Υπάρχει ένα γραπτό έργο καταπληκτικό..
Καταπληκτικό υπό τήν έννοια τού ηθικού σθένους τής προβολής διότι σέ απόλυτες τιμές ιστορικών γεγονότων είναι.. φρίκη.
Η εν λόγω διατριβή πού κυκλοφορεί ελεύθερα στό διαδίκτυο καί ελπίζω νά έφτασε ολόκληρη στίς περίπου 480 σελίδες, αφορά κάτι πού αν καί μοναδικό, δέν είναι καθόλου γνωστό.
Αφορά τό κρατικό ειδικό πρόγραμμα για τήν πλήρη μεταβολή τής φύσης τού ανθρώπου..
Η κινητροδότηση τοποθετείται στό δαιμονικό επίπεδο ότι, δηλαδή, οι εκτελεστές τού προγράμματος (πάντα κρατικού ! ) από δαιμονικό μίσος κατά τού ανθρώπου, εβασάνιζαν τά θύματα τους.
Σαφώς ο βασανισμός προϋποθέτει ένα φορτίο μίσους.
Όμως, η αναγωγή στό δαιμονικό δέν είναι απαραίτητη αξιολογικά ούτε αλλάζει τό περιεχόμενο τών πράξεων.
Πρέπει νά παραμένουμε στό ορατό πεδίο τής ζωής, αφού μόνον έτσι, γινόμαστε κατανοητοί απλά καί σίγουρα.
Τό ιστορικά σημαντικό αφορά τήν ανάδειξη τής κομμουνιστικής Ρουμανίας πέρα από αυτό πού καλύφτηκε γρήγορα μέσα στήν ταχεία ροή τών γεγονότων καί τήν πρόχειρη κρίση ότι αφού η Ρουμανία είναι μία
βαλκανική χώρα, δέν θά πρέπει νά τρο-μά-ζει για τίς συνθήκες ζωής τής κομμουνιστικής περιόδου.
Τελικά, η αλήθεια ήταν ακριβώς αντίθετη..
Η κομμουνιστική Ρουμανία είχε τό μεγαλύτερο δίκτυο πρακτόρων στίς χώρες τής μή κομμουνιστικής Ευρώπης.
Η Σεκιουριτάτε ήταν η απόλυτα σκληρή μυστική υπηρεσία, τό απόλυτο καθεστωτικό εργαλείο,
τό μεγαλύτερο φόβητρο για τόν λαό καί ήταν απόλυτα πιστή στόν Τσαουσέσκου.
Το προσωπικό τής Σεκιουριτάτε είχε ειδικά κοινωνικά προνόμια καί πολύ καλούς μισθούς ακόμη καί στήν
μακρά περίοδο πείνας όταν ο Τσαουσέσκου, δήλωνε δημόσια ότι ήταν ευκαιρία ο λαός νά απαλλαγεί
από τά περιττά σωματικά κιλά!..
Η Σεκιουριτάτε ήταν η ένοπλη δύναμη πού αντιστάθηκε για νά υπερασπιστεί τό καθεστώς καί τά προνόμια της, δίνοντας μάχες -επί μέρες- κατά τού Ρουμανικού Στρατού πού εξεγέρθηκε ακολουθώντας τόν Λαό κατά τού Τσαουσέσκου.
Η Ρουμανία ήταν η μόνη κομμουνιστική χώρα στόν κόσμο, πού η λήξη τού “υπαρκτού” έγινε μέ τή βία!
Στήν Σοβιετική Ένωση δέν σημειώθηκε ούτε μία αιματοχυσία πέρα από ένα θεατρικό επεισόδιο (καθυστερημένου!) πραξικοπήματος πού ήταν γελοίο μπροστά στό αναπόφευκτο.
Ο κομμουνισμός στηρίζεται στή βία τών εν-όπλων καί στόν έλεγχο τής τροφής.
Ο δαιμονισμός αφορά τήν πλήρη ανηθικότητα τής κρατικής βίας πού τελικά, περνά στίς σχέσεις μεταξύ
τών πολιτών.
Μελετώντας τό σοβιετικό μοντέλο, δηλαδή, τόν κομμουνισμό σέ μία χώρα, μπορούμε νά καταλάβουμε τήν
παγκοσμιοποίηση, δηλαδή, τόν παγκόσμιο κομμουνισμό πού επαναλαμβάνει τά γεγονότα σέ
παγκόσμια κλίμακα.
Χάντζος Φίλιππος
