Διαβάζω συχνά τις τοποθετήσεις φίλων και συνεργατών σας και, πρόσφατα τις «μεγαλόστομες» δηλώσεις του κ. Πρωθυπουργού από το Άγιον Όρος, που έγινε μη άγιο λόγω φαντασιώσεων, ψεμάτων και αναγνωρισμένων προδοσιών του Έθνους μας και μέσα από την εκκλησία.
Πριν κάποιες εβδομάδες είχα διαβάσει και την άποψη του Στρατηγού Ταμουρίδη (Θλίβομαι και θυμώνω, της 16ης Ιουνίου), για αυτό θα ήθελα να σας δώσω κάποια ελάχιστα εξειδικευμένα και συγκεκριμένα παραδείγματα από προσωπικά βιώματα, που εξηγούν γιατί η Ελλάδα είναι στο «χείλους του γκρεμού». Όλα είναι ΠΑΙΔΕΙΑ και αυτή την έχουν με σύστημα δολοφονήσει οι ακαδημαϊκοί και, δυστυχώς σε πολλές περιπτώσεις, με τη συνδρομή δικαστών και ανεξάρτητων αρχών (όλοι στο κουκούλωμα).
Είμαι συνταξιούχος/α (δεν επιθυμώ την επώνυμη υπογραφή του παρόντος λόγω ηλικίας) πανεπιστημιακός, με πολλά χρόνια εμπειρία σε ξένα και Ελληνικά ΑΕΙ, άρα τεράστια συγκρίσιμη εμπειρία και μάλιστα σε ένα από τα δυσκολότερα παγκοσμίως επαγγέλματα (επιστημονικά, πνευματικά και σωματικά).
Πιστεύω ότι όλα τα δεινά μας ως χώρα είναι αποτέλεσμα ενός εκπαιδευτικού συστήματος ΑΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΑΝΟΜΙΑΣ και ΑΝΑΛΓΗΣΙΑΣ. Η παιδεία και οι διεθνείς εμπειρίες μου με κάνουν να αηδιάζω με τα ψευδολογήματα των εκάστοτε κυβερνήσεων περί του ελληνικού «υψηλού επιπέδου παιδείας» (εκπαίδευσης ίσως!) και δηλώσεων του νυν κ. Πρωθυπουργού ότι έχει φτιάξει μια Ελλάδα «πιο ισχυρή, πιο δίκαιη, πιο σύγχρονη»! Τα διεθνή γεγονότα άλλα δείχνουν δυστυχώς, κυρίως σε θέματα δικαιοσύνης, και διαψεύδουν τις δηλώσεις του ιδίου και των υπουργών του, όπως για την δήθεν «μη ανοχή στα ΑΕΙ της χώρας» (από εδώ ξεκινάει η δυστυχία του Έλληνα) στην παραβατικότητα. Τέτοιες δηλώσεις έχουν μόνο πολιτική σκοπιμότητα (κουκούλωμα άλλων χειρότερων σκανδάλων).
Για θέματα σκανδάλων σε ΑΕΙ είναι «πιασιάρικο» και ανώδυνο να μεταβιβάζονται τα προβλήματα κυρίως στους φοιτητές! Πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτοί είναι οι διδασκόμενοι, άρα είναι και οι συνεχιστές των βιωμάτων τους κατά το χρόνο της εκπαίδευσής τους! Δυστυχώς για την Ελληνική κοινωνία, το μεγάλο πρόβλημα είναι η συνέχεια, μέσω της εκπαίδευσης, σε φαινόμενα ανοχής για παρανομίες και συμπεριφορές bulling και mobbing κατά εργαζομένων εντός των χώρων των ΑΕΙ! Οι πρόσκαιροι ταραξίες (φοιτητές με χρονική λήξη της ιδιότητας τους) διαπλέκονται με τους μόνιμους «ταραξίες» των αυτοδιοίκητων χώρων και πράττουν όσα πράττουν, δυστυχώς με τις ευλογίες του Υπουργείου Παιδείας, που με την ανοχή του για παρατυπίες ακόμη και παρανομίες από κομματικά προσκείμενους, έχει καταντήσει να είναι το Υπουργείο «απαιδείας», ανομίας, αναλγησίας και πολλά άλλα «α» στερητικά, που μεταλαμπαδεύει σε νεότερους ως αποδεκτές συμπεριφορές!!
Λόγω της μακρόχρονης εμπειρίας μου σε ΑΕΙ «έξω και μέσα», θα μπορούσα να γράψω πολλά βιβλία των 500 σελίδων, όχι μόνο για την ανοχή των εκάστοτε πολιτικών ηγεσιών (οι πανεπιστημιακές διοικήσεις είναι πολιτικά διαπλεκόμενες!!) στην ανομία των φοιτητών (έχω παραδείγματα προστασίας απειθαρχούντων), αλλά κυρίως για την ανοχή της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας (και πανεπιστημιακών διοικήσεων) είτε στην ανομία από πχ ΔΕΠ ή πανεπιστημιακών διοικήσεων κατά ΔΕΠ και του Ελληνικού δημόσιου συμφέροντος. Το «αληθινό ακαδημαϊκό άσυλο» του κ. Πρωθυπουργού, ποτέ δεν υπήρξε και ποτέ δεν θα υπάρξει, αφού και αυτή η κυβέρνηση, όπως και των προκατόχων του, γράφουν το νόμο «…..στα παλαιότερά τους…..»! Πρώτοι αυτοί (υπουργοί και κυβερνήσεις) τον καταπατούν με διάφορες παρεμβάσεις, ακόμη και στις δικαστικές αρχές, όταν καταγγέλλονται τα «δικά τους πολιτικά παιδιά»!
Ερωτώ, βία είναι μόνο πχ η παραβατική συμπεριφορά των φοιτητών, αλλά δεν είναι βία παρόμοια περιστατικά μεταξύ πχ μελών του ΔΕΠ; 20+ έτη σε ξένα ΑΕΙ ποτέ δεν βίωσα ως αλλοδαπός/ή ακαδημαϊκός, κανένα φαινόμενο μείωσης της προσωπικότητάς μου ή αυτής άλλων συναδέλφων μου, αφού οι διοικήσεις δεν «χωράτευαν» και σε «εξοστράκιζαν» με μόνο τα σημάδια αντι-ακαδημαϊκής συμπεριφοράς! Εδώ «τρως» ακόμη και ξύλο, και ο κ. πχ Πρύτανης αντί τιμωρίας του χειροδίκη, τον βγάζει λάδι, και αν είναι έστω «κολλητός του κολλητού» στις «οικονομικές μπίζνες», τον προάγει γρήγορα και ύπουλα, κατά το Ελληνικό «όμοιος ομοίω….», γιατί ίσως να τον χρειάζεται στο μέλλον (ποικίλοι οι τρόποι χρησιμότητας)! Οι αδίστακτοι είναι καλοί «πορτιέρηδες..» στο πολιτικό «τσαρδί»!! Γιατί μιλάω απαξιωτικά για αυτούς που μας λένε κατά καιρούς ότι «…Ο νόμος πρέπει να ισχύει και αυτό είναι αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση για να νιώθουν όλοι -φοιτητές και καθηγητές- ασφαλείς στις σχολές τους»; Τι είναι η ασφάλεια;
Να κάποια συνοπτικά παραδείγματα «ανασφάλειας», υπό μορφή ερωτημάτων, που θα λύσουν τις όποιες απορίες για το ποιο είναι το νόημα της ασφάλειας στην Ελλάδα!
1. Είναι ή δεν είναι ανομία και βία να έχεις τέσσερεις πανεπιστημιακούς τίτλους, από κορυφαία ΑΕΙ, αλλά επειδή για οικογενειακούς λόγους συμβιβάστηκες με επιστροφή στη χώρα, να σου φέρνουν, γιατί μιλάς τη γλώσσα του επιστημονικού ήθους, «καθηγητή αφεντικό» που ΔΕΝ έχει καν αναγνώριση πτυχίου στη χώρα; (απόφοιτος από αλλοδαπό ινστιτούτο τεχνολογίας!!). Λόγω «ανασφάλειας» στον εργασιακό σου χώρο, κατεβάζεις το κεφάλι, ξοδεύεις τις οικονομίες σου στα δικαστήρια, ανέχεσαι το «αφεντικό», την μείωση της προσωπικότητάς σου, αλλά και επί μια 5ετία τις αυθαιρεσίες του, διαλύεις το στομάχι σου και την οικογένειά σου, κερδίζεις το δικαστήριο μεν, αλλά το ΑΕΙ τον ανέχεται και κοιτάζει πως να τον σώσει, αντί άμεσης εφαρμογής της δικαστικής απόφασης!!! Χειροκροτώ τέτοιες διοικήσεις ΑΕΙ, αλλά κυρίως τους πολιτικούς που τις ανέχονται λόγω χρώματος γιατί κοροϊδεύοντας τρώνε τα χρήματα των φορολογουμένων και είναι αυτοί ασφαλείς αλλά εσύ ανασφαλής!! Και τότε ΝΔ ήτανε και τα γνώριζε!!!
2. Είναι ή δεν είναι παραβατικότητα και ανασφάλεια, όταν ένα ΔΕΠ κατώτατης βαθμίδας, αντί να σέβεται του κανονισμούς και την βαθμίδα σου σε αποκαλεί «δικτάτορα», επειδή του ανέβαλες (δεν κατάργησε) θέμα προς συζήτηση γιατί αντίβαινε τον πανεπιστημιακό κανονισμό; Είναι ορθό να αποπειράται στη συνέχεια χειροδικίας (γλύτωσα από παρέμβαση τρίτου), να καταγγέλλεται στην πρυτανική αρχή και αντί άμεσης τιμωρίας αυτού, να μη σου δίνουν ούτε αριθμό πρωτοκόλλου στην καταγγελία μου, για να τον σώσουν; Μάλιστα τον αντάμειψαν με τάχιστες προαγωγές και άλλες θεσμικές θέσεις, αν και η συμπεριφορά του αναφέρθηκε στις διαδικασίες εκλογής του, ενώ είναι ακόμη στο απυρόβλητο, ώστε ελεύθερα να υποτιμά, εξυβρίζει και συκοφαντεί συναδέλφους του!
3. Είναι ή δεν είναι ανομία να ανακαλύπτεις και αναφέρεις αθέμιτο τρόπο καταγραφής βαθμολόγησης και αντί διερεύνησης του θέματος (και για πιθανή σκοπιμότητα), να καταγγέλλεσαι για «δόλο» και ανευθυνότητα, και να απειλείσαι στη συνέχεια με ένδικα μέσα, ώστε να το «κλείσεις»; Βέβαια οι υπεύθυνοι ανταμείφθηκαν με διοικητικά αξιώματα, για την μακράν «εμπειρία τους» στη «μάλαξη» τέτοιων φαινομένων!!
4. Αντιβαίνει ή όχι το νόμο όταν χαρακτηρίζεσαι με ψεύδη, ως πχ τρελός, δικομανής (στην εσωτερική αδικία καταφεύγεις στη δικαιοσύνη!), διπλοθεσίτης (λόγω λαθών κακοδιοίκησης του ιδρύματος), ανίκανος, άχρηστος, και άλλα παρόμοια ή να χλευάζεσαι εντός συλλογικών οργάνων από ομάδα (εν είδει «συμμορίας») προστατευμένων εκ της διοικήσεως, που στόχο έχουν να καθ’ υποτάξουν κάθε έντιμο ΔΕΠ με το φόβο της προαγωγής τους, ώστε όταν στοχοποιούνται όσοι αντιστέκονται στις παρανομίες και την παραβατικότητα να μην βρίσκονται μάρτυρες να μαρτυρήσουν την αλήθεια, άρα να μην μπορείς ούτε καν να απευθυνθείς στο δικαστή;
5. Ερωτώ, πρέπει τα όσα εκπορεύονται από άτομα ως του (4) να είναι προστατευόμενα από το «αληθινό άσυλο» (εκ του κ. Πρωθυπουργού) ως «ελεύθερη έκφραση και σκέψη»; Μήπως για αυτό δεν ηχογραφούνται δια νόμου οι συγκλήσεις συλλογικών οργάνων με δικαίωμα απόκτησης του ηχητικού που σε αφορά; Και ο «μωρός» αντιλαμβάνεται ότι αν υπάρξουν ηχητικά, οι δικαστές θα αδυνατούν να πετάξουν στο «καλάθι των αχρήστων την αλήθεια» και τις ηχογραφήσεις, μετά από παρέμβαση πανεπιστημιακών διοικήσεων και πολιτικών ηγεσιών!! Αυτοί που τολμούν να παρατυπούν/παρανομούν είτε είναι φοιτητές είτε ΔΕΠ είτε απλοί υπάλληλοι, αισθάνονται «ασφαλείς» γιατί έχουν «πλάτες» εντός και εκτός του αυτοδιοίκητου χώρου των ΑΕΙ! Είναι τα «δικά τους παιδιά», που προστατεύονται από το «αόρατο χέρι της πολιτικής ηγεσίας»! Αυτούς θα «κυνηγήσει» ο κ. Πρωθυπουργός ή όσα πρέπει να παταχθούν θα τα ρίξει σε κομματικά απροστάτευτους ηθικούς ανθρώπους και με την αρωγή της «δικαιοσύνης»;
6. Είναι ή δεν είναι παράβαση καθήκοντος η π.χ. αλλοίωση των πρακτικών συλλογικών οργάνων επειδή δεν ηχογραφούνται, και κάνουν ό,τι θέλουν οι κάθε λογής χαμηλού ηθικού υποβάθρου διοικήσεις και πολιτικές φατρίες εντός αυτοδιοίκητων χώρων;
7. Είναι ή δεν είναι παράβαση καθήκοντος η άρνηση πρακτικών που σε αφορούν και αναγκάζεσαι να παίρνεις «εισαγγελικές εντολές», αλλά ακόμη και ο εισαγγελέας να μην κάνει το καθήκον του, όταν πχ γράφουν «…στα παλαιότερα….» την εντολή του;
8. Δεν είναι εκφοβισμός και ακαδημαϊκά ανήθικο να συκοφαντήσαι με σύστημα και ομαδικά, χωρίς κανένα πραγματικό αποδεικτικό, για πράξεις που δεν έπραξες, αλλά να καταλήγεις με μεθοδεύσεις να «ανακρίνεσαι» ενώπιον μεθοδευμένων ΕΔΕ και επιτροπών δεοντολογίας, ως να είσαι «ακαδημαϊκός εγκληματίας»;
9. Είναι ή δεν είναι παράνομο να παραποιούνται/πλαστογραφούνται έγγραφά σου, ώστε να σε στείλουν «σπίτι σου», και να αναγκάζεσαι να τα βάζεις με θηρία για να βρεις το δίκαιό σου μετά πολυετή αγώνα;
10. Είναι θεμιτό να βρίσκεις το δίκαιό σου σε ανώτατο δικαστήριο, να έχεις διασυρθεί στα ΜΜΕ, να ζητάς την δήλωση αποκατάστασής σου, να αδιαφορούν οι προστατευμένοι από το αυτοδιοίκητο, δηλαδή το «αληθινό πανεπιστημιακό άσυλο» του κ. Μητσοτάκη, και να αναγκάζεσαι σε νέα ένδικη εφαρμογή του νόμου, αλλά και να βιώνεις στημένες διώξεις πχ με την προαγωγή σου ή τα επιστημονικά σου θέματα επειδή τόλμησες να διεκδικήσεις το δίκαιο;
11. Είναι θεμιτό να τιμωρείσαι αθέμιτα και κατά παράβαση του νόμου εντός ΑΕΙ πχ με την προαγωγή σου γιατί άσκησες το δικαίωμά σου στην «ελεύθερη σκέψη και έκφραση», αλλά αυτοί που είναι σε θέση να διορθώσουν τα νομικά κωλύματα, άρα και τη βλάβη, να καλύπτουν τον υπαίτιο/ους με πχ κατά παραγγελία γνωμοδοτήσεις από ιδιώτες νομικούς που πληρώνονται από το υστέρημα των πτωχοποιημένων φορολογουμένων; Γιατί το ΥΠΑΙΘΑ δεν αναγκάζει τέτοιες διοικήσεις να ζητούν την συνδρομή του στην ερμηνεία του νόμου; Μήπως γιατί οι απαντήσεις δεν θα κάλυπταν τις αθέμιτες ενέργειες των δικών του παιδιών; Μήπως για αυτό οι εκάστοτε κυβερνήσεις δεν περιορίζουν τη χρήση και τα έξοδα σε πρακτικές γνωμοδοτήσεων; Δεν σας φαίνονται τα ανωτέρω επιλεγμένα ελάχιστα παραδείγματα, που έχουν συμβεί σε πολλούς γνωστούς και συναδέλφους μου, ως μέθοδοι συμμοριών και εγκληματικών οργανώσεων, που κάνουν καθηγητές και φοιτητές ανασφαλείς εντός αυτοδιοίκητων ΑΕΙ; Δεν αποδεικνύουν παραβατικότητα προκαλούμενη όχι από φοιτητές αλλά εργαζόμενους στα ΑΕΙ;
Θλίβομαι και θυμώνω κ.Ταμουρίδη και πατέρες του Αγίου Όρους με τον «αυτοκρατορικό θρόνο» δοσμένο εκεί που καλλιεργείται η ανομία και αδικία!!
Θα μπορούσα να γράψω πολλά ακόμη παραδείγματα, που με «θλίβουν και θυμώνουν», όλα αποδεικτέα με έγγραφα για όποιον ενδιαφέρεται να μάθει λεπτομέρειες. Αυτά τα λίγα και πολλά άλλα παρόμοια δεν συμβαίνουν μεμονωμένα σε τούτη τη χώρα, αλλά είναι χιλιάδες και παντού! Εδώ αναφέρονται λίγα για να σας δείξουν ότι είναι μόνο «ΠΑΧΥΑ ΛΟΓΙΑ» τα όσα λέει ο νυν Πρωθυπουργός, και άλλοι πριν από αυτόν και μάλλον θα λένε και όσοι έλθουν μετά από αυτόν, γιατί ζούμε σε μια χώρα που κάθε λεπτό της ώρας «θλίβει και θυμώνει» τον έντιμο, αλλά και σε απόγνωση Έλληνα, επειδή είναι το θύμα της απαιδείας πολλών δικαστών, πανεπιστημιακών, επαγγελματιών και άλλων όσων παραδειγματίζουν με τις ενέργειες τους τους νεότερους δομικούς λίθους της κοινωνίας μας!
κ. Πρωθυπουργέ, σας παροτρύνουμε να ρωτήσετε το προσωπικό του γραφείου σας, αλλά και την υπουργό και τον υφυπουργό της για τα αίσχη που καταγγέλλονται ως καθημερινά συμβάντα εντός των ανώτατων αυτοδιοικούμενων χώρων, και δεν είναι κυρίως αποτέλεσμα της φοιτητικής παραβατικότητας, αλλά αποτέλεσμα της από εσάς προστατευμένης παραβατικότητας εργαζομένων και διοικήσεων των ΑΕΙ. Η ανοχή σας στις ανομίες των κομματικά δικών σας, δεν σας κάνει πιστευτό όταν «πολιτικολογείτε» με πρόσχημα την πάταξη της βίας και ανομίας στα εθνικά ΑΕΙ ή για μια δικαιότερη Ελλάδα! Τα εθνικά ΑΕΙ ανήκουν στους φορολογούμενους και δεν είναι «τσιφλίκια» κανενός!
Τα ΑΕΙ δεν τα καταστρέφουν μόνο οι ανομίες των φοιτητών, ούτε οι εργαζόμενοι κινδυνεύουν, με ελάχιστες εξαιρέσεις, από φοιτητικά «κακοποιά στοιχεία»! Τα καταστρέφουν, κυρίως άτομα εργαζόμενα στα ΑΕΙ που με συμπεριφορές ως οι ανωτέρω, γίνονται δυστυχώς «ΚΑΚΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ» προς μίμηση. Είναι δε αυτοί που κάποιες φορές συνασπίζονται με ομοίας ηθικής άτομα (και φοιτητές), στοχοποιόντας εργαζόμενους που αναδεικνύουν τα κακώς κείμενα!!! Δηλαδή στον αυτοδιοίκητο χώρο των Ελληνικών ΑΕΙ, δίνεται η εντύπωση ότι κερδίζουν όσοι αθέμιτα και ανήθικα ενεργούν και μένουν ατιμώρητοι! Άρα, αυτό είναι και το μήνυμα στους φοιτητές, και μακροπρόθεσμα την κοινωνία, όπως την περιγράφει ορθά ο Στρατηγός Ταμουρίδης (16/07)! Το μήνυμα είναι «ή σκύβεις το κεφάλι ή σε κλαδεύω» και αυτό κάνει ο Έλληνας! Πόλεμος είναι Στρατηγέ μου!
Ρ. Μ.
ΥΓ: Κάποια ημέρα τα ανωτέρω και άλλα θα ειπωθούν επώνυμα και με αποδεικτικά, αν τα δικαστήρια και σύντομα το ΥΠΑΙΘΑ δεν εφαρμόσουν το νόμο! Οι γονείς πρέπει να γνωρίζουν ποιοι θα καθορίζουν το μέλλον των παιδιών τους, κυρίως αν καταργηθούν οι εισαγωγικές εξετάσεις (δικαιότερες από την επιλογή μέσω επιτροπών)!









ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ “ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ”;
ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΛΙΓΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΑΝ ΕΧΕΙ ΚΑΛΩΔΙΑ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΜΥΣ ΦΛΕΒΕΣ ΚΙ ΑΡΤΗΡΙΕΣ.
ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΝΟΗΜΑ ΝΑ ΤΟΥ ΛΕΜΕ ΤΟ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΛΟΓΙΚΟ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ.
ΑΛΛΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙΣ;
Οργισμένη καταγγελτική επιστολή από ανώνυμο πανεπιστημιακό με μακρά εμπειρία σε ελληνικά και ξένα ΑΕΙ, προς τον Πρωθυπουργό αποδομεί τις δηλώσεις περί σύγχρονης, ισχυρής και δίκαιης Ελλάδας καταγγέλλοντας ως βασική ρίζα της κατάρρευσης της χώρας την πλήρη αποσύνθεση του εκπαιδευτικού συστήματος και την οργανομένη ανομία στα πανεπιστήμια Η Δικαιοσύνη αδύναμη ή και ελεγχόμενη, ενώ η πολιτική ηγεσία έχει μετατρέψει την παιδεία σε εργαλείο παραγωγής πειθήνιων πολιτικών στρατών. Η πολιτεία να πάψει να κρύβεται πίσω από προσχήματα και να αποκαταστήσει την αλήθεια, αξιοκρατία δικαιοσύνη, αλλιώς, όπως δε θα σωθεί τίποτε
Μπράβο σε αυτόν που έγραψε αυτό το άρθρο, μπράβο του έχει μπει στο κλίμα για τα καλά.
Γιάννα
και ξέχασα τους ποινικά και άρα πειθαρχικά διωκόμενους, που αντί να έχουν μπει σε διαθεσιμότητα όπως ο νόμος ορίζει, απολαμβάνουν θεσμικές θέσεις για να εξακολουθούν να απειλούν και εξυβρίζουν ενώ η διαθεσιμότητά τους είναι κλεισμένη στα συρτάρια που γράφουν “δικά μας παιδιά”!