Κανένα σοβαρό κράτος δεν διαλύεται για να μετασχηματιστεί σε άγνωστο κάτι άλλο. Ο κυπριακός Ελληνισμός δεν θ’ αυτοκτονήσει κρατικά, πολιτειακά, εθνικά, βιολογικά, επειδή έτσι θέλουν ζηλωτές διζωνιστές και ξένοι υποβολείς. Πρόεδρος και πολιτική ηγεσία καλούνται να συναποφασίσουν μια νέα στρατηγική απεγκλωβισμού από τη δηλητηριώδη διζωνική. Να καταθέσουν δικό μας σχέδιο λύσης.
Λίγες εβδομάδες μετά τη βροντερή απόρριψη του διεστραμμένου και φασιστικού Σχεδίου Ανάν, από το 76% του κυπριακού Ελληνισμού, συστήθηκε η «Πανελλήνια Επιτροπή για Ευρωπαϊκή Λύση στην Κύπρο». Εξ αυτής σχηματίσθηκε μια Επιστημονική Επιτροπή που αποτελείτο από τον προεδρεύοντα Ομότιμο Καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου, Γιώργο Κασιμάτη, και μέλη τούς Καθηγητές του Παντείου Πανεπιστημίου: Στέλιο Περράκη, Παναγιώτη Ήφαιστο και Χριστόδουλο Γιαλλουρίδη και τον Περικλή Νεάρχου, πρώην σύμβουλο του Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου. Με την Επιστημονική Επιτροπή συνεργάστηκαν τα μέλη του «Διεθνούς Συνδέσμου για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο». Στη συνέχεια, η «Πανελλήνια Επιτροπή» συγκάλεσε το «Διεθνές Συμβούλιο εμπειρογνωμόνων για ευρωπαϊκή λύση του Κυπριακού».
Αυτοί συνέταξαν ένα «Πλαίσιο αρχών για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού με γνώμονα το Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο», το οποίο παρουσιάστηκε σε πανηγυρική συνεδρία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στις 12 Οκτωβρίου 2005. Θα ανέμενε κανείς ότι η Κυβέρνηση και ο τότε Πρόεδρος, Τάσσος Παπαδόπουλος, με όλο το κομματικό, πολιτικό σύστημα, αφού σεβάστηκαν, όπως έλεγαν, το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, θα αξιοποιούσαν τάχιστα αυτό το ευρωπαϊκό πλαίσιο αρχών.
Αλλ’ όχι! Ο Τάσσος υποστήριζε ανένδοτα το Σχέδιο Ανάν που, ένδακρυς, είχε καλέσει τους πολίτες να το απορρίψουν βροντερά. ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ επέμεναν αδίστακτα να το επαναφέρουν. Επισημαίνουμε τα πιο πάνω, επειδή στις 6 και 7 Φεβρουαρίου 2026 διοργανώθηκε από το Κέντρο Διεθνούς Δικαίου και Διπλωματίας/Διεθνολογικές Συναντήσεις Ναυπλίου, και τη Νομική Σχολή του Παν/μίου Λευκωσίας, σημαντική διημερίδα με θέμα: «Κυπριακό, λύσεις και ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Δικαιοπολιτικού Κεκτημένου».
Λογικά θα έπρεπε να το παρακολουθήσουν εκπρόσωποι του Υπουργείου Εξωτερικών, της Νομικής Υπηρεσίας, των κομμάτων, βουλευτές, δικηγόροι, δημοσιογράφοι, ώστε με ώσμωση και ζύμωση ιδεών και εισηγήσεων να επιχειρηθεί αυτό που πολλοί αναλύουμε και προτείνουμε: Μια νέα στρατηγική απεγκλωβισμού από την αγγλοτουρκοφρενή διζωνική με επιμονή στις θεμελιώδεις ιδρυτικές αρχές και αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Δικαίου.
Ποιο είναι το εξωφρενικό που, πλέον, χρήζει ψυχιατρικής ανάλυσης; Αφού οι Εγγλέζοι πρότειναν τη διζωνική που οι Τούρκοι ασπάστηκαν και οι Έλληνες ολεθρίως υιοθέτησαν, προ τετραετίας οι Τούρκοι την απολάκτισαν! Έκτοτε εμμένουν σε λύση δύο κρατών και δεν συζητούν καμία άλλη διαδικασία. Τι απαντά η ελληνική πλευρά, σήμερα, διά του Προέδρου Χριστοδουλίδη; Επιστροφή «εκεί που μείναμε στο Crans Montana» και επανέναρξη συνομιλιών στη βάση της διζωνικής, σχετικών ψηφισμάτων και των αρχών της ΕΕ.
Οι Τούρκοι τρεις φορές έδωσαν την ευκαιρία στους Έλληνες ν’ απαγκιστρωθούν από τον κατήφορο προς την τουρκοποίηση και ν’ αλλάξουν τη διαδικασία των συνομιλιών. Πρώτη ευκαιρία: Το 1983 ο κατοχικός Ντενκτάς, με υποκίνηση της Άγκυρας, ανακήρυξε την «ΤΔΒΚ», δηλαδή πέταξε στον κάλαθο όλα όσα είχαν συνομολογηθεί μέχρι τότε.
Ο μ. Κυπριανού κατέφυγε στον ΟΗΕ για να εισπράξει ψήφισμα, χωρίς κανένα πρακτικό αντίκρισμα. Δεύτερη ευκαιρία: Το 2004, ο κυπριακός Ελληνισμός απέρριψε το ανοσιούργημα Ανάν, που τεχνουργήθηκε και κυπριακαίς χερσί. Ο μ. Τάσσος είχε μία, μοναδική και ιστορική ευκαιρία ν’ αναδειχθεί σε Εθνάρχη και ν’ αναλάβει την πρωτοβουλία νέας διαδικασίας συνομιλιών σε ευρωπαϊκή, αυτήν τη φορά, βάση, αφού η Κυπριακή Δημοκρατία είχε ενταχθεί στην ΕΕ.
Ενήργησε μικροπολιτικά, προσδοκώντας υποστήριξή του από το ΑΚΕΛ στις εκλογές του 2008. Τρίτη ευκαιρία: Οι Τούρκοι απέρριψαν τη διζωνική επειδή, προφανώς, δεν εξυπηρετούσε πλέον τον στόχο ελέγχου όλης της Κύπρου και εμμένουν σε λύση δύο κρατών, δηλ. συνομοσπονδία.
Πώς αντιδρά η ελληνική πλευρά; Επιμένει πεισματικά και σπαστικά σε μιαν αδιέξοδη πορεία και αρνείται να παραδεχτεί ότι ο κατευνασμός και οι ικεσίες δεν… καλοπιάνουν τον Τούρκο. Αντί να προτείνει δικό μας σχέδιο λύσης, το οποίο να εξηγηθεί πειστικά σε διαμεσολαβούντες και άλλους τρίτους, ακολουθεί γελοιωδώς ό,τι προτείνουν οι ξένοι και οι Τούρκοι.
Αυτή ήταν μια από τις πολλές εισηγήσεις της διημερίδας που έγινε με τη συμμετοχή διακεκριμένων νομικών, διεθνολόγων, διπλωματών από την Ελλάδα και την Κύπρο. Όπως και το 2005, διά της Επιτροπής των ξένων εμπειρογνωμόνων, έτσι και τώρα, προτάθηκε η επανίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας με νέο Σύνταγμα από Συντακτική Συνέλευση μέσω μιας ευρωπαϊκής διάσκεψης.
Αυτό, υπό την προϋπόθεση ριζικής αναθεώρησης από μηδενική βάση της ακολουθούμενης πολιτικής μας στο Κυπριακό και υιοθέτησης μιας ριζοσπαστικής στρατηγικής ολομέτωπης αντιμετώπισης της Τουρκίας, σύναψης αμυντικών συμμαχιών με φίλες χώρες και διάσωσης-σωτηρίας ξανά της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Αφού, λοιπόν, η Κυπριακή Δημοκρατία είναι κράτος-μέλος της ΕΕ οφείλει, πρώτον, να συμμορφώνεται προς τις θεμελιώδεις αρχές και ελευθερίες της. Δεύτερον, Λευκωσία και Αθήνα να απαιτήσουν η ΕΕ να έχει πρωταγωνιστικό και όχι ρόλο απλού παρατηρητή στο Κυπριακό και να επιδείξει έμπρακτα την αλληλεγγύη της σε ένα κράτος-μέλος. Τρίτον, η διζωνική συνιστά πρωτοφανή παραβίαση των αρχών, ελευθεριών και αξιών της ΕΕ και του Ενωσιακού και Διεθνούς Δικαίου.
Τέταρτον, μελετημένη αξιοποίηση του Κοινοτικού Κεκτημένου και εφαρμογή του εφ’ όλης της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πέμπτον, οι Τούρκοι της Κύπρου να επιστρέψουν στην Κυπριακή Δημοκρατία, όπου θα γίνονται σεβαστά δικαιώματά τους, με αναλογική συμμετοχή τους στη διακυβέρνηση. Έκτον, Λευκωσία και Αθήνα να απαιτήσουν επιβολή κυρώσεων εναντίον της κατοχικής Τουρκίας, όπως η ΕΕ επιβάλλει στη Ρωσία.
Έβδομον, η Ελλάδα να οριοθετήσει, επιτέλους, την ΑΟΖ με την Κύπρο, όπως προτείνεται από τη Λευκωσία από το 2004. Όγδοον, η Κυπριακή Δημοκρατία να γίνει κανονικό ευρωπαϊκό κράτος χωρίς παρεμβάσεις, εγγυήσεις, ξένους στρατούς ή συνομοσπονδίες και πολιτειακά τερατουργήματα τύπου Ανάν. Ένατον, η λύση και η ασφάλεια είναι ζητήματα που αφορούν και επηρεάζουν αμεσότατα και γειτονικά μας κράτη.
Κανένα σοβαρό κράτος δεν διαλύεται για να μετασχηματιστεί σε άγνωστο κάτι άλλο. Ο κυπριακός Ελληνισμός δεν θ’ αυτοκτονήσει κρατικά, πολιτειακά, εθνικά, βιολογικά, επειδή έτσι θέλουν ζηλωτές διζωνιστές και ξένοι υποβολείς. Πρόεδρος και πολιτική ηγεσία καλούνται να συναποφασίσουν μια νέα στρατηγική απεγκλωβισμού από τη δηλητηριώδη διζωνική. Να καταθέσουν δικό μας σχέδιο λύσης, το οποίο να εξηγηθεί σε όλους τους εμπλεκομένους.
Η λύση του Κυπριακού πρέπει να είναι ευρωπαϊκή, εγγυημένη μόνο από την ΕΕ, χωρίς παρεκκλίσεις και εποικοδομητικές ασάφειες. Ύψιστος στόχος, η διάσωση του κυπριακού Ελληνισμού από μια νέα τουρκοκρατία με διασφάλιση της τ/κ μειονότητας. Η κυπριακή Προεδρία της ΕΕ και οι σημερινές γεωπολιτικές συγκυρίες ν’ αξιοποιηθούν με αποφασιστικότητα, διορατικότητα, συγκροτημένη στρατηγική και πειστική διπλωματία.
https://simerini.sigmalive.com/article/2026/2/15/nea-strategike-gia-epanidruse-tes-kupriakes-demokratias-ste-base-mias-europaikes-luses/
