Υπάρχει μια σκληρή πραγματικότητα που λίγοι θέλουν να παραδεχτούν όπως γράφει ο Γουίλ Σράιβερ: ο στρατιωτικός μηχανισμός της Δύσης, όσο εντυπωσιακός κι αν φαίνεται, είναι σχεδιασμένος να λειτουργήσει αποτελεσματικά μόνο μία φορά. Μια σοβαρή σύγκρουση – ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα – θα άφηνε τη Δύση στρατιωτικά αποδυναμωμένη για μια ολόκληρη δεκαετία.
Η αλήθεια είναι απλή: οι ΗΠΑ δεν έχουν τη δυνατότητα να υποστηρίξουν μια εκστρατεία με την ένταση και τη διάρκεια που είδαμε στην Ουκρανία τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Οι αλυσίδες εφοδιασμού θα κατέρρεαν, οι απώλειες σε προσωπικό και υλικό – ιδίως στα κρίσιμα αεροσκάφη μεταφοράς και εναέριου ανεφοδιασμού – θα ήταν τεράστιες.
Η ψευδαίσθηση της “γρήγορης νίκης”
Πολλοί πιστεύουν ότι η αμερικανική αεροπορία και το ναυτικό θα συντρίψουν το Ιράν μέσα σε λίγες μέρες. Αλλά αυτό είναι αυταπάτη.
Αυτό που θα συνέβαινε στην πραγματικότητα:
- Μετά από κάποιες θεαματικές επιτυχίες στις πρώτες 24 ώρες για τα δελτία ειδήσεων, οι αμερικανικές δυνάμεις θα άρχιζαν να υφίστανται συγκλονιστικά πλήγματα
- Αμερικανικά αεροσκάφη κάθε τύπου θα καταρρίπτονταν
- Πολεμικά πλοία θα υπέφεραν σοβαρές ζημιές – κάποια ίσως και να βυθίζονταν
- Οι βάσεις στον Κόλπο θα δέχονταν ασταμάτητη βροχή από drones και βαλλιστικούς πυραύλους
- Τα αποθέματα αναχαιτιστικών πυραύλων θα εξαντλούνταν μέσα σε ημέρες
- Τα συστήματα πληροφοριών και επιτήρησης θα γίνονταν στόχοι
- Οι πύραυλοι Tomahawk – παλιοί και αργοί πλέον – θα αναχαιτίζονταν ή θα δυσλειτουργούσαν σε εκπληκτικούς αριθμούς
Ακόμα και οι Ισραηλινοί το παραδέχονται: οι αμερικανικές δυνάμεις μπορούν να διατηρήσουν εντατικές επιθέσεις μόνο για περίπου πέντε ημέρες. Μετά, έρχεται η κρίση – έλλειψη πυρομαχικών ακριβείας, κατεστραμμένα τάνκερ, αεροδιάδρομοι που δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν.
Το Ιράν δεν είναι αυτό που νομίζουν πολλοί
Δεν είναι υπερδύναμη σαν τη Ρωσία ή την Κίνα. Αλλά είναι μια εξαιρετικά επικίνδυνη ασύμμετρη δύναμη που ετοιμάζεται για αυτόν ακριβώς τον πόλεμο εδώ και 25 χρόνια.
Τα σμήνη μικρών, γρήγορων υποβρυχίων με πυραύλους αποτελούν εφιάλτη για τα αμερικανικά πλοία. Αν προσθέσεις και τη ρωσο-κινεζική υποστήριξη σε πληροφορίες και επιτήρηση, η απειλή γίνεται ακόμα μεγαλύτερη.
Μια ένδειξη του τι έρχεται: Αξιωματικοί του αμερικανικού ναυτικού παραδέχτηκαν ότι η μάχη εναντίον των Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα ήταν η σκληρότερη που έχουν βιώσει από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Και το Ιράν διαθέτει πυροβολικό μιας τάξης μεγέθους ανώτερο.
Η στιγμή της αλήθειας
Δύο εβδομάδες έντονων μαχών θα αποκάλυπταν στον κόσμο πώς διεξάγεται πραγματικά ο πόλεμος του 21ου αιώνα – κάτι εντελώς διαφορετικό από τις εύκολες νίκες που συνήθισαν οι Αμερικανοί τις τελευταίες δεκαετίες.
Και οι δύο πλευρές θα πληγούν σκληρά. Αλλά ενώ το Ιράν θα παραμείνει όρθιο, οι ΗΠΑ θα βρεθούν αντιμέτωπες με κάτι που καμία γενιά εν ζωή δεν θυμάται: μια οξεία κρίση εφοδιασμού, μέσα σε μόλις δύο εβδομάδες.
Αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία για τα λογικά μυαλά μέσα στο σύστημα να σταματήσουν αυτή την τρέλα. Αλλιώς, θα παρασυρθούμε όλοι μαζί από γεγονότα που θα έχουν ξεφύγει από κάθε έλεγχο.
