Γράφει ο Αντρέας Μαρτσιλιάνο
Ο Ζελένσκι, ο μικρός, μικροσκοπικός και διάχυτος τύραννος του Κιέβου, φαίνεται ότι έφτασε στο τέλος του.
Υπάρχουν πολλά σημάδια ότι χάνει κάθε υποστήριξη. Ή σχεδόν.
Ξεκινώντας από το προφανώς θεμελιώδες, από την Ουάσιγκτον.
Ο Τραμπ ποτέ δεν τον εκτίμησε, ούτε του έδειξε σεβασμό. Ούτε καν τον θεωρούσε χρήσιμο. Αντιθέτως μάλιστα, πάντα τον έβλεπε ως ένα δημιούργημα του Μπάιντεν και ως ένα συγκεκριμένο εμπόδιο στις στρατηγικές του.
Στρατηγικές που αποσκοπούσαν στη χαλάρωση των εχθρικών σχέσεων του με τη Μόσχα. Και αυτό τόσο για οικονομικούς λόγους — την εισαγωγή πρώτων υλών, των οποίων η Ρωσία είναι σημαντικός παραγωγός — όσο και για καθαρά πολιτικούς λόγους.
Το πρόβλημα του Τραμπ είναι το Πεκίνο. Ένας σημαντικός εμπορικός & οικονομικός αντίπαλος. Και ο Αμερικανός πρόεδρος γνωρίζει πολύ καλά ότι μόνο απομονώνοντας την Κίνα από τη Μόσχα μπορεί να αποδυναμώσει τον κινεζικό ανταγωνισμό στον πόλεμο που βρίσκεται σε εξέλιξη. Ένας εμπορικός πόλεμος, τουλάχιστον προς το παρόν, αλλά ένας πόλεμος παρόλα αυτά.
Επομένως, ο Ζελένσκι πρέπει να εκδιωχθεί. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Με το καλό ή με το άγριο. Διότι το έχει παρακάνει, εγκαθίδρυσε μια προσωποπαγή δικτατορία, πλούτισε ο ίδιος, μαζί με την παρέα του, εις βάρος των Ουκρανών. Τους οποίους έστειλε στη σφαγή, κρέας για τα κανόνια.
Και πρέπει επίσης να εκδιωχθεί γιατί ο Πούτιν δεν έχει καμία πρόθεση να διαπραγματευτεί μαζί του. Τον θεωρεί, όχι άδικα, παράνομο. Και αν ο Ζελένσκι παρέμενε στην εξουσία στο Κίεβο, δεν θα υπήρχε καμία πιθανότητα επίλυσης της επικίνδυνης κατάστασης, που έχει δημιουργηθεί.
Υπάρχουν, επομένως, μόνο δύο λύσεις. Είτε οι Ρώσοι να φτάσουν στο Κίεβο και θα σβήσουν την Ουκρανία από τον χάρτη. Ή ολοκληρωτικός πόλεμος. Κάτι το οποίο ο Τραμπ δεν το θέλει καθόλου.
Οπότε, η λύση είναι μία και μοναδική: Ο Ζελένσκι πρέπει να φύγει από την μέση. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Και κάποιος, πιθανότατα στρατιωτικός, θα πρέπει να ανέλθει στην εξουσία στο Κίεβο που να μπορεί να διαπραγματευτεί επίσημα με το Κρεμλίνο. Και τον οποίο ο Πούτιν θα θεωρήσει αποδεκτό.
Όμως, ο μικρός, ο μικροσκοπικός & ασήμαντος τύραννος της Ουκρανίας, ωστόσο, δεν φαίνεται να τα παρατάει. Και εδώ είναι το πρόβλημα. Πιθανότατα έχει απορροφηθεί υπερβολικά από τον ρόλο που του έχει ανατεθεί να παίξει και προσπαθεί απεγνωσμένα να παραμείνει γατζωμένος στην εξουσία. Ελπίζοντας στην υποστήριξη των Βρετανών και των Ευρωπαίων.
Μια μάταιη ελπίδα. Γιατί, παρά τα λόγια και τις υποσχέσεις τους (έτσι δεν είναι, κυρία πρωθυπουργέ της Ιταλίας κυρία Μελόνι;), οι Ευρωπαίοι, χωρίς τις ΗΠΑ, είναι εντελώς ανίκανοι να αντιμετωπίσουν τη Ρωσία.
Και ο Πούτιν το γνωρίζει αυτό πολύ καλά.
Εν τω μεταξύ, οι διαμαρτυρίες που έχουν ξεσπάσει στο Κίεβο αγριεύουν. Απαιτώντας, δυνατά, την παραίτηση του Ζελένσκι.
Μπορεί να κάνω και λάθος, αλλά μου φαίνεται ότι πρόκειται για μια τεχνητή, μια επιτηδευμένη κινητοποίηση. Καλλιεργείται και προκαλείται από τα δυτικά κέντρα εξουσίας. Από την Ουάσιγκτον. Από τον Τραμπ, για να είμαστε σαφείς.
Ο Ζελένσκι κρατούσε πάντα τη χώρα υπό έλεγχο, με αυστηρή λογοκρισία και βίαιη καταστολή.
Και αυτή, ας πούμε, η πολιτική είχε ενταθεί τα τελευταία δύο χρόνια.
Επομένως, είναι εξαιρετικά απίθανο οι διαδηλώσεις στους δρόμους που απαιτούν την παραίτησή του να είναι «αυθόρμητες».
Αντίθετα, είναι δυνατόν να τις δούμε ως ένα σαφές μήνυμα από την Ουάσιγκτον, η οποία επιθυμεί μια αλλαγή χαρακτήρα στη, θλιβερή φάρσα που είχε στηθεί στο Κίεβο.
Για τον ίδιο, για τον μικρό & ασήμαντο ηθοποιό που εξαναγκάστηκε με την βία να μπει στην κυβέρνηση του Κιέβου, το τελευταίο καμπανάκι χτυπά τώρα.
Και αν δεν το αντιληφθεί αυτό εγκαίρως, καταφεύγοντας χωρίς καθυστέρηση, σε έναν από τους φορολογικούς παραδείσους όπου συσσώρευσε τεράστιες περιουσίες λεηλατημένες από την Ουκρανία, αυτό το καμπανάκι μπορεί να μετατραπεί στην καμπάνα του θανάτου του.
ΠΗΓΗ: https://electomagazine.it/la-fine-di-zelensky/
Μετάφραση: ΒΟΡΕΙΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
