Του Παναγιώτη Αποστόλου
Πολιτικού αναλυτή – αρθρογράφου
Στα μέσα του Οκτωβρίου ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοινώνει στη Βουλή των Ελλήνων πρόταση για συνάντηση των παράκτιων χωρών της Ανατολικής Μεσογείου και η οποία θα περιλαμβάνει τις χώρες της Ελλάδος, της Κύπρου, της Αιγύπτου, της Λιβύης και της Τουρκίας (;;;;)!
Το ερώτημα όμως είναι, πού ακριβώς αποβλέπει αυτή η πρωτοβουλία;
Από την στιγμή που αυτή η κυβέρνηση Μητσοτάκη έβαλε απέναντι της Ελλάδος φιλικές της χώρες, όπως η Αίγυπτος, ρίχνοντάς την στις αγκαλιές της Τουρκίας!
Με την Αίγυπτο προσφάτως – μέσω ρηματικής διακοίνωσης του Υπουργείου Εξωτερικών – να αμφισβητεί τα εξωτερικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ! Ανατρέποντας την τμηματική συμφωνία Αθήνας – Κάιρου του Αυγούστου 2020!
Η αδρανής όμως και επιβλαβής εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη έσπρωξε στις αγκαλιές της Τουρκίας και τη Λιβύη, με το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο για την οριοθέτηση των θαλασσίων περιοχών στην Ανατολική Μεσόγειο! Και ας καταδικάστηκε από τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ (26/6/2025)!
Άλλωστε η ΕΕ και ο ΟΗΕ δεν έχουν καταδικάσει την τουρκική εισβολή στην Κύπρο; Υπήρξε κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα;
Άρα τι ακριβώς σημαίνει η προσπάθεια Μητσοτάκη να πραγματοποιήσει συνάντηση με την συμμετοχή των παραπάνω χωρών;
Όταν αδυνατεί να εφαρμόσει το Διεθνές Δίκαιο (Συμφωνία των Θαλασσών στο Montego Bay – 1982) αυξάνοντας με μια ανακοίνωση τα 6 ν.μ. στα 12! Υποκύπτοντας δουλικά στο Casus Belli (Αφορμή Πολέμου) που μας επέβαλε η Τουρκία γι΄ αυτό το ζήτημα από το 1995!
Αλλά τι τα θες τι τα γυρεύεις, αυτή η κυβέρνηση είτε άθελα είτε ηθελημένα “μικραίνει” την Πατρίδα μας! Την Ελλάδα μας!
Και όπως διαβάζουμε στην καθημερινή εφημερίδα “Δημοκρατία”:
«Αίσχος! Η κυβέρνηση Μητσοτάκη στις 10 Νοεμβρίου κλείνει τα πεδία βολής Ψαθούρας, Άνδρου και Κρήτης. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, διά του ΥΕΘΑ, από τον Φεβρουάριο του 2025 ανελλιπώς και μονομερώς τιμά όλες τις τουρκικές εθνικές επετείους σε βάρος του Ελληνισμού (Γενοκτονία των Ποντίων, Μικρασιατική Καταστροφή κ.λπ.), και τώρα, στις 10 Νοεμβρίου, όταν η Τουρκία γιορτάζει τη μνήμη του Ατατούρκ, με ενέργειες σε βάρος της ελληνικής κυριαρχίας, προχωρά στο κλείσιμο των τριών ελληνικών μόνιμων πεδίων βολής στο Αιγαίο.»!
Έχει αποκρυβεί μέρος των όσων εξιστόρησε ο Κων. Μητσοτάκης;
Αλλά αντί άλλων δικών μου λόγων και σκέψεων, ας σας παραπέμψω για άλλη μια φορά στο βιβλίο του δημοσιογράφου Αλέξη Παπαχελά: «Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης με τα δικά του λόγια» και το οποίο ο εκδότης προλογίζει ως εξής:
«Το βιβλίο είναι βασισμένο στις μυστικές προσωπικές συνεντεύξεις τις οποίες παραχωρούσε, επί μία δεκαετία, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης στον δημοσιογράφο Αλέξη Παπαχελά, υπό τον όρο να δημοσιοποιηθούν μόνο μετά τον θάνατό του. To βιβλίο αυτό αποτελεί ίσως τη συγκλονιστικότερη πολιτική μαρτυρία που έχει εκδοθεί τις τελευταίες δεκαετίες»!
Σε αυτό το βιβλίο λοιπόν, στην σελίδα 208 ο δημοσιογράφος Αλέξης Παπαχελάς αναφέρεται σε συναντήσεις του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με τον Μεσούτ Γιλμάζ και τον Πρόεδρο της Τουρκίας Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, που έγιναν στις αρχές Ιουνίου 1997 (σ.σ. δηλαδή ενάμιση χρόνο μετά την αποφράδα ημέρα των Ιμίων) όταν ο Μητσοτάκης πήγε στην Τουρκία για να παραλάβει το βραβείο “Αμπντί Ιπεκτσί” για την ελληνοτουρκική φιλία, έχοντας στις αποσκευές του μια πρότασή του για την υπογραφή Συμφωνίας Φιλίας και Μη Επιθέσεως μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Ο Γιλμάζ, παλιός γνώριμος του Μητσοτάκη, Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας τη δεκαετία του ΄80 και πρόεδρος του κόμματος της “Μητέρας Πατρίδας”, έγινε τρεις φορές Πρωθυπουργός της Τουρκίας…
Είχαν συναντηθεί Μητσοτάκης – Γιλμάζ το ΄91 στο Παρίσι, όταν ήταν Πρωθυπουργός ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, αλλά και το 1997, λίγες ημέρες πριν ο Γιλμάζ εκλεγεί Πρωθυπουργός για τρίτη φορά [Μεσούτ Γιλμάζ: Πρωθυπουργός της Τουρκίας την πρώτη φορά για 5 μήνες το 1991 (23/6 – 20/11), τη δεύτερη το 1996 για τρεισήμισι μήνες (6/3 – 28/6) όταν συγκυβέρνησε το κόμμα του με το κόμμα της Τανσού Τσιλέρ και την τρίτη φορά για δυόμιση χρόνια (30/6/1997 – 11/1/1999)! Από το 1999 ως το 2002 ήταν αναπληρωτής Πρωθυπουργός στην Κυβέρνηση Μπουλέντ Ετζεβίτ]!
Αλλά ας πούμε τι ακριβώς αντιπροσώπευε ο καρδιακός φίλος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, Τούρκος Μεσούτ Γιλμάζ!
Τον Μάιο του 1996 σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στον τηλεοπτικό σταθμό Mega, των Παπαχελά – Πρετεντέρη και άλλων διανοούμενων δημοσιογράφων που έβλεπαν ως “φίλη χώρα” την Τουρκία, είχε ισχυριστεί ότι το Αιγαίο Πέλαγος δεν είναι ελληνική θάλασσα (παραγνωρίζοντας το Διεθνές Δίκαιο, όπως σήμερα ο Ρ.Τ. Ερντογάν) και πως καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν θα τολμούσε να αυξήσει τα ελληνικά χωρικά ύδατα από τα 6 ν.μ. στα 12 που όρισε η Συμφωνία των θαλασσών του Montego Bay το 1982 (έτσι επιβεβαιώνεται μέχρι σήμερα αφού αυτήν την αύξηση δεν τολμάει να κάνει και ο σημερινός Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, αποδεχόμενος το τουρκικό Casus Belli)!
Όμως ο Μεσούτ Γιλμάζ δεν είχε περιοριστεί στα παραπάνω, αλλά υπερθεματίζοντας ισχυρίστηκε ότι υπάρχει στο Αιγαίο, καθεστώς βραχονησίδων, που στην Συνθήκη της Λωζάνης παραμένει αδιευκρίνιστο (ισχυρισμός όλων των Τούρκων Πρωθυπουργών)!
Αλλά και τον Αύγουστο του 1997 ο Μεσούτ Γιλμάζ, σε συνέντευξή του στην αμερικανική εφημερίδα “Ουάσιγκτον Ποστ” ισχυριζόταν ότι το Αιγαίο Πέλαγος είναι θαλάσσιος χώρος “ειδικών συνθηκών” και δεν μπορεί να εφαρμοστεί εκεί το Διεθνές Δίκαιο!
Βέβαια, οι παραπάνω τοποθετήσεις του Μεσούτ Γιλμάζ δεν μας προξενούν κατάπληξη, αφού η τουρκική πολιτική και διπλωματία ήταν πάντα διαχρονικά συμπαγής και εξόχως σταθερή στα ζητήματα των Ελληνοτουρκικών σχέσεων! Αντίθετα από την ελληνική πλευρά, που η κάθε κυβέρνηση εφάρμοζε τη δική της πολιτική και διπλωματία επί των ίδιων ζητημάτων!
Ο Γιλμάζ έγραφε τα κείμενα και τα αποδέχονταν Σημίτης – Μητσοτάκης…
Συνεχίζοντας ο Αλέξης Παπαχελάς στο βιβλίο του αναφέρει πως, έναν μήνα μετά τις επαφές Μητσοτάκη στην Άγκυρα, η κυβέρνηση Σημίτη με ΥΠΕΞ τον Θεόδωρο Πάγκαλο υπογράφει τη Συμφωνία της Μαδρίτης στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στις 8 Ιουλίου 1997. Οι επικριτές της κυβέρνησης Σημίτη υπογραμμίζουν ότι τότε έγινε δεκτή από την ελληνική πλευρά η ύπαρξη διαφορών με την Τουρκία πέρα από την διαφορά για την υφαλοκρηπίδα (σ.σ. τότε έγινε μια ακόμη προδοσία γι΄ αυτό δεν πρέπει να πάει η Ελλάς στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, που επιθυμεί περιέργως πως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Ντόρα Μπακογιάννη). Οι υποστηριχτές (;;;) της κυβέρνησης Σημίτη αντιτείνουν ότι η Ελλάδα, με την απόφασή της στη Μαδρίτη να αποδεχτεί πλήρως τη διεθνή νομιμότητα, κάτι που επιτρέπει στα κράτη να συζητούν κάθε λογής “διαφορές”, πάντοτε επί τη βάσει του διεθνούς δικαίου (σ.σ. γιατί τότε η κυβέρνηση Σημίτη δεν αύξησε τα ναυτικά μίλια από τα 6 στα 12;), προετοίμασε το έδαφος για τη συμφωνία του Ελσίνκι το 1999!
Αλλά στο σημείο αυτό (ενότητα: Μαθήματα εξωτερικής πολιτικής – σελίδα 210) γίνεται η συγκλονιστική αποκάλυψη:
«Και επήγαν στην Ισπανία τότε, στην Μαδρίτη. Και υπέγραψαν μια Συμφωνία στη Μαδρίτη η οποία είχε μεν αυτά τα στοιχεία, στα οποία παγίως συμφωνούσαμε (;;;), αλλά είχε και σκουλαρίκια συμπληρωματικά τα οποία δεν χρειαζόντουσαν. Εγώ ήθελα ένα λιτό κείμενο με τρεις φράσεις. Αυτοί προσέθεσαν ότι έχουν θεμιτά συμφέροντα οι Τούρκοι στο Αιγαίο (σ.σ. να γιατί τσαμπουκαλεύεται σήμερα στο Αιγαίο ο Ερντογάν), ένα πράγμα το οποίο είναι μεν αληθές (σ.σ. τι μας λέγει ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης; Ότι είναι αληθές το ότι οι Τούρκοι έχουν θεμιτά συμφέροντα στο Αιγαίο;), αλλά προστιθέμενο εκείνη την ώρα δημιουργεί τη δυνατότητα παρερμηνειών, πολλών παρερμηνειών. Και μάλιστα ρώτησα εγώ εκ των υστέρων: “Γιατί το κάνετε αυτό; Γιατί τα βάζετε αυτά μέσα;”. Μου απάντησαν: “Τα ζήτησαν αυτά οι Αμερικανοί”. Λέω, άμα οι Αμερικανοί σας κάνουν τα κείμενα, καλά να πάθετε. Αλλά πάλι, λέω, καλύτερα οι Αμερικανοί, παρά να σας τα κάνουν οι Τούρκοι. Διότι θυμήθηκα τότε αυτό που είχε πει ο Γιλμάζ, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου υπέγραψε αυτό το φιάσκο στο Νταβός. Το διηγείται ο ίδιος ο υφυπουργός του ο Καψής, ο Γιάννης ο Καψής στο βιβλίο του. Είπε (ο Ανδρέας): “Αυτό το επαίσχυντο κείμενο ποιος το έγραψε;”!
Εγώ ρώτησα τον Γιλμάζ. Ποιος έγραψε αυτό το κείμενο; Και μου είπε:
“Εγώ το ΄γραψα. Αλλά αφού αυτοί το δέχτηκαν, τι θες να κάνω εγώ; Να μην το δεχτώ; Αφού τους το ΄δωσα και το δεχτήκανε”!
Και έτσι είπα εγώ μετά τη Μαδρίτη: Καλύτερα τουλάχιστον να στα γράφουν οι Αμερικανοί τα κείμενα παρά να στα γράφει ο Γιλμάζ. Αλλά το καλύτερο θα ήταν να μη στα γράφει κανένας. Να τα γράφεις ο ίδιος. Πάντως έτσι έγινε η Συμφωνία της Μαδρίτης η οποία κράτησε τα πράγματα. Και κρατήσαμε πάντοτε αυτή τη βάση. Το τελικό συμπέρασμα ήταν ότι θα κάναμε προσπάθεια για την ειρήνη (σ.σ. Γι΄ αυτό σήμερα ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, αντιγράφοντας τους Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και Κώστα Σημίτη παραχωρεί στην Τουρκία για χάρη της ειρήνης κυριαρχικά ελληνικά δικαιώματα;)!
Αφού η Κύπρος κείται μακράν, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης “χάριζε” τη Βόρειο Κύπρο στην Τουρκία…
Να ήταν όμως μόνο αυτές οι αποκαλύψεις για Μαδρίτη και Νταβός; Διαβάστε τι αναφέρεται στη σελίδα 211, πως είπε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης στον Αλέξη Παπαχελά:
«Μου λέει ο Γιλμάζ: “Εμείς οι Τούρκοι ξέρουμε ότι όποια λύση και να δώσουμε στην Κύπρο, εσείς οι Έλληνες σε δέκα χρόνια θα ΄χετε κυριαρχήσει στο νησί οικονομικά και θα κάνετε την Κύπρο ελληνικό νησί (;;;). Κι εμείς δεν μπορούμε να δεχτούμε 80 μίλια από τα νοτιοδυτικά παράλια της Τουρκίας να έχουμε ένα ελληνικό νησί” (σ.σ. αλήθεια, γιατί το πολιτικό Σύστημα της Ελλάδος δεν εκμεταλλεύτηκε αυτήν την παραδοχή του Γιλμάζ και συνέχισε, όπως και σήμερα, να θεωρεί ότι η “Κύπρος κείται μακράν”;)!
Εγώ φυσικά του είπα: “Πραγματικά με εκπλήσσεις. Πρώτη φορά ακούω αυτή την καινούργια θεωρία σου”. Αν πράγματι, λέω, έτσι πιστεύετε, τότε να έχετε το θάρρος και την εντιμότητα να μας το πείτε καθαρά. Βεβαίως, δεν θα σας χαρίσουμε το έδαφος. Να πάρουμε το έδαφος που μας ανήκει και πάρτε εσείς τη Βόρειο Κύπρο (;;;) και κάντε την ό,τι θέλετε. Αλλά έφυγα από κει και πήγα και βρήκα τον Ντεμιρέλ:
“Ο Γιλμάζ αυτά μου είπε. Εσύ τα συμμερίζεσαι;”. “Όχι” μου λέει. “Αυτό που σου είπε ο Γιλμάζ είναι the last solution (η έσχατη λύση)”. Μετά τον ερώτησα: “Εμείς είχαμε συμφωνήσει αυτά και αυτά και αυτά. Αυτά που συμφωνήσαμε ισχύουν ή δεν ισχύουν;”. “Μπορώ να το μεταφέρω αυτό στην κυβέρνηση ότι ισχύουν;” (σ.σ. στην κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη).
“Βεβαίως” μου λέει. “Να το μεταφέρεις”. Και πράγματι γύρισα και τους είπα αυτά που είχα συμφωνήσει εγώ. Δεν είχαν κάνει τον κόπο να τα δούνε. Και ούτε ήξερε κανένας»!
Θα συμφωνήσετε, ότι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο οποίος διετέλεσε Πρωθυπουργός για 3+ χρόνια, εν τούτοις αυτό το διάστημα ήταν αρκετό για να αποδεχτεί ότι έχει θεμιτά συμφέροντα στο Αιγαίο η Τουρκία;
Ο οποίος ήταν ο εμπνευστής του δόγματος “Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης” με την Τουρκία; Με την χώρα, που όλος ο πολιτισμένος κόσμος αναγνωρίζει ως τον ταραχοποιό της ευρύτερης λεκάνης της Μεσογείου και όχι μόνο; Του πολεμοχαρή Ρ. Τ. Ερντογάν; Ο οποίος διεκδικεί την μισή Ελλάδα;
Διαπιστώνοντας έτσι, πως η πολιτική στα Ελληνοτουρκικά του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ίδια με του πατέρα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη!
Έχοντας για “ντουντούκα” αυτής της πολιτικής την Ντόρα Μπακογιάννη στα ΜΜΕ, αλλά και το ΕΛΙΑΜΕΠ, το συμβουλευτικό όργανο του Πρωθυπουργού!
Την πολιτικό που πριόνισε τα πόδια του Πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, από την θέση της ΥΠΕΞ, ακυρώνοντας σε συνεργασία με τον τότε Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Γιώργο Παπανδρέου, τις δυο τεράστιες ενεργειακές επενδύσεις, του αγωγού αργού πετρελαίου “Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης” και του αγωγού φυσικού αερίου “South Stream”, επειδή ήταν ρωσικές!
Η πολιτικός υπέρμαχη των Μνημονίων, του σχεδίου Ανάν, της Συμφωνίας των Πρεσπών, της ελληνικής προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την επίλυση των Ελληνοτουρκικών διαφορών, της τροφίμου του ΕΛΙΑΜΕΠ!
Να σωθεί η Ελλάς, για να μην φτάσουμε να κλαίμε επί των ερειπίων της Οικογένειας Μητσοτάκη…
Έτσι προ των ραγδαίων πολιτών εξελίξεων στη ΝΔ και της γενικευμένης οργής του λαού, ωριμάζει ο σχηματισμός κυβέρνησης ειδικού σκοπού υπό τον Κώστα Καραμανλή!
Γιατί; Παρακάτω θα σας αναφέρω από άρθρο μου στις 26 Απριλίου 2021, πώς ο Κώστας Καραμανλής αποδόμησε την προσπάθεια του Κώστα Σημίτη σε συνέντευξή του στα “Νέα”, όπου μεταξύ άλλων σκαιότατα κατηγόρησε τον πρώην Πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή – που τον διαδέχτηκε το 2004 – πως δεν υποστήριξε την Συνθήκη της Μαδρίτης του 1997 και την Συμφωνία του Ελσίνκι του 1999! Κατηγορώντας τον, ότι τις πολέμησε και ουσιαστικά τις ακύρωσε απεμπολώντας έτσι το διπλωματικό κεκτημένο της Ελλάδας (;;;) που απόρρεε από τις παραπάνω αναφερόμενες δυο Συμφωνίες!
«Συνεχίζει ο κ. Σημίτης να γράφει για τη λεγόμενη “επιτυχία” του Ελσίνκι. Έχω πάντα επιφυλάξεις ως προς το κατά πόσο αυτές οι δημόσιες τοποθετήσεις διευκολύνουν τον χειρισμό κρίσιμων εθνικών θεμάτων και, μάλιστα, σε μια δύσκολη φάση τους που είναι τώρα σε εξέλιξη. Όμως, η εμμονή και η συνεχής επανάληψη επιβάλλουν να ειπωθούν τελικά κάποια πράγματα, για λόγους ιστορικής ακρίβειας. Και αφού παραβλέψω την αναφορά σε μια συνάντηση που δεν έγινε ποτέ με αυτήν τη σύνθεση και με αυτό το περιεχόμενο.
Για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: η δήθεν “επιτυχημένη” στρατηγική του Ελσίνκι οδηγούσε την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας, την ελληνική κυριαρχία νησιών και βραχονησίδων, στη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης! Από τα Ίμια μέχρι το Ελσίνκι, η κυβέρνηση Σημίτη ζητούσε ουσιαστικά από ΗΠΑ και Ευρωπαίους εταίρους να ωθήσουν την Τουρκία να προσφύγει στη Χάγη εναντίον μας για τα Ίμια και τις λεγόμενες “γκρίζες ζώνες”. Φρόντιζε να συμπεριληφθούν αντίστοιχες προβλέψεις στα επίσημα Ευρωπαϊκά κείμενα. Δεν έχει ξανασυμβεί κράτος, και μάλιστα Ευρωπαϊκό, να ζητά από όλον τον κόσμο να θέσει τρίτο κράτος σε δικαστική αμφισβήτηση την εδαφική του ακεραιότητα! Με τη συμφωνία της Μαδρίτης τον Ιούλιο 1997, έγινε και ένα ακόμα σοβαρό ολίσθημα. Αναγνώρισε ότι η Τουρκία έχει νόμιμα, ζωτικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα στο Αιγαίο, τα οποία έχουν μεγάλη σημασία για την ασφάλεια και την εθνική της κυριαρχία και ότι η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να ασκήσει μονομερώς κανένα δικαίωμά της! Προφανώς ούτε το μονομερές δικαίωμά της να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα, όπως ρητά προβλέπεται από το Διεθνές Δίκαιο για όλες τις χώρες.»!
Να γιατί θεωρώ εξόχως επιβεβλημένη την εμπλοκή του πρώην Πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή στα πολιτικά δρώμενα και της ανάληψης μιας εθνικής προσπάθειας – ανάτασης σε μια κυβέρνηση ειδικού σκοπού, 2-4+ χρόνια!
Για να σωθεί η Ελλάς και για να μην φτάσουμε να κλαίμε επί των ερειπίων της Οικογένειας Μητσοτάκη!!
