Γράφει ο Δρ. Πίτερ Φ. Μάγιερ
Από την έναρξη των εκστρατειών εμβολιασμού με ενέσεις mRNA, πληθαίνουν οι αναφορές για την εμφάνιση ενός νέου φαινομένου που έχει θέσει σε κατάσταση συναγερμού την ιατρική κοινότητα – τουλάχιστον εκείνη που εργάζεται με σοβαρότητα: Τις λεγόμενες ασθένειες του «τουρμποκαρκίνου». Των καρκίνων που αναπτύσσονται ραγδαία και απροειδοποίητα. Πρόκειται για επιθετικούς, ταχέως εξελισσόμενους κακοήθεις όγκους, οι οποίοι συχνά εμφανίζονται σε ασθενείς που προηγουμένως δεν παρουσίαζαν κλινικά συμπτώματα τέτοιας νόσου.
Ένας από τους πιο εξέχοντες επικριτές της τρέχουσας ιατρικής πρακτικής, ο καρδιολόγος Δρ. Peter McCullough, επισημαίνει εδώ και καιρό την ανησυχητική συσχέτιση μεταξύ αυτών των ευρημάτων και των θεραπευτικών παρεμβάσεων των τελευταίων ετών.
Όταν το Ανοσοποιητικό Σύστημα Χάνει τον Έλεγχο
Η ιατρική παρατήρηση είναι ανησυχητική: Βλέπουμε όγκους που δεν αναπτύσσονται αργά με την πάροδο των ετών, αλλά αναπτύσσονται ραγδαία & εκρηκτικά μέσα σε λίγες εβδομάδες ή μήνες. Στην ογκολογική πρακτική – και όλο και περισσότερο και στις παθολογοανατομικές αξιολογήσεις – πληθαίνουν οι περιπτώσεις στις οποίες οι ασθενείς διαγιγνώσκονται σε ένα προχωρημένο στάδιο που δεν αφήνει σχεδόν κανένα περιθώριο για θεραπευτική παρέμβαση.
Ο Δρ McCullough και άλλοι ανεξάρτητοι επιστήμονες, που δεν εξαρτώνται οικονομικά από τη φαρμακευτική βιομηχανία, διερευνούν πλέον εντατικά τους βιολογικούς μηχανισμούς που ενδέχεται να εμπλέκονται σε αυτή νεοφανή νόσο. Μια βασική υποψία αφορά την επίδραση στους ενδογενείς μηχανισμούς καταστολής των όγκων του οργανισμού.
- Απώλεια Ανοσολογικού Ελέγχου:Οι γενετικές οδηγίες που χορηγήθηκαν στον οργανισμό ενδέχεται να είναι σε θέση να διαταράξουν τις φυσικές λειτουργίες εποπτείας του ανοσοποιητικού συστήματος.
- Διαταραχή της Επιδιόρθωσης του DNA:Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι η ακεραιότητα των διεργασιών κυτταρικής διαίρεσης επηρεάζεται αρνητικά από τα επίμονα κυτταρικά συστατικά των ενέσεων.
- Επιταχυνόμενη Εξέλιξη:Το φαινόμενο του «τούρμπο» περιγράφει όχι μόνο την ασυνήθιστα ταχύτατη ανάπτυξη του καρκινικού όγκου, αλλά και την ασυνήθιστη αντοχή αυτών των όγκων στα κλασικά θεραπευτικά πρωτόκολλα.
Μια Στατιστική Ανωμαλία που δεν θα Έπρεπε να Υπάρχει
Η αφήγηση ότι οι καρκινικές παθήσεις αποτελούν μια καθαρά τυχαία ομαδοποίηση, αντέχει όλο και λιγότερο σε μια σοβαρή κριτική στατιστική εξέταση, λαμβάνοντας υπόψη τη μαζική χρονική και χωρική συσχέτιση με την εκστρατεία εμβολιασμού. Παρόλα αυτά, μια ανοιχτή επιστημονική συζήτηση για το θέμα αυτό καταστέλλεται συστηματικά.
Τα επιστημονικά ιδρύματα, τα οποία στην πραγματικότητα θα έπρεπε να έχουν την υποχρέωση να ενημερώνουν το κοινό, αρνούνται να κάνουν τις απαραίτητες διευκρινήσεις. Αντί να δημοσιοποιούν τα στατιστικά δεδομένα και να ελέγχονται οι παθολογικές εξετάσεις των καρκινικών ιστών για υπολείμματα των ενέσεων, το ζήτημα αυτό απορρίπτεται ως «παραπληροφόρηση». Ωστόσο, όποιος ρωτήσει τους ασθενείς που ξαφνικά αντιμετωπίζουν μια διάγνωση καρκινοπάθειας για την οποία δεν υπάρχει καμία εξήγηση στο οικογενειακό τους ιστορικό, θα διαπιστώσει μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα.
Διαφάνεια αντί για Συγκάλυψη
Οι προειδοποιήσεις από ειδικούς όπως ο Δρ. Peter McCullough αποτελούν ένα απαραίτητο κάλεσμα για αφύπνιση. Δεν χρειαζόμαστε περισσότερες εκστρατείες που να απαιτούν εμπιστοσύνη στα ιατρικά προϊόντα, αλλά μάλλον μια ριζική δημοσιοποίηση των δεδομένων. Η ιατρική κοινότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με την ιστορική ευθύνη να διερευνήσει ανελέητα & ανεπηρέαστα τις ιατρογενείς βλάβες που προκλήθηκαν από μια πολιτική υγείας που καθοδηγείται από το κέρδος και είναι επιστημονικά αμφισβητήσιμη.
Ο χρόνος για να κάνουμε τα στραβά μάτια έχει τελειώσει. Εάν μια ιατρική παρέμβαση έχει τη δυνατότητα να αποδυναμώσει τη βιολογική άμυνα του οργανισμού έναντι του καρκίνου, τότε αυτό δεν αποτελεί υποσημείωση, αλλά τον πυρήνα μιας απαραίτητης δημόσιας συζήτησης σχετικά με την ασφάλεια και τις μακροπρόθεσμες συνέπειες των σύγχρονων συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης.
