Αυτο-αναπαραγόμενα εμβόλια saRNA κατά της Covid-19: Μία νέα απειλή κατά της ανθρωπότητας

Εισαγωγή

Η τεχνολογική πρόοδος στην εμβολιολογία συνεχίζεται με ραγδαίους ρυθμούς. Μια από τις τελευταίες εξελίξεις αφορά τη χρήση αυτο-αναπαραγόμενου RNA (self-amplifying RNA – saRNA), η οποία υποτίθεται ότι υπόσχεται ισχυρότερη και μακροχρόνια ανοσολογική απόκριση με μικρότερες δόσεις. Ωστόσο, η εφαρμογή αυτής της τεχνολογίας στα νέα εμβόλια κατά της COVID-19 εγείρει σοβαρά ζητήματα ασφάλειας και βιοηθικής.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με απόφαση τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους, ενέκρινε την κυκλοφορία του λεγόμενου «εμβολίου» «Kostaive – χημική ονομασία Zapomeran», με βάση το αυτοαναπαραγόμενο RNA.

Πρόκειται για την τελευταία λέξη της εμβολιολογίας, καθώς έχει την ικανότητα να αναπαράγεται για αόριστο χρονικό διάστημα όχι μόνο στον οργανισμό του ατόμου που το λαμβάνει, αλλά μπορεί επίσης να μεταδοθεί σε άλλα άτομα και ζώα, χωρίς διακρίσεις μεταξύ διαφορετικών ειδών.

Σε αυτό το άρθρο, αναλύουμε τις βασικές επιστημονικές ανησυχίες όπως διατυπώθηκαν από τον Ιταλό γιατρό και ειδικό στην προληπτική ιατρική, Δρ. Αλμπέρτο Ντοντζέλι (Alberto Donzelli), και παραθέτουμε τους λόγους για τους οποίους πολλοί ερευνητές ζητούν άμεση παύση της χρήσης αυτών των εμβολίων, τουλάχιστον μέχρι να διερευνηθούν εις βάθος οι μακροπρόθεσμες συνέπειες.

Τι είναι το saRNA και πώς λειτουργεί

Το αυτο-αναπαραγόμενο RNA είναι ένα συνθετικά κατασκευασμένο μόριο RNA που, αφού εισέλθει στο κύτταρο, δεν μεταφράζεται μόνο για την παραγωγή μιας πρωτεΐνης (όπως το mRNA), αλλά και αυτο-πολλαπλασιάζεται, δημιουργώντας περισσότερα αντίγραφα του εαυτού του. Αυτό οδηγεί σε πολύ μεγαλύτερη παραγωγή της επιθυμητής πρωτεΐνης (π.χ. της ακίδας του ιού SARS-CoV-2), ακόμα και έως 80-100 φορές περισσότερο από τα παραδοσιακά mRNA εμβόλια.

Για τη μεταφορά του saRNA στα κύτταρα χρησιμοποιούνται νανοσωματίδια λιπιδίων (LNPs), που έχουν ήδη καταγραφεί ως φλεγμονώδη και δυνητικά τοξικά.

Εμβόλια mRNA για την Covid με αναπαραγόμενο RNA και διαρκή παραγωγή της πρωτεΐνης Spike – Το σκεύασμα Replicon στην Ιαπωνία

Το Kostaive είναι το πρώτο sa-mRNA εμβόλιο COVID-19 που εγκρίθηκε στην Ε.Ε. Παράλληλα, είχε ήδη εγκριθεί στο Ιαπωνικό Υπουργείο Υγείας (MHLW) τον Νοέμβριο 2023, ως ARCT‑154 (Replicon).

Το Replicon, γνωστό επίσης ως ARCT-154 ή sa-mRNA (Self Amplifying mRNA – αυτο-ενισχυόμενο mRNA), είναι μια νέα ένεση αναπαραγόμενου RNA, ικανή να δημιουργεί αδιάκοπα αντίγραφα του εαυτού της (δηλαδή της πρωτεΐνης Spike και του αντίγραφου του γενετικού της υλικού), με σκοπό να προκαλέσει την παραγωγή αντισωμάτων στον οργανισμό έναντι των λοιμώξεων από τον ιό Covid-19.

Οι “replicons” (έτσι ονομάζονται τα νέα εμβόλια που βασίζονται σε αυτήν την τεχνολογία) κωδικοποιούν τον δικό τους μηχανισμό αναπαραγωγής, ώστε να παράγουν διαρκώς αντίγραφα της πρωτεΐνης Spike απευθείας μέσα στα κύτταρα-στόχους, αμέσως μετά τη χορήγησή τους, χρησιμοποιώντας σωματίδια Αναπνευστικού Συγκυτιακού Ιού (RSV) ή μη ιογενείς φορείς, όπως λιποσώματα, νανοσωματίδια λιπιδίων ή στερεά νανοσωματίδια. Αυτό μειώνει δραστικά την ποσότητα mRNA που απαιτείται αρχικά.

Έχει αναπτυχθεί ένα ευρύ φάσμα από τέτοιους replicons για διάφορες εφαρμογές, όπως πολυδύναμα εμβόλια και θεραπείες κατά του καρκίνου.

Οι replicons θα μπορούσαν να προκαλέσουν ισχυρές χυμικές (αντισώματα) και κυτταρικές ανοσολογικές αποκρίσεις, ωστόσο οι ανεπιθύμητες ενέργειες παραμένουν προς το παρόν άγνωστες. Προβληματισμό προκαλούν κυρίως αυτές οι πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες, αλλά και η περιβαλλοντική ανθεκτικότητα των ιών που χρησιμοποιούνται ως φορείς μεταφοράς, καθώς θα μπορούσαν να προκαλέσουν νέες, θανατηφόρες επιδημίες που μεταδίδονται από είδος σε είδος.

Πρωτοφανείς ανησυχίες για την ασφάλεια

Ο μηχανισμός αυτός μπορεί να έχει ανεπιθύμητες συνέπειες:

1. Συνεχιζόμενη έκφραση πρωτεΐνης: Η παρατεταμένη παραγωγή ιικής πρωτεΐνης ενδέχεται να προκαλέσει έντονη και χρόνια ανοσολογική απόκριση.
2. Εξάπλωση μέσω εξωκυττάριων κυστιδίων: Τα κύτταρα που παράγουν μαζικά saRNA προσπαθούν να απαλλαγούν από την υπερβολική ποσότητα αποβάλλοντάς την μέσα σε “εξωκυττάρια κυστίδια”. Αυτά κυκλοφορούν στο αίμα και μπορούν να εισέλθουν σε άλλα κύτταρα, ξεκινώντας έναν νέο κύκλο αναπαραγωγής.
3. Πιθανή μετάδοση σε άλλους ανθρώπους: Ο βιολογικός μηχανισμός εξάπλωσης και οι πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες περιγράφονται λεπτομερώς σε πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύθηκε στο International Journal of Molecular Sciences από τον Maurizio Federico, ιολόγο ερευνητή και επικεφαλής του Εθνικού Κέντρου Παγκόσμιας Υγείας του Ιταλικού Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας.Σύμφωνα με την πρόσφατη δημοσίευση του Δρ. Μαουρίτσιο Φεντερίκο (Maurizio Federico), τα εξωκυττάρια κυστίδια αποβάλλονται μέσω των πνευμόνων, του ιδρώτα, των δακρύων ή του σάλιου και ενδέχεται να μεταδίδονται και σε άλλα άτομα, ακόμη και σε παιδιά ή εγκύους, ανεξαρτήτως συγκατάθεσης ή εμβολιασμού.
4. Διασταυρούμενη μετάδοση μεταξύ ειδών: Αυτά τα κυστίδια, θα μπορούσαν επίσης να εισέλθουν σε ζωικά κύτταρα, προκαλώντας πιθανές μεταδόσεις από ανθρώπους σε ζώα και αντίστροφα, γεγονός που ενισχύει τη βιολογική ανησυχία παγκόσμιας διάστασης.

Αντίφαση με την αρχή της “One Health”

Το δόγμα “One Health”1 αναγνωρίζει τη στενή διασύνδεση μεταξύ της υγείας των ανθρώπων, των ζώων και του περιβάλλοντος. Η ανεξέλεγκτη εξάπλωση γενετικά τροποποιημένων κυστιδίων με ενσωματωμένο RNA φαίνεται να έρχεται σε πλήρη αντίθεση με αυτό το ιδεώδες, θέτοντας σε κίνδυνο το παγκόσμιο οικοσύστημα.