από τον Δρ. Πίτερ Φ. Μάγιερ
Μια απροειδοποίητη, πολύωρη συνάντηση μεταξύ του Βλαντιμίρ Πούτιν και του Αλεξάντερ Λουκασένκο στην ιδιωτική κατοικία του Πούτιν στο Βαλντάι προκαλεί αυτή τη στιγμή σημαντικές εικασίες.
Επισήμως, το Κρεμλίνο μίλησε μόνο για συνομιλίες ρουτίνας σχετικά με τη συνεργασία των κρατών της Ένωσης στον τομέα της οικονομίας και του εμπορίου. Δεν δημοσιεύθηκε ούτε επίσημο πρωτόκολλο ούτε περαιτέρω εξηγήσεις. Δεδομένης της τρέχουσας τεταμένης κατάστασης – μαζικές ουκρανικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους σε ρωσικό έδαφος και τις ανοιχτές απειλές του Ζελένσκι κατά της Λευκορωσίας – υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι οι συνομιλίες αφορούσαν πολύ πιο ευαίσθητα στρατιωτικά-στρατηγικά ζητήματα.
Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε αμέσως μετά την ανακοίνωση του Ζελένσκι για μια 40ήμερη «επιχείρηση επιρροής» από την Ουκρανική Υπηρεσία Ασφαλείας (SBU), με στόχο την άσκηση πίεσης στη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου. Ταυτόχρονα, ο Ζελένσκι απείλησε εκ νέου με επιθέσεις στο έδαφος της Λευκορωσίας εάν το Μινσκ δεν έκλεινε τους φερόμενους σταθμούς αναμετάδοσης για ρωσικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, μια πρόσφατη συνέντευξη του καθηγητή Γκλεν Ντίζεν (Glenn Diesen) με τον ιστορικό και ειδικό αναλυτή Ρωσολόγο, Δρ. Γκίλμπερτ Ντόκτοροου (Gilbert Doctorow), είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική. Ο Ντόκτοροου, ο οποίος μόλις επισκέφθηκε για ένα μήνα την Αγία Πετρούπολη μιλώντας με ανθρώπους από όλα τα κοινωνικά στρώματα, σκιαγραφεί μια διαφοροποιημένη εικόνα για την λαϊκή διάθεση στη Ρωσία.
Κόπωση από τον Πόλεμο & Δυσαρέσκεια με τη Διεξαγωγή του
Ο Ντόκτοροου αναφέρει ότι η απογοήτευση είναι ευρέως διαδεδομένη στη Ρωσία ─ όχι κυρίως με τον Πούτιν προσωπικά, αλλά με την αργή, διστακτική και συγκρατημένη διεξαγωγή του πολέμου. Παντού, από συμβολαιογράφους και κτηματομεσίτες μέχρι απλούς εργαζόμενους, άκουγε την ίδια ερώτηση: «Γιατί ο Πούτιν το καθυστερεί τόσο πολύ;».
Ενώ οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η γενική αποδοχή του Πούτιν εξακολουθεί να παραμένει σχετικά υψηλή (λόγω των αυξήσεων των συντάξεων και της οικονομικής σταθερότητας), ο Δρ. Ντόκτοροου εκτιμά ότι μόνο περίπου το 20% θα συμφωνούσε με το συγκεκριμένο ερώτημα σχετικά με τη διεξαγωγή του πολέμου – το 80% είναι δυσαρεστημένο. Οι άνθρωποι αναμένουν μια Ρωσική νίκη, αλλά δεν θέλουν ο πόλεμος να διαρκέσει για άλλα δέκα χρόνια.
Ο πόλεμος έχει πλέον φτάσει στη ρωσική ενδοχώρα. Ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη πλήττουν πλέον διυλιστήρια και αποθήκες καυσίμων, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που βρίσκονται κοντά στην Αγία Πετρούπολη. Η ζωή στις παραμεθόριες περιοχές και στην Κριμαία επιβαρύνεται ολοένα και περισσότερο από τις συνεχείς επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Ταυτόχρονα, τα ρωσικά ΜΜ ενημέρωσης αναφέρουν ρεκόρ ζήτησης για φιάλες αερίου – μια σαφή ένδειξη των προβλημάτων εφοδιασμού που προκλήθηκαν από τις επιθέσεις στις ενεργειακές υποδομές της Ρωσίας.
Η Δυτική Στρατηγική της Αποθάρρυνσης
Ο Δρ. Ντόκτοροου υποστηρίζει ότι η μακροχρόνια πολιτική αυτοσυγκράτησης της Ρωσίας – η αποδοχή επιθέσεων μεγάλης εμβέλειας από το ΝΑΤΟ, ενώ παράλληλα επικεντρώνεται στην εξάντληση των ουκρανικών δυνάμεων – έχει αποτύχει στρατηγικά και μάλιστα έχει γυρίσει σε μπούμερανγκ. Οι δυτικές πρωτεύουσες πιστεύουν τώρα ότι μπορούν να επιτεθούν στη Ρωσία ατιμώρητα. Αυτό έχει υπονομεύσει την αποτροπή και έχει πυροδοτήσει ανοιχτές συζητήσεις στην Ευρώπη σχετικά με την προετοιμασία για μια άμεση αντιπαράθεση με τη Ρωσία έως το 2029-2030.
Η τρέχουσα προσέγγιση εγκυμονεί τον κίνδυνο μιας Πύρρειας νίκης. Ακόμα κι αν οι ρωσικές δυνάμεις φτάσουν στον Δνείπερο και καταλάβουν τις πιο σημαντικές πόλεις στο Ντονμπάς, η Ουκρανία θα συνεχίσει να λαμβάνει μαζική δυτική βοήθεια και να χρησιμοποιεί το έδαφός της ως βάση για επιθέσεις στη Ρωσία και την Κριμαία. Κατά την άποψή του Ντόκτοροου, ο μόνος τρόπος για να εξουδετερωθεί πραγματικά αυτή η απειλή είναι να καταστραφούν οι πληρεξούσιοι – τα ουκρανικά στρατιωτικά κέντρα συντονισμού, οι κόμβοι πληροφοριών και τα κέντρα υλικοτεχνικής υποστήριξης (logistics) που επιτρέπουν στα δυτικά όπλα να επιτίθενται στη Ρωσία.
Τα «Γεράκια» στο Κρεμλίνο Πιέζουν για Κλιμάκωση του Πολέμου
Σύμφωνα με τον Ντόκτοροου, η πίεση από τα «γεράκια» εντός του συστήματος αυξάνεται, τα οποία υποστηρίζουν ότι ο χρόνος για μισοπρόθεσμα μέτρα και στρατιωτική δράση έχει τελειώσει. Υποστηρίζουν ότι η Ουκρανία θα πρέπει να χτυπηθεί πολύ πιο σκληρά – εάν χρειαστεί, συμπεριλαμβανομένων και των κυβερνητικών περιφερειών στο Κίεβο – και να καταστεί ξεκάθαρο ότι οποιαδήποτε βαθύτερη ευρωπαϊκή παρέμβαση θα είχε σοβαρές συνέπειες, έως και τακτικά πυρηνικά όπλα σε ακραία σενάρια.
Ο ίδιος ο Δρ. Ντόκτοροου δεν υποστηρίζει τις επιθέσεις σε ευρωπαϊκό έδαφος του ΝΑΤΟ, καθώς θεωρεί ότι αυτό είναι αντιπαραγωγικό και αντίθετο με την αποστροφή του κινδύνου από τη Ρωσία. Αντίθετα, υποστηρίζει σθεναρά την πρώτη επιλογή: Την εξάλειψη της δυνατότητας του ουκρανικού πληρεξουσίου να διεξάγει πόλεμο με τη Δυτική υποστήριξη. Εάν αυτή η βάση εξαλειφθεί, η Ευρώπη δεν θα έχει κανέναν άλλον για να πολεμήσει τη Ρωσία «μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό».
Η Αξιόπιστη Απειλή του Λουκασένκο
Ένα ιδιαίτερα εντυπωσιακό μέρος της συνέντευξης αφορά τις πρόσφατες απειλές του Ζελένσκι κατά της Λευκορωσίας. Ο Δρ. Ντόκτοροου σημειώνει ότι ο Λουκασένκο αντέδρασε πολύ πιο αποφασιστικά από τη Μόσχα. Μετά από συνάντηση με απεσταλμένους από το Κίεβο, ο Λουκασένκο προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε επίθεση στη Λευκορωσία θα άλλαζε ριζικά τον χαρακτήρα του πολέμου – μια ελάχιστα συγκαλυμμένη αλλά αξιόπιστη απειλή για άμεση επίθεση στο Κίεβο.
Ο Λουκασένκο παρέμεινε επίσης σκληρός & αυστηρός απέναντι στους υπεύθυνους για την πανδημία και μάλιστα απέρριψε ένα δάνειο δισεκατομμυρίου δολαρίων από το ΔΝΤ για να προστατεύσει τον δικό του πληθυσμό.
Ο Δρ. Ντόκτοροφ αντιπαραβάλλει αυτό με το πιο συγκρατημένο στυλ του Πούτιν και υπονοεί ότι ο Λουκασένκο, ο οποίος έχει επιδείξει προσωπική σκληρότητα στο παρελθόν, είναι έτοιμος να δράσει εκεί που οι άλλοι διστάζουν. Η συνάντηση στο Βαλντάι μεταξύ των δύο ηγετών έχει επομένως μεγάλη σημασία: Πιθανότατα χρησιμεύει για τον συντονισμό ακριβώς αυτού του είδους της κοινής ή υποστηρικτικής απάντησης στις προκλήσεις του Ζελένσκι και στην ευρύτερη, υποστηριζόμενη από το ΝΑΤΟ, κλιμάκωση.
Τι θα συμβεί στη συνέχεια;
Ο Δρ. Ντόκτοροφ βλέπει δύο πιθανούς δρόμους για τη Ρωσία:
- ● Ένα πραξικόπημα στο παλάτι του Κρεμλίνου αν συνεχιστεί η τρέχουσα πορεία και η απογοήτευση της ελίτ ξεχειλίσει (επισημαίνει συγκεκριμένα ιστορικά ρωσικά προηγούμενα).
- ● Ο Πούτιν αλλάζει πορεία προς μια πιο αποφασιστική δράση κατά της ενδοχώρας και των γραμμών ανεφοδιασμού της Ουκρανίας.
Τονίζει ότι πλέον κρίνει τον Πούτιν πρωτίστως από τις πράξεις του και όχι από τις ομιλίες του, τις οποίες αντιλαμβάνεται ολοένα και περισσότερο ως επαναλαμβανόμενες και χωρίς συγκεκριμένα αποτελέσματα.
Η μυστική συνάντηση του Βαλντάι με τον Λουκασένκο εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο. Σηματοδοτεί ότι η Μόσχα αναγνωρίζει τον κίνδυνο που ενυπάρχει στη συνέχιση της τρέχουσας πορείας – ενθαρρυμένοι αντίπαλοι, αυξανόμενες εσωτερικές πολιτικές πιέσεις και ένας πόλεμος που θα μπορούσε να συνεχιστεί για χρόνια, ενώ ταυτόχρονα η Ευρώπη επανεξοπλίζεται και πάλι (ιδιαίτερα η Γερμανία) οι ρεβανσιστές και οι πολεμοκάπηλοι κερδίζουν το πάνω χέρι. Το αν το αποτέλεσμα θα είναι μια μαζική κλιμάκωση με στόχο την καταστροφή της πολεμικής ικανότητας της Ουκρανίας μένει να φανεί στο άμεσο μέλλον. Αλλά ο συνδυασμός των ρεπορτάζ του Ντόκτοροου από το εσωτερικό της Ρωσίας και της υψηλού επιπέδου, αλλά διακριτικής, διπλωματίας στο Βαλντάι υποδηλώνει ότι η υπομονή στη Μόσχα σιγά σιγά πλέον εξαντλείται.
Η δυτική στρατηγική να μεταφέρει τον πόλεμο στα μετόπισθεν της Ρωσίας με απώτερο σκοπό να σπάσει τη θέλησή της θα μπορούσε να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα & να γυρίσει μπούμερανγκ εναντίον των Δυτικών. Θα μπορούσε να πυροδοτήσει αναγκαστικά μια σκληρότερη ρωσική απάντηση που τελικά θα αποκαταστήσει την αποτροπή στοχεύοντας άμεσα τους χορηγούς και όχι μόνο τους Ουκρανούς πληρεξούσιους.
Οι επόμενες εβδομάδες θα δείξουν εάν αυτές οι ιδιωτικές συνομιλίες θα οδηγήσουν σε μια ορατή αλλαγή στη στρατιωτική και πολιτική στρατηγική της Ρωσίας.
ΔΕΙΤΕ το ΒΙΝΤΕΟ: «Δρ. Γκίλμπερτ Ντόκτοροου: Τα «Γεράκια του Κρεμλίνου» απαιτούν κλιμάκωση της έντασης κατά της Ουκρανίας και αντίποινα κατά της Ευρώπης»
