Προχθές με φώναξε στον δρόμο ένας συνάδελφος Βιολόγος από Θεσσαλονίκη που ήταν πέρσι στο σχολείο μας. «Διάβασα το άρθρο σου για την Σοφία Χρηστίδου και πάγωσα. Με πήγες πίσω λίγα χρόνια επειδή για 2 χρόνια υπηρέτησα στο 3ο ΓΕΛ Θεσσαλονίκης. Όχι μόνο είναι αλήθεια αυτά που λένε για το bulling που δεχόταν η Σοφία από κάποιους μαθητές, αλλά είναι και λίγα. Χειρότερα έκαμναν, κυρίως σε 3 Καθηγήτριες.
Έκαμνα μάθημα δίπλα στην αίθουσα της Σοφίας και γινόταν μέσα πανζουρλισμός. Εγώ κατάλαβα και τρέχω στην Διευθύντρια και της λέω, τρέξε κακοποιούν την Σοφία. Έλα μωρέ, παιδιά είναι, μού απάντησε. Όχι μόνο στο Λύκειο αλλά και μέσα στην πόλη τής έκαμναν bulling οι συγκεκριμένοι μαθητές. Στην Καμάρα τής έβαλαν τρικλοποδιά και την έριξαν κάτω, τα ίδια και στην Ναβαρίνου. Τρικλοποδιές, σπρωξίματα, βρέξιμο … Ήθελε να κάνει μήνυση στους γονείς τους αλλά η Διευθύντρια την εμπόδιζε, λέγοντας ότι είναι φτωχοί άνθρωποι. Τι φτωχοί. Καλύτερα να τούς είχε κάνει μήνυση».
Το ερώτημα είναι πως φτάνουμε στο σημείο να μας ασκούν bulling οι μαθητές ενώ την εξουσία στο σχολείο την έχουμε οι εκπαιδευτικοί. Νομίζω η απάντηση είναι ότι δεν ασκούμε την εξουσία που έχουμε. Λέει ο Γέροντας Γεώργιος Αλευράς : «Οι εκπαιδευτικοί θα δώσουν λόγο στον Θεό αν δεν ασκούν την εξουσία που έχουν».
Επιτρέπουμε στους μαθητές να μην είναι στην πρωινή σύνταξη του σχολείου. Για την ακρίβεια δεν είναι ούτε οι μισοί. «Το παιδί και το σκυλί όπως το μάθεις» λέει ο λαός μας. Απλά τους κακομαθαίνουμε. Εμείς τολμούσαμε να απουσιάζουμε στην πρωινή σύνταξη όταν ήμασταν μαθητές ;
Επιτρέπουμε σε μαθητές να παρεμποδίζουν το μάθημα. Εδώ όμως έχει σημασία η θέση των Διευθυντών. Αν λένε όπως στην περίπτωση της Σοφίας «παιδιά είναι» δεν μπορεί να κάνει τίποτα ο Καθηγητής. Το κλίμα στο σχολείο το δημιουργεί ο Διευθυντής. Δυστυχώς οι περισσότεροι Διευθυντές είναι «μαθητοπατέρες». Ότι θέλουν τα παιδιά.
Σε πολλά σχολεία οι μαθητές γνωρίζουν ότι και το όριο των 114 απουσιών να ξεπεράσουν δεν θα μείνουν στάσιμοι από απουσίες. Άρα όσες ωριαίες αποβολές και να πάρουν δεν ιδρώνει το αυτί τους. Αφήστε που πολλοί Διευθυντές μάς πιέζουν να μην δίνουμε ωριαίες αποβολές και ούτε να στέλνουμε μαθητές στο γραφείο. «Βγάλτε τα πέρα μόνοι σας» είναι η απάντησή τους. Ακούω Διευθυντές που λένε με καμάρι «στο σχολείο μας δεν μένει κανείς από απουσίες».
Πριν λίγες μέρες μού είπε η Σύμβουλος των Χημικών «αν σού γράφουν 03 να τους βάζεις 03 στον έλεγχο, όχι 13». Ναι αλλά ελάχιστοι Διευθυντές θα δεχτούν τόσο χαμηλή βαθμολογία επειδή υπάρχει κίνδυνος να μείνουν στάσιμοι οι μαθητές. Ξέρετε ότι σε κάποια σχολεία αν μένει μαθητής στάσιμος αυξάνουν την βαθμολογία σε γραπτά του Ιουνίου για να προαχθεί ο μαθητής ;
Κάμνουμε τα στραβά μάτια στις εφημερίες για να μην βλέπουμε ότι κάποιοι μαθητές καπνίζουν. «Δεν μπορούμε να τιμωρήσουμε για το κάπνισμα» λένε πολλοί Διευθυντές. Ναι αλλά, οι μαθητές αν έχουν το ελεύθερο να καπνίζουν στο σχολείο, δεν θα καπνίζουν μόνο τσιγάρα, αλλά και πιο προχωρημένα. Με όλα αυτά τα μεσοβέζικα η εφημερία καταντάει μαρτύριο και οι Καθηγητές γινόμαστε καραγκιόζηδες.
Επιτρέπουμε στους μαθητές να κάμνουν κατάληψη του σχολείου όποτε θέλουν. Μα όταν οι μαθητές έχουν τόση δύναμη να καταλαμβάνουν σχολεία γιατί να μην ασκούν bulling σε εκπαιδευτικούς και εκτός σχολείου ; Πηγαίνουμε τους μαθητές πολυήμερες εκδρομές κι ας ξέρουμε ότι ο σκοπός τους είναι να κάνουν ότι χαζομάρα τούς έρθει στο κεφάλι. Μα αν αρνηθούμε μάς απειλούν ότι θα κάνουν κατάληψη του σχολείου.
Η περίπτωση της Σοφίας Χρηστίδου είναι απλώς μια ακραία κατάσταση του μπάχαλου που υπάρχει σε πολλά σχολεία. Μ’ αυτά έπρεπε ν’ ασχολείται το Υπουργείο Παιδείας και όχι με τις άχρηστες αξιολογήσεις των εκπαιδευτικών και τις αυτοαξιολογήσεις των σχολείων και τις παγκόσμιες ημέρες που δεν μάς αφήνουν να κάνουμε μάθημα. Και έλεος ! Οι Διευθυντές εκπαίδευσης ας μιλάνε 1 ώρα τον μήνα με τον σύλλογο Καθηγητών κάθε σχολείου ευθύνης τους. Αν το έκαμναν μπορεί η Σοφία να ζούσε σήμερα.
Ας δώσει εντολή το Υπουργείο στις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης σε σχολεία που δεν μένει ούτε 1 μαθητής στάσιμος από απουσίες, να ελέγχονται τα απουσιολόγια. Σε σχολεία που δεν μένει ούτε 1 στάσιμος μαθητής από βαθμολογίες να ελέγχονται τα γραπτά τού Ιουνίου. Να δείτε τότε πόσοι μαθητές θα μένουν στάσιμοι.
Ναι αλλά, αν μένουν στάσιμοι πολλοί μαθητές στην Ελλάδα πως θα δείξουμε στους ψηφοφόρους ότι έχουμε οικοδομήσει στην Ελλάδα μια σπουδαία εκπαίδευση ; Έ τότε ας γίνουν όλοι οι μαθητές όπως αυτοί που ασκούσαν το bulling στην Σοφία και όποιος εκπαιδευτικός καταφέρει να επιβιώσει. Δυστυχώς και σήμερα πολύ συχνά οι εκπαιδευτικοί να επιβιώσουμε αγωνιζόμαστε και όχι να κάνουμε καλό μάθημα.
Αν είχαμε σήμερα οι Έλληνες το θάρρος που είχαμε στα χρόνια της Χούντας, θα φωνάζαμε πάλι προς τις Κυβερνήσεις : «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία». Αν είχαμε σήμερα Ψωμί δεν θα χρειαζόμασταν τις ελεημοσύνες των pass της Κυβέρνησης. Αν είχαμε Παιδεία θα μπορούσαμε να κάμνουμε καλό μάθημα οι εκπαιδευτικοί. Αν είχαμε Ελευθερία δεν θα φοβόντουσαν να μιλήσουν πολλοί που έχουν υψηλές θέσεις.
