Η διακοπή μνημοσύνου και η αποτείχιση του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. Ο Μητροπολίτης Τυχικός αποπέμφθηκε από την Πάφο από υποστηρικτές αιρετικών δογμάτων

Περί της αντικανονικής απομακρύνσεως του Μητροπολίτου Τυχικού εκ του Θρόνου της Πάφου Μετά θλίψεως και ιεράς αγανακτήσεως πληροφορούμεθα την αντικανονική και άδικη απομάκρυνση τοῦ ομολογητοῦ Ἱεράρχου, Μητροπολίτου Τυχικοῦ, ἐκ τοῦ Θρόνου τῆς Πάφου, ὑπὸ προσώπων ἐπηρεασμένων ἀπὸ τὴν αἵρεσιν καὶ τὰς κακοδοξίας τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης (2016).

Ὁ Σεβασμιώτατος ἠκολούθησε ἀταλάντευτα τὴν Ὀρθόδοξον Παράδοσιν, ἀπέκοψε τὴν μνημόνευσιν αἱρετιζόντων, καὶ διὰ τῆς ἀποτειχίσεώς του, ἐφύλαξεν τὰς ἱερὰς παραδόσεις τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας. Ἡ ἀπομάκρυνσις αὐτοῦ, μὴ ὑπὸ συνοδικῆς κρίσεως κανονικῶς διεξαχθείσης, ἀλλὰ δι’ ἐπιβολῆς καὶ πιέσεων ἐκ μέρους ἐκκλησιαστικῶν προσώπων προσκειμένων πρὸς τὴν καινοτομίαν, συνιστᾷ βαθεῖαν πληγὴν διὰ τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Προσευχόμεθα ὁ Κύριος τῆς Δόξης νὰ ἐπιστρέψῃ τὴν εἰρήνην καὶ τὴν ἀλήθειαν ἐν τῷ λαῷ Του, καὶ νὰ ἐνισχύῃ πάντας τοὺς ἀντιστεκομένους τῇ παναιρέσει τῆς Ἐποχῆς.

Η διακοπή κοινωνίας του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά με τον Οικουμενικό Πατριάρχη και η συνοδική αναθεματική του καταδίκη Κατά τον 14ο αιώνα, ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, υπερασπιστής της Ορθόδοξης θεολογίας του φωτός της Χάριτος και των ιερών ησυχαστικών παραδόσεων, ήλθε σε ανοιχτή σύγκρουση με τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννη Καλέκα, ο οποίος στήριζε τις καινοφανείς και αιρετικές διδασκαλίες του Βαρλαάμ και των οπαδών του.

Ο Άγιος, διακρίνοντας την απόκλιση από την Ορθόδοξη Πίστη, διέκοψε την εκκλησιαστική κοινωνία με τον Πατριάρχη, πράξη γνωστή στους Πατέρες ως διακοπή μνημοσύνου. Η θαρραλέα αυτή πράξη, βασισμένη στο Άρθρο 15 της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, ερμηνεύτηκε από την εκκλησιαστική αρχή της εποχής ως απείθεια. Κατόπιν τούτου, ο Άγιος Γρηγόριος αναθεματίστηκε συνοδικώς, μαζί με όσους είχαν την ίδια φρόνηση και συμμετείχαν στη λεγόμενη “παλαμική μερίδα”.

Η σύνοδος αυτή, ωστόσο, δεν είχε οικουμενικό κύρος, και οι αποφάσεις της αναιρέθηκαν αργότερα όταν η Ορθόδοξη Εκκλησία αναγνώρισε επισήμως τον Παλαμισμό ως αυθεντική έκφραση της πατερικής πίστεως. Η στάση του Αγίου αποδεικνύει πως η κοινωνία με τον εκάστοτε Πατριάρχη δεν είναι από μόνη της εγγύηση της Ορθοδοξίας, και ότι η ενότητα με την Εκκλησία δεν στηρίζεται σε πρόσωπα, αλλά στην αλήθεια της Πίστεως.

Πάτερ Ματθαῖος Βουλκάνεσκου