06/06/2025
Η επίθεση στα Ρωσικά πυρηνικά βομβαρδιστικά αποτελεί μια πολύ δραστική κλιμάκωση στον πόλεμο Ukiyoe.
Η δήλωση στον τίτλο: «Η επίθεση στα πυρηνικά όπλα μιας χώρας ισοδυναμεί με την πραγματοποίηση πυρηνικής επίθεσης», έγινε από τον Πρέσβη Charles Freeman στην εκπομπή του Δικαστή Napolitano, την οποία μπορείτε να ακούσετε ΕΔΩ.
Από το χθεσινό άρθρο του John Helmer:
Σύμφωνα με το άρθρο III. Προυποθέσεις για τη μετάβαση της Ρωσικής Ομοσπονδίας στη χρήση πυρηνικών όπλων, το κείμενο του άρθρου στην 19γ γράφει :
- Οι προϋποθέσεις που επιτρέπουν τη χρήση πυρηνικών όπλων από τη Ρωσική Ομοσπονδία είναι οι εξής: …
(γ) Ενέργειες του αντιπάλου που επηρεάζουν στοιχεία της κρίσιμης κρατικής ή στρατιωτικής υποδομής της Ρωσικής Ομοσπονδίας, η εξάλειψη των οποίων θα διαταράξει την αντίδραση των πυρηνικών δυνάμεων
Τόσο σοβαρό είναι το θέμα: Αυτό που έκανε η Ουκρανία επιτιθέμενη στον Ρωσικό πυρηνικό στόλο, με τη βοήθεια των Βρετανών και των Αμερικανών, μπορεί να θεωρηθεί πυρηνική επίθεση.
Η Ρωσία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα εάν οι εχθρικές επιθέσεις μπορούσαν να ματαιώσουν τα αντίμετρα της Ρωσικής πυρηνικής δύναμης. Μια επίθεση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε βάσεις με βομβαρδιστικά ικανά να μεταφέρουν πυρηνικά όπλα είναι μια τέτοια επίθεση.
Αρκετά στρατιωτικά αεροσκάφη τυλίχθηκαν στις φλόγες ως αποτέλεσμα της επίθεσης Ουκρανικών FPV σε στρατιωτικές αεροπορικές βάσεις στις περιοχές Ιρκούτσκ και Μούρμανσκ, ανέφερε το Ρωσικό Υπουργείο Άμυνας στην επίσημη έκθεσή του.
Το Υπουργείο Άμυνας διευκρίνισε ότι τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη εκτοξεύθηκαν από περιοχή που γειτνιάζει άμεσα με τις αεροπορικές βάσεις. Οι πυρκαγιές έχουν έκτοτε σβήσει. Δεν υπήρξαν θύματα μεταξύ του στρατιωτικού προσωπικού ή των πολιτών στις αεροπορικές βάσεις.
Την 1η Ιουνίου, οι στρατιωτικές αεροπορικές βάσεις στις περιοχές Ιβάνοβο, Ριαζάν και Αμούρ δέχτηκαν επίσης επίθεση από τις Ουκρανικές δυνάμεις. Το Υπουργείο Άμυνας ανέφερε ότι όλες αυτές οι τρομοκρατικές επιθέσεις αποκρούστηκαν.
Στα Ουκρανικά και Δυτικά ΜΜ ενημέρωσης, κυκλοφόρησαν αμέσως διάφορες εικασίες σχετικά με τον αριθμό των κατεστραμμένων στρατιωτικών αεροσκαφών. Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε ότι αυτό ήταν μέρος της λεγόμενης Επιχείρησης «Ιστός Αράχνης», η οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, είχε προετοιμαστεί για περισσότερο από ενάμιση χρόνο για να επιτεθεί σε Ρωσικά στρατηγικά βομβαρδιστικά στις βάσεις τους με μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Αυτό που είναι κρίσιμο, ωστόσο, δεν είναι ο αριθμός των κατεστραμμένων στρατιωτικών οχημάτων, αλλά το γεγονός ότι πρόκειται για επίθεση σε Ρωσικά στρατηγικά βομβαρδιστικά – φορέων πυρηνικών όπλων. Τα βαριά βομβαρδιστικά αποτελούν μέρος της Ρωσικής πυρηνικής τριάδας και ο αριθμός τους, μαζί με τους διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους (ICBM) και τους βαλλιστικούς πυραύλους που εκτοξεύονται από υποβρύχια (SLBM), ορίζεται από τη Συνθήκη για τη Μείωση και τον Περιορισμό των Στρατηγικών Επιθετικών Όπλων (START-3).
Το 2023 υπογράφηκε νόμος για την αναστολή της Ρωσικής συμμετοχής στη Συνθήκη για τη Μείωση και τον Περιορισμό των Στρατηγικών Επιθετικών Όπλων. Ωστόσο, το Ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών διευκρίνισε ότι η συνθήκη θα συνεχιστεί με την τρέχουσα μορφή της μέχρι τον Φεβρουάριο του 2026.
Έτσι, οι διατάξεις της συνθήκης START 3 που περιλαμβάνουν την αμοιβαία εμπιστοσύνη για τη διατήρηση της παγκόσμιας σταθερότητας παραμένουν σε ισχύ. Αυτές περιλαμβάνουν όχι μόνο την αμοιβαία κοινοποίηση των εκτοξεύσεων πυραύλων, αλλά και τη λεγόμενη «ανοικτή στάση» της στρατηγικής αεροπορίας. Αυτός είναι περίπου ο λόγος για τον οποίο τα Ρωσικά βομβαρδιστικά σταθμεύουν σε ανοικτούς χώρους και όχι σε ειδικά υπόστεγα από μπετόν-αρμέ, ώστε οι ΗΠΑ να μπορούν να τα μετρήσουν όλα μέσω δορυφόρου και να διασφαλίσουν ότι δεν προετοιμάζεται κάποια αιφνιδιαστική επίθεση.
Αυτό είναι ένα από τα στοιχεία της παγκόσμιας πυρηνικής σταθερότητας. Είναι πολύπλοκο, προϋποθέτει προβλέψιμη συμπεριφορά και, αν οτιδήποτε σε αυτό το σύστημα αποτύχει, ο κίνδυνος πυρηνικού πολέμου αυξάνεται δραματικά.
Η επικαιροποιημένη έκδοση του πυρηνικού δόγματος της Ρωσίας, που εγκρίθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2024, καθορίζει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες η Ρωσία μπορεί να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί, ιδίως, στην περίπτωση που ένας αντίπαλος επιτεθεί σε κρίσιμες Ρωσικές κρατικές ή στρατιωτικές εγκαταστάσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να ματαιώσουν τα αντίμετρα των Ρωσικών πυρηνικών δυνάμεων. Μια επίθεση με πυρηνικά όπλα σε Ρωσικές βάσεις στρατηγικών βομβαρδιστικών είναι ακριβώς μια τέτοια επίθεση.
Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες λεπτές αποχρώσεις. Το πλαίσιο παίζει σημαντικό ρόλο εδώ. Σε γενικές γραμμές, τα πυρηνικά όπλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο εάν απειλείται η ύπαρξη, η ανεξαρτησία ή η ακεραιότητα του Ρωσικού κράτους. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, ισχύει η αρχή της αναλογικότητας κατά την απάντηση σε επίθεση. Αυτό σημαίνει ότι η χρήση πυρηνικών όπλων δεν είναι αυτόματη σε περίπτωση επίθεσης, ακόμη και αν υπάρχουν ενδείξεις επικίνδυνης εξωτερικής επίθεσης. Όλα εξαρτώνται από την κλίμακα της επίθεσης και τον βαθμό απειλής της επίθεσης, ιδίως αν απειλείται η ύπαρξη του κράτους.
Παρ’ όλα αυτά, το γεγονός και μόνο μιας τέτοιας επίθεσης αυξάνει δραστικά τους κινδύνους και αυξάνει σημαντικά την απειλή πυρηνικού πολέμου. Πρόκειται για μία εξαιρετικά ανεύθυνη συμπεριφορά του Κιέβου, η οποία στοχεύει όχι μόνο στον τορπιλισμό των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων, αλλά και στο να παρασύρει τις χώρες του ΝΑΤΟ ─ συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών ─ σε μια επικίνδυνη αντιπαράθεση.
Αν και η χρήση πυρηνικών όπλων ως αντίμετρο δεν είναι αυτόματη και η όποια αντίδραση θα ήταν ανάλογη της απειλής, η Ρωσία ποτέ στην ιστορία της δεν κλιμάκωσε την αντιπαράθεση σε σημείο όπου το πλαίσιο και τα κανονιστικά έγγραφα θα απαιτούσαν τη χρήση πυρηνικών όπλων. Αυτός είναι ένας πολύ επικίνδυνος δρόμος για το Κίεβο και τις χώρες που έστω και έμμεσα συμμετείχαν στην προετοιμασία αυτής της επίθεσης κατά των Ρωσικών στρατηγικών περιουσιακών στοιχείων.
