του Κωστή Αλεξίου
Από το 2006, πριν είκοσι ολόκληρα χρόνια, το Νοιάζομαι είχε δημοσιεύσει τον περίφημο αμερικανικό χάρτη της Νέας Μέσης Ανατολής, η τελική διαμόρφωση του οποίου βρίσκεται πλέον σε πλήρη και θεαματική εξέλιξη, μετά την δίδυμη πολεμική επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν (2026)!
Πρόκειται για χάρτη του Αμερικανού Στρατηγικού Αναλυτή Ραλφ Πήτερς, απόστρατου Αξιωματικού των ΗΠΑ, που είχε δημοσιευθεί στην ηλεκτρονική έκδοση του “Armed Forces Journal” και ήταν ολοφάνερο από την πρώτη στιγμή, όπως είχαμε γράψει τότε, ότι δημιουργήθηκε από ολόκληρο επιτελείο ειδικών, με γνώμονα τον αμερικανικό έλεγχο των αγωγών πετρελαίου και την διαχρονική γεωπολιτική εξασφάλισή τους, σε συνδυασμό με την εξασθένιση ισλαμικών οντοτήτων, έτσι ώστε ποτέ πια να μην αποτελούν απειλή για την Δύση, το Ισραήλ, την ανθρωπότητα.
Μέρος του σχεδιασμού αυτού ήταν η αναίτια εισβολή στο Ιράκ το 2003, όπως και πρόσφατα η ισοπέδωση της Γάζας το 2025, όπου οι Παλαιστίνιοι αναμένεται να μετοικήσουν αναγκαστηκά και να απορροφηθούν από την μεγάλη πλέον νέα Ιορδανία. Μέρος αυτού του σχεδιασμού είναι και η τωρινή πολεμική επίθεση στο Ιράν το 2026…
ΧΑΡΤΕΣ ΝΕΑΣ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ
Από την σύγκριση των χαρτών (πριν και μετά), είναι άμεσα αντιληπτό ότι!
1. Μικραίνουν Τουρκία, Συρία, Ιράκ, Ιράν, Σαουδική Αραβία, Πακιστάν
2. Μεγαλώνουν Λίβανος, Ιορδανία, Υεμένη, Αζερμπαϊτζάν, Αρμενία (ελάχιστα), Αφγανιστάν
3. Δημιουργούνται μεγάλο Κουρδιστάν, Αραβοσιϊτικό Κράτος του Περσικού Κόλπου, μικρό Σουνιτικό Ιράκ, ελεύθερο Βελουχιστάν (Σουνίτες), Ισλαμικό κράτος Μέκκας & Μεδίνας
Άραβες και κάτοικοι Μέσης Ανατολής
Χαρακτηριστικό του σχεδιασμού, είναι το νέο, μεγάλο, πεταλοειδές κράτος στον Περσικό Κόλπο που θα τον ελέχγει πλήρως, όπως και το μεγάλωμα του Λίβανου, που, παίρνοντας τα παράλια της Συρίας, ενώνεται με την Τουρκία, ακριβώς για την διασφάλιση των αγωγών που θα μεταφέρουν πετρέλαιο και πλέον φυσικό αέριο, από το Ισραήλ στην Τουρκία και από εκεί στην διψασμένη πλέον Ευρώπη...
“ΕΠΙΚΗ ΟΡΓΗ”
Τα παραπάνω αμερικανικά σχέδια επί χάρτου, βρήκαν μια καλή αφορμή να ξεκινήσουν μετά την φονική επίθεση του Μπι Λάντεν τους δίδυμους πύργους της Ν. Υόρκης στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, για να ακολουθήσει η αμερικανική επέμβαση στο Αφγανιστάν (2001-2021) και η εισβολή στο Ιράκ το 2003, όλες επί Ρεπουμπλικανών (Μπους), με σκοπό την έναρξη της μεγάλης χειρουργικής αλλαγής της Μέσης Ανατολής, για τον έλεγχο της ροής πετρελαίων και την εξασφάλιση των αγωγών, με ταυτόχρονο περιορισμό – διαμελισμό των ισλαμικών κρατών, όπου και αναφύονταν δεκάδες τζιχαντιστικές οργανώσεις, όπως αυτές που έφτιαξαν το “Ισλαμικό Κράτος“, το οποίο και επιχείρησε να σταματήσει και να αντιστρέψει τα σχέδια των ΗΠΑ.
Επί Δημοκρατικών (Ομπάμα), εγκαταλείφθηκε όμως εν μέρει το εγχείρημα και επιχειρήθηκε προσέγγιση με το Ιράν (εξοργίζοντας το Ισραήλ), με ταυτόχρονη υποστήριξη των Κούρδων, για την μελλοντική δημιουργία Κουρδιστάν, ως γεωπολιτικό, αποτελσματικό αντίβαρο στις ισλαμικές δυνάμεις – κράτη (Ιράν και Τουρκία).
Τα δημοκρατικά αυτά σχέδια, ανέτρεψε με την σειρά του ο Τραμπ και οι Ρεπουμπλικάνοι (1η θητεία), εγκαταλείποντας κυριολεκτικά τους Κούρδους (προς χαρά της Τουρκίας και του φίλου του Ερντογάν) και αποφασίζοντας καταμέτωπον σύγκρουση με την Τεχεράνη, τόσο, που ακόμη και όταν έχασε τις εκλογές, να επιχειρεί, αν και απερχόμενος, να διατάξει αμερικανική επίθεση στο Ιράν, κάτι που απέτρεψε η τότε αμερικανική στρατιωτική ηγεσία…
Επανήλθαν έτσι οι Δημοκρατικοί με τον Μπάιντεν, που δεν απεκατέστησαν τις σχέσεις με το Ιράν, αλλά ούτε και έβαλαν σε προτεραιότητα αμερικανική επίθεση εναντίον του, επικεντρώνοντας στην “απειλή” της Ρωσίας και τον πόλεμο με την Ουκρανία…
Να που ξανάρθαν όμως οι Ρεπουμπλικάνοι και ο διψασμένος για “εκδίκηση” Τραμπ, που αφού εξασφάλισε τα πετρέλαια της Βενεζουέλας με την κινηματογραφική αρπαγή Μαδούρο, στράφηκε με όλη την ορμή του κατά του Ιράν, δίνοντας ξανά την διαταγή που τότε κάποιοι είχαν αρνηθεί να πραγματοποιήσουν: “Επική Οργή”!
ΠΡΟΣ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ
Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, πλέον, για να αποφύγει μια κατά μέτωπον χερσαία αμερικανική εισβολή στο Ιράν, που θα του κόστιζε ίσως όσο και το “Βιετνάμ” – διότι με βόμβες και πυραύλους δεν θα αλλάξει το βαθιά ριζωμένο ισλαμιστικό καθεστώς, όπως δεν άλλαξε και εκείνο των Ταλιμπάν – αναγκάστηκε, σε μια στροφή 180 μοιρών, να ζητήσει την βοήθεια των Κούρδων, προκειμένου να επιτεθούν κατά του Ιράν με χερσαίες δυνάμεις, από τα σύνορα Ιράκ – Ιράν…
Και αυτή την φορά, οι Κούρδοι δεν θα ζητήσουν “ψίχουλα”, αλλά την ίδρυση και αναγνώριση αρχικά του Ιρανικού Κουρδιστάν, το οποίο άλλωστε προέβλεπε ο χάρτης του Ραλφ Πήτερς, στα πλαίσια του Μεγάλου Κουρδιστάν, με κομμάτια της Τουρκίας, Συρίας, Ιράκ και Ιράν, αποδυναμώνοντας έτσι όλα τα φανατικά ισλαμικά κράτη, με ταυτόχρονο, παράλληλα, διαμελισμό της σκληρής Σαουδικής Αραβίας…
Έτσι, ο ίδιος ο Αμερικανός Πρόεδρος επικοινώνησe με τους μεγαλύτερους Κούρδους ηγέτες του Ιράκ και του Ιράν, ζητώντας επίθεσή τους στο Ιράν, για να καμφθεί η αντίσταση των “Φρουρών της Επανάστασης”, που έχουν τέτοια δύναμη, οπλισμό, φανατισμό και εκπαίδευση, ώστε και αυτοί οι Κούρδοι να φοβούνται, απαιτώντας πρώτα ισχυρή εναέρια κάλυψη από τις ΗΠΑ, κάθε είδους σύγχρονο οπλισμό και φυσικά drones!
Έτσι, όλα πλέον γίνονται για αυτόν τον χάρτη! Που περιορίζει το Ισλάμ και δημιουργεί μια πιο ανεκτική, δημοκρατική και ειρηνική νέα Μέση Ανατολή, με ανεμπόδιστη ροή εμπορίου, πετρελαίου και φυσικού αερίου, προσφέροντας καλύτερη ανάπτυξη και άρα ευημερία, που έχουν να δουν αυτοί οι τόποι από τον καιρό του αξεπέραστου Μεγάλου μας Αλεξάνδρου.
Η υλοποίηση του Αμερικανικού Χάρτη, είναι ευνοϊκή, φυσικά, για τα ελληνικά συμφέροντα, καθώς συρρικνώνει την Τουρκία, η οποία και θα στρέψει βιαστικά και επιπόλαια την οργή της πάνω στην Ελλάδα, όπου και θα συντριβεί τελειωτικά, από την μελετημένη και μεθοδικά προετοιμασμένη επί χρόνια, χαλύβδινη “Ελληνική Οργή“!
