Γράφει ο Ιταλός αρθρογράφος Αντρέας Μαρτσιλιάνο
Βλέπω τη φωτογραφία της νέας Βρετανίδας Υπουργού Εσωτερικών. Μια ευγενική κυρία ντυμένη με τσαντόρ & όνομα, προφανώς Πακιστανικό, που δυσκολεύομαι να το προφέρω.
Και μένω … αμηχανός & προβληματισμένος. Επίσης, επειδή άλλες εικόνες, όχι από τα επίσημα συστημικά κανάλια φυσικά, μου θυμίζουν μια πολύ διαφορετική Αγγλία. Εξεγέρσεις, ταραχές, διαδηλώσεις, σκηνές βίας, συγκρούσεις με την αστυνομία … Και είναι μια Αγγλία που είναι απολύτως, σχεδόν αποκλειστικά … λευκή.
Όπως, άλλωστε, ήταν πάντα η Γηραιά Ομιχλώδης Αλβιών (= Λευκή) για πολλούς αιώνες. Σκληρή, λιτή & επιβλητική. Ένας λαός νηφάλιος, ψύχραιμος, φλεγματικός πιθανώς ρατσιστής σύμφωνα με τα σημερινά κριτήρια. Σίγουρα όμως αποφασιστικός, που έθεσε τα θεμέλια μιας μεγάλης θαλασσοκρατορίας. Μιας αυτοκρατορίας, στην οποία ο ήλιος δεν έδυε ποτέ.
Μια ιστορία που εμένα προσωπικά δεν μου αρέσει ιδιαίτερα, αλλά που έχει την δική της, ιδιόμορφη & αδιαμφισβήτητη μεγαλοπρέπεια.
Και τώρα βλέπουμε την κατάντια της νέας Αγγλίας. Υπουργίνες ενδεδυμένες με τσαντόρ, που ορκίζονται στο Κοράνι. Μια πολυεθνική Αγγλία. Συμπεριληπτική [που περιλαμβάνει τους πάντες & τα πάντα, όλους χωρίς διακρίσεις & αποκλεισμούς]. Η οποία, ωστόσο, περιθωριοποιεί ολοένα και περισσότερο τους ίδιους τους γηγενείς Άγγλους. Οι οποίοι αισθάνονται ξένοι στο σπίτι τους, μουσαφίρηδες στην ίδια την πατρίδα τους. Και στριμώχνονται σε ολοένα και μεγαλύτερους θύλακες άθλιας φτώχειας.
Πράγματα που θα φρίκαραν & θα τρομοκρατήσουν ακόμη και έναν Ντίκενς.
Κάτι όμως φαίνεται ότι δεν λειτουργεί. Η σημερινή Αγγλία μου φαίνεται ότι είναι το πιο εντυπωσιακό παράδειγμα, ένα τεστ αν θέλετε, για το τι συμβαίνει σε όλη την Ευρώπη. Ή μάλλον, στη Δυτική Ευρώπη …
Λέγεται “Εθνοτική Αντικατάσταση” των ντόπιων, των γηγενών Ευρωπαϊκών λαών. Σχεδιασμένη & κατευθυνόμενη από τα πανίσχυρα κέντρα οικονομικής εξουσίας, που είναι εντελώς αποκομμένα & αποξενωμένα από τους λαούς αυτής της Ευρώπης Και από την ίδια την Αγγλία, όπου όμως έχουν εγκαταστήσει ένα βασικό στρατηγείο τους, στο Σίτι του Λονδίνου. Το προπύργιό τους.
Ας είμαστε ξεκάθαροι. Η δική μου άποψη δεν είναι ρατσιστική, περισσότερο ή λιγότερο συγκαλυμμένη. Δεν είναι μια επιφανειακή αποστροφή προς την ευγενική κυρία που είναι ενδεδυμένη με το τσαντόρ. Είναι, δυστυχώς, μια πικρή παρατήρηση της πραγματικότητας.
Αυτό που συμβαίνει στην Αγγλία είναι στην πραγματικότητα μια συστηματική εθνοτική αντικατάσταση, του γηγενούς, ντόπιου πληθυσμού, ο οποίος περιθωριοποιείται.
Η οποία έχει ως συγκεκριμένο στόχο να μεταμορφώσει τη χώρα, επαναποικίζοντάς την με φθηνό εργατικό δυναμικό, που θα προέρχεται από τον λεγόμενο Τρίτο Κόσμο. Ή, τουλάχιστον, από αυτό που κάποτε ονομαζόταν έτσι.
Αυτό δεν συμβαίνει λόγω μιας συμπεριληπτικής, αντιρατσιστικής στάσης & συμπεριφοράς που προάγει την ένταξη των απόκληρων της γης, λόγω μιας φιλάνθρωπης καλοσύνης που θέλει όλους τους λαούς να είναι αδέρφια και όλους τους ανθρώπους ίσους.
Αντίθετα, πρόκειται για μια αποκλειστικά οικονομική επιχείρηση, η οποία τείνει να εξαλείψει όλες τις διαφορές πολιτισμού, γλώσσας, θρησκείας & ιστορίας, για να επιβάλει ένα ενιαίο μοντέλο μιας ανώμαλης ανθρωπότητας, που θα στερείται οποιασδήποτε ταυτότητα. Μια άμορφη μάζα χαμηλόμισθων εργαζομένων που θα καταναλώνουν προϊόντα κατώτερης ποιότητας.
Ο λεγόμενος αντιρατσισμός δεν είναι παρά η βιτρίνα, η μάσκα, πίσω από την οποία κινούνται αυτές οι σκιώδεις αλλά πανίσχυρες δυνάμεις. Οι οποίες είναι ξεκάθαρα & αναμφισβήτητα αντιανθρώπινες. Η κερδοσκοπία & η εμπορευματοποίηση του ανθρώπου έχουν πλέον φτάσει στο τελικό τους, στο κατώτερο τους στάδιο.
Η αναγνώριση & ο σεβασμός των διαφορών στον πολιτισμό, στην κουλτούρα, στην ιστορία και την εθνικότητα δεν είναι «ρατσισμός».
Αντιθέτως, αντιπροσωπεύει τη σωστή, βασιλική οδό, τη ορθή στάση με την οποία πρέπει να συμπεριφερόμαστε & να αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα – επιμένω: με σεβασμό – προς όλους τους λαούς & τα έθνη του κόσμου.
Που είναι διαφορετικοί. Πάντα ήταν. Και που δεν πρέπει να ισοπεδώνονται και να εξοντώνονται στο όνομα των οικονομικών συμφερόντων κάποιων ισχυρών ολιγαρχιών.
Είναι αυτές οι ολιγαρχίες που προσποιούνται ότι είναι ευεργέτες και δείχνουν ένα καλοσυνάτο, φιλάνθρωπο & χαμογελαστό πρόσωπο, από πίσω τους όμως έχουν το δηλητηριώδες κεντρί.
Το οποίο, ωστόσο, είναι το πρόσωπο του Γηρυόνη της αρχαίας μυθολογίας & του Δάντη. Που έχει ευγενικό πρόσωπο. Σώμα φολιδωτό δράκου. Φτερά νυχτερίδας. Και, πάνω απ’ όλα, την ουρά, ενός δηλητηριώδους θανατηφόρου σκορπιού.
