Υπάρχουν εποχές όπου ο Θεός αποσύρει τη Χάρη Του και αφήνει την Ιστορία να φανεί γυμνή, να αποκαλύψει ποιοι Τον υπηρετούν και ποιοι Τον εμπαίζουν. Και τότε, μέσα στο χάος, ακούγεται η φωνή ενός Αγίου: καθαρή, διαυγής, προφητική.
Κι όμως, δεν είναι οι άθεοι, ούτε οι χλευαστές του κόσμου αυτοί που πολεμούν τη φωνή αυτή. Είναι οι “εντός“. Είναι οι “αρχές” της Εκκλησίας, που την κατάντησαν άντρο κλεφτών και απατεώνων.
Είναι οι «γραμματείς και Φαρισαίοι» της εποχής μας. Οι κακοφορμισμένοι εκκλησιαστικοί ηγέτες που φέρουν το ράσο όχι ως χιτώνα σωτηρίας αλλά ως ένδυμα εξουσίας, προσαρμοσμένοι πλήρως στις ανάγκες της Νέας Εποχής, της Ε.Ε., των τεχνοκρατών και των οικουμενιστικών κέντρων που επιχειρούν να μετατρέψουν την Εκκλησία του Χριστού σε θρησκευτικό παράρτημα της παγκοσμιοποίησης.
Το σκάνδαλο της «παραμυθίας»! Όταν “επισκοπικά” χείλη αποδομούν τον Εθνικό μας Άγιο
Η πρόσφατη δήλωση του “Αρχιεπισκόπου” Κύπρου περί «λόγων παραμυθίας», όταν ο Άγιος Παΐσιος προφήτευε για τα εθνικά ζητήματα, δεν είναι απλώς ένα θεολογικό ολίσθημα. Είναι εκκλησιολογικό αδίκημα. Είναι πνευματική ύβρις. Είναι αποδόμηση του Αγίου Πνεύματος, με την ίδια θρασύτητα που έδειχναν οι Φαρισαίοι όταν έλεγαν ότι ο Χριστός «ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια».
Τι είπε λοιπόν ο Αρχιεπίσκοπος;
Ότι ο Άγιος Παΐσιος, ο μέγας αυτός φύλακας του Γένους και μέγας προφήτης της Ρωμιοσύνης, ο ασκητής που έβλεπε “εν ενεστώτι” όσα έρχονται, μιλούσε τάχατες για… να παρηγορήσει τον κόσμο!
Άκουσον, άκουσον!
Με μια φράση, ο Αρχιεπίσκοπος ακυρώνει τον προφητικό λόγο του Αγίου, υπονοεί ότι δεν είδε, δεν άκουσε, δεν γνώρισε, αλλά απλώς «έλεγε λόγια παρηγοριάς» σε …κουρασμένους ανθρώπους!
Έτσι δεν έλεγαν και οι Φαρισαίοι; Ότι ο Χριστός δεν ήταν ο Μεσσίας, αλλά «παραπλανούσε τον λαό»; Ε; Έτσι δεν είναι;
Η ιστορία επαναλαμβάνεται να πάρει η οργή και οι ρόλοι – απίστευτο – είναι πάλι οι ίδιοι! Δείτε το βίντεο:
Όταν η τεχνοκρατική, νεοταξική και εμφανώς σατανοκρατούμενη Δύση έβαλε μπροστά το σχέδιο της ψηφιακής φυλακής, όταν άρχισε ο παγκόσμιος ψυχολογικός πόλεμος της πανδημίας, όταν τα εμβόλια-εργαλεία εξουσίας επιβλήθηκαν ως “σωτηρία”, όταν η ηλεκτρονική ταυτότητα μετατράπηκε στο μέγα δοκίμιο της Νέας Τάξης και της Μεγάλης Επανεκκίνησης, όταν ο Προσωπικός Αριθμός έγινε το νέο όνομα του ανθρώπου στην παγκόσμια μηχανή, όταν η Ε.Ε. άρχισε να μιλά για “κοινωνίες χωρίς μετρητά”, “ψηφιακές συμπεριφορές” και “πλήρη έλεγχο των οικονομικών συναλλαγών”, ο Άγιος Παΐσιος τα είχε προφητέψει όλα! Διαβάστε τα βιβλία που γράφτηκαν από μοναχούς που τον έζησαν από κοντά, που άκουσαν τα λόγια του και τα κατέγραψαν όλα και θα δείτε πως όλα, μα ΟΛΑ τα προέβλεψε, όχι γενικά και αόριστα, αλλά με ακρίβεια σαν να τα ζούσε ο ίδιος! Με λεπτομέρεια! Με σαφήνεια!
Είχε πεί συγκεκριμένα ότι θα έρθει εποχή που ο άνθρωπος θα παρακολουθείται διαρκώς, ότι θα επιβληθούν «σημάδια» που θα είναι προθάλαμος του σφραγίσματος, ότι ο άνθρωπος θα εξαρτάται από κώδικες, κάρτες, αριθμούς, ότι οι κυβερνήσεις θα απαιτήσουν υπακοή στον ψηφιακό σκοτεινιασμένο κόσμο. Και σήμερα, τι ακριβώς γίνεται; Αυτά ακριβώς που είχε πεί!!! Τα οποία τα ζούμε στο πετσί μας και τα ζούμε σαν εφιάλτη οργουελικό!
Ποιος λοιπόν είπε την αλήθεια; Ο Άγιος ή ο …μοντέρνος “Αρχιεπίσκοπος”;
Η προφητεία για την Τουρκία και το …νευρικό σύστημα που αγγίζει!
Ο Άγιος προφήτευσε το σημαντικότερο, το οποίο είναι και η επιτομή του συνεχούς της υπάρξεως του Γένους μας: Την πτώση της Τουρκίας, την επέμβαση της Ρωσίας, τη διάλυση του νεοοθωμανικού θηρίου και την απελευθέρωση της Κύπρου χωρίς πόλεμο.
Αυτά δεν είναι «παραμυθίες» ούτε «λόγια ψυχολογικής υποστήριξης».
Είναι προφητεία. Σταλμένη από τον Θεό, μέσω των Αγγέλων Του. Και ο Άγιος αυτός Μοναχός της Ρωμιοσύνης, μιλούσε καθημερινά με τον Θεό. “Πάω να ανοίξω τον…ασύρματο”, έλεγε χιουμοριστικά. Δηλαδή την προσευχή του, που την παρομοίαζε με …επικοινωνία μέσω θεϊκού ασυρμάτου! Είναι λοιπόν ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ.
Και η προφητεία αυτή έχει ήδη αρχίσει να κανει να τρέμουν τα θεμέλια της διεθνούς σκηνής!
Τα βλέπουμε σε…ζωντανή μετάδοση όλα. Ρωσία και ΝΑΤΟ σε ιστορική σύγκρουση. Μέση Ανατολή έτοιμη να εκραγεί. Τουρκία στρατιωτικά διαλυμένη εσωτερικά. Ο Ερντογάν στα όρια γεωπολιτικής χρεοκοπίας.
Δεν θέλει και πολύ φαντασία για να καταλάβει κανείς πόσο κοντά είμαστε σε όσα περιέγραψε ο Άγιος.
Γιατί λοιπόν ενοχλείται ο Αρχιεπίσκοπος; Γιατί προσπαθεί να «διορθώσει» τον Άγιο; Η απάντηση βρίσκεται σε αυτό που άλλοι εξ ίσου Άγιοι της Ρωμιοσύνης είπαν:
«Θα έρθει καιρός που πολλοί επίσκοποι και εκλεκτοί θα πλανηθούν από την Νέα Εποχή και τον αντίχριστο λογισμό. Θα κυνηγούν τους Αγίους και θα υπερασπίζονται την κοσμικότητα.»
Η εποχή αυτή είναι τώρα.
Οι σύγχρονοι “Φαρισαίοι”: Το “μαύρο ράσο” ως κάλυμμα της Νέας Τάξης των Σατανιστών!
Δεν είναι τυχαίο ότι οι πολέμιοι του Αγίου Παϊσίου δεν βρίσκονται έξω από την Εκκλησία, αλλά μέσα σ’ αυτήν. Σε επισκοπές, σε συνοδικά γραφεία, σε θεολογικές σχολές που έχουν μετατραπεί σε προπύργια οικουμενισμού και «προοδευτικής θεολογίας» και άλλα τέτοια …θαυμαστικά. Ακριβώς, όπως οι Φαρισαίοι κατηγορούσαν τον Χριστό ότι «πλανά τον λαό», έτσι και οι σημερινοί Φαρισαίοι με ράσα, με τίτλους, με βαθμίδες κατηγορούν τους Αγίους ότι… «παραμυθιάζουν» τον λαό!
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ιεραρχία πολεμά την προφητική φωνή. Ο λόγος είναι απλός:
Ο Άγιος Παΐσιος τους ξεμπροστιάζει, αποκαλύπτει το ψέμα τους μεγαλοπρεπώς, όχι από τα βιβλία που έχουν γραφτεί για τον βίο του, αλλα από την ίδια την πραγματικότητα που εκείνος είχε προφητεύσει και που βρίσκεται ΜΕΣΑ στα βιβλία του! Και το ψέμα τους είναι η συμφωνία τους με τον κόσμο.
Δεν αντέχουν την αλήθεια που η Θεία Χάρη ξεσκεπάζει. Δεν αντέχουν έναν Άγιο που μίλησε για Αντίχριστο, για πλάνη, για ταυτότητες, για αλλοίωση της πίστεως, πράγμα που αυτοί οι γιαλαντζί ιερωμένοι, ακολουθούν κατά πόδας, δεχόμενοι τα πάντα επειδή…ο κόσμος προχωρεί μπροστά και προοδεύει!!!
Δεν αντέχουν, κυρίως, το ότι η προφητεία του δείχνει ξεκάθαρα ότι η παγκοσμιοποίηση θα καταρρεύσει και μαζί της όλοι όσοι την υπηρέτησαν!
Κι όμως, η Ιστορία έχει ήδη κρίνει. Ο Άγιος Παΐσιος δεν ήταν ένας «γεροντάκος της παρηγοριάς». Ήταν ο μεγαλύτερος προφήτης του Ελληνισμού μετά τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό. Και οι προφητείες του δεν ήταν προϊόν «ψυχολογίας», αλλά Θείας Χάριτος.
Αυτό το ξέρει ο λαός. Γι’ αυτό και τον τιμά σε κάθε σπίτι, σε κάθε εικονοστάσι. Γι’ αυτό και έτρεχε στις τηλεοράσεις του κάθε φορά όπου παιζόταν νέο επεισόδιο της ευλογημένης από τον ίδιο τον Χριστό τηλεοπτικής σειράς “Αγιος Παΐσιος, από τα Φάρασα στον Ουρανό“!
Ο λαός λοιπόν το ξέρει, αυτοί οι κοσμικοί της Εκκλησίας δεν το αντέχουν! Γιατί ο Άγιος Παΐσιος είναι η ζωντανή γέφυρα ανάμεσα στην πίστη και την Ιστορία, ανάμεσα στο πνευματικό φως και το εθνικό πεπρωμένο, ανάμεσα στη Ρωμιοσύνη που ανασταίνεται και την Πόλη που επιστρέφει. Και επειδή δεν μπορούν να ανατρέψουν την αλήθεια του, προσπαθούν να την…«ερμηνεύσουν», ως οι σύγχρονοι Γνωστικοί, ως οι σύγχρονοι Φαρισαίοι. Να την «μαλακώσουν» αρχικά, να την «εκλογικεύσουν» μετά και να την σβήσουν αργότερα.
Αλλά σβήνει όμως το φως του Θεού; Σβήνει ποτέ το αιώνιο καντήλι της Ορθοδοξίας; Όχι βέβαια! Όπως δεν έσβησε τότε όταν οι Φαρισαίοι παρέδωσαν τον Χριστό για να σταυρωθεί κι Εκείνος με την Ανάσταση του το ενίσχυσε, έτσι δεν θα σβήσει ούτε τώρα, που οι επίγονοι των Φαρισαίων βλασφημούν τους Αγίους και τον ίδιο τον Εσταυρωμένο Χριστό.
Ο Άγιος Παΐσιος δεν άφησε μόνο προειδοποίηση. Άφησε και ελπίδα. Η Τουρκία θα σπάσει σε τρία κομμάτια, η Πόλη θα επιστραφεί στους Έλληνες, η Ρωμανία θα αναστηθεί, η Κύπρος θα ελευθερωθεί, ο Ελληνισμός ο ίδιος θα αναστηθεί μέσα από το σκοτάδι και το έρεβος. Και τότε, όλοι οι σημερινοί «ερμηνευτές» και «διορθωτές» των προφητειών και των θείων λόγων θα σιωπήσουν, γιατί η ίδια η πραγματικότητα θα τους διαψεύσει.
Η μπόρα είναι εδώ. Ο ζόφος είναι εδώ. Η Νέα Τάξη εξαπολύει τα τελευταία της βέλη. Αλλά μετά από αυτή τη δαιμονική νύχτα, θα ανατείλει η λιακάδα του Θεού. Και μαζί της, η Δικαιοσύνη Του.
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ο Άγιος Παΐσιος και η Ρωμανία που έρχεται
Η μορφή του Αγίου Παϊσίου αποτελεί για τον Ελληνισμό ό,τι ήταν ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός για τους υπόδουλους Ρωμιούς. Μια φωνή προφητική, μια φωνή ελευθερίας, μια φωνή μέλλοντος.
Δεν είναι απλώς Άγιος του 20ού αιώνα. Είναι ο στυλοβάτης ενός οράματος, που υπερβαίνει τον χρόνο και μιλά στην καρδιά της Ρωμιοσύνης ως διαχρονικής, αδιάσπαστης πολιτισμικής ταυτότητας.
Η Ρωμιοσύνη απέχει πολύ από το να είναι έθνος-μουσείο. Ούτε ασφαλώς ανάμνηση μιας Αυτοκρατορίας που “χάθηκε”. Είναι η πνευματική πραγματικότητα, η ιερή συνέχεια, η θεολογική αυτοσυνειδησία.
Ο Άγιος Παΐσιος ήταν εκείνος που υπενθύμισε στους νεοέλληνες ότι η Ιστορία τους δεν τελείωσε το 1453, ούτε το 1922. Ούτε καν το 1974. Γιατί, όπως είπε ο ίδιος, “ο Θεός χρωστάει πολλά στους Έλληνες“.
Η προφητική παράδοση όμως του Γένους, δεν ξεκινά με τον Άγιο Παΐσιο.
Έχει ρίζες στον Άγιο Ανδρέα τον δια Χριστόν Σαλό, στον Άγιο Μεθόδιο Πατάρων, στον Άγιο Ταράσιο, στους Νεομάρτυρες της Τουρκοκρατίας, στον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό ασφαλώς, στον Αγιο Νεκτάριο και φυσικά, στον Άγιο Αρσένιο τον Καππαδόκη, νουνό και πνευματικό πατέρα του Αγίου Παϊσίου. Όλοι αυτοί μιλούσαν για το ίδιο πράγμα, δηλαδή την επιστροφή του Γένους στη φυσική του πορεία και στο ιστορικό του βάθος.
Ο Άγιος Παΐσιος όμως λειτούργησε ως ο ανανεωτής αυτής της προφητείας στον δικό μας αιώνα. Ξαναθύμισε ότι η Ρωμιοσύνη δεν είναι ιδέα ούτε ρομαντισμός, αλλά είναι εκκλησιαστικό σώμα, ιστορική αποστολή και μέλλον που έρχεται.
Ο Άγιος Παΐσιος μίλησε με απόλυτη σαφήνεια και αυτά που είπε, δεν είναι πολιτικές προβλέψεις. Είναι μυσταγωγικές απεικονίσεις του Θεού μέσα στον χρόνο.
Η Τουρκία, στην προφητεία του Αγίου, είναι το μεγάλο εμπόδιο που πρέπει να απομακρυνθεί για να επιστρέψει η ιστορική ισορροπία. Είναι η σκιά που προηγήθηκε του φωτός. Είναι ο «ῥυπαρὸς» που προηγείται της καθάρσεως. Και πιο συγκεκριμένα, είχε πει πως “Η Τουρκία, δεν είναι ένα έθνος που προέκυψε από την ευλογία του Θεού. Ηλθε ως αρωγός παιδείας για το παραπλανημένο Βυζάντιο που προσπάθησε να αρπαχτεί από τα πόδια του Πάπα. Γι’ αυτό και θα καταστραφεί. Θα εξαφανιστεί από τον χάρτη.”
Και σήμερα, προφανώς δεν χρειάζεται φαντασία για το ότι βρισκόμαστε σχεδόν ενώπιον της ίδιας μας της μοίρας. Η Τουρκία βρίσκεται γεωπολιτικά και οικονομικά στα πρόθυρα κατάρρευσης. Ό,τι είπε ο Άγιος, αρχίζει να υλοποιείται
Για τον Άγιο Παΐσιο, η Κύπρος δεν ήταν απλώς ένα ακόμη πολύπαθο ελληνικό νησί. Ήταν το πληγωμένο μέλος του σώματος της Ρωμιοσύνης. “Η απελευθέρωσή της δεν θα έρθει με πόλεμο“, είπε.“Θα έρθει «μόνη της», ως επακόλουθο της κατάρρευσης της Τουρκίας”.
Η Κύπρος λοιπόν, που σήμερα πολλοί ελλαδίτες του Ψευτορωμαίϊκου την εγκαταλείπουν στην πολιτική λήθη, είναι το πρώτο σημείο της επιστροφής της Θείας Πρόνοιας.
Μόλις πέσει το κατοχικό βάρος, ενεργοποιείται η αναδρομή της ιστορίας προς το φυσικό της τέλος. Όταν ο Άγιος Παΐσιος μιλούσε για την επιστροφή της Κωνσταντινουπόλεως, δεν μιλούσε για εθνικιστικό όραμα. Μιλούσε για πνευματική αποκατάσταση.
Η Πόλη είναι το κέντρο της Ορθοδοξίας, το ομφαλιοδετικό σημείο της Ρωμιοσύνης, ο ιερός τόπος όπου ενώθηκαν: η νέα ελληνική παιδεία που αποτέλεσε τη συνέχεια αυτής της αρχαίας των μεγάλων φιλοσόφων, η χριστιανική πίστη και η ρωμαϊκή-ελληνική κρατική συνέχεια.
Η Πόλη δεν ανήκει στην Τουρκία. Ποτέ δεν ανήκε και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, ο Ερντογάν κατά την επέτειο της Αλώσεως, φτιάχνει αυτά τα επικοινωνιακά σόου, προσπαθώντας να περάσει στον λαό του ότι η Πόλη κατακτήθηκε και επομένως…ανήκει σε αυτούς ως λάφυρο. Η Πόλη όμως ανήκει στην οικουμένη του Χριστού, και γι’ αυτό, όπως είπε θα δοθεί «χωρίς να μπλέξουμε εμείς σε πόλεμο» παρά μόνο όταν θα έχει πλέον καταρρεύσει ο αντίπαλος αφ’ ενός και αφ’ ετέρου, όταν οι παλιοί μεσαιωνικοί βιαστές της (οι Φράγκοι δηλαδή) θα έχουν ήδη πληρώσει το τίμημα της βεβήλωσης.
Η Ρωμανία δεν επιστρέφει ως αυτοκρατορία εντυπώσεων, αλλά ως πνευματικός φορέας του μέλλοντος. Ο Άγιος Παΐσιος είδε κάτι που εμείς δεν βλέπουμε ακόμη ή δεν θέλουμε να δούμε ακόμη γιατί αν το “δούμε”, θα πρέπει και να επιστρέψουμε στον ανηφορικό δρόμο του Θεού.
Είδε λοιπόν πως η ιστορία της Ευρώπης και της Ανατολής θα επαναδιαμορφωθεί και ότι μέσα σε αυτό το χάος, η Ρωμιοσύνη θα σταθεί ξανά ως σταυροπηγιακό κέντρο πολιτισμού και πίστεως.
Οι αφελείς νομίζουν ότι οι προφητείες του Αγίου περιγράφουν μια νέα αυτοκρατορία που θα αντικαταστήσει τις άλλες, κατακτητική, με τάσεις ηγεμονικές σε παγκόσμιο επίπεδο και άλλα τέτοια. Όχι. Η Ρωμανία που έρχεται, είναι Ρωμανία πνευματική, πολιτισμική, εκκλησιαστική. Είναι η επιστροφή του Γένους στην ταυτότητά του, η αποτίναξη των δουλικών συμπλεγμάτων προς Δύση και Ανατολή, η επαναφορά της Ορθοδοξίας ως παγκόσμιο φως, η αποκατάσταση του χριστιανικού κέντρου στην Πόλη, η ανασύσταση του ρωμαίικου τρόπου ζωής, δηλαδή του τρόπου που συνδύαζε πίστη, δικαιοσύνη, ελληνικότητα, Ρωμαϊκό Δίκαιο και οικουμενικότητα. Αυτή η Ρωμανία «έρχεται», όχι με θριαμβολογίες, αλλά μέσω της πτώσης των δυνάμεων της αδικίας.
Και ασφαλώς, πρόδρομος και προφήτης της είναι ο Άγιος Παΐσιος.
Ο μέγας αυτός Εθνικός μας Άγιος, είπε ότι η ανθρωπότητα θα περάσει σκοτάδι μεγάλο. Ενα σκοτάδι τεχνοκρατικό, πνευματικό και φυσικά εσχατολογικό.
Και το ζούμε σήμερα με τα ψηφιακά δεσμά, τα εμβόλια ελέγχου, τις κάρτες πολίτη, την κατάλυση της ανθρώπινης ελευθερίας.
Αλλά είπε και κάτι άλλο και αυτό είναι το κλειδί, ότι ο Θεός δεν θα αφήσει τον κόσμο στα χέρια των αντιχρίστων.
Ότι θα γίνει κάθαρση δηλαδή, που σημαίνει κατάρρευση του δαιμονικού συστήματος. Και τότε η Ρωμιοσύνη θα λάμψει ξανά. Ο Άγιος το περιέγραψε με την απλότητα των Αγίων:
«Μετά την μπόρα τη δαιμονική, θα έρθει η λιακάδα η θεϊκή.»
Και αυτή η λιακάδα δεν είναι άλλη από την αναγέννηση της Ρωμανίας! Ας είναι ευλογημένο το όνομα του Θεού!
