Η αναφορά του κ. Ν. Δήμου στο «δήθεν» Άγιο Φως που το εξομοιώνει με ειδωλολατρικό σύμβολο θέτει αναπόδραστα για εκείνον και τους αναγνώστες του κάποια πολύ σημαντικά ερωτήματα:
1. Ενώ ο αξιότιμος κ. Δήμου δηλώνει στο άρθρο του άνθρωπος «ελεύθερος ανοικτός και αδογμάτιστος» υπηρετεί με την δημοσιοποιηθείσα θέση του τον πιο σκληρό δογματισμό του οιηματία και παντογνώστη γιατί όπως προκύπτει από το κείμενό του ουδέποτε παρηκολούθησε την τελετή του Αγίου Φωτός και συνεπώς δεν έχει μήτε ιδίαν αντίληψι μήτε ιδίαν γνώσι και επομένως αποφθέγγεται υβρίζων «ορμώμενος εξ εμπαθούς και μόνον προαιρέσεως»και βυθιοτάτου δογματισμού Αυτό δεν αποδεικνύεται εκ του κειμένου σας κ. Δήμου;
2. Είναι πασίδηλο γεγονός που δεν χρειάζεται απόδειξη ο σαφής και διαχρονικός αντιχριστιανισμός του Ιουδαϊσμού και είναι επίσης «δεδομένο» ότι ο πανίερος Ναός της Αναστάσεως εντός του οποίου επί αιώνες τελεσιουργείται το μεγαλειώδες θαύμα του Αγίου Φωτός ευρίσκεται εντός του κράτους του Ισραήλ, το οποίο θα είχε κάθε λόγο να «αποκαλύψει» την απάτη του Χριστιανισμού και ασφαλώς να καταδείξει τοιουτοτρόπως την «αλήθεια» του Ιουδαϊσμού. Η τελετή αφής του Αγίου Φωτός γίνεται επί παρουσία των δημοσίων οργάνων του Κράτους του Ισραήλ και μετά ενδελεχή έλεγχο για την δυνατότητα υπάρξεως φυσικού τρόπου αφής. Για ποιό λοιπόν λόγο το σαφώς αρνητικό στο Χριστιανισμό Ισραήλ ανέχεται μια απάτη που ευτελίζει και αποδεικνύει ανυπόστατη τη δική του πίστη;
3. Το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο που μόνο αυτό ως Ορθόδοξη Εκκλησία ευλογείται από τον Πανάγιο Θεό δια την θαυματουργικής αφής του ακτίστου Αγίου Φωτός «συγκατοικεί» στην Αγία Γη μετά των άλλων Χριστιανικών δογμάτων και ομολογιών, τα οποία έχουν κάθε προφανή λόγο να ελέγχουν επισταμένως όπως προβλέπεται την γνησιότητα του γεγονότος και για λόγους δικής τους αυτοσυνειδησίας. Για ποιούς λόγους λοιπόν τα άλλα Χριστιανικά δόγματα ανέχονται μία πρόδηλη «απάτη» που εμποιεί τιμή και δόξα στο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και αναδεικνύει θεόθεν την αλήθεια της Ορθοδόξου πίστεως την στιγμή κατά την οποία οι μεν Ρωμαιοκαθολικοί ατέχνως αποπειρώνται διαχρονικά να καλύψουν την έλλειψη της θείας χάριτος από την παρασυναγωγή τους ανάβοντας τεχνητή φωτιά από θειάφι στον λίθο της αποκαθηλώσεως, οι δε Αντιχαλκηδόνιοι, Αρμένιοι και λοιποί προσέρχονται και ασπάζονται την χείρα του Ελληνορθοδόξου Πατριάρχου και λαμβάνουν από εκείνον το Άγιο Φως;
4. Πως ερμηνεύεται το ιστορικώς πλήρως εξακριβωμένο γεγονός για την θαυματουργική κάθοδο του Αγίου Φωτός που συναντάμε το Πάσχα του 1634 οπότε θέλησαν οι Αρμένιοι δωροδοκώντας τους Τούρκους κατακτητές να εμποδίσουν τους Ελληνορθοδόξους να διεξάγουν την τελετή αφής του Αγίου Φωτός και να την τελέσουν εκείνοι. Με δωροδοκία των διοικητών της Παλαιστίνης και του σατράπη της Δαμασκού Κουτζούκ Αχμέτ πασά κατόρθωσαν να απαγορευθεί στους Ελληνορθοδόξους η είσοδος στον Πανάγιο Τάφο και τότε το Άγιο Φως ως κεραυνός εξήλθε εκ του αριστερού πεσού της Κεντρικής Θύρας του Πανιέρου Ναού της Αναστάσεως χαράσσοντας ανεξίτηλα τον μαρμάρινο πεσό ενώπιον του εκδιωχθέντος Ελληνορθοδόξου Πατριάρχου Ιεροσολύμων σημείο που εμφαίνεται και σήμερα;
5. Είναι γνωστή η εμπάθεια των αιρετικών μονοφυσιτών Αρμενίων κατά του Ελληνορθοδόξου Πατριαρχείου και τα συνεχή βίαια επεισόδια των Κληρικών τους. Για ποιό λόγο οι συγκεκριμένοι δεν επαναλαμβάνουν το τόλμημα του 1634; Για ποιό λόγο εκόντες άκοντες σύρονται ενώπιον του Ελληνορθοδόξου Πατριάρχου, ενώ εάν επρόκειτο περί απάτης θα ήτο ευχερέστατο και οι ίδιοι να την επαναλάβουν;
6. Είναι πανθομολογούμενο το γεγονός ότι μία από τις ιδιότητες του Αγίου Φωτός που με αστραπές κατέρχεται στον Πανάγιο Τάφο και ανάπτει αιφνιδίως και μυστηριωδώς καντήλια και λαμπάδες που κρατούν οι πιστοί σε όλο το εύρος του Πανιέρου Ναού είναι η ιδιότης της ακαΐας για τα πρώτα λεπτά της εμφανίσεώς Του, πως ερμηνεύεται αυτό το πασίδηλο και αυταπόδεικτο γεγονός εάν πρόκειται κατά τον κ. Δήμου για ειλωλολατρικό σύμβολο;
Στα παραπάνω ερωτήματα θα πρέπει να απαντήσει ο αξιότιμος κ. Δήμου αν σέβεται τον εαυτό του και τους αναγνώστες του, άλλως αποδεικνύεται εκ των λόγων του και δογματικός και εμπαθής και υλοποιεί στο χώρο και τον χρόνο το αξίωμα του Μ. Βασιλείου «Άνθρωπος, αποστάς του Θεού, θηριώδης η δαιμονιώδης γίνεται!»
Και επειδή ο αξιότιμος κ. Δήμου και ηλικιακώς και σωματικώς δεν κέκτηται τα στοιχεία του θηριώδους μάλλον θα ισχύει το δεύτερο.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ ο Πειραιώς ΣΕΡΑΦΕΙΜ
