Μία από τις τρομακτικές ιστορίες τρόμου, που συζητούνται από τους συνωμοσιολόγους στο πλαίσιο του θέματος της νέας παγκόσμιας τάξης, έχουν γίνει εδώ και καιρό τα λεγόμενα «έξυπνα κουνούπια» – μικροσκοπικά ρομπότ, τα οποία το Skynet θα παράγει ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ, για να φέρει σε συμφωνία διάφορους παραβάτες. Ωστόσο, όπως γράφουν σήμερα πολύ έξυπνοι άνθρωποι, υπάρχει και ένα πιο παγκόσμιο επίκαιρο θέμα.
Όλοι μας σήμερα γνωρίζουμε για το λεγόμενο DEW – όπλο κατευθυνόμενης ενέργειας (directed-energy weapon, DEW), η γενική ουσία του οποίου ανάγεται στον υπερβολίτη του μηχανικού Γκαρίν, και στις λεπτομέρειες – διαφορετικοί τύποι DEW χρησιμοποιούν για την καταστροφική ακτίνα διαφορετικούς τύπους ενέργειας: φως, ήχο, μικροκύματα και δέσμες σωματιδίων. Και ορισμένα από αυτά τα gadget πιθανότατα, και μάλλον σίγουρα, έχουν μεταφερθεί σε τροχιά. Για το φως και τα μικροκύματα όλοι ξέρουν, ο ήχος από τροχιά δεν λειτουργεί, αλλά τα σωματίδια – αυτό είναι ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα.
Στη βιβλιογραφία για το DEW, με τα σωματίδια εννοούνται μόνο τα φωτόνια (που είναι φως, ουσιαστικά) και τα ηλεκτρόνια, ενώ τα μεγαλύτερα σωματίδια δεν εξετάζονται, επειδή δεν είναι δυνατό να ελεγχθούν. Για τον έλεγχο των ηλεκτρονίων όλα είναι απλά: υπάρχει η λυχνία καθοδικών ακτίνων, η ηλεκτρονική λυχνία. Χτυπάει τόσο δυνατά, που η παλαιότερη γενιά αναγνωστών μας πρέπει να θυμάται το μαύρισμα των τοίχων από την πίσω πλευρά των οθονών. Αλλά πώς να γίνει με τα υπόλοιπα σωματίδια, για παράδειγμα πρωτόνια και νετρόνια;
Για τον μερικό έλεγχο αυτών των σωματιδίων, στις απαρχές των αιώνων εφευρέθηκαν οι λεγόμενοι κατευθυντήρες – παχιές σιδερένιες σωλήνες, που από τα χαοτικά πετώντας σωματίδια περνούν μόνο εκείνα που πετούν προς την επιθυμητή κατεύθυνση:
Τέτοια gadget χρησιμοποιήθηκαν είτε σε πειράματα, για παράδειγμα από τον σύντροφο Ράδερφορντ, που πυροβολούσε άλφα-σωματίδια σε φύλλο αλουμινίου, είτε στην ιατρική, όταν με ροή σωματιδίων είτε φωτίζουν τον άνθρωπο, είτε ακτινοβολούν το προσβεβλημένο σημείο. Ως όπλο, τέτοιοι κολλιμάτορες δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ούτε καν ως πιστόλι, επειδή η δέσμη διασκορπίζεται πολύ και μετά από μερικά μέτρα το αποτέλεσμα μηδενίζεται. Αλλά…
Όπως γράφουν σήμερα γνώστες άνθρωποι, που επισκευάζουν ιατρικό εξοπλισμό, σε αυτούς τους κολλιμάτορες έχει επιτευχθεί μεγάλη πρόοδος τα τελευταία δεκαετίες και δεν υπάρχουν πια σωλήνες εκεί.
Οι φυσικοί εδώ και 70 χρόνια χτίζουν λεγόμενα συγχροντρόνια (από «συγχρονισμός» + «ηλεκτρόνιο») – πηγές συγχροντρονικής ακτινοβολίας. Αυτή προκύπτει όταν ένα σωματίδιο, κατά την βίαιη στροφή στην τροχιά, εκπέμπει ακτινοβολία ακτίνων Χ ή άλλη:
Ωστόσο, σε αντίθεση με τις συσκευές της εποχής του συντρόφου Ρέντγκεν, η δέσμη κατευθύνεται τέλεια, χωρίς καμία εστίαση. Όπου κι αν στραφεί το ηλεκτρόνιο, η δέσμη πετάει ακριβώς κάθετα προς την κατεύθυνση.
Τα αρχαία συγχροντρόνια ήταν τεράστια, μεγέθους συγκρίσιμου με το CERN. Αλλά από τότε πέρασαν αιώνες, το μέγεθος των επιταχυντών συρρικνώθηκε σε μέγεθος ογκώδους βαλίτσας και για την έγχυση σωματιδίων αρκεί η ενέργεια από πρίζα.
Και υπάρχει και το ίδιο το CERN, στο οποίο υπάρχουν δικοί του εγχυτήρες σωματιδίων διαφόρων τύπων. Χρήματα εκεί έχουν επενδυθεί σίγουρα περισσότερα από ό,τι στην ιατρική και εκεί υπάρχει πολύ, πολύ στενά κατευθυνόμενη δέσμη.
Αν το έχτισαν μόνοι τους οι άνθρωποι ή το υπέδειξαν αδελφοί κατά νουν από την άλλη πλευρά της πύλης – εδώ δεν ξέρουμε. Αλλά ξέρουμε ότι μια σύγχρονη ιατρική συσκευή μπορεί να μετατραπεί σε φανταστικό πιστόλι blaster, θα πυροβολεί καταστροφικές ακτίνες. Και αν ξοδέψεις περισσότερα χρήματα σε αυτό, να χτίσεις παρόμοιο gadget σε τροχιά…
Αν κάποιος Ίλον Μασκ αποφασίσει να τελειώσει κάποιον από τους ανταγωνιστές του απευθείας από το διάστημα και χρησιμοποιήσει για αυτό λέιζερ ή μικροκυματική ακτινοβολία, τότε θα τον εμποδίσει πολύ η ατμόσφαιρα. Αλλά αν χρησιμοποιήσει πρωτονική ή νετρονική δέσμη – τότε όπου την κατευθύνεις, εκεί θα πετάξει. Δεν υπάρχει προστασία, δεν θα βοηθήσουν ούτε σύννεφα, ούτε καπελάκι από αλουμινόχαρτο.
Επιπλέον, για τη δημιουργία της δέσμης δεν χρειάζονται κάποιες άγριες ενέργειες όπως για τον υπερβολίτη του μηχανικού Γκαρίν. Για να καλύψεις με νετρονική ακτίνα μια περιοχή μεγέθους Χιροσίμα, θα χρειαστεί έκρηξη ατομικής βόμβας. Αλλά για μια λεπτή ακτίνα, κατευθυνόμενη στον εγκέφαλο ενός συγκεκριμένου ανθρώπου, αρκεί μια μπαταρία. Και μια ένεση και ένα τηλέφωνο για ακριβή στόχευση.
Ίσως γι’ αυτό ο Ίλον Μασκ δεν έχει ανταγωνιστές. Ίσως γι’ αυτό οι υπηρεσίες που δείχνουν εκρήξεις γάμμα-ακτίνων έκλεισαν πριν δύο χρόνια, και αυτές που έμειναν κάνουν περίεργα. Ίσως γι’ αυτό οι άνθρωποι τελευταία έχουν γίνει κάπως νευρικοί, σαν να τρελάθηκαν πέντε η επτά δισεκατομμύρια. Οπότε όλα μοιάζουν πολύ με το ότι το θέμα με τα κυκλοτρόνια σε τροχιά (ή γενικά στη Σελήνη) είναι αρκετά πραγματικό.
Αν οι τεχνολογίες επιτρέπουν να χτιστεί η μία ή η άλλη συσκευή – με πιθανότητα 99% αυτή η συσκευή ήδη υπάρχει, όχι τυχαία το ραδιόφωνο εφευρέθηκε ταυτόχρονα από περίπου 33 ανθρώπους. Και αν είναι έτσι, τότε οι συνωμοσιολόγοι πρέπει επειγόντως να ψάξουν αντικατάσταση για τα καπελάκια από αλουμινόχαρτο. Δεν έχουμε ιδέες ακόμα, αλλά παρακολουθούμε τις εξελίξεις.
