Ελευθέριος Ανδρώνης
Η πολιτική δίωξη της Μαρίν Λε Πεν στη Γαλλία αποτελεί την επισφράγιση της πραγματικότητας ότι οι ευρωπαϊκές δημοκρατίες έχουν μπει και επίσημα πλέον σε «γύψο». Μετά τις συστημένες σφαίρες στον Σλοβάκο πρωθυπουργό Ρόμπερτ Φίτσο, μετά το πραξικόπημα στη Ρουμανία, μετά την επιδιωκόμενη απαγόρευση του AfD στη Γερμανία, τώρα ήρθε και η ώρα της δεξιάς στη Γαλλία να πάρει μια γερή γεύση της χούντας των Βρυξελλών.
Το αν συμφωνεί ή διαφωνεί κάποιος με τις πολιτικές θέσεις της Μαρίν Λε Πεν, είναι εντελώς ξεχωριστό ζήτημα από το αν πρέπει να φιμώνεται η δημοκρατία και η λαϊκή βούληση στη Γαλλία και οπουδήποτε αλλού. Εδώ μας απασχολεί το δεύτερο και σίγουρα θα έπρεπε να απασχολεί κάθε δημοκρατικά σκεπτόμενο ευρωπαίο.
Η γαλλική δικαιοσύνη (πιστεύει ότι) έκανε ένα μεγαλοπρεπές δώρο στον πολεμοχαρή πολιτικό «νάνο», Εμανουέλ Μακρόν, με το να κινήσει διαδικασίες ώστε να επιφέρει τον πολιτικό «θάνατο» της – πρώτης σε δημοσκοπήσεις – Μαρίν Λε Πεν. Η ηγέτιδα της γαλλικής δεξιάς κρίθηκε ένοχη από το δικαστήριο για υπεξαίρεση ευρωπαϊκών κονδυλίων μαζί με άλλους 8 ευρωβουλευτές του Εθνικού Συναγερμού.
Κάπου εδώ μπορούμε να φανταστούμε την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν να καγχάζει χαιρέκακα με τις εξελίξεις, σκεπτόμενη ότι απολαμβάνει τη χρυσοπληρωμένη εξουσία της ενώ «φέσωσε» με 35 δισεκατομμύρια ευρώ τους ευρωπαίους πολίτες μέσω κρυφών συμφωνιών με τη Pfizer, με SMS που η Κομισιόν επιμένει να αποκρύπτει ως σήμερα. Για να μη συζητήσουμε για τις τρομακτικές παρενέργειες των πειραματικών σκευασμάτων που μαστίζουν τους λαούς ως τις μέρες μας, και θα συνεχίσουν να το κάνουν.
Για την ακρίβεια της είδησης να σημειωθεί ότι η Λε Πεν δεν καταδικάστηκε για υπεξαίρεση ευρωπαϊκών κονδυλίων για προσωπικό της όφελος, αλλά για όφελος του κόμματός της.
Η Λε Πεν τώρα απειλείται με «κώλυμα εκλογιμότητας», που αν δεν αλλάξει κάτι στην έφεση, θα της απαγορεύσει να είναι υποψήφια στις εκλογές του 2027. Πέρα από αυτό, καταδικάστηκε και σε φυλάκιση τεσσάρων ετών, εκ των οποίων τα δύο με αναστολή. Τύφλα να ‘χει ο Ερντογάν που έβγαλε έκνομο τον βασικό του πολιτικό αντίπαλο, Εκρέμ Ιμάμογλου, με την προφυλάκισή του που έχει προκαλέσει μαζικό ξεσηκωμό στην Τουρκία. Όμως το ευρω – σινάφι της Ούρσουλα δείχνει πολλή περισσότερη ανησυχία για τα δικαιώματα του κεμαλιστή Ιμάμογλου, από τα δικαιώματα της Μαρίν Λε Πεν. Διότι ανησυχούν περισσότερο για το πολιτικό χάος στην (χώρα – προαγωγό της ΕΕ) Τουρκία, παρά για το πολιτικό χάος που προκαλούν οι ίδιοι στη Γαλλία.
Η ΕΕ δεν διολισθαίνει απλά προς τον φασισμό, αλλά τον ασκεί ήδη σε υπερσυγκεντρωτικό επίπεδο. Η δικαστική εξουσία ανά χώρα, γίνεται ο ισχυρός βραχίονας των πολιτικών αποφάσεων των Βρυξελλών. Το γνωρίζουν και οι… πέτρες πλέον ότι η ιδιοποίηση δημόσιου χρήματος για κομματικό ή ίδιον όφελος, έχει γίνει «κανόνας» με λίγες εξαιρέσεις, τόσο στο ευρωκοινοβούλιο, όσο και στα εθνικά κοινοβούλια.
Εμείς στην Ελλάδα διαπρέπουμε πανευρωπαϊκά σε αυτό το πολιτικό σπορ. Με τροπολογίες – δώρο, με απευθείας αναθέσεις, με μίζες και με εκατοντάδες εκατομμύρια «κερατιάτικα» σε τράπεζες, αν εφαρμοζόταν δικαιοσύνη στη χώρα μας τα συστημικά κόμματα δεν θα έβλεπαν ούτε ζωγραφιστό το δικαίωμα του εκλέγεσθαι, πέρα του ότι θα έπρεπε να λογοδοτήσουν για όλη αυτήν την κακοδιαχείριση.
Θα πει κανείς, όλα αυτά δικαιολογούν τις παράνομες πράξεις της Λε Πεν; Φυσικά και όχι. Αλλά δεν γίνεται να μη στηλιτεύσουμε την α λα καρτ δικαιοσύνη που βγάζει λάδι ένα «βουνό» σκανδάλων από την κορυφή των Βρυξελλών μέχρι τους «πρόποδες» των εθνικών ηγεσιών, και ταυτόχρονα εξουδετερώνει επιμελώς τα εθνοκεντρικά κόμματα. Αντιλαμβανόμαστε αυτό που ζούμε; Στην έσχατη μορφή ξεπεσμού της ΕΕ, στοχοποιείται όποιος πολιτικός σχηματισμός ΔΕΝ θέλει πόλεμο με τη Ρωσία! Όποιος, ΔΕΝ θέλει την ισλαμοποίηση της Ευρώπης, ΔΕΝ θέλει τη woke λοβοτομή της κοινωνίας.
Είναι μέγιστη υποκρισία να μιλούν για τα 4 εκατομμύρια ευρώ που φέρεται να καταχράστηκε η Λε Πεν, εκείνοι που με τις πολιτικές τους έχουν πετάξει στη χοάνη της Ουκρανίας ατελείωτα δισεκατομμύρια φορολογουμένων ευρωπαίων. Σε έναν πόλεμο που συνεχίζεται χωρίς κανένα νόημα για τους λαούς της Ευρώπης, σε μια μπαρουταποθήκη 3ου Παγκοσμίου που η ανατίναξή της εξυπηρετεί μόνο πολυεθνικά κέντρα και εταιρείες.
Η ηγεσία της ΕΕ κατάντησε ένα καθεστωτικό κέντρο παρανοϊκών πολεμοκάπηλων που με φασιστικό τρόπο ποινικοποιεί τη βούληση των λαών, τορπιλίζει τα δημοκρατικά αντανακλαστικά τους, φιμώνει τη φωνή της λογικής, διαλύει την ελευθερία του προσώπου και εξοντώνει κάθε πυρήνα αντίστασης στο σύστημα της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Είναι ξεκάθαρο ότι ΕΕ όχι μόνο δεν θέλει να ακούσει, αλλά σιχαίνεται και τρέμει τη φωνή των ψηφοφόρων. Όπου δεν μπορεί να υπονομεύσει δημοσκοπικές τάσεις και κάλπες, απλά τορπιλίζει υποψήφιους. Έχουμε περάσει πλέον σε απόλυτο εκφασισμό του ευρωσυστήματος.
Πάνω στη λύσσα τους να περισώσουν τα κεκτημένα της πολιτικής του Νταβός, αποκαλύπτουν το πιο αποτρόπαιο πρόσωπό τους. Φυσικά με αυτές τις κινήσεις πανικού καταφέρνουν για άλλη μια φορά το αντίθετο από αυτό που επιδιώκουν, αφού με τη δίωξη της Λε Πεν, η συσπείρωση της αντιπολίτευσης (πιθανότατα στο πρόσωπο του συνεχιστή της Λε Πεν, Ζορντάν Μπαρντελά) θα πάρει ακόμη πιο παλλαϊκές διαστάσεις. Τα ίδια είδαμε να συμβαίνουν και στις ΗΠΑ, με την ποινική δίωξη κατά του Τραμπ, που τελικά οδήγησε σε πανωλεθρία των Δημοκρατικών.
