Η είδηση από το Renovatio 21 (9 Ιουνίου 2026) είναι πραγματικά σοκαριστική και αποκαλύπτει ένα από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της σύγχρονης Ευρώπης. Νέες συγκλονιστικές μαρτυρίες για τις «grooming gangs» (συμμορίες αποπλάνησης) στο βόρειο Αγγλία αποκαλύπτουν ότι κορίτσια (μερικά 11 ετών) κλείνονταν σε κλουβιά για σκύλους και βιάζονταν από εκατοντάδες άνδρες – κυρίως Πακιστανούς. Στο Ρόδεραμ, ένα από τα κέντρα αυτού του εμπορίου, η μία κοπέλα βιάστηκε από 600-700 άνδρες. Σε άλλη περίπτωση, 15-20 κορίτσια κλείνονταν σε κλουβιά και στη συνέχεια βιάζονταν από σκύλους. Το σύστημα λειτουργούσε με τη συνενοχή των αρχών (αστυνομία, δικαιοσύνη), που κάλυπταν τους δράστες στο όνομα του «αντιρατσισμού». Ο σημερινός πρωθυπουργός της Βρετανίας, Κιρ Στάρμερ, ήταν επικεφαλής της δίωξης (Crown Prosecution Service) την περίοδο αιχμής των εγκλημάτων (2008-2013). Το άρθρο συνδέει το φαινόμενο με την ισλαμική αντίληψη της «Dar al-Harb» (οίκος του πολέμου) και τον βιασμό ως όπλο πολέμου για την αποσταθεροποίηση των χριστιανικών κοινωνιών.
Το έγκλημα που συγκλονίζει τη Βρετανία
Ο Έλον Μασκ το είχε χαρακτηρίσει «το βιασμό της Βρετανίας». Τώρα, νέες μαρτυρίες αποκαλύπτουν το αδιανόητο: δεκάδες, ίσως χιλιάδες ανήλικα κορίτσια (μερικά μόλις 11 ετών) στη βόρεια Αγγλία, απαγάγονταν, κλείνονταν σε κλουβιά, και βιάζονταν συστηματικά από συμμορίες Πακιστανών. Οι μαρτυρίες (που παρουσιάστηκαν από τον βουλευτή Ρούπερτ Λόου) περιλαμβάνουν μια κοπέλα που βιάστηκε από 600-700 άνδρες. Στο Ρόδεραμ, 15-20 κορίτσια κλείνονταν ταυτόχρονα σε κλουβιά και στη συνέχεια βιάζονταν από σκύλους.
Το σύστημα – Αποπλάνηση (grooming), κάλυψη, και ρατσισμός
Το φαινόμενο δεν ήταν ένα σύνολο μεμονωμένων εγκλημάτων. Ήταν ένα οργανωμένο σύστημα. Οι δράστες (συχνά ταξιτζήδες, έμποροι, ακόμα και ιμάμηδες) προσέγγιζαν τα ευάλωτα κορίτσια, τους πρόσφεραν «προστασία» ή χρήματα, και στη συνέχεια τα παρέδιδαν σε άλλους. Η τοπική αστυνομία και οι εισαγγελικές αρχές γνώριζαν – αλλά δεν έδρασαν. Ο λόγος; Φόβος να κατηγορηθούν για «ρατσισμό». Η κάλυψη του φαινομένου έγινε στο όνομα της πολιτικής ορθότητας και της «αντιρατσιστικής» ευαισθησίας. Ο σημερινός πρωθυπουργός, Κιρ Στάρμερ, ήταν επικεφαλής της Δίωξης (Crown Prosecution Service) την περίοδο αιχμής (2008-2013).
Η συγκάλυψη – Γιατί δεν μιλούν τα ΜΜΕ
Το Renovatio 21 αναφέρει ότι τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης αποφεύγουν συστηματικά να κατονομάσουν την εθνική/θρησκευτική ταυτότητα των δραστών. Αντίθετα, μιλούν για «συμμορίες αποπλάνησης» χωρίς να προσδιορίζουν. Αυτό γίνεται με βάση την «Carta di Roma» (την ιταλική εκδοχή των κανόνων αποφυγής «εθνοποίησης» της εγκληματικότητας). Το αποτέλεσμα, όμως, είναι ότι το κοινό αγνοεί την πραγματική διάσταση της απειλής.
Η ιστορική διάσταση – Από τις “marocchinate” στις “maranzate”
Το άρθρο κάνει μια αποστομωτική ιστορική αναδρομή:
-
1944, Ιταλία: Τα γαλλικά αποικιακά στρατεύματα (Γκουμιέροι) διέπραξαν μαζικούς βιασμούς (γνωστοί ως «marocchinate») στην ιταλική επαρχία, ως ανταμοιβή για τη μάχη τους. Χιλιάδες γυναίκες (ακόμα και κορίτσια 11 ετών) βιάστηκαν, βασανίστηκαν, δολοφονήθηκαν. Η ιταλική κυβέρνηση και οι σύμμαχοι συγκάλυψαν.
-
Σήμερα: Το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται. Ο βιασμός δεν είναι απλά ένα έγκλημα πάθους – είναι όπλο πολέμου, εργαλείο για την αποσταθεροποίηση και την τελική υποταγή μιας κοινωνίας. Οι δράστες δεν είναι απλά «μετανάστες» – είναι στρατιώτες μιας μη δηλωμένης εισβολής.
Η ισλαμική διάσταση – Dar al-Harb (οίκος του πολέμου)
Για την ισλαμική νομική παράδοση, οι χώρες που δεν κυβερνώνται από τον ισλαμικό νόμο (Dar al-Islam) θεωρούνται «Dar al-Harb» – οίκος του πολέμου. Στους οίκους του πολέμου, η περιουσία και η τιμή των μη πιστών δεν προστατεύονται. Αυτή η θεολογική βάση, σε συνδυασμό με τον ριζοσπαστισμό, μετατρέπει τον βιασμό σε ένα αποδεκτό (και μερικές φορές ενθαρρυνόμενο) εργαλείο για την αποδυνάμωση της εχθρικής κοινωνίας.
Η σιωπή είναι συνένοχη
Δεν πρόκειται για «μεμονωμένες περιπτώσεις» ούτε για «πολιτική λανθασμένης φύλαξης». Πρόκειται για ένα σύστημα που άνθισε και άνθισε επειδή οι αρχές (αστυνομία, δικαιοσύνη, πολιτικοί) φοβήθηκαν να το αντιμετωπίσουν. Οι αθώες, οι ανήλικες, και οι πιο ευάλωτες πλήρωσαν το τίμημα.
Η σιωπή των ΜΜΕ και η ανοχή των θεσμών είναι εγκληματική. Δεν υπάρχει «ισλαμοφοβία» στο να κατονομάζεις ένα έγκλημα. Υπάρχει, όμως, εγκληματική αμέλεια στο να το κρύβεις.
