Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε από τον Νορβηγό καθηγητή Jarle Aarstad του Ινστιτούτου Οικονομικών και Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Εφαρμοσμένων Επιστημών της Εσωτερικής Νορβηγίας (Inland Norway) συνδέει τη χορήγηση των εμβολίων κατά του Covid-19 με σημαντική μείωση των γεννήσεων στις ΗΠΑ.
Σύμφωνα με την έρευνα, που πραγματοποιήθηκε με βάση στοιχεία του CDC (των Αμερικανικών Κέντρων Ελέγχου & Πρόληψης Νοσημάτων) σχετικά με εμβολιασμούς και τις γεννήσεις ζώντων νεογνών σε 566 κομητείες (όπου κατοικούν περίπου 260 εκατομμύρια κάτοικοι), το 2023 καταγράφηκαν στις ΗΠΑ σχεδόν 70.000 λιγότερες γεννήσεις ζώντων νεογνών από ό,τι αναμενόταν χωρίς τον μαζικό εμβολιασμό. Προεκτείνοντας αυτό το αποτέλεσμα σε ολόκληρο τον πληθυσμό των ΗΠΑ, ο ερευνητής συμπέρανε ότι η εκστρατεία εμβολιασμού προκάλεσε μια μείωση περίπου 2% των γεννήσεων και μια αντίστοιχη μείωση 0,03 μονάδων στο συνολικό ποσοστό γονιμότητας (TFR), το οποίο μειώθηκε από 1,65 το 2022 σε 1,62 το 2023.
Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η μείωση που παρατηρήθηκε μεταξύ 2022 και 2023 οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην αρνητική επίδραση των εμβολίων, ενώ οι παραδοσιακοί διαρθρωτικοί παράγοντες (πληθωρισμός, κόστος στέγασης, συμμετοχή των γυναικών στην εργασία, έλλειψη υπηρεσιών φροντίδας παιδιών, μέση ηλικία κατά την γέννηση του πρώτου παιδιού) δεν παρουσιάζουν επαρκείς μεταβολές για να δικαιολογήσουν από μόνες τους μια τέτοια μείωση της γονιμότητας από το ένα έτος στο άλλο.
Ο βιολογικός μηχανισμός που ευθύνεται για αυτό δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί. Ο συγγραφέας αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας αύξησης της προσωρινής ή μόνιμης υπογονιμότητας στις γυναίκες που έχουν εμβολιαστεί ή μιας αύξησης των αποβολών και των θνησιγενών γεννήσεων. Κατά τη διάρκεια της διετίας 2021-2022, πολλά μαιευτικά τμήματα στις ΗΠΑ ανέφεραν μια μη φυσιολογική αύξηση των εμβρύων που πέθαναν στη μήτρα.
Το 2024, ο αμερικανικός δείκτης TFR έπεσε περαιτέρω στο ιστορικό χαμηλό του 1,60, τροφοδοτώντας τον φόβο ότι μέρος της βλάβης στη γυναικεία γονιμότητα μπορεί να αποδειχθεί μη αναστρέψιμη.
Η μελέτη υπογραμμίζει ότι, σε αντίθεση με άλλους δημογραφικούς παράγοντες (επίπεδο εκπαίδευσης, ηλικία γάμου, επιλογή μη τεκνοποίησης) που εμπίπτουν στη σφαίρα της ατομικής ελεύθερης απόφασης, ο εμβολιασμός κατά της Covid-19 είχε σε πολλές περιπτώσεις επιβληθεί ή ενθαρρυνθεί σχεδόν υποχρεωτικά από εργοδότες, από δημόσιους φορείς και κυβερνητικά μέτρα, περιορίζοντας ουσιαστικά την ελευθερία επιλογής δεκάδων εκατομμυρίων πολιτών.
Τα πλήρη δεδομένα της έρευνας έχουν δημοσιοποιηθεί και βρίσκονται επί του παρόντος υπό αξιολόγηση από ομοτίμους καθηγητές.
