Ο πρόεδρος της Μπουρκίνα Φάσο λέει στον ΟΗΕ όσα δεν τολμούν να πουν οι δικοί μας

ΠΡΙΝ 22 ΩΡΕΣ….ΟΜΙΛΙΑ-ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ ΤΟΥ ΝΕΑΡΟΥ ΙΜΠΡΑΗΜ ΤΡΑΟΡΕ -ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΜΠΟΥΡΚΙΝΑ ΦΑΣΟ ΣΤΟΝ ΟΗΕ …”…Δεν έρχομαι για να σας μιλήσω στην επιδέξια γλώσσα της γυαλισμένης πολιτικής. Έρχομαι σε σένα ως στρατιώτης του λαού μου, ως φύλακας μιας πληγωμένης χώρας, ως γιος μιας ηπείρου που έφερε τον σταυρό του κόσμου, αλλά ποτέ το στέμμα της..”…
ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΘΑ ΟΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΜΕ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΨΕΥΤΙΚΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ

…”Αγαπητοί αντιπρόσωποι, αρχηγοί κρατών, ηγέτες εθνών, σεβαστοί εκπρόσωποι μεγάλων και μικρών εθνών, δεν σας χαιρετώ ως διπλωμάτης καριέρας ή ως άνθρωπος που ανατράφηκε για αίθουσες δεξιώσεων και χειραψίες. Δεν έρχομαι για να σας μιλήσω στην επιδέξια γλώσσα της γυαλισμένης πολιτικής. Έρχομαι σε σένα ως στρατιώτης του λαού μου, ως φύλακας μιας πληγωμένης χώρας, ως γιος μιας ηπείρου που έφερε τον σταυρό του κόσμου, αλλά ποτέ το στέμμα της. ”

Ονομάζομαι Λοχαγός Ιμπραήμ Τραόρε, Πρόεδρος της Μπουρκίνα Φάσο. Σήμερα μιλώ όχι μόνο εκ μέρους των 22 εκατομμυρίων ψυχών της χώρας μου, αλλά και εκ μέρους μιας ηπείρου της οποίας οι ιστορίες έχουν διαστρεβλωθεί, της οποίας ο πόνος αγνοήθηκε και της οποίας η αξιοπρέπεια έχει επανειλημμένα πωληθεί στο βωμό των ξένων συμφερόντων.

Η Αφρική δεν είναι ζητιάνος. Η Αφρική δεν είναι πεδίο μάχης. Η Αφρική δεν είναι το πειραματόζωό σας, η μαριονέτα σας, η αποθήκη πρώτων υλών σας. Η Αφρική δεν σηκώνεται για να γονατίσει, αλλά για να σταθεί στα πόδια της. Ακόμα και σήμερα, μπροστά σε αυτή τη μεγάλη συνέλευση των εθνών, λέω: η Αφρική δεν θα γονατίσει.

1. Για την ψεύτικη γενναιοδωρία της παγκόσμιας πολιτικής.
Για δεκαετίες μας βοηθούσες με το ένα χέρι, ενώ μας ρουφούσες το αίμα με το άλλο. Χτίζετε πηγάδια στα χωριά μας, ενώ οι επιχειρήσεις σας στεγνώνουν τα ποτάμια μας. Δωρίζετε εμβόλια, αλλά κάνετε πατέντα φάρμακα. Μιλάτε για δράση για το κλίμα, και συνεχίζετε να χρηματοδοτείτε εκείνους που καίνε τα δάση μας και στραγγίζουν τις λίμνες μας.

Τι είδους γενναιοδωρία είναι αυτή; Αυτή που ταΐζει το στόμα της αλλά πνίγει τη φωνή της. Ένα που κρατάει ένα άτομο ζωντανό αρκετά ώστε να παραμείνει εξαρτημένος. Δεν είμαστε τυφλοί σε αυτή την υποκρισία. Ας είμαστε ξεκάθαροι – δεν είμαστε αχάριστοι για την ειλικρινή ανθρωπιστική βοήθεια, αλλά απορρίπτουμε μια παγκόσμια τάξη που κρύβει την εκμετάλλευση ως εταιρική σχέση. Απορρίπτουμε χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς που δανείζουν με το ένα χέρι και παίρνουν την κυριαρχία με το άλλο.

Η Αφρική δεν θέλει πλέον έλεος – θέλουμε δικαιοσύνη. Θέλουμε τον έλεγχο του πεπρωμένου μας.

2. Για τις αποικιακές αλυσίδες και τους σύγχρονους διαδόχους τους
Οι πληγές μας δεν ξεκίνησαν με εμάς. Είναι η κληρονομιά μιας αυτοκρατορικής ανοησίας που μας είδε όχι ως ανθρώπους, αλλά ως φθηνό φορτίο, ως εργασία. Οι πρόγονοί μου δεν ρωτήθηκαν πότε σχεδιάστηκαν χάρτες με ηγέτες και πυξίδες στο Βερολίνο. Τα σύνορα της Μπουρκίνα Φάσο, όπως πολλές αφρικανικές χώρες, δεν διαμορφώθηκαν από τους προγόνους μας, αλλά από ανθρώπους που δεν πάτησαν ποτέ το πόδι τους στο έδαφός μας, που δεν ήξεραν τίποτα για τις γλώσσες, τις φυλές ή τα πνεύματα μας.
Σήμερα, η αποικιοκρατία έχει ένα νέο πρόσωπο – φοράει κοστούμια, οργανώνει φόρουμ, υπογράφει συνθήκες σε Γενεύη, Παρίσι και Ουάσινγκτον.
Αλλά εξακολουθεί να παίρνει χωρίς συγκατάθεση, εξακολουθεί να διατάζει αντί για διάλογο, παραμένει σιωπηλός αντί να ακούει.

Αν θέλετε να μιλήσετε για ειρήνη, ας ξεκινήσουμε απορρίπτοντας την αλαζονεία της ιδέας ότι μόνο εσείς μπορείτε να διδάξετε ειρήνη.

3. Για την εκμετάλλευση των πόρων και τον μύθο της ανάπτυξης
Μας λέτε “αναπτυσσόμενες χώρες” – λες και δεν μας γύρισαν αιώνες κλοπής, λες και χρυσός από τη γη μας, διαμάντια από τα ποτάμια μας, λάδι κάτω από τα πόδια μας, δεν έφτιαξαν τους ουρανοξύστες στους οποίους κάθεται τώρα αυτή η συνέλευση.
Ας είμαστε ξεκάθαροι: Πλούσια η Μπουρκίνα Φάσο.

Η Αφρική είναι πλούσια – σε ορυκτά, πολιτισμό, σοφία και νεότητα.
Αλλά μας δίδαξες να μετράμε τον πλούτο με το ΑΕΠ και τις εξαγωγές. Ανάπτυξη το λες αυτό όταν μια ξένη εταιρεία κατέχει το 90% των χρυσωρυχείων στη χώρα μας. Προοδο το λες οταν οι δυνάμεις ασφαλείας σου φυλάνε τα ορυχεία κοβαλτίου αλλά όχι τα σχολεία για τα παιδιά μας.

Αυτό δεν είναι πρόοδος – είναι πειρατεία νομικών εγγράφων.
Από εδώ και πέρα θα ορίζουμε την ανάπτυξη με δικά μας λόγια – ανάπτυξη που βάζει τα παιδιά στις τάξεις, όχι τα ορυκτά στα πλοία. Ανάπτυξη που σέβεται τη γη, τον λαό και την ψυχή του έθνους.

4. Περί κυριαρχίας και παρεμβολής
Γιατί μας λέτε ασταθείς όταν κάποια αφρικανική χώρα παίρνει ανεξάρτητες αποφάσεις; Γιατί όταν ζητάμε στρατιωτική συνεργασία εκτός αποικιακής σφαίρας, το αποκαλούν απειλή;
Η Μπουρκίνα Φάσο αποφάσισε να πάρει το δρόμο της κυριαρχίας.”

Τρυπώνω Ξετρυπώνω