Η παγκόσμια συνωμοσία των σιωνιστών για τη δημιουργία της παγκόσμιας κυβέρνησης έχει ξεκινήσει από τον 18ο αιώνα με κορυφαίους σχεδιαστές, πρωτοστάτες χρηματοδότες, αόρατους επόπτες και παρασκηνιακούς συντονιστές τους κοσμοκράτορες Ρότσιλντ. Η αρχή της αυτοκαταστροφικής κατάρας του πλανήτη έγινε από τον γενάρχη Μάγερ Άμσκελ Ρότσιλντ (1714-1812). Έκτοτε, τα διεθνικά πράγματα πήραν το δρόμο τους βήμα με βήμα μέχρι και σήμερα. Όλα προχωρούν έτσι όπως τα κανόνισαν οι Εβραίοι και εωσφορολάτρες Ρότσιλντ.
Μετά από τους υπεραιώνιους σχεδιασμούς, την λεπτότατη κυλιόμενη εργασία, τον νυχθημερινό κόπο αιώνων και τα πολλαπλά «επιτεύγματα» των σιωνιστών απογόνων του Ιούδα Ρότσιλντ, ο πλανήτης βρίσκεται ήδη μέσα στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο και στην εποχή του μεγάλου γενοκτονικού θερισμού. Μετά τον Μάγερ Άμσκελ Ρότσιλντ, τα διαχρονικά «επιτεύγματα» των τέκνων της κατάρας ήταν οι κυλιόμενοι συντελεστές και οι ενδιάμεσοι κομβικοί σταθμοί ανά εποχή για να φτάσει στις μέρες μας ο πλανήτης στα τελικά στάδια της ολοκλήρωσης του προσχεδιασμένου επίγειου αρμαγεδδώνα.
Ένα από αυτά τα πολύ μεγάλα ιστορικά «επιτεύγματα» και ενδιάμεσος κομβικός σταθμός των Ρότσιλντ είναι και η δόλια, η αριστοτεχνική και η επιστημονική αρπαγή της Κεντρικής Τράπεζας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (Federal Reserve ή FED) το 1913. Έκτοτε, και παρά τα όλα όσα λέγονται και γράφονται, η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ δεν είναι δημόσια περιουσία των αμερικανών πολιτών, όπως ψευδώς παρουσιάζεται, αλλά είναι μια ιδιωτική περιουσία μέσω του μετοχικού της κεφαλαίου, με τα ιδιωτικά συμφωνητικά, με τις offshore εταιρείες, κλπ.
Όταν έκανα αναζήτηση στον παγκόσμιο ιστό για πληροφορίες περί αυτής της διάσημης συνωμοσίας-αρπαγής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, έλαβα από την ΑΙ την ακόλουθη απάντηση: «Η συνωμοσία αναφέρεται σε ένα σύνολο θεωριών που υποστηρίζουν ότι το Federal Reserve των ΗΠΑ δημιουργήθηκε και λειτουργεί από μια μυστική ομάδα ιδιωτικών διεθνών τραπεζιτών για να χειραγωγήσει την οικονομία των ΗΠΑ, να δημιουργήσει τεχνητές οικονομικές κρίσεις και να κερδίσει σε βάρος του κοινού».
Αυτή και μόνον αυτή η παράγραφος-αυτοκάρφωμα μου υπέρ αρκεί και μου υπέρ περισσεύει για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου. Εξάλλου, δικό τους είναι και το ιντερνέτ. Αυτοί οι ίδιοι γράφουν και τα επίμαχα θέματα στο διαδίκτυο, όπως αυτοί το επιθυμούν, μαζί με τα «πεφωτισμένα», τα καλομισθωμένα και τα ρογιασμένα πιόνια τους. Έτσι δηλαδή όπως δολίως τους βολεύει διαχρονικά και συνωμοτικά. Μάλιστα οι ίδιοι καυχώνται και για αυτό το επιπλέον πρωτείο τους.
Και για να καταλάβετε πρακτικά και «εργαλειακά» το σημαίνει ειδικότερα η «μοχλευμένη» τραπεζική συνωμοσία της Federal Reserve στο υλικό πεδίο, σας γράφω «προφητικά» το τι προσχεδιασμένα έρχεται (αυτοί οι ίδιοι τα λένε!): Όπως έγινε «εργαλειακά» μέσω της FED το Μεγάλο Κραχ στις ΗΠΑ το 1929, έτσι να ετοιμαζόμαστε και τώρα για το «εργαλειακό» Παγκόσμιο Κραχ που βρίσκεται μπροστά μας. Πρόκειται για μια ακόμη προσχεδιασμένη συνομωσία «ψωμοτύρι» των Ρότσιλντ. Κρατήστε αυτό κατά νου και ψάξτε το αναδρομικά μετά την «εργαλειοποιημένη» οικονομική κατάρρευση των πάντων που πλησίασε.
Στο βιβλίο μου «Πανθρησκεία: Η Λερναία Ύδρα της Νέας Τάξης», εκδόσεις Αγαθός Λόγος, 2020, έγραφα για τους Ρότσιλντ: «Δικές τους είναι, ακόμη, και όλες οι μεγάλες τράπεζες, πλην της Ρωσίας. Δικός τους είναι και ο παγκόσμιος χρυσός. Το Federal Reserve, το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα, το ΔΝΤ, το ΝΑΤΟ, ο ΠΟΕ, κλπ, ομοίως, και αυτά όλα είναι καταδικά τους. Δικό τους είναι, επιπροσθέτως, και όλο το φάσμα του στρατιωτικού συμπλέγματος, όσο και των σωμάτων εσωτερικής ασφάλειας. Δικές τους είναι και οι κυριότερες πολυεθνικές επιχειρήσεις και, γενικώς, όλο το βιομηχανικό και παραγωγικό σύμπλεγμα».
Σας υπενθυμίζω έτι και την ομιλία του «συνωμοσιολόγου» Τζον Κένεντι προς την Αμερικανική Ένωση Εκδοτών Εφημερίδων στις 27 Απριλίου 1961: «Βρισκόμαστε παγκοσμίως αντιμέτωποι με μια μονολιθική και αδίστακτη συνωμοσία η οποία χρησιμοποιεί μυστικά τεχνάσματα για να διευρύνει τη σφαίρα επιρροής της». Και εξήγησε ο δολοφονηθείς πρόεδρος: «Εξαπλώνεται μέσω μυστικών συνεργατών μάλλον, παρά απροκάλυπτα, ανατρέπει καθεστώτα μάλλον, παρά προωθεί ψηφοφορίες, εκφοβίζει μάλλον, παρά τιμά το δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής».
Ο «πλανεμένος» πρόεδρος Κένεντι διευκρίνισε εισέτι και κατά λέξη: «Πρόκειται για ένα υπόγειο σύστημα το οποίο έχει επιστρατεύσει μεγάλο αριθμό ανθρώπινων και υλικών πόρων μέσα στο οικοδόμημα μιας σφιχτοδεμένης, εξαιρετικά αποδοτικής μηχανής που συνδυάζει στρατιωτικές, διπλωματικές, οικονομικές, επιστημονικές και πολιτικές λειτουργίες αλλά και ευφυΐα».
Ο «γραφικός» πρόεδρος Κένεντι υπογράμμισε έτι: «Οι προετοιμασίες της κρύβονται και δεν δημοσιεύονται. Τα λάθη της θάβονται. Δεν δημοσιεύονται. Οι διαφωνούντες με αυτά σιωπούν εντέχνως. Και δεν επιβραβεύονται. Καμία δαπάνη δεν αμφισβητείται, καμιά φήμη δεν τυπώνεται, κανένα μυστικό δεν αποκαλύπτεται». Μετά από αυτή την ομιλία ο Kένεντι στοχοποιήθηκε, δολοφονήθηκε και βγήκε για πάντα από τον δρόμο των «πεφωτισμένων» νεοταξιτών.
Έχουν γραφτεί και έχουν δημοσιοποιηθεί πολλά σε σχέση με την εισήγηση του προέδρου Τζον Κένεντι για την τροποποίηση του συντάγματος και ειδικότερα για το Προεδρικό Διάταγμα 11110, το οποίο εξουσιοδότησε την έκδοση ασημένιων πιστοποιητικών, τον Αύγουστο του 1963: Έτσι ώστε να δοθεί ξανά πίσω στο κράτος των ΗΠΑ η δυνατότητα να εκδίδει το δολάριο. Τον Νοέμβριο του 1963 ο Κένεντι δολοφονείται.
Το πρώτο πράγμα που κάνει ο αντικαταστάτης του αντιπρόεδρος, Λίντον Μ. Τζόνσον, είναι να αναιρέσει αυτή την απόφαση-διάταγμα του δολοφονημένου προκατόχου του. Και ωσαύτως ή μετά από τη δολοφονία του Τζον Κένεντι, το καθεστώς της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ παρέμεινε έτσι πως είχε διαμορφωθεί το έτος 1913 και ισχύει μέχρι και σήμερα: Με ιδιωτική σύνθεση του μετοχικού της κεφαλαίου, κλπ.
Και με το εκδοτικό προνόμιο του ισχυρότερου νομίσματος στον κόσμο να συνεχίζει να παραμένει επιμελώς και αφανώς «κλεμμένο» στα χέρια μεγιστάνων Ρότσιλντ μετά και την δολοφονία του Κένεντι. Και όλα να συνεχίζουν να βρίσκονται επιμελέστατα κρυμμένα μέσα στην μυστική αφάνεια του αθέατου «χαρτοβασίλειου» του μετοχικού κεφαλαίου της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ και μέσα στα καταχωνιασμένα ιδιωτικά συμφωνητικά και στα άλλα υπόλοιπα σχετικά παραστατικά σε βάρος των Αμερικανών πολιτών. Προχωρώ.
Στη συνέχεια θα σας παρουσιάσω ορισμένα από τα σημαντικά ιστορικά παρελκόμενα και δεδομένα της κλοπής της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ από τα σιωνιστικά τέκνα της αυτό-κατάρας. Βασικές πηγές είναι οι συγγραφείς Eustace Mullins, Antony C. Sutton, G. Edward Griffin και Myron Fagan. Που, κατά τους όντως και πραγματικούς παγκόσμιους συνωμότες, αυτοί οι συγγραφείς έχουν τάχα αντισημιτικές ρίζες και παρουσιάζουν δήθεν αντισημιτικά στοιχεία, αναλύσεις και ψευδή δεδομένα και στοιχεία.
Παρενθετικά, πάντα η ίδια «καραμέλα»! Έ, όχι, αυτοί οι συγγραφείς δεν είναι αντισημίτες! Αυτοί οι συγγραφείς είναι αντιθέτως αντισιωνιστές! Αγαπούν τον λαό του Ισραήλ όσο επίσης αγαπούν και την αλήθεια. Οι περισσότεροι Σημίτες και πολίτες του κράτους του Ισραήλ είναι και αυτοί σφοδροί αντισιωνιστές!
Οι Σημίτες είναι Βιβλικοί λαοί. Οι σιωνιστές, αντιθέτως, είναι μια σκοτεινή παγκόσμια κοινωνία (και από μη Εβραίους) που πάνε κόντρα σε όλους, που μέσα σε αυτούς είναι και οι «δικοί τους» Σημίτες! Ναι, οι σιωνιστές είναι σφοδροί αντισημίτες! Διότι, άλλο πράγμα είναι ο αντισημιτισμός και άλλο, μα παντελώς, άλλο πράγμα είναι ο αντισιωνισμός!
Αλλά, οι απόγονοι του Ιούδα με σατανικό δόλο εναλλάσσουν τις λέξεις «αντισημιτισμός» και «αντισιωνισμός», τόσο για να κρύβονται οι ίδιοι όσο έτι και για να αντιδρούν στη συνέχεια «δίκαια» στις όποιες κατηγορίες εναντίον τους. Χώρια δε που οι αντισημίτες «δικαίως» μπορούν στη συνέχεια να στοχοποιούν δόλια, να κινούνται υβριστικά και να συνωμοτούν παραπλανητικά εναντίον των «κακών» άλλων που είναι τάχα «αντισημίτες», ενώ αντιθέτως αυτοί είναι μόνον αντισιωνιστές!
Σε ότι αφορά ειδικότερα την συνωμοτική αρπαγή της FED, κεντρικό σημείο αναφοράς αποτελεί η μυστική συνάντηση και συνωμοσία κατά των Αμερικανών πολιτών στο Jekyll Island Club στην πολιτεία της Τζόρτζια τον Νοέμβριο του 1910. Η Εβραίο-σιωνιστική συνωμοσία του Τζέκιλ Άϊλαντ κατέληξε στην αόρατη, στην άμεση, στην έμμεση και στην πλήρη κατάληψη της οικονομίας των ΗΠΑ από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, για λογαριασμό των κοσμοκρατόρων Ρότσιλντ. Τόσο απλά.
Μετά την αρπαγή της FED, οι Ρότσιλντ κρύβουν με σατανική επιμέλεια την γιγάντια προδοσία κατά των Αμερικανών. Μπορείς να αρπάξεις δόλια την κεντρική τράπεζα μιας υπερδύναμης και στη συνέχεια να μη μπορείς να το κρύψεις με αμφίσημα επιχειρήματα, με τεχνικούς όρους, κλπ; Χρησιμοποιείς οριακούς όρους όπως, τεχνικά ανακριβής ισχυρισμοί, ακαταλόγιστη οντότητα, εποπτευόμενο κυβερνητικό ίδρυμα, διορισμένο συμβούλιο, κλπ. Και η προδοσία των Αμερικανών έγινε στη συνέχεια μια δήθεν «αντισημιτική συνωμοσία».
Στο βιβλίο του, με τίτλο «Η Συνωμοσία της Ομοσπονδιακής Τράπεζας» (1954), ο Eustace Mullins υποστηρίζει ότι υπήρξε μια συνωμοσία στο Τζέκιλ Άιλαντ της Τζόρτζια μεταξύ του Πολ Γουόρμπουργκ, του Έντουαρντ Χάουζ, του προέδρου Γούντροου Γουίλσον, του γερουσιαστή Nelson Aldrich, της Τζ.Π. Μόργκαν, του Μπέντζαμιν Στρονγκ, του Ότο Καν της Kuhn, Loeb & Co και άλλων Ευρωπαίων και Αμερικανών τραπεζιτών. Όλοι «κολλητοί» και διάσημα υποζύγια των Ρότσιλντ, σημειώνω εδώ του λόγου μου.
Ο Antony C. Sutton, στο βιβλίο του με τίτλο «Η Συνωμοσία της Ομοσπονδιακής Τράπεζας» (1995), περιγράφει τις πολλές δεκαετίες της παρασκηνιακής προεργασίας και τα βήματα του μυστικού σχεδιασμού στα οποία είχαν επενδύσει οι κοσμοκράτορες Ρότσιλντ μαζί με τα διάσημα και μη πιόνια τους, για να αρπάξουν το εκδοτικό μονοπώλιο του χρήματος της FED. Επίσης, ο Άντονι Σάτον περιγράφει λεπτομερώς και ώρα προς ώρα τα διαδοχικά γεγονότα και τις εξελίξεις που οδήγησαν στην ψήφιση του Νόμου περί Ομοσπονδιακής Τράπεζας του 1913.
Ο G. Edward Griffin, στο βιβλίο του «Το Πλάσμα από το Τζέκιλ Άϊλαντ» (1994), υποστηρίζει ότι η μυστική συνάντηση των διάσημων συνωμοτών στην πολιτεία της Τζόρτζια είχε ως κεντρικό στόχο να σχεδιάσουν ένα κεντρικό τραπεζικό σύστημα με ιδιώτες ιδιοκτήτες και τη δημιουργία ενός τραπεζικού καρτέλ που θα λειτουργεί ως όργανο ολοκληρωτικού ελέγχου. Η ομάδα των συνωμοτών ταξίδεψε με ψευδώνυμα και προσποιήθηκε ότι ήταν σε ένα ταξίδι για κυνήγι πάπιας.
Η μυστική συνάντηση οργανώθηκε από τον γερουσιαστή Nelson Aldrich και το «Σχέδιο Aldrich» εγκρίθηκε ως ο ιδρυτικός νόμος για τη FED Federal Reserve. Ανάμεσα στα άλλα, με τον εν λόγω ιδρυτικό νόμο, εκκρίθηκε η δημιουργία ενός «επιστημονικού νομισματικού συστήματος» και ενός «δανειστή έσχατης ανάγκης». Επίσης, το εκπονημένο «Σχέδιο Aldrich» πρότεινε έτι και μια Εθνική Ένωση Αποθεματικών, η οποία τελικά έγινε το Ομοσπονδιακό Αποθεματικό Σύστημα. Ο Πρόεδρος Γούντροου Γουίλσον υπέγραψε το νόμο στις 23 Δεκεμβρίου 1913.
Ο Myron Fagan είπε στο «Οι Ιλλουμινάτι και το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων» (1967): «Ο γερουσιαστής Aldrich, ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος που έπρεπε να το φέρει και να το τροχοδρομήσει, νομοθετικώς, στο Κογκρέσο. Αλλά, έκριναν ότι η όλη διαδικασία θα έπρεπε να ανασταλεί, χρονικώς, για έναν κύριο και βασικό λόγο. Θα έπρεπε πρώτα να «φυτέψουν» τον άνθρωπό τους, δηλαδή, έναν υπάκουο πρόεδρο-υπάλληλο, στον Λευκό Οίκο, για να υπογράψει τον νόμο της ίδρυσης του Federal Reserve».
Και εξήγησε ο Μάϊρον Φάγκαν: «Ήξεραν ότι ακόμη και αν η Γερουσία θα περάσει τη συγκεκριμένη πράξη ομόφωνα, ο τότε νεοεκλεγμένος πρόεδρος Taft, θα ασκούσε αμέσως βέτο. Έτσι και περίμεναν. Το 1912, ο άνθρωπός τους, ο Woodrow Wilson, εξελέγη στην προεδρία. Αμέσως μετά την ορκωμοσία του Wilson, ο γερουσιαστής Aldrich έφερε και μετέτρεψε σε νόμο το Federal Reserve. Ο πρόεδρος Γουίλσον το υπέγραψε αμέσως. Και το Federal Reserve έγινε ομοσπονδιακός νόμος».
Ο Φάγκαν είπε για τους συνωμότες-προδότες του Τζέκιλ Άϊλαντ: «Ήταν όλη η αφρόκρεμα των διεθνών τραπεζιτών της Αμερικής. Και φυσικά, όλοι τους, μέλη της ιεραρχίας της μεγάλης συνωμοσίας των Ιλλουμινάτι. Αυτή η απάνθρωπη πράξη προδοσίας διαπράχθηκε ακριβώς δύο ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα. Όταν όλα τα μέλη του Κογκρέσου, εκτός από αρκετούς και πολύ προσεκτικά επιλεγμένους Αντιπροσώπους και τρεις εξίσου προσεκτικά ή επιμελώς επιλεγμένους Γερουσιαστές, ήταν μακριά από την Ουάσινγκτον».
Και υπογραμμίζει εισέτι ο Μ. Φάγκαν: «Τα πρόσωπα που εμείς στέλναμε στην Ουάσιγκτον για να διαφυλάξουν τα συμφέροντά μας, οι Εκπρόσωποι, οι Γερουσιαστές και ο Πρόεδρος Woodrow Wilson, παρέδωσαν την μοίρα του έθνους μας στα χέρια δύο αλλοδαπών από την Αν. Ευρώπη: τον Jacob Schiff και τον Paul Warburg. Ο Warburg ήταν ένας πολύ πρόσφατος μετανάστης. Ο οποίος ήρθε εδώ, με εντολή του Ρότσιλντ και με ρητό σκοπό το φωτογραφικό προ-σχεδίασμα αυτού του καθ’ όλα απίστευτου νομοθετήματος, για την ίδρυση του Federal Reserve».
Και ο Φάγκαν καταλήγει: «Η συντριπτική πλειοψηφία του αμερικανικού λαού πιστεύει ότι το Federal Reserve System είναι ένας κρατικός θεσμός, που ανήκει εξ ολοκλήρου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό είναι απολύτως λάθος. Είναι απολύτως ψευδές. Όλες οι μετοχές-αποθέματα του Federal Reserve, ανήκουν σε ιδιωτικές τράπεζες και μετόχους. Και, έτι περεταίρω, οι επικεφαλής αυτών των τραπεζών-μελών είναι όλοι τους μέλη της ιεραρχίας της μεγάλης συνομωσίας των Ιλλουμινάτι».
Διεθνολόγος καθηγητής, Συγγραφέας
Πρώην Βουλευτής Φθιώτιδας
