[συνέχεια από www.triklopodia.gr/bas_4-κοσμοκαλόγερος-θα-γίνει-της-παλαιά/ – Ζητώ ταπεινά συγγνώμη για την καθυστέρηση του άρθρου αλλά είναι γνωστόν από παλιά “άλλαι μεν βουλαί ανθρώπων, άλλα δε Θεός κελεύει”]
– Γιατί το λες παππού;
– Αν κοιτάξεις στην Παλαιά Διαθήκη τα γεγονότα, δεν θα σου μείνει ούτε μία αμφιβολία ότι όλα σήμερα γίνονται όπως τότε. Ο Θεός απεκαλύφθη τότε στον Αβραάμ και τους λοιπούς και τήρησε ακριβέστατα όσα υποσχέθηκε, οι δε εβραίοι σχεδόν δεν έχαναν ευκαιρία να μην Τον προδόσουν. Πάντοτε ο Θεός φρόντιζε τον Ισραήλ να έχει τόση ισχύ, για να ανταπεξέρχεται θετικά σε όσα του συνέβαιναν, όταν σεβόταν τον Θεό και αντίστοιχα, όταν δεν Τον σεβόταν, να περιφέρεται από δουλεία σε δουλεία, όπως ακριβώς συμβαίνει με τους Έλληνες.
– Τώρα που το σκέφτομαι έχεις δίκιο!
– Κυνήγησαν όσους κατηχούσαν τον Λόγον του Θεού, όπως ακριβώς κατηγόρησε ο Χριστός τους φαρισαίους, που πλανούσαν τους εβραίους. Τα ίδια και σήμερα, κυνηγούν όποιον μιλήσει για Χριστό και αφήνουν όσους πλανούν τον κοσμάκη και λένε πλανημένα λόγια, ακριβώς τα αντίθετα του Θεού.
– Παππού, συμφωνώ μαζί σου. Αλλά πόσοι το βλέπουν έτσι καθαρά, όπως το δηλώνεις;
– Ελάχιστοι, παιδί μου, γιατί ο κόσμος δεν είναι καθαρός και προσπαθεί να δικαιολογήσει τα δικά του. Έχει μάθει να ζει εν ανομία και δεν μπορεί να φανταστεί μία κοινωνία σχεδόν αναμάρτητη. Το είπε ο Χριστός :
«οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον. οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ εἰς τὸν κόσμον ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον, ἀλλ’ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ. ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν οὐ κρίνεται, ὁ δὲ μὴ πιστεύων ἤδη κέκριται, ὅτι μὴ πεπίστευκεν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. αὕτη δέ ἐστιν ἡ κρίσις, ὅτι τὸ φῶς ἐλήλυθεν εἰς τὸν κόσμον, καὶ ἠγάπησαν οἱ ἄνθρωποι μᾶλλον τὸ σκότος ἢ τὸ φῶς· ἦν γὰρ πονηρὰ αὐτῶν τὰ ἔργα. πᾶς γὰρ ὁ φαῦλα πράσσων μισεῖ τὸ φῶς καὶ οὐκ ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς, ἵνα μὴ ἐλεγχθῇ τὰ ἔργα αὐτοῦ· ὁ δὲ ποιῶν τὴν ἀλήθειαν ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς, ἵνα φανερωθῇ αὐτοῦ τὰ ἔργα, ὅτι ἐν Θεῷ ἐστιν εἰργασμένα» (Ιωάν.03.16-21 : Διότι τόσον πολύ ηγάπησεν ο Θεός τον βυθισμένον εις τας αμαρτίας κόσμον, ώστε παρέδωκεν εις σταυρικόν θάνατον τον μονογενή του Υιόν· δια να μη καταδικασθή εις την αιωνίαν απώλειαν κάθε ένας που θα πιστεύη εις αυτόν, αλλά να έχη ζωήν αιώνιον. Διότι δεν έστειλεν ο Θεός τον Υιόν του στον κόσμον δια να κρίνη και καταδικάση τον κόσμον, αλλά δια να σωθή ο κόσμος με την θυσίαν αυτού. Καθε ένας που πιστεύει εις αυτόν, εις οποιοδήποτε έθνος και αν ανήκη, δεν καταδικάζεται. Οποιος όμως δεν πιστεύει, έχει καταδικασθή από τώρα, ακριβώς διότι δεν επίστεψε στο όνομα του μονογενούς Υιού του Θεού, και με την απιστίαν του απέκλεισεν αυτός μόνος τον εαυτόν του από την σωτηρίαν. Αυτή δε είναι και η αιτία της καταδίκης των απίστων· ότι δηλαδή το φως, ο Υιός του Θεού, ήλθεν στον κόσμον, αλλά οι άνθρωποι ηγάπησαν και έδωσαν μάλλον την καρδιά τους στο σκοτάδι και όχι στο φως. Και τούτο, διότι τα έργα των ήσαν πονηρά. Διότι κάθε ένας που αμετανοήτως πράττει έργα κακά και διεστραμμένα, αντιπαθεί και αποστρέφεται το φως και δεν έρχεται στο φως, δια να μη φανερωθούν τα φαύλα έργα του. Καθένας δε που ζη και πράττει σύμφωνα με την αλήθειαν του Θεού, έρχεται στο φως, πλησιάζει με εμπιστοσύνην στον Κυριον Ιησούν, δια να φανερωθή η ποιότης και η αξία των έργων του, να πληροφορηθή δε και ο ίδιος ότι πράγματι αυτά έχουν γίνει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού.)
– Αναρωτιέμαι παππού, γιατί τους φαίνεται τόσο δύσκολο να μετανοήσουν, εξομολογώντας τα, αφού με την μετάνοια σβήνουν.
– Το βλέπεις αυτό γιατί τα αντιμετωπίζεις διαφορετικά. Ίσως γιατί προσπαθείς το «απαρνησάσθω εαυτόν».
– μμμ πιθανόν αλλά ερμήνευσέ μου κάτι :«τελικά μοιάζουμε τόσο πολύ με τους εβραίους;».
– Ομοιάζουμε καταπληκτικά αλλά με μία διαφορά. Την κατάλληλη στιγμή εμείς (οι Έλληνες) θα σκύψουμε το κεφάλι, αυτοί όχι. Εκεί είναι η διαφορά μας κατά τους πατέρες. Όχι όλοι αλλά όσοι απαιτούνται κατά τον Κύριον.
– Δηλαδή θα υπάρξουν πολλοί, που δεν θα το σκύψουν;
– Ναι, παιδί μου, δυστυχώς!
– Παππού, θέλω μία χάρη, με αφορμή όσα είπες. Πες μου για τα περί γάμου και την αιτία αποτυχίας των περισσοτέρων.
(συνεχίζεται)
