Γράφει ο Πολ Κρεγκ Ρόμπερτς
Οι Μουσουλμάνοι είναι διχασμένοι εδώ και 14 αιώνες. Από την εποχή που διχάστηκαν για το ποιος θα είναι ο διάδοχος του Μωάμεθ. Είναι η γνωστή διαμάχη των διαδόχων, μεταξύ Σουνιτών και Σιιτών τον 7ο αιώνα. Αποδυναμωμένοι από τη διαίρεση & τον διχασμό, οι Μουσουλμάνοι έχουν υποδουλωθεί & κυβερνηθεί διαδοχικά από τους Τούρκους, τους Βρετανούς, τους Γάλλους, την Ουάσιγκτον και τώρα από το Ισραήλ. Οι Βρετανοί και οι Γάλλοι ήταν αυτοί που χάραξαν τα σημερινά σύνορα των αραβικών χωρών της Μέσης Ανατολής ─ κυριολεκτικά με ένα χάρακα επί χάρτου ─ και σαν αποικιοκράτες τα χάραξαν έτσι που οι χώρες που δημιούργησαν να περιλαμβάνουν τόσο Σουνιτές όσο και Σιίτες, εξασφαλίζοντας έτσι τη διαίρεση & τον διχασμό, που θα διευκόλυνε έτσι την ξένη κυριαρχία και υποδούλωση των Αράβων.
Η διχόνοια των Μουσουλμάνων διευκόλυνε την Ουάσιγκτον κατά το πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα να κηρύξει πόλεμο διαδοχικά εναντίον των Μουσουλμάνων στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στη Λιβύη, στη Συρία και τώρα στο Ιράν, προκειμένου να απελευθερώσει μεγάλες γεωγραφικές περιοχές για να κατασκευαστεί το “Μεγάλο Ισραήλ” (το λεγόμενο “Ερέτς Ισραέλ”) που θα έχει σύνορα από τον ποταμό Νείλο μέχρι το Πακιστάν. Οι κυβερνήσεις αυτών των αραβικών μουσουλμανικών χωρών, τυφλωμένες από τη διχόνοια, που υπάρχει λόγω μιας διαμάχης πριν 14 αιώνες, δεν μπόρεσαν να ενωθούν για αποκτήσουν κοινή άμυνα και έτσι καταστράφηκαν, κατά ηλίθιο τρόπο, διαδοχικά, η μία μετά την άλλη. Επομένως, αν πέσει το Ιράν και διαλυθεί, η Τουρκία, λογικά σκεπτόμενοι, θα είναι το επόμενο θύμα. Πράγματι, η Τουρκία έβαλε τον εαυτό της στο στόχαστρο ακόμη περισσότερο, βοηθώντας την προώθηση του ισραηλινο-αμερικανικού σχεδίου ανατρέποντας, το 2024, την κυβέρνηση του Αλ-Άσσαντ στη Συρία.
Στις 17 Φεβρουαρίου 2026, ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ Ναφτάλι Μπένετ, μιλώντας στη “Διάσκεψη των Προέδρων των Αμερικανικών Εβραϊκών Οργανώσεων”, δήλωσε: «Μια νέα Tουρκική απειλή αναδύεται. Η Τουρκία είναι το νέο Ιράν.» Ξεκίνησε τη δαιμονοποίηση της Τουρκίας, προειδοποιώντας ότι ο Πρόεδρος Ερντογάν είναι «εξελιγμένος, εκλεπτυσμένος, επικίνδυνος και… επιδιώκει να περικυκλώσει το Ισραήλ». Σύντομα θα ακούσουμε ακριβώς τα ίδια λόγια από το ισραηλινο-αμερικανικό κίνημα MIGA. Δεν θα αργήσει η ώρα που οι Αμερικανοί σαν υποτακτικοί του Ισραήλ θα επιτεθούν για να εξαλείψουν thn «τουρκική απειλή».
Το Ιράν είναι περσικό, και όχι αραβικό, και για αυτό δείχνει αποφασιστικότητα και επιμονή όπως ακριβώς έδειξαν μαχητικότητα και οι Ταλιμπάν. Και όπως ακριβώς η Ουάσιγκτον απέτυχε να καθυποτάξει τους ανυπότακτους Ταλιμπάν και τώρα έχει αφήσει ακόμη και την τύχη του Πακιστάν στα χέρια τους, κάποια παρόμοια αποτυχία είναι πιθανόν θα διαδραματιστεί και στο Ιράν. Η στρατιωτική εκστρατεία στο Ιράν θα αποτύχει κατά την γνώμη μου. Εξαρτάται βέβαια από το πόσο ισχυρή θα αποδειχθεί η ιρανική εθνική συνείδηση. Αν το Ιράν επικρατήσει, η αποτυχία Ισραήλ-Ουάσιγκτον μπορεί να απελευθερώσει τις ΗΠΑ από την ασφυκτική κυριαρχία του Ισραήλ στην εξωτερική και εσωτερική πολιτική της Αμερικής. Είναι μια παράξενη κατάσταση. Οι Αμερικανοί, οι πραγματικοί Αμερικανοί πατριώτες, μπορούν να αποκτήσουν και πάλι μια κυρίαρχη, φυσιολογική χώρα – και να γίνουν νοικοκύρηδες στο σπίτι τους – μόνο αν το Ιράν αντισταθεί σθεναρά και επικρατήσει έναντι της ισραηλινο-αμερικανικής επίθεσης. Οι Αμερικανοί πολίτες θα έπρεπε να υποστηρίζουν το Ιράν αν επιθυμούν να ξαναγίνουν και πάλι κυρίαρχο έθνος αντί για ένα έθνος υποτελές, του οποίου ο πρόεδρος και το κίνημα MIGA είναι μαριονέτες του Ισραήλ. Διαφορετικά, πολύ σύντομα το κυρίαρχο Ισραήλ θα οδηγήσει την Αμερική σε πόλεμο με την Τουρκία, η οποία είναι παλιά σύμμαχος των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ. Καθώς ο Τραμπ είναι πρόθυμος να υποκλέψει, σαν πειρατής τη Γροιλανδία από τη Δανία, η οποία είναι επίσης σύμμαχος στο ΝΑΤΟ, θα είναι επίσης ολοπρόθυμος να πάει και πάλι σε πόλεμο, σε λίγο καιρό, εναντίον της Τουρκίας, για λογαριασμό του Ισραήλ.
Το Ιράν έχει προδοθεί από τον Πούτιν και τον Σι. Και οι δύο προτιμούν ανόητα περισσότερο τις «καλές σχέσεις τους» με την παραπλανητική Ουάσιγκτον που παίζει θέατρο, περισσότερο από ό,τι εκτιμούν το Ιράν, που είναι σύμμαχος τους. Όλος ο κόσμος βλέπει αυτή την δειλή συμπεριφορά, και έτσι η Μόσχα και το Πεκίνο, έχουν χάσει κάθε προοπτική παγκόσμιας ηγεσίας. Δύο δειλές κυβερνήσεις που παριστάνουν τον ανήξερο και μένουν αμέτοχες σε μια μάχη στην οποία διακυβεύονται τα πιο ζωτικά τους συμφέροντα, είναι απαδεκτο & αξιολύπητο. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς το μέγεθος της ηλιθιότητας της ρωσικής και της κινεζικής κυβέρνησης, οι οποίες και οι δύο έχουν πείσει την Ουάσινγκτον για την αποστροφή τους προς την πολεμική αντιπαράθεση, προκαλώντας με αυτόν τον πασιφισμό τους, τις θρασύτατες επιθέσεις του δίδυμου Ισραήλ/ΗΠΑ.
Ο Τραμπ υπόσχεται να μετατρέψει το Ιράν σε Γάζα, αν το Ιράν δεν αποδεχτεί την αλλαγή καθεστώτος και εάν δεν τοποθετηθεί στην Τεχεράνη ένας ηγέτης που θα είναι μια μαριονέτα που θα ακολουθεί πιστά τις οδηγίες του αμερικανο-ισραηλινού αφέντη. Είναι πραγματικά ντροπιαστικό που οι Αμερικανοί πολίτες επέτρεψαν στο Ισραήλ να τους υποδουλώσει και να τους μετατρέψει σε δολοφόνους γυναικών και παιδιών. Οι Αμερικανοί σκοτώνουν γυναίκες και παιδιά στη Μέση Ανατολή για λογαριασμό του Ισραήλ εδώ και αρκετά χρόνια και φαίνεται ότι οι δολοφονίες θα συνεχιστούν μέχρι να επιτευχθεί ο τελικός σιωνιστικός στόχος του “Μεγάλου Ισραήλ”.
