδια δεν μπόρεσα να κοιμηθώ. Δεν έκλεισα μάτι. Πούλησα ότι είχα και δεν είχα και στη συνέχεια έδωσα ότι πήρα στους φτωχούς γιατί σκέφτηκα, αφού θα είμαστε μαζί στην αιωνιότητα, γιατί να μη σε ακολουθήσω λίγες ημέρες νωρίτερα. Πάρε με και εμένα σε παρακαλώ κοντά σου να γίνω υποτακτικός σου και να μου μάθεις λίγα από την ασκητική ζωή.

Αγκαλιάστηκαν κλαίγοντας, δοξολόγησαν γονατιστοί το Θεό και έφτασαν στο ασκηταρειό του ερημίτη. Λίγες ημέρες αργότερα ο ερημίτης αναχώρησε για την Ουράνια Βασιλεία. Ο Σέργιος τον έθαψε και έζησε άλλους έξι μήνες ως ασκητής, ώσπου τον επήρε ο Κύριος και αυτόν. Για να ζήσουν μαζί αιώνια έως και σήμερα στις ουράνιες μονές και άγια βασίλεια.

===

ΥΓ: Ο 95χρονος σήμερα γέροντας Μόδεστος γεννήθηκε το 1930 και μόνασε επί 27 χρόνια στην Ιερά Σκήτη Αγίας Άννης στον Άγιον Όρος, έως το 1974. Σαράντα τεσσάρων ετών βγήκε από το Άγιον Όρος για την ιεραποστολή.

Επί πενήντα ένα χρόνια είναι ιεραπόστολος μέσα στον κόσμο, στην Ελλάδα μας, έπειτα από την πνευματική υπόδειξη του φωτισμένου αγιορείτη ερημίτη Γρηγορίου, εγκλείστου επί 45 χρόνια στον Άγιον Όρος. Ο ερημίτης Γρηγόριος κοιμήθηκε το 1968.

https://www.facebook.com/profile.php?id=100000270536476

ΗΛΙΑΣ Δ. ΚΑΛΛΙΩΡΑΣ, PhD
Διεθνολόγος Καθηγητής, Συγγραφέας
Πρώην Βουλευτής Φθιώτιδας