Στις 31 Μαΐου 2026 ο Λάρι Τζόνσον έγραψε ένα σημαντικό άρθρο με τίτλο: «Ο Τραμπ συνεχίζει να σαμποτάρει κάθε πιθανότητα συμφωνίας με το Ιράν». Ο Larry Johnson είναι πρώην αξιωματικός της CIA και τώρα διαχειρίζεται τον ιστότοπο Sonar21. Σε σχέση με τα γνωστά συμβατικά κείμενα, τις γεωπολιτικές αναλύσεις και τις σχετικές προβλέψεις των συστημικών ΜΜΕξαπάτησης, η ανάλυση του Λάρι Τζόνσον ξεφεύγει αισθητά από την πεπατημένη νανουριστική οδό και πράγματι αποτελεί μια ευχάριστη αντισυμβατική προσέγγιση.
Όντως η προσέγγιση του Λ. Τζόνσον ξεφεύγει αρκετά από τις «κονσερβοποιημένες», του συστημικού συρμού, τις εκτός τόπου και χρόνου υποθέσεις εργασίας και τις θανάσιμα άτοπες αναλύσεις σε σχέση με την επερχόμενη παγκόσμια πυρηνική και ευγονική πραγματικότητα. Η ανάλυση του Λ. Τζόνσον αποτελεί έναν καταπέλτη πάνω στο ατέλειωτο «γαϊτανάκι» με το διπλωματικό αδιέξοδο στο Ιράν, με τη λεγόμενη «διαπραγμάτευση μέσω βομβών» και με τις επικίνδυνες «ψευδαισθήσεις» περί μιας επερχόμενης και συνάμα και άκαρπης και αλυσιτελούς συμφωνίας που πλασάρει η Ουάσινγκτον.
Σωστά υποστηρίζει το πρώην στέλεχος της CIA ότι ο Ν.Τραμπ «σαμποτάρει συστηματικά κάθε πιθανότητα συμφωνίας» με το Ιράν. Ορθά γράφει ο πρώην αξιωματικός της CIA ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ «παγιδεύεται σε ένα αδιέξοδο» που μόνο με ένα μεγάλο διεθνικό σοκ μπορεί να το σπάσει. Άριστα κατανοεί ο Λ. Τζόνσον ότι το πολεμικό επιτελείο του Τραμπ ομοιάζει σαν να παίζει μια πολύ αλλόκοτη πολεμική παράσταση επί της πραγματικής σκηνής ή ένα γκροτέσκο πολεμικό θεατρικό έργο που σπάει ταμεία και έχει ονομασία «οι γεωστρατηγικές κουμπάρες της Μέσης Ανατολής».
Το παράταιρο, το χοντρό μπέρδεμα και η σπαζοκεφαλιά προέρχονται από το γεωπολιτικό θέατρο του Τραμπ με το χωρίς τέλος «ήξεις, αφήξεις» στην πορεία των διαπραγματεύσεων με το Ιράν. Πολλά μέσα ενημέρωσης στον κόσμο, όπως ειδικότερα και οι New York Times και το Axios, δημοσιεύουν αναφορές που τονίζουν ότι δεν υπάρχει στον ορίζοντα καμία διπλωματική και διαπραγματευμένη λύση στο Ιρανικό. Γεγονός που υπογραμμίζει και το Πρακτορείο Ειδήσεων Fars των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν: «Στην πραγματικότητα οι διαπραγματεύσεις έχουν διακοπεί εδώ και μέρες».
Οι New York Times παρουσιάζουν την γεωπολεμική προσέγγιση του προέδρου Ν.Τραμπ προς το Ιράν ως μια απόφαση που σπέρνει περαιτέρω σύγχυση και φόβο, αντανακλώντας την υφέρπουσα διελκυστίνδα που υπάρχει μεταξύ των «γερακιών» του Λευκού από τη μια πλευρά και εκείνων από την άλλη που αντιθέτως επιθυμούν μια γρήγορη συμφωνία με το Ιράν για την ανακούφιση του οικονομικού πόνου των πολιτών όσο έτι και της αποτροπής της πορείας της δημιουργίας των προϋποθέσεων για να φτάσουμε σε ένα γενικό κραχ.
Ο αμερικανικός ειδησεογραφικός ιστότοπος Axios ανέφερε ότι ο Ν.Τραμπ προειδοποίησε ότι εάν η Τεχεράνη δεν επιστρέψει με μια σημαντικά καλύτερη προσφορά, «θα πληγεί πολύ περισσότερο» και «καλύτερα να κινηθούν γρήγορα, αλλιώς δεν θα τους απομείνει τίποτα». Το Axios υπογραμμίζει τη τριαδική επιλογή που αντιμετωπίζει ο Ν. Τραμπ: Να κάνει πραγματικές παραχωρήσεις ή να αντιμετωπίσει επανάληψη στρατιωτικής δράσης ή είναι ίσως καλύτερα να συνεχίσει την «τρελή και παλαβή» επιλογή των «διαπραγματεύσεων μέσω βομβών»;
Πολλές εναλλακτικές πηγές πληροφόρησης έχουν καταγράψει, χλευάσει και περιπαίξει αυτή την «τρελή και παλαβή» στάση του Ν. Τραμπ. Τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης καταγράφουν μια ψυχωτική ανακολουθία στις διαδοχικές «άσπρο και μαύρο» δηλώσεις του Τραμπ που συνεχίζει συστηματικά να σαμποτάρει κάθε πιθανότητα συμφωνίας με το Ιράν. Επίσης, τα εναλλακτικά μέσα εξηγούν το φαινόμενο «ζεστό και κρύο» του Τραμπ ως αποτέλεσμα πολλών παραγόντων, όπως είναι οι συγκρουόμενες ομάδες μέσα στον Λευκό Οίκο, η έλλειψη κατανόησης του βαθύτερου νοήματος του προβλήματος με το Ιράν, κλπ.
Και πράγματι, η γεωστρατηγική συμπεριφορά και οι εκάστοτε γεωπολεμικές «ήξεις, αφίξεις» δηλώσεις του Τραμπ πάνω στην πορεία των διαπραγματεύσεων με το Ιράν είναι από μόνα τους ένα πολυσύνθετο θέμα πάνω στο οποίο θα μπορούσαν να γραφούν πολλές διδακτορικές διατριβές στο μέλλον. Οι διαρκώς εναλλασσόμενες «ασπρόμαυρες» δηλώσεις του Τραμπ αποτελούν μια πολύ σπάνια διεθνική στρατηγική διαπραγματεύσεων που πολύ εύκολα μπορούν να στείλουν πολλούς για ψυχωτική θεραπεία είτε στο γεωστρατηγικό «Δαφνί» είτε στο γεωπολεμικό «Δρομοκαΐτειο».
Εδώ και πολλές εβδομάδες, ο Ν.Τραμπ εναλλάσσεται μεταξύ αισιόδοξων ισχυρισμών ότι οι διαπραγματεύσεις πάνε «πολύ καλά» και των μετέπειτα την κάθε φορά των δικών του απαισιόδοξων και απορριπτικών δηλώσεων στα ΜΜΕ, σημειώνοντας μάλιστα κάποια στιγμή ότι «δεν θα μπορούσε να τον νοιάζει λιγότερο» αν οι συνομιλίες με το Ιράν καταρρεύσουν. Και άντε τώρα να βγάλει κάποιος άκρη ή και κάποιο συμπέρασμα με αυτόν τον διπολικό οχετό των δηλώσεων του Τραμπ.
Κωμικοί στις ΗΠΑ παίζουν με τις απανωτές και «ασπρόμαυρες» δηλώσεις του Τραμπ, που είναι για γέλια τη μια φορά, «είμαστε πολύ κοντά σε συμφωνία», και που είναι για κλάματα την επόμενη, όπου «το ότι είμαστε πολύ κοντά» είναι αυτό καθεαυτό η συμφωνία με το Ιράν! Σύμφωνα με το CNN, τουλάχιστον 37 φορές από την αρχή του πολέμου έχει πει ο Ν.Τραμπ πως ΗΠΑ και Ιράν είναι κοντά σε συμφωνία! Όσο δε για παρόμοιες δηλώσεις του Τραμπ, περί του πόσο «περίφημα» πάνε οι διαπραγματεύσεις με το Ιράν, εκεί είναι όντως να φτάνεις στο σημείο να «συγκινείσαι» από τη χαρά σου.
Αλλά, όμως, η πορεία των διαπραγματεύσεων του Ν. Τραμπ με το Ιράν χαρακτηρίζονται από έντονες ψυχωτικές αντιφάσεις και από απότομες και διφορούμενες αλλαγές στάσης, τις οποίες αναλυτές και επικριτές περιγράφουν είτε ως μια «διπλή γλώσσα» είτε ως ένα μοναδικό «Τραμπικό σύνδρομο» είτε ως ένα «προεδρικά οργανωμένο χάος». Και δεν έχουν καθόλου άδικο. Διότι, είναι αυτό ακριβώς που λαμβάνει χώρα εδώ και εβδομάδες, ένα γεωπολεμικό «ντους» ανάμεσα στο «ζεστό» και στο «κρύο».
Ο Ν.Τραμπ ακολουθεί μια συνεχόμενη αντιφατική τακτική μέσα από το δυαδικό «κρύο και ζεστό» στις διαπραγματεύσεις με το Ιράν, εναλλάσσοντας διαρκώς τις δηλώσεις θριάμβου περί επικείμενης ειρήνης με εκφράσεις απόλυτης αδιαφορίας, με επιβολή αποκλεισμών και με νέες πολεμικές απειλές περί εξαφάνισης του Ιράν από τον χάρτη. Αυτή η αμφίπλευρη στρατηγική έχει προκαλέσει έντονη αβεβαιότητα στις διεθνείς αγορές πετρελαίου και όχι μόνον και έχει περιπλέξει τις γενικότερες προσπάθειες για τον τερματισμό της σύγκρουσης μεταξύ των δύο χωρών.
Για να δώσω ένα παράδειγμα, το «ζεστό» καταγράφηκε στα τέλη Μαΐου του 2026, όταν ο Ν.Τραμπ δήλωσε δημόσια ότι μια οριστική ειρηνευτική συμφωνία είχε «σε μεγάλο βαθμό διαπραγματευτεί» και ότι επιτέλους οδηγούμαστε στην επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ. Οι διαπραγματευτές των δύο πλευρών είχαν τότε καταλήξει σε ένα προσχέδιο μνημονίου (MoU) για 60ήμερη παράταση της εκεχειρίας που επιτέλους άνοιγε τα περίφημα στενά στον Περσικό Κόλπο.
Αμ δε, όχι! Τζάμπα οι μετά σαμπάνιας «ζεστές» δηλώσεις Τραμπ και οι αντίστοιχες χαρές των διεθνών αγορών! Διότι ήρθε στη συνέχεια το «κρύο» που καταγράφηκε μόλις λίγες ημέρες αργότερα, όταν οι συνομιλίες με το Ιράν άρχισαν να καθυστερούν και ο Ν.Τραμπ «από το πουθενά» άλλαξε ξανά και πάλι τη ρητορική. Δήλωσε στο CNBC ότι η διαδικασία άρχισε να γίνεται «πολύ βαρετή» και ότι «δεν τον νοιάζει καθόλου» αν οι διαπραγματεύσεις καταρρεύσουν. Παράλληλα, ο Τραμπ απείλησε και πάλι και ξανά ότι αν το Ιράν επιδιώξει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, θα το καταστρέψει ολοσχερώς.
Πέραν αυτών και καθόλου τυχαία, ο Ν. Τραμπ έχει χρησιμοποιήσει επανειλημμένα μια σκληρή, ψευδή και παρελκυστική ρητορική για την ιρανική ηγεσία, αποκαλώντας τους «τρελούς», «κακοποιούς» και «παράφρονες». Σε συνέντευξή του, ο Τραμπ δήλωσε ότι οι Ιρανοί «ωρύονται συνεχώς» κατά τη διάρκεια των συναντήσεων. Και ανέφερε ο ίδιος χαρακτηριστικά ότι ενώ οι Ιρανοί πεθαίνουν να υπογράψουν μια συμφωνία, μόλις καταλήξουν σε αυτή, στέλνουν ένα τελικό έγγραφο που δεν έχει καμία σχέση με τα όσα συμφωνήθηκαν, αναγκάζοντας τον Τραμπ να αναρωτηθεί: «Είστε τρελοί;».
Σας θυμίζω έτι και το ακόλουθο γεωπολεμικό «γαϊτανάκι» του Ν.Τραμπ, που και αυτό παραπέμπει σε ψυχιατρική μονάδα, με το δίπολο: είμαστε «κοντά σε συμφωνία» και «δεν με νοιάζει». Ημέρες πριν κλείσει ο Μάιος, ο Τραμπ δήλωνε ότι μια ειρηνευτική συμφωνία είχε «σε μεγάλο βαθμό διαπραγματευτεί» και ήταν έτοιμη. Ωστόσο, ημέρες αργότερα, όταν το Ιράν απείλησε να αποχωρήσει από τις συνομιλίες λόγω των ισραηλινών επιθέσεων στον Λίβανο, ο Τραμπ άλλαξε ξανά στάση, δηλώνοντας στο CNBC: «Δεν με νοιάζει αν τελείωσαν οι διαπραγματεύσεις, δεν θα μπορούσε να με νοιάζει λιγότερο».
Μέσα σε όλα αυτά τα «τρελά και παλαβά», σε ότι αφορά την προώθηση και την επίτευξη συμφωνίας με το Ιράν, ο Ν. Τραμπ προσθέτει και άλλες και επιπρόσθετες γεωπολεμικές «γαρνιτούρες» στο παζλ με τις απανωτές «κωλοτούμπες» του στη Μέση Ανατολή. Ενώ ζητάει από τους Αμερικανούς διαπραγματευτές να «μην βιαστούν» για να πετύχουν μια σωστή συμφωνία, παράλληλα ο ίδιος εκδίδει απανωτά τελεσίγραφα, προειδοποιώντας ότι η άμεση επανέναρξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων παραμένει στο τραπέζι.
Αλλά και μέσα στο Κογκρέσο υπάρχει ένας πόλεμος. Οι πολιτικοί αντίπαλοι καταγγέλλουν τον Τραμπ για «οργουελική» ρητορική. Η κριτική των αντιπάλων στο εσωτερικό των ΗΠΑ εστιάζεται στο γεγονός ότι η κυβέρνηση Τραμπ χρησιμοποιεί συνεχώς αντιφατικά και αντικρουόμενα επιχειρήματα για να δικαιολογήσει τις στρατιωτικές ενέργειες στο Ιράν. Ο The Guardian επισημαίνει ότι η ρητορική αυτή παρουσιάζει τις στρατιωτικές επιθέσεις των ΗΠΑ στο Ιράν είτε ως «μέσο για τη διατήρηση της εκεχειρίας» είτε ως «αναγκαστικό βήμα προς την ειρήνη», κάτι που προκαλεί σύγχυση για τους στόχους της Ουάσιγκτον.
Πέραν των ανωτέρω, ο Ν. Τραμπ ισχυρίστηκε έτι, τουλάχιστον 3 φορές, ότι το Ιράν «έχει συμφωνήσει σε όλα», συμπεριλαμβανομένης και αυτής ακόμα της παράδοσης του εμπλουτισμένου ουρανίου. Γι’ αυτό τον κύριο λόγο και οι αναλυτές διεθνών μέσων επισημαίνουν ότι ο Τραμπ έχει εγκλωβιστεί σε μια ζούγκλα από «σύννεφα λέξεων». Και ότι μέσα στην ίδια εβδομάδα μπορεί ο ίδιος να δηλώσει: «Έχουμε συμφωνία» ή «είμαστε μια ανάσα από το να υπογράψουμε». «Δεν έχουμε συμφωνία, αλλά θα έχουμε σύντομα». «Το Ιράν δεν χρειάζεται καν να κάνει συμφωνία μαζί μου, θα φύγουμε έτσι κι αλλιώς». Κλπ.
Και ερωτώ: Λέτε άραγε ο Τραμπ να είναι όντως «τρελός» ή μήπως αντιθέτως ακολουθεί τις αόρατες διαταγές των σκοτεινών δυνάμεων που τον έβαλαν μπροστινό τους για να τους υπηρετεί πιστά και αναπόδραστα; Πιστεύεται μήπως ότι ο Τραμπ τα έχει «εντελώς χαμένα» ή μήπως ίσως ο ίδιος είναι το πιο διάσημο πιόνι των σιωνιστών μεσσιανιστών Εβραίων που ανέλαβε το μέγα καθήκον για να κάνει γεωπολεμική πράξη την παγκόσμια ευγονική και όχι μόνον;
Η απάντηση είναι πολύ απλή και προέρχεται και μέσα από τα ίδια τα λόγια, τα γραπτά και από τις αποκρυφιστικές γραφές και τις δηλώσεις των σιωνιστών και γεννήματα εχιδνών: Ο Τραμπ είναι ο πρωτοκορυφαίος «εκλεκτός» των σιωνιστών απογόνων του Ιούδα! Και απλά κάνει ακριβώς κατά γράμμα ότι του λένε τα τέκνα της αυτό-κατάρας! Διότι, διαφορετικά.. (δείτε σχετικά βιβλία μου από τις εκδόσεις Αγαθός Λόγος).
Και τι σημαίνουν ή πως μεταφράζονται όλα αυτά και ειδικότερα για τη «διπολική» και την «κακοτράχαλη» πορεία των διαπραγματεύσεων του Τραμπ με το Ιράν; Σύμφωνα με τα Εβραιο-σιωνιστικά σχέδια, ο Ν.Τραμπ δεν πρέπει να βιάζεται να καταλήξει στην όποια «συμφωνία» με το Ιράν. Διότι, τα προγραμματισμένα στοχο-χρονοδιαγράμματα και τα στάδια του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου είναι γρανιτένια στα βασικά τους σημεία και στις κύριες φάσεις τους. Αλλά, ακόμη και εάν παραταύτα συμφωνηθεί εκεχειρία με το Ιράν, αυτή θα είναι για τα μάτια και τα αυτιά των αφιονισμένων και των αδαών.
Είτε με καμία συμφωνία είτε μια συμφωνία είτε με δυο είτε με παραπάνω συμφωνίες των ΗΠΑ με το Ιράν, το σιωνιστικά προγραμματισμένο γεωπολεμικό αποτέλεσμα θα είναι ακριβώς το ίδιο: Χερσαία εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράν και περιφερειακή σύγκρουση που στη συνέχεια θα μετεξελιχθεί στον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο! Όλα τα άλλα είναι σανός και αφιόνι για τα «δίποδα ζώα» ή τα «γκόιμ», έτσι όπως μας αποκαλούν οι σιωνιστές μεσσιανιστές Εβραίοι, αφού πρέπει να μειωθεί ραγδαία ο πληθυσμός της γης είτε έτσι είτε αλλιώς!
Είναι ακραία φρικτό οι άνθρωποι της υφηλίου να περιμένουν τη σωτηρία τους από τα ίδια τα καθάρματα-φονιάδες που έχουν λάβει την Εβραιο-σιωνιστική εντολή και ήδη υλοποιούν τον σε εξέλιξη Γ’ ΠΠ. Είναι απολύτως τραγικό ηγετίσκοι-κτήνη τραμπαρίφες να δηλώνουν και να προτείνουν, εκεχειρίες, ανακωχές, κατάπαυση του πυρός, προσωρινή διακοπή εχθροπραξιών και αναστολές μαχών, «πουλώντας» όλα αυτά ως τάχα ένα πλησίασμα στον τερματισμό του πολέμου στο Ιράν..
Διεθνολόγος καθηγητής, Συγγραφέας
Πρώην Βουλευτής Φθιώτιδας
