Η ξεχασμένη ιστορία των νευρολογικών τραυματισμών από εμβόλια

από τον Midwestern Doctor (ιστοσελίδα Mercola)

Σύντομη περίληψη    

Το άρθρο παρουσιάζει ένα ξεχασμένο και αποσιωπημένο χρονολόγιο νευρολογικών τραυματισμών από εμβολιασμούς, που καταγράφονται ήδη από την εποχή του εμβολίου της ευλογιάς, πριν πάνω από 200 χρόνια. Περιλαμβάνει σοβαρές βλάβες, όπως εγκεφαλίτιδες, επιληψία, νευραλγίες και παραλύσεις, οι οποίες συχνά αποκρύφθηκαν ή συγκαλύφθηκαν από την ιατρική κοινότητα και τις αρμόδιες αρχές, ώστε να διατηρηθεί η εικόνα των εμβολίων ως ασφαλών και αποτελεσματικών. 

Βασικά σημεία του άρθρου 

• Οι νευρολογικές βλάβες από τον εμβολιασμό έχουν καταγραφεί ήδη από το εμβόλιο της ευλογιάς πριν πάνω από δύο αιώνες, με σοβαρές βλάβες που αναφέρονται σε όλη την ιατρική βιβλιογραφία  

• Το ιατρικό επάγγελμα απέκρυψε αυτές τις βλάβες, πιστεύοντας ότι τα δημόσια οφέλη του εμβολιασμού δικαιολογούν την απόκρυψη πληροφοριών που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν διστακτικότητα προς τον εμβολιασμό 

• Οι ιστορικές βλάβες όπως εξαπλωνόμενη παράλυση αντικατοπτρίζουν τις σημερινές βλάβες από το εμβόλιο, τις “μία στο εκατομμύριο”, αλλά η τεκμηρίωση της τοξικότητας διαγράφηκε για να διατηρηθεί το αφήγημα της “ασφαλούς και αποτελεσματικής” παρέμβασης 

• Στο παρελθόν, οι τραυματισμοί αυτοί αναφέρονταν ευρέως, αλλά τώρα η έρευνά τους λογοκρίνεται ευρέως  

• Πολλές από αυτές τις ξεχασμένες αναφορές είναι κρίσιμες για την κατανόηση σύγχρονων “ανεξήγητων” καταστάσεων όπως ο αυτισμός  

Από τη γέννησή μας, μας διδάσκουν ότι τα εμβόλια ήταν μία από τις πιο αξιοσημείωτες ανακαλύψεις στην ιστορία και ότι ήταν τόσο ασφαλή και αποτελεσματικά, ώστε πολλές αδιανόητες πλέον επιδημίες εξαφανίστηκαν με ελάχιστες ή καθόλου παρενέργειες κατά τη διαδικασία. Στην πραγματικότητα, κάθε μέρος αυτού του μύθου είναι κατ’ ουσίαν ψευδές, και αξιοσημείωτα παρόμοιες καταστροφές από εμβόλια συμβαίνουν κάθε λίγες δεκαετίες. 

Μεγάλο μέρος αυτού προκύπτει από το γεγονός ότι είναι πολύ δύσκολο να παραχθούν ασφαλή εμβόλια λόγω τόσο του τρόπου δράσης τους όσο και των μεθόδων που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή τους. Ως εκ τούτου, η καλύτερη “λύση” που μπόρεσαν να βρουν σε αυτό το πρόβλημα ήταν να επιμείνουν ότι τα εμβόλια είναι ασφαλή και να διαγράψουν κάθε μνήμη ότι πράγματι έχουν συμβεί εμβολιογενείς καταστροφές από εμβόλια, καθιστώντας έτσι εφικτή την πλύση εγκεφάλου οποιουδήποτε τραυματίστηκε σοβαρά από εμβόλιο και τον ισχυρισμό ότι ο τραυματισμός του είναι απλώς ανεκδοτολογικός ή προϊόν αντιεμβολιαστικής υστερίας. 

Για παράδειγμα, πρόσφατα συζήτησα για το πώς τα εμβόλια προκαλούν αυτισμό και επικεντρώθηκα σε ένα κεντρικό επιχείρημα που χρησιμοποιείται για να καταρριφθεί η σύνδεση μεταξύ των δύο – ότι ο μόνος λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι πιστεύουν ότι τα εμβόλια προκαλούν αυτισμό είναι επειδή ένας ατιμασμένος Βρετανός γιατρός δημοσίευσε μια δόλια μελέτη του 1998 που ισχυριζόταν ότι προκαλούσαν αυτισμό και στη συνέχεια έκανε τους πάντες να αρχίσουν να έχουν παραισθήσεις ότι συνέβαιναν τραυματισμοί από εμβόλια. 

Αυτή η μυθολογία, ωστόσο, αγνοεί ότι οι εγκεφαλικές βλάβες ήταν πρόβλημα του εμβολιασμού πολύ πριν από αυτόν. Για παράδειγμα, μια ειδησεογραφική εκπομπή του NBC το 1982 (την οποία μπορείτε να δείτε εδώ) αποκάλυψε ότι πολλοί γονείς είχαν παιδιά που εμφάνιζαν “εγκεφαλοπάθεια λόγω κοκίτη” μετά τον εμβολιασμό τους με το εμβόλιο διφθερίτιδας–τετάνου–κοκίτη, ότι οι περισσότεροι γιατροί αρνούνταν να το αναφέρουν, και ότι: 

“Οι ιατρικές γνώσεις σχετικά με τις σοβαρές αντιδράσεις στο εμβόλιο του κοκίτη χρονολογούνται από τις αρχές της δεκαετίας του 1930. Έκτοτε δημοσιεύεται η μία έκθεση μετά την άλλη στα ιατρικά περιοδικά. Το 1948,1  δύο Αμερικανοί γιατροί ανέφεραν τα ιστορικά περιστατικών πολλών παιδιών που είχαν υποστεί εγκεφαλικές βλάβες ή πέθαναν από τα εμβόλια διφθερίτιδας–τετάνου–κοκίτη στη Βοστώνη. Την επόμενη χρονιά2  ένας άλλος γιατρός πραγματοποίησε έρευνα σε παιδιάτρους σε όλη τη χώρα και βρήκε ακόμα περισσότερα. Οι μελέτες αυτές έχουν ξεχαστεί”. 

Ομοίως, το 1985, μια από τα πιο δημοφιλείς εκπομπές συζητήσεων στην Αμερική (η εκπομπή Ντόναχιου), φιλοξένησε σε ένα τμήμα της γιατρούς και από τις δύο πλευρές, όπου αυτοί (και νευρολογικώς τραυματισμένα από εμβόλια μέλη του ακροατηρίου) συζήτησαν κινδύνους και οφέλη του εμβολιασμού και την ηθική των υποχρεωτικών εμβολιασμών (μπορείτε να το δείτε εδώ). Εξ όσων γνωρίζω, αυτή ήταν η τελευταία φορά που προβλήθηκε μια ανοιχτή συζήτηση για τον εμβολιασμό στα κυρίαρχα (μέινστριμ) τηλεοπτικά μέσα.  

Διαγνωστική συσκότιση  

Σε αμφότερες αυτές τις τηλεοπτικές εκπομπές της δεκαετίας του 1980 και σε πολλές από τις προηγούμενες μελέτες σχετικά με τις βλάβες από τα εμβόλια, τα παιδιά με εγκεφαλικές βλάβες περιγράφονταν ως “διανοητικά καθυστερημένα” ή “σοβαρά καθυστερημένα”. Ωστόσο, στη δεκαετία του 1990, η λέξη “καθυστερημένος” σταδιακά άρχισε να καταργείται, επειδή θεωρήθηκε πολύ στιγματιστική, με τον Ομπάμα το 2010 να υπογράφει νόμο3  που αντικατέστησε με τη φράση “νοητική αναπηρία” όλα τα σημεία όπου εμφανίζονται οι φράσεις “διανοητικά καθυστερημένα” και “νοητική καθυστέρηση” στα ομοσπονδιακά νομοθετήματα.   

Αυτό είναι σημαντικό, καθότι συνήθως υποστηρίζεται ότι η αύξηση του αυτισμού δεν οφείλεται σε κάποια περιβαλλοντική τοξίνη (π.χ. εμβόλια), αλλά μάλλον στο ότι όλο και περισσότερα “φυσιολογικά” πράγματα επαναταξινομούνται ως αυτισμός. Μία από τις κύριες μελέτες που υποστήριξαν το επιχείρημα της επαναταξινόμησης, είναι μια μελέτη του 20094 από την Καλιφόρνια, η οποία έδειχνε ότι το 26,4% των παιδιών που είχαν προηγουμένως διαγνωστεί ως “διανοητικά καθυστερημένα” αναδιατυπώνονταν πλέον ως “αυτιστικά” (όπως έδειξε και μια άλλη συχνά αναφερόμενη μελέτη) 5.  

Δεδομένου ότι ο αυτισμός σκόπιμα δεν προσδιορίζεται, περιλαμβάνει τόσο τον βαρύ αυτισμό (25-30% των περιπτώσεων) όσο και αυτιστικά χαρακτηριστικά (π.χ. το να έχει κανείς διαχειρίσιμα νευρολογικά ελλείμματα ή να “βρίσκεται στο φάσμα”). Αυτό το λογοπαίγνιο, ως εκ τούτου, τα αναμειγνύει μεταξύ τους, καθιστώντας εφικτή τη συκοφάντηση των δηλώσεων για τον βαρύ αυτισμό6 ενώ ταυτόχρονα εξαπατά τους ανθρώπους κάνοντάς τους να πιστεύουν ότι η αύξηση αφορά στ’ αλήθεια μόνο τις αυτιστικές ιδιορρυθμίες. 

Ωστόσο, όπως δείχνει το CDC, περίπου το 26,7% των παιδιών7  έχουν “σοβαρό αυτισμό” και αυξάνεται συνεχώς:

Ομοίως, όταν ψηφίστηκε το 1986 ο Νόμος περί Τραυματισμών από Εμβόλια8 (Vaccine Injury Act), αναγνώρισε μερικές συγκεκριμένες νευρολογικές βλάβες9 που παρατηρούνται συχνά από τα εμβόλια, μία από τις οποίες ήταν η εγκεφαλοπάθεια από το εμβόλιο ιλαράς–παρωτίτιδας–ερυθράς (MMR) (η οποία τώρα χαρακτηρίζεται ως “αυτισμός” και “μη προκαλούμενος από εμβόλια”). 

Είναι αξιοσημείωτο ότι, παρά τα δώδεκα νέα εμβόλια και τις δεκαετίες των ερευνών από το 1986, σχεδόν καμία πρόσθετη νευρολογική βλάβη δεν έχει προστεθεί στον πίνακα 10  (καθότι υπάρχει τεράστια σύγκρουση συμφερόντων αν αναγνωρίσει η κυβέρνηση τις βλάβες, εφόσον τότε ευθύνεται να αποζημιώσει για αυτές). 

Παράλληλα, η έρευνα για τις νευρολογικές βλάβες των εμβολίων εμποδίστηκε συστηματικά. Οι ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο έρευνες θεωρήθηκαν “ανήθικες”, ενώ οι έρευνες που έδειχναν βλάβες απορρίφθηκαν ως “σκουπιδοεπιστήμη” επειδή δεν ήταν ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο. Όταν οι ερευνητές διεξήγαγαν μελέτες ούτως ή άλλως, η δημοσίευσή τους εμποδιζόταν και οι ερευνητές αντιμετώπιζαν αντίποινα (π.χ. ένας παιδίατρος του Όρεγκον έχασε την άδειά του11). Αυτές οι μελέτες (που συνοψίζονται εδώ) έδειχναν τεράστιες αυξήσεις των χρόνιων ασθενειών. Το ίδιο έδειχνε και η κοινωνία μας: 

Ομοίως, η πρόσβαση σε μεγάλες βάσεις δεδομένων που περιείχαν δεδομένα εμβολιασμένων/ανεμβολίαστων απαγορεύτηκε στους ερευνητές και αξιοσημείωτο είναι ότι όταν η ομάδα του υπουργού υγείας Κένεντι πρωτοανέλαβε  το υπουργείο υγείας [το 2025] και θα αποκτούσε πρόσβαση στα δεδομένα, οι υπάλληλοι του υπουργείου υγείας διέγραψαν παράνομα τη βάση δεδομένων12.   

Οι κίνδυνοι του εμβολιασμού 

Το 1966, ένας διακεκριμένος βακτηριολόγος έγραψε το βιβλίο “Οι Κίνδυνοι της Ανοσοποίησης”13, το οποίο αποκάλυπτε έναν μεγάλο αριθμό ξεχασμένων καταστροφών εμβολίων που είχε συλλέξει (τόσο μέσω της ομάδας του που εξέταζε την ιατρική βιβλιογραφία όσο και μέσω πληροφοριοδοτών [από μέσα από την κυβέρνηση ή και τις εταιρείες] που μοιράζονταν μαζί του τα προσωπικά τους αρχεία), με την ελπίδα ότι θα μπορούσε να οδηγήσει σε ασφαλέστερα εμβόλια, καθότι οι ίδιες καταστροφές επαναλαμβάνονταν συνεχώς και πιθανότατα θα συνέχιζαν να επαναλαμβάνονται εάν το επάγγελμά του δεν αναγνώριζε αυτούς τους κινδύνους. 

Στη συλλογή που έκανε των τραυματισμών από εμβόλια (που κατά την άποψή του αντιπροσώπευαν λιγότερο από το 1% των τραυματισμών που πράγματι συνέβαιναν) ανέδειξε πολλούς καταστροφικούς τραυματισμούς (πολλοί από τους οποίους συνέβησαν σε στρατιώτες) τους οποίους συνεχίζουμε να βλέπουμε σήμερα. Μερικά από τα βασικά θέματα που κάλυψε περιλάμβαναν: 

– Πόσα εμβόλια έχει αποδειχθεί ότι προκαλούν ανοσοκαταστολή και κάνουν τις λανθάνουσες λοιμώξεις να γίνονται σοβαρές και ως εκ τούτου να εμφανίζονται ξαφνικά. 

– Πώς η νοοτροπία πίσω από την κατασκευή των εμβολίων καθιστά τις θερμές παρτίδες σχεδόν αναπόφευκτες και έχει οδηγήσει σε πολλές εμβολιαστικές καταστροφές καθ’ όλη την ιστορία –  ένα πρόβλημα που δυστυχώς “λύθηκε” δίνοντας απλώς στους κατασκευαστές εμβολίων ασυλία από αγωγές για τραυματισμούς. 

[«Θερμές παρτίδες» εμβολίων είναι συγκεκριμένες παρτίδες που προκαλούν δυσανάλογα υψηλό αριθμό ανεπιθύμητων ενεργειών σε σύγκριση με άλλες.] 

– Ότι ένα ευρύ φάσμα αυτοάνοσων και νευρολογικών τραυματισμών προκαλούνταν από κάθε εμβόλιο και αντιορό. 

Τα ακόλουθα είναι ένα μικρό δείγμα από τις ξεχασμένες νευρολογικές βλάβες των εμβολίων που μοιράστηκε ο Γουίλσον: 

– Εμβόλιο τυφοειδούς – Στην εποχή προ των αντιβιοτικών, το εμβόλιο τυφοειδούς ήταν απαραίτητο για τους στρατούς και ανεκτό παρά τις συχνές επιπλοκές του. Πολλές από αυτές αφορούσαν τις παθήσεις (παράλυση Λάντρι) στις οποίες σήμερα αναφερόμαστε ως σύνδρομο Γκιγιάν-Μπαρέ (π.χ. ένα από τα πρώτα περιστατικά του συνδρόμου, που συνέβη μεταξύ των ασθενών των Γκιγιάν και Μπαρέ, οφειλόταν σε εμβόλιο τυφοειδούς)14: Οι αναφορές περιλάμβαναν: 

◦ Πολυνευρίτιδα15 με πόνο στον ώμο που εξαπλώνεται στα γόνατα, οδηγώντας σε διαταραχή της αίσθησης, προβλήματα ισορροπίας και συνεχιζόμενο πόνο (1916).  

◦ Ένας στρατιώτης τυφλώθηκε16  για 10 ημέρες και ένας άλλος εμφάνισε επιληπτικούς σπασμούς (1919). 

◦ 10 περιπτώσεις με σοβαρούς17πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, παράλυση και μία θανατηφόρα περίπτωση που έμοιαζε με Γκιγιάν-Μπαρέ (1920). 

◦ Πάνω από 50 νευρολογικούς18 τραυματισμούς, συμπεριλαμβανομένων φλεγμονών των νεύρων και εκτεταμένων νευρικών βλαβών (1954). 

◦ Πολυάριθμες άλλες περιπτώσεις παράλυσης ή Γκιγιάν-Μπαρέ, που μερικές φορές διαγιγνώσκονταν ως πολιομυελίτιδα19,20,21 συμπεριλαμβανομένης μίας περίπτωσης όπου η αυτοψία έδειξε εκτεταμένη καταστροφή του εγκεφάλου22.  

Σημείωση: Οι φοιτητές της Ιατρικής διδάσκονται ότι η Γκιγιάν-Μπαρέ οφείλεται κυρίως σε λοιμώξεις (συμπεριλαμβανομένης της γρίπης) και είναι μια σπάνια επιπλοκή του εμβολιασμού κατά της γρίπης, μία στο εκατομμύριο23. Πιστεύω ότι το Γκιγιάν-Μπαρέ δηλώνεται επίσημα πολύ λιγότερο από όσο πράγματι συμβαίνει, καθότι μέσα στα χρόνια [ως θεράπων γιατρός] έχω γνωρίσει πάρα πολλούς ανθρώπους που το εμφάνισαν (ή γνώριζαν κάποιον που το εμφάνισε).  

Για παράδειγμα, το εμβόλιο για τη γρίπη των χοίρων του 1976 (το οποίο είχε πολλές ομοιότητες με το εμβόλιο COVID) αποσύρθηκε επειδή [σύμφωνα με το επίσημο αφήγημα] προκάλεσε Γκιγιάν-Μπαρέ σε έναν στους δέκα χιλιάδες εμβολιασμένους 24, μα ένας εν ενεργεία συνάδελφος  είχε περίπου το 6% των ασθενών του να εμφανίζει Γκιγιάν-Μπαρέ από το εμβόλιο. 

– Κίτρινος πυρετός –  Σε όλη τη βιβλιογραφία αναφέρονται νευρολογικές βλάβες από θερμές παρτίδες εμβολίων κίτρινου πυρετού: 

◦ Ένα θανατηφόρο περιστατικό του 1934²⁵  ξεκίνησε με νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία εξελίχθηκαν σε παράλυση και θάνατο 14 μήνες αργότερα. Η αυτοψία έδειξε εκτεταμένο εκφυλισμό της μυελίνης και αλλαγές στα εγκεφαλικά κύτταρα. Αναφέρθηκαν πολλές παρόμοιες περιπτώσεις. 

◦ Μια περίπτωση του 1936²⁶  όπου ο εμβολιασμός προκάλεσε οξεία μηνιγγίτιδα, επιληπτικές κρίσεις και διανοητική σύγχυση, ενώ μια άλλη δημοσίευση αποκαλύπτει27 ότι η παρτίδα προκάλεσε νευρικές διαταραχές σε τουλάχιστον τρεις άλλους. 

◦ Μια έκθεση του 1936²⁸  διαπίστωσε ότι το ένα τρίτο από τους 5.699 εμβολιασμένους εμφάνισε αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένων των σοβαρών νευρολογικών ή σπλαχνικών αντιδράσεων. 

◦ Μια έκθεση του 1943²⁹  έδειξε ότι μια παρτίδα προκάλεσε εγκεφαλίτιδα στο 1,65% των παραληπτών, ενώ μια άλλη προκάλεσε εγκεφαλίτιδα στο 0,06%, μαζί με μια δημοσίευση του 1953³⁰  που έδειξε ότι προκλήθηκε στο 0,3-0,4% (από τους οποίους το 40% στη συνέχεια πέθανε). 

◦ Μια έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας του 1953³¹  κατέγραψε 12 περιπτώσεις εγκεφαλίτιδας με 3 θανάτους στην Κόστα Ρίκα, 83 περιπτώσεις με 32 θανάτους στη Νιγηρία και 254 περιπτώσεις στη Βραζιλία. 

– Λύσσα – Δεν πέρασε πολύς καιρός αφότου η μέθοδος του Παστέρ άρχισε να χρησιμοποιείται ευρέως και παρατηρήθηκαν περιπτώσεις νευροπαραλύσεων. Μεταξύ των διευθυντών των Ινστιτούτων Παστέρ υπήρξε μια συνωμοσία σιωπής, η οποία οφειλόταν στο φόβο μήπως φέρουν σε ανυποληψία τη μέθοδο του Παστέρ. 

Ήταν δύσκολο να βρεθεί μια δόση εμβολίου αρκετά ισχυρή ώστε να προλαμβάνει τη λύσσα αλλά και αρκετά αδύναμη ώστε να μην προκαλεί παράλυση. Οι τραυματισμοί από το εμβόλιο της λύσσας είχαν ποσοστό θνησιμότητας κατά μέσο όρο 10-16,85% και ήταν ένας από τέσσερις τύπους:32 

◦ ραχιαία μυελίτιδα (η πιο συχνή, ποσοστό θνησιμότητας 5%) 

◦ Εγκεφαλομυελίτιδα (η δεύτερη πιο συχνή, ποσοστό θνησιμότητας 5%) 

◦ Γκιγιάν-Μπαρέ (ποσοστό θνησιμότητας 30%) 

◦ Περιφερική νευρίτιδα που επηρεάζει τα κρανιακά νεύρα 

Καθότι οι εν λόγω τραυματισμοί συχνά δεν δηλώνονταν επίσημα [από τους γιατρούς], η συχνότητά τους ποικίλλει ευρέως μεταξύ των μελετών: 

Ιλαρά — Ένα περιστατικό του 1966³³  εμφανίστηκε σε ένα παιδί δεκατεσσάρων μηνών που εμφάνισε εγκεφαλίτιδα 11 ημέρες μετά τον εμβολιασμό, παρουσιάζοντας αρχικά συσπάσεις στο πρόσωπο, στη συνέχεια πυρετό, σταμάτησε να τρώει και κατέστη ημιλιπόθυμο. Μέχρι την 15η ημέρα, το παιδί είχε αδυναμία στην αριστερή πλευρά και συχνά σοβαρές επιληπτικές κρίσεις. Μετά από τέσσερις μήνες, το παιδί εξακολουθούσε να έχει αδυναμία στην αριστερή πλευρά και πιθανή διανοητική βλάβη. 

– “Πολιομυελίτιδα” προκαλούμενη από εμβόλια — Πολλαπλές ερευνητικές εργασίες από το 1950 έως το 1956 διαπίστωσαν ότι ο εμβολιασμός αύξησε σημαντικά τον κίνδυνο πολιομυελίτιδας. Αυτές περιλάμβαναν μια δημοσίευση του 1950³⁴ (82 περιπτώσεις), μια άλλη δημοσίευση του 1950³⁵   (14 περιπτώσεις), μια δημοσίευση του 1952³⁶   (53 περιπτώσεις) και μια έκθεση του 1956³⁷   (355 περιπτώσεις).  

◦ Μια στατιστική ανάλυση του 1950³⁸  από τον επιδημιολόγο 39  που δημιούργησε τα πρότυπα για την τεκμηρίωση της αιτιότητας, διαπίστωσε συνδέσεις με τον εμβολιασμό. Μια δημοσίευση του 1952⁴⁰  διαπίστωσε ότι ο εμβολιασμός διπλασίαζε τον κίνδυνο πολιομυελίτιδας. 

◦ Το 1956⁴¹ μια επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το 13% των παραλύσεων σε μικρά παιδιά σχετίζονταν αιτιωδώς με τα εμβόλια: 

– Διφθερίτιδα – Οι περισσότεροι αναφερόμενοι τραυματισμοί από εμβόλια διφθερίτιδας προήλθαν από θερμές παρτίδες εμβολίων: 

◦ Ένα περιστατικό του 1919 στο Ντάλας42  που αφορούσε αρκετές εκατοντάδες δόσεις, όπου το 8,33% των εμβολιασμένων πέθανε, με παράλυση τρίτης εβδομάδας σε όλο το σώμα. 

◦ Ένα περιστατικό του 1924 στη Μασαχουσέτη43  που τραυμάτισε σοβαρά 43 από τους 54 εμβολιασμένους. 

◦ Ένα περιστατικό του 1927 στη Σοβιετική Ένωση 44  όπου 12 από τα 14 παιδιά πέθαναν από προοδευτική παραλυτική διαταραχή. 

– Κοκίτης – Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το εμβόλιο διφθερίτιδας–τετάνου–κοκίτη (DPT) είναι ένα από τα πιο τοξικά εμβόλια που χρησιμοποιούνται σήμερα ευρέως. Σε ερευνητικές δοκιμές45  περίπου το 70% των εμβολιασμένων υπέστησαν αντιδράσεις. Μεταξύ 1958 και 1965, καταγράφηκαν επτά θανατηφόρες περιπτώσεις εγκεφαλίτιδας από το εμβόλιο. Άλλα βασικά ευρήματα περιλαμβάνουν:  

◦ Την περίπτωση τού 1933⁴⁶ ενός βρέφους που καταλήφθηκε από επιληπτικούς σπασμούς τριάντα λεπτά μετά τον εμβολιασμό του και πέθανε μέσα σε δύο λεπτά. 

◦ Μια έκθεση του 1948⁴⁷  που περιγράφει λεπτομερώς 15 περιπτώσεις με επιληπτικούς σπασμούς – δύο πέθαναν, πέντε έπαθαν παράλυση, δύο έπαθαν σοβαρή εγκεφαλική βλάβη. 

◦ Μια έκθεση του 1949⁴⁸   που κατέγραψε 38 σοβαρές αντιδράσεις, κυρίως επιληπτικούς σπασμούς, με τουλάχιστον δύο θανατηφόρες. 

◦ Ένα άρθρο του 1953⁴⁹   που περιείχε 84 παθολογίες σχετικές με τον εγκέφαλο, με 11 θανάτους και 24 μόνιμες επιπλοκές. 

◦ Μια έκθεση του 1958⁵⁰  που διαπίστωσε ότι ένας στους τρεις χιλιάδες εμβολιασμένους με το εμβόλιο διφθερίτιδας–τετάνου–κοκίτη εμφάνισε επιληπτικούς σπασμούς. 

◦ Μια ανασκόπηση του 1958⁵¹    εκατόν επτά περιπτώσεων που διαπίστωσε ότι το 15% αυτών πέθανε, το 30% είχε μακροχρόνιες επιπλοκές. 

◦ Μια μελέτη του 1961⁵²   σε 1.700 διαδοχικώς εμβολιαζόμενα βρέφη, όπου 40 εμφάνισαν γρήγορα αντιδράσεις όπως σοβαρές τοπικές/γενικές αντιδράσεις, γενικευμένο έκζεμα (καθυστερημένης έναρξης), εξάνθημα ωχράς κηλίδας, επίμονο εμετό, επίμονες ανεξέλεγκτες κραυγές ή κατάρρευση. 

– Ευλογιά – Ο Γουίλσον θεωρούσε ότι τα εμβόλια κατά της ευλογιάς έχουν το υψηλότερο ποσοστό επιπλοκών. Η μετεμβολιαστική εγκεφαλομυελίτιδα είχε ποσοστό θνησιμότητας 35%, με πάνω από το 50% των βρεφών κάτω των δύο ετών να πεθαίνουν την πρώτη ημέρα. 

Ο Γουίλσον συγκέντρωσε μελέτες σε 8 εκατομμύρια ανθρώπους, διαπιστώνοντας ότι το 0,0015% έως 0,0754% εμφάνισε εγκεφαλομυελίτιδα, ενώ το 0,0063% από 18 εκατομμύρια εμφάνισε εγκεφαλίτιδα. Εξέτασε 2.398 περιπτώσεις με ποσοστό θνησιμότητας 34%. Οι αξιοσημείωτες αναφορές περιλαμβάνουν: 

◦ Μια έκθεση του 1926⁵³
με παθολογικά ευρήματα από 7 θανάτους. 

◦ Μια έκθεση του 1948⁵⁴   που κατέγραψε 222 σοβαρές περιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένων 110 θανάτων. 

◦ Μια γερμανική έκθεση του 1956⁵⁵   που διαπίστωσε ότι οι μέθοδοι ζωικής παραγωγής των εμβολίων αύξαιναν τη μετεμβολιαστική εγκεφαλίτιδα 4 έως 6 φορές. 

◦ Μια έκθεση του 1961⁵⁶   με 265 περιπτώσεις αποδεδειγμένες με νεκροψία, που διαπίστωσε ότι τα συμπτώματα εμφανίστηκαν 4 έως 18 ημέρες μετά τον εμβολιασμό [μια πρόσθετη απόδειξη ότι οφείλονταν σε αυτόν, διότι αλλιώς δεν θα εμφανίζονταν σε χρονική εγγύτητα με αυτόν αλλά θα ήταν τυχαία κατανεμημένα στο χρόνο]. 

Οι γιατροί παρατήρησαν σοβαρή νευραλγία, διάφορους τύπους παράλυσης, προβλήματα κρανιακών νεύρων, επιληπτικές διαταραχές, απώλεια μνήμης, και γενική απώλεια ζωτικότητας που καθιστούσε τους ασθενείς πιο ευάλωτους σε άλλες ασθένειες. 

Επιπλέον, παρατήρησαν μια ποικιλία άλλων παθολογιών (π.χ. πολλά και διάφορα δερματικά προβλήματα). Η πιο αξιοσημείωτη παθολογία από αυτές ήταν ότι πολλοί διαφορετικοί γιατροί τόνιζαν μια γενική απώλεια ζωτικότητας μετά τον εμβολιασμό κατά της ευλογιάς, η οποία έκανε τους ασθενείς τους πιο αδύναμους και παράλληλα πιο ευάλωτους σε μια ποικιλία άλλων ασθενειών (και τώρα πιστεύω ότι αυτό το εμβόλιο ήταν ένα σημείο καμπής στη γενική παρακμή της υγείας της ανθρωπότητας). 

Αποθηκεύστε αυτό το άρθρο για αργότερα – Αποκτήστε το PDF τώρα

Λήψη PDF

Ευαλωτότητα σε τραυματισμούς από εμβόλια 

Ο Γουίλσον τόνισε επανειλημμένα ότι άτομα με ευαίσθητο οργανισμό ήταν πολύ πιο πιθανό να τραυματιστούν από το εμβόλιο της ευλογιάς. Αυτή η παρατήρηση οδήγησε με τη σειρά της πολλούς συγγραφείς57  να προτρέψουν για χορήγηση εμβολίων σε μεγαλύτερη ηλικία, οδήγησε σε μια μελέτη58  που συνέδεε τις αλλεργίες με σοβαρές αντιδράσεις στο εμβόλιο της λύσσας, και οδήγησε σε ένα άρθρο του 1953⁵⁹
για την εγκεφαλίτιδα από εμβόλιο διφθερίτιδας–τετάνου–κοκίτη το οποίο κατέληγε στο συμπέρασμα ότι δεν ήταν συνετό να εμβολιάζεται οποιοδήποτε παιδί, ακόμα κι αν έχει προϋπάρχουσες παθήσεις, μια που αυτές υποδήλωναν αυξημένη ευαλωτότητα σε τραυματισμούς από το εμβόλιο. 

Με την πάροδο των δεκαετιών, πολλοί άλλοι, παρατηρώντας τους εμβολιαστικούς τραυματισμούς, έχουν ομοίως προσφέρει παρόμοιες συμβουλές για τον εμβολιασμό (καθότι οι ευάλωτοι ασθενείς είναι πιο πιθανό να τραυματιστούν από εμβόλια). Ωστόσο, για να προστατεύσουν τις πωλήσεις των εμβολίων, οι αρχές αρνούνται να δώσουν ιατρική εξαίρεση στον εμβολιασμό σε άτομα με προϋπάρχουσες παθήσεις. 

Μικροεγκεφαλικά επεισόδια που προκαλούνται από εμβόλια 

Τα ακόλουθα στοιχεία ξεχωρίζουν σε όλες τις εκθέσεις του Γουίλσον: 

– Σε πολλές περιπτώσεις, η βλάβη στον εγκέφαλο συνέβαινε χωρίς να υπάρχει ιός, ωστόσο πολλές από τις παρατηρούμενες παθολογικές αλλαγές αντανακλούσαν αυτό που παρατηρείται σε ορισμένες σοβαρές ιογενείς λοιμώξεις. 

– Συχνά παρατηρείτο οίδημα και μερικές φορές συμφόρηση των αιμοσφαιρίων. 

– Συχνά παρατηρούνταν βλάβες στα κρανιακά νεύρα.  

– Συχνά παρατηρείτο συμφόρηση των αιμοσφαιρίων σε άλλα μέρη του σώματος60. 

– Κάποιος κυτταρικός θάνατος στον εγκέφαλο φαινόταν να προέρχεται από έλλειψη ροής αίματος προς τον περιβάλλοντα ιστό. 

– Παρατηρούνταν μικρές αιμορραγίες από διαρρέοντα αιμοφόρα αγγεία. 

Καθένα από αυτά μπορεί να εξηγηθεί μέσω προκαλούμενων από το εμβόλιο μικροεγκεφαλικών επεισοδίων (τα οποία προκαλούνται από αλλαγές στο δυναμικό ζήτα, οι οποίες κάνουν τα αιμοσφαίρια να συγκολλώνται ηλεκτρικά μεταξύ τους). 

Σημείωση: Η έννοια του δυναμικού ζήτα βρίσκεται πίσω από πολλές ασθένειες (ιδίως όσες προκαλούνται από εμβολιαστικούς τραυματισμούς), γι’ αυτό και την καλύπτω πολύ πιο ενδελεχώς εδώ (π.χ. η βελτίωση του δυναμικού ζήτα θεραπεύει ή βελτιώνει πολλές σύνθετες ασθένειες). 

Δεδομένου ότι οι μεταβολές του δυναμικού ζήτα είναι συστημικές, θα εμφανιστούν σε πολλά μέρη του σώματος και συνήθως είναι ευκολότερο να παρατηρηθούν μέσω μεταβολών στα κρανιακά νεύρα (καθώς ορισμένα από τα νεύρα αυτά είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στην απώλεια ροής αίματος λόγω της συστημικής αγγειακής συμφόρησης). Επιπλέον: 

– Η διαδικασία αυτή δεν αφορά αποκλειστικά τα εμβόλια και παρατηρείται επίσης σε σοβαρές λοιμώξεις. 

– Δεδομένου ότι τα αιμοφόρα αγγεία εξαρτώνται επίσης από τη δική τους παροχή αίματος για τροφή, εάν αυτή η παροχή αίματος διακοπεί (ή εάν εξαντληθεί η βιταμίνη C), τα αιμοφόρα αγγεία θα πεθάνουν σταδιακά και στη συνέχεια θα παρουσιάσουν μικρές αιμορραγίες. 

– Όταν εμφανίζεται μια ισχυρή ανοσολογική αντίδραση (π.χ. πολλά εμβόλια συνδέονται με την αυτοανοσία [δηλ. αυτοάνοσες αντιδράσεις και παθήσεις] ), θα επιδεινώσει την υπάρχουσα αγγειακή συμφόρηση, καθότι τα λευκά αιμοσφαίρια είναι μεγαλύτερα από τα ερυθρά και γι’ αυτό αποφράσσουν τα μικρά αιμοφόρα αγγεία όταν εισέρχονται σε αυτά. 

Στην κινεζική ιατρική, το «φτωχό δυναμικό ζήτα» ισοδυναμεί με τη «στάση του αίματος», μια κατάσταση που, στην πολυχιλιετή ιστορία της κινεζικής ιατρικής, ξαφνικά άρχισε να θεωρείται βασική αιτία ασθένειας61  λίγο μετά την εισαγωγή του εμβολίου της ευλογιάς στην Κίνα. Ένα κλασικό σύμπτωμα της στάσης του αίματος είναι οι ασυνήθιστοι, αιχμηροί πόνοι, πανομοιότυποι με τις εξαιρετικά σπάνιες νευραλγίες [λόγω εμβολίων] που παρατήρησαν ο Burnett και άλλοι. 

Τέλος, ο Forest Maraedy62, αφού παρατήρησε πόσο συχνά είναι ασύμμετρα τα πρόσωπα των ανθρώπων, συνειδητοποίησε ότι στις φωτογραφίες πριν από έναν αιώνα, οι ασυμμετρίες τούτες ήταν αρκετά σπάνιες, κι υποστήριξε πως οφείλονται σε τραυματισμούς από εμβόλια οι οποίοι έβλαψαν τα κρανιακά νεύρα (καθότι τα κρανιακά νεύρα ρυθμίζουν πολλές πτυχές του προσώπου, όπως το να είναι τα μάτια κεντραρισμένα και οι μύες του προσώπου ομοιόμορφοι). 

Επιπλέον, με τον ίδιο τρόπο που οι βλάβες στα κρανιακά νεύρα συχνά αναφέρονταν παράλληλα με εμβολιογενή εγκεφαλίτιδα , ο Maraedy (και πολλοί άλλοι) παρατήρησε ότι οι ασυμμετρίες αυτές είναι πιο συχνές σε παιδιά με αυτισμό. Παράλληλα, τα παιδιά με αυτισμό συχνά έχουν ένα ευρύ φάσμα άλλων νευρολογικών διαταραχών (π.χ. μελέτες διαπιστώνουν ότι 10-30% αυτών πάσχει από επιληπτικές κρίσεις63), μα οι νευρολογικές αυτές βλάβες αγνοούνται συστηματικά, καθώς η συμβατική θεραπεία του αυτισμού δίνει προτεραιότητα στην τροποποίηση της συμπεριφοράς και στα ψυχιατρικά φάρμακα.    

Σημείωση: Λόγω του τρόπου με τον οποίο οι γιατροί εκπαιδεύονται, όταν εμφανίζονται διαγνωστικά σημάδια εγκεφαλικού επεισοδίου στα παιδιά, συχνά δεν τα βλέπουν ως τέτοια (αφού τα παιδιά “δεν παθαίνουν εγκεφαλικά”) και αντ’ αυτού τούς δίνονται άλλες διαγνώσεις που αναγνωρίζουν την ασυμμετρία μα χωρίς να εξηγούν την αιτία της (π.χ. στραβισμός). Ο Δρ Άντριου Μόλντεν, αφού διαπίστωσε ότι πολλά παιδιά εμφάνιζαν σημάδια εγκεφαλικών επεισοδίων μετά τον εμβολιασμό (τα οποία συχνά συσχετίζονταν με επακόλουθες νευρολογικές βλάβες), αποκάλυψε την κομβική σύνδεση μεταξύ του δυναμικού ζήτα και της βλάβης από εμβολιασμό.64 

Συμπέρασμα 

Με τα εμβόλια, τα ίδια μοτίβα επαναλαμβάνονται συνεχώς: ασυνήθιστες νευρολογικές βλάβες, αξιωματούχοι που επιμένουν ότι τα εμβόλια είναι “ασφαλή και αποτελεσματικά” παρά τις αποδείξεις για το αντίθετο, και το ιατρικό κατεστημένο που συγκαλύπτει τις βλάβες “προς όφελος του συνόλου”. Δυστυχώς, αυτό συμβαίνει ήδη από την εποχή της ευλογιάς, αλλά λόγω του κινήματος MAHA («Να Κάνουμε την Αμερική Ξανά Υγιή»), έχουμε επιτέλους την ευκαιρία να εκθέσουμε και να τερματίσουμε αυτόν τον κύκλο. 

Σημείωση του συγγραφέα: Τούτο είναι μια συντομευμένη έκδοση ενός μεγαλύτερου άρθρου που περιγράφει ενδελεχώς καθεμιά από αυτές τις ξεχασμένες μελέτες για τους τραυματισμούς από εμβόλια (και μπορεί να διαβαστεί εδώ). Επιπλέον, ένα συνοδευτικό άρθρο για το πώς τα εμβόλια προκαλούν μικροεγκεφαλικά επεισόδια που οδηγούν σε λειτουργικές αναπηρίες μπορείτε να διαβάσετε εδώ, καθώς και ένα για το πώς τα εμβόλια προκαλούν αυτισμό (που μπορείτε να διαβάσετε εδώ). 

—————– 

Πηγή άρθρου: Ιστοσελίδα Mercola (η γνωστότερη πηγή πληροφόρησης για εναλλακτικές και ολιστικές πρακτικές υγείας) 

https://articles.mercola.com/sites/articles/archive/2025/06/20/forgotten-history-neurological-vaccine-injuries.aspx?cid_source=takecontrol&cid_medium=email&cid_content=art1Bttn&cid=20250720_TC  

Συγγραφέας: Midwestern Doctor (θεράπων γιατρός και πολύ διάσημος ιατρικός συγγραφέας για θέματα υγείας στο Substack με εκατοντάδες χιλιάδες αναγνώστες)  

Μετάφραση: Κίμων Πετρόχειλος , www.YoutubeTranslations.gr , VideoTranslations (Youtube)