Γιατί ο Μένιος Κουτσόγιωργας δεν εφάρμοσε ποτέ το νόμο περί ΕΚΑΜ

Στο σημείο αυτό να μου επιτραπεί μια σύντομη παρέκβαση, ώστε να αφηγηθώ την ακόλουθη ιστορία, που αξίζει να γίνει ευρύτερα γνωστή, προκειμένου να ενισχυθεί η πίστη των ανθρώπων, αλλά και η εμπιστοσύνη τους στην Πρόνοια και Παντοδυναμία του Θεού, όταν επέλθουν οι μεγάλες δοκιμασίες.

Πριν από μερικές εβδομάδες με επισκέφτηκαν στο γραφείο μου δύο κυρίες ως εκπρόσωποι μιας ομάδας πολιτών για να μου αναθέσουν την εντολή της σύνταξης εξωδίκου δηλώσεως-διαμαρτυρίας για τα αίσχη της Εθνικής Πινακοθήκης.

Η κόρη με την μητέρα της.

Είχα ήδη αντιληφθεί –κατά την προηγηθείσα τηλεφωνική μας επικοινωνία– ότι οι περισσότεροι από τους εξωδίκως καλούντες ακολουθούσαν το πατρώο ημερολόγιο, γεγονός που μου το επιβεβαίωσαν στην διά ζώσης συνάντησή μας. Μάλιστα η μητέρα είναι μοναχή σε κάποιο μοναστήρι του πατρώου ημερολογίου, ενώ κατά το προσεχές διάστημα θα αναχωρήσει για την Ικαρία.

Οι δύο αυτές κυρίες μου εξιστόρησαν το ακόλουθο συγκλονιστικό περιστατικό, το οποίο παραθέτω προς δόξαν Θεού:
Το 1986, όταν και ψηφίστηκε ο νόμος που καθιέρωσε τον ΕΚΑΜ, ο γέρων Αυξέντιος, επίσκοπος Αθηνών του πατρώου ημερολογίου, άνθρωπος αγίας βιοτής, μεγάλης αρετής και (όπως απεδείχθη) με μεγάλη παρρησία στον Θεό, αγανακτώντας για το αντιχριστιανικό νομοσχέδιο και για το ηλεκτρονικό φακέλωμα, βρήκε το απαιτούμενο θάρρος και αποφάσισε να συναντήσει στην έδρα του Υπουργείου Εσωτερικών τον πανίσχυρο τότε και ατύπως νούμερο δύο του ΠΑΣΟΚ, Μένιο Κουτσόγιωργα.

Εκεί προσπάθησε να τον πείσει με θεολογικά και ευαγγελικά επιχειρήματα ότι ο ΕΚΑΜ απειλεί τις ατομικές ελευθερίες και προσβάλλει την θρησκευτική συνείδηση των πιστών, ενώ οδηγεί τους ανθρώπους στην ηλεκτρονική σκλαβιά του Αντιχρίστου.

Ο Μένιος Κουτσόγιωργας τον κοιτούσε με συμπάθεια μεν, αλλά ήταν ανένδοτος, επαναλαμβάνοντας μονότονα την φράση:
«Γέροντα, ο νόμος θα εφαρμοστεί κανονικά».

Εντάξει, λέει τότε ο μακαριστός γέροντας, αφού δεν δέχεσθε τα επιχειρήματά μου, και κάνοντας μια απροσδόκητη κίνηση, ύψωσε το δεξί του χέρι σταυροειδώς και εν είδει ευλογίας είπε:
«Εις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος να παραμείνετε δεμένος στην καρέκλα σας μέχρις ότου αποσύρετε τον νόμο».

Ο Κουτσόγιωργας ξέσπασε σε ακράτητα και ζωηρά γέλια, ενώ αμέσως μετά ο αξιοσέβαστος γέροντας αποχώρησε από το υπουργικό γραφείο.

Δεν είχαν περάσει πέντε λεπτά από την απομάκρυνση του οσίου γέροντος και οι άνθρωποι του υπουργού έτρεχαν πανικοβλημένοι να τον προφθάσουν, παρακαλώντας τον να επιστρέψει, διότι ο υπουργός δεν μπορούσε να σηκωθεί από την καρέκλα του!

Ο καλοσυνάτος γέροντας υπάκουσε και μειδιώντας ελαφρώς έκανε τον ανήξερο, απορώντας για την ξαφνική του επιστροφή, αφού πίστευε ότι η συζήτηση με τον υπουργό είχε ολοκληρωθεί. Τότε ο αείμνηστος Κουτσόγιωργας κάθιδρος, μετανοημένος, αλλά και φοβισμένος για την πνευματική εξουσία του γέροντα του λέγει:
«Γέροντα, σε παρακαλώ λύσε με τον νόμο δεν μπορώ να τον αποσύρω, διότι έχει πάρει ΦΕΚ, αλλά υπόσχομαι να μην εφαρμοστεί και να παραμείνει ανενεργός».

Τότε ο ανεξίκακος γέροντας, ρακένδυτος, αποστεωμένος, αλλά και έμπλεος Θείας Χάριτος, υψώνοντας πάλι το δεξί του χέρι επανέλαβε τα ίδια λόγια, δηλ. «Εις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος να λυθείτε από την θέση σας», και αμέσως τα αόρατα δεσμά έπεσαν και ο υπουργός απελευθερώθηκε!

Έτσι λοιπόν εξηγείται για ποιον λόγο δεν υλοποιήθηκε ο ΕΚΑΜ, μολονότι είχε ψηφιστεί (ν. 1599/1986), αλλά καταργήθηκε (φαινομενικά) πολύ αργότερα (1991) από την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Βέβαια, όλα αυτά ίσχυαν σε μια παλαιότερη εποχή, κατά την οποία οι ιερείς και οι επίσκοποι ακολουθούσαν τις επιταγές του Ευαγγελίου και την φωτισμένη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας, με αποτέλεσμα ο Θεός να τους εξοπλίζει με ακατανίκητη πνευματική δύναμη και επιβολή, και έτσι να σκορπίζουν το δέος (αλλά και τον σεβασμό) στους υπερόπτες πολιτικούς άρχοντες και τον τρόμο στις αντίθεες δυνάμεις, και όχι όπως σήμερα, που έχουν συνταχθεί (οι περισσότεροι) με το αλλοτριωμένο πνεύμα της διεφθαρμένης κοσμικής εξουσίας, παρασύροντας αθώες ψυχές στην άβυσσο της απωλείας και στην παγίδα της ψηφιακής επιτήρησης.

Από άρθρο του κυρίου Δημητρίου Δασκαλάκη στο https://kvathiotis.substack.com/p/58f

Leonidas Voukalis