Είναι προφανές ότι οι 185 βουλευτές αποτελούν πρόβλημα για την κυβέρνηση ενώ την ίδια στιγμή η Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων και κατά τόπους επιμελητήρια ζητούν την παραίτηση του Υπουργού Ανάπτυξης Κωστή Χατζηδάκη.
Το ζήτημα όμως είναι πως σε όλη αυτή την ιστορία κανένας δεν ρωτά τις ίδιες τις επιχειρήσεις αν είναι διατεθειμένες να συνεχίσουν να πληρώνουν υποχρεωτικά εισφορές και να εγγράφονται στα επιμελητήρια. Και η καλύτερη απάντηση σε αυτό δίνεται αν σταματήσει η εγγραφή και η υποχρεωτική καταβολή εισφοράς.
Το γεγονός ότι οι διοικούντες τα Επιμελητήρια αντιδρούν κάτι δείχνει. Δείχνει ότι φοβούνται πως θα σταματήσουν να έχουν έσοδα και άρα απειλείται η ύπαρξή τους. Όμως ο ρόλος ενός επιμελητηρίου είναι να παρέχει υπηρεσίες προς τα μέλη του και να προασπίζει τα συμφέροντά τους. Αν το κάνει και είναι ευχαριστημένα τα μέλη του και θα συνεχίσουν να πληρώσουν εισφορές και να εγγράφονται.
Και βεβαίως τα μέλη που πληρώνουν εισφορές θέλουν τα λεφτά τους να πιάνουν τόπο και να μην αναλώνονται σε έξοδα δημοσίων σχέσεων, θεάματα άνευ ουσίας που πολλές φορές εξυπηρετούν τις διοικήσεις των Επιμελητηρίων αλλά και γενικότερα όχι ιδιαίτερα διαφανείς κατευθύνσεις.
Δυστυχώς ο κακός εννοούμενος προστατευτισμός των Επιμελητηρίων τόσα χρόνια δεν είχε αποτέλεσμα. Και το δυστύχημα είναι πως η πλειοψηφία των μελών του Κοινοβουλίου λειτουργεί με κριτήρια τα οποία ηπίως χαρακτηριζόμενα δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτά. Κοινώς παίζουν με τις συντεχνίες για τα ψηφαλάκια και μάλιστα διακομματικά.
ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΤΖΟΣ
