ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ 28.10.1940
Ἀπὸ τὸ Ἀναγνωστικὸ τῆς Ε΄Δημοτικοῦ
Ἡ Ἰταλία μᾶς κήρυξε τὸν πόλεμο !
( κι ἐμεῖς πήγαμε στὸ ὑπόγειο)
Ἀλλᾶ σήμερα τόση ὥρα ποὺ γελούσαμε δὲν προσέξαμε πὼς ὁ μπαμπάς εἶχε γυρίσει ξαφνικὰ πίσω καὶ μᾶς κοιτοῦσε.Χωρὶς νὰ γελάει.Ἦταν ἰδρωμένος,
γιατὶ εἶχε τρέξει κι εἶχε ἀνέβεῖ τὴ σκάλα γρήγορα, καὶ δὲν μποροῦσε νὰ καταπιεῖ, καὶ τὰ μάτια του ἦταν ἔξω, σὰ νὰ εἶχε μαλώσει μὲ κάποιον.Ἡ μαμὰ τὸν εἶδε πρώτη
καὶ σταμάτησε νὰ γελάει καὶ τοῦ εἶπε πώς ἦρθε πάνω στὴν ὥρα ποὺ δὲν πίνω τὸ γάλα μου καὶ πρέπει νὰ φύγω γιὰ τὸ σχολεῖο καὶ νὰ μοῦ πεῖ κάτι γιὰ νὰ τὸ πιῶ.
Ἀλλὰ ὁ μπαμπάς μου δὲν εἶπε τίποτα.Τότε τὸν ρώτησε γιατί γύρισε πίσω καὶ μήπως ἦταν ἀργία καὶ δὲν τὸ ἤξερε.Ἀλλὰ ὁ μπαμπὰς πάλι δὲν εἶπε τίποτα. Μετὰ μίλησε
ξαφνικὰ καὶ εἶπε νὰ πάψουμε καὶ νὰ τὸν ἀκολυσουμε μὲ προσοχὴκαὶ ὅταν καθίσαμε προσοχὴ εἶπε κανεὶς νὰ μὴ βγῇ ἀπὸ τὸ σπίτι, ἐγὼ νὰ μὴν πάω σχολεῖο καὶ ἡ θεῖα
Γαζία νὰ ἀφήσῃ τὶς πορτοκαλιές, ἡ Δωροθέα νὰ κλείσῃ τὶς πόρτες καὶ τὰ παρὰθυρα καὶ ἡ μαμὰ νὰ πάψῃ νὰ μὲ κυνηγῃι μ’ αὐτὸ τὸ γελοῖο γάλα, γιατὶ «ἐδῶ χαλάει ὁ κόσμος κι ἐσεῖς παίζετε»
Μόλις εἶπε ἔτσι, ἀφήσαμε τὰ παιχνίδια καὶ τὰ γέλια καὶ μαζευτήκαμε γύρω του καὶ τὸν κοιτούσαμε, γιατὶ ποτὲ ἄλλοτε δὲν ἦταν ἔτσι, καὶ περιμέναμε νὰ μᾶς πεῖ γιατί χαλάει ὁ κόσμος.
Τότε ὁ μπαμπὰς ἔωγαλε μιὰ φωνὴ κουρασμένη, βραχνιασμένη, θυμωμένη, ἀγριεμένη καὶ φοβισμένη, πού, ὅταν τὴν ἀκούσαμε , γίναμε κι ἐμεῖς θυμωμένοι, ἀγριεμένοι καὶ φοβισμένοι :
-Ἡ Ἰταλία μᾶς κήρυξε τὸν πόλεμο ! εἶπε
-Τί;;
-Ἡ Ἰταλία μᾶς κήρυξε τὸν πόλεμο, ξαναεῖπε.
Τὴ δεύτερη φορὰ ἀκούσαμε ὅλοι καὶ ἡ μαμὰ εἶπε «Θεέ μου» καὶ ρώτησε «Γιατί ;» Ἡ Δωροθέα εἶπε «Παναγίτσα μου» καὶ «Τί θὰ κάνω τώρα;»Ἣ Θεία Γαζία εἶπε ἕνα καινούριο τραγούδι
ποὺ δὲν εἶχε μουσική :«Ἐμπρὸς ἡ μάχη ἤρχισε, τὸ βῆμα μας ταχύ, Μυρίζει ἡ πυρίτις, ἡ σφαῖρα ἀντιλαλεῖ, κι ἡ βροντερὴ φωνή της εἰς μάχην μᾶς καλεῖ κι ἐγὼ, χωρὶς νὰ καταλάβω πῶς
μοῦ ἦρθε, ἔτρεξα καὶ πῆρα άπὸ τὰ χέρια τῆς μαμᾶς τὴ φλιτζάνα μὲ τὸ γάλα καὶ τὸ ἤπια ὅλο.Τότε ὁ μπαμπὰς ἦρθε κοντά μου καὶ μὲ ἀκούμπησε στὸν ὦμο καὶ μοῦ εἶπε :
– Ἄκη, ἀπὸ σήμερα θὰ γίνῃς ἄντρας.
Μετὰ γύρισε στὴ μαμὰ καὶ τῆς εἶπε πὼς θὰ τρέῃ στὴν Τράπεζα νὰ σηκώσῃ λεφτά. «Δὲν ἔχουμε δραχμὴ » εἶπε κι ἔφυγε τρέχοντας τὴν σκάλα…
-Τί ἦταν αὐτὸ; Ἀκούσατε;ρώτησε ἡ μαμά, ποὺ φοβήθηκεἀπὸ ἕνα μεγάλο μπούμ.
-Μπόμπες ! ἀκούστηκε μιὰ φωνὴ ἀπὸ τὸν δρόμο.Βομβαρδισμός ! Βομβαρδισμός…
-Κι αύτὀ; ρώτησε ἡ Δωροθέα.
-Σειρῆνες ! εἶπε ἡ θεῖα Γαζία.Σημαίνουν συναγερμό.Νὰ τρέξῃ ὁ κόσμος νὰ κρυφτῇ.
-Θεέ μου ! εἶπε ἡ μαμά.Κι ὁ μπαμπάὰς εἶναι ἔξω…Δὲν θὰ προλάβῃ…
-Θὰ ἔρθουν οἱ Ἰταλοί; ρώτησε ἡ θεῖα Γαζία
-Εἶναι κακοί, κυρία;; ρώτησε ἡ Δωροθέα.
-Δὲν ξέρω, εἶπε ἡ μαμά. Ὁ κ.Δεμαρτίνος ποὺ ἔχει τὸ ποδηλατάδικο, εἶναι Ἰταλός. Εἶναι καλός.
Σὲ λίγο ἦρθε ὁ μπαμπάς μου καὶ ἦταν πολὺ λερωμένος καὶ σκισμένος καὶ δὲν εἶχε τὸ καπέλο του οὔτε στὸ κεφάλι οὔτε
στὸ χέρι καὶ εἶπε πὼς ἡ τράπεζα ἦταν κλειστὴ καὶ δὲν ἔκανε τίποτα.Μετὰ εἶπε, νὰ κατεβοῦμε ὅλοι γρήγορα, ὅπως εἴμαστε καὶ βρισκόμαστε, νὰ πᾶμε στῆς κυρίας Γιαννοπούλου γιατὶ τὸ σπίτι της ἔχει ὑπόγειο καὶ τὸ λιακωτό της εἶναι τσιμεντένιο καὶ δὲν
μποροῦν νὰ τὸ τρυπήσουν οἱ μπόμπες.
Κατεβήκαμε ὅλοι πιασμένοι χέρι χέρι καὶ μπήκαμε στὸν κόσμο ποὺ ἔτρεχε καὶ ὅλοι τρέχαμε καὶ ἀκούγαμε τὶς μπόμπες, τὶς σειρῆνες, τὰ ἀντιαεροπορικὰ καὶ τὰ βαπόρια καὶ φτάσαμε στὴν πλατεῖα καὶ σταματήσαμε κάτω ἀπὸ τὰ δέντρα νὰ ξεκουραστοῦμε…κι ὁ μπαμπὰς
μὲ πῆρε ἀγκαλιὰ καὶ εἶπε πάλι :
– Ἄκη, ἀπὸ σήμερα θὰ γίνεις ἄντρας.
Ἐγὼ τότε φοβήθηκα πάρα πολύ, γιατὶ δὲν ἤθελα νὰ γίνω σήμερα ἄντρας.Οὔτε ἤθελα νὰ πάω στὸ ὑπόγειο.Ἤθελα τοὺς φίλους μου,τὸν Ρούλη, τὸν Βαγγελάκη,τὸν Μωϊσὴ, τὸν Φιλιππάκι, τὸν Ντόντο,τὴ Λίλα, τὴ Λέλα, τὴ Λούλα, τὸν Γιῶργο, τὸν Βασόλη, τὸν Ἴωνα.Καὶ τὴ Μαρία.
«Ὁ Ἄκης καὶ οἱ ἄλλοι» Κυριάκος Ντελόπουλος
(Γιὰ τὸ Ἀναγνωστικὸ τῆς Ε΄Δημοτικοῦ)
ΜΑΝΝΕΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΕΣ, ΗΡΩΕΣ ΓΝΩΣΤΟΙ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ,
ΛΕΒΕΝΤΕΣ ΓΕΝΝΑΙΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ
ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΕΦΤΙΛΑ ΜΑΣ !!
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ, ΤΗΝ ΒΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΚΙΑ, ΤΗΝ ΣΕΞΟΜΑΝΙΑ, ΤΗΝ ΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΗΔΙΑ.
ΚΑΝΟΥΝ ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟΥΣ, ΕΝΟΧΛΟΥΝ ΤΟ ΕΝΑ ΤΟ ΑΛΛΟ, ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΤΙΠΟΤΕ, ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΤΙΠΟΤΕ.
ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΤΑ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΜΕ ΕΤΣΙ !! ΖΟΥΝΕ ΣΑΝ ΟΡΦΑΝΑ – ΑΠΟ ΓΟΝΕΙΣ, ΑΠΟ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ,
ΑΠΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ, ΑΠΟ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ, ΑΠΟ ΦΙΛΟΥΣ, ΑΠΟ ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΣΟΦΟΥΣ ΠΑΠΟΥΔΕΣ.
